|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
مطبوعات ايران
مقالات و پژوهش ها
قوانين، کتب، آموزش
مطبوعات جهان

خدمات سايت



 
  magiran.com > اخبار و مطالب حوزه مطبوعات و رسانه
 

پديده خبرنگاران روابط عمومي شدهmagiran.com: پديده خبرنگاران روابط عمومي شده
 
 
معصومه اصغري
 شرق 19/5/95

پديده خبرنگاران روابط عمومي شده

بايد ميان دو مقوله خبرنگار و مدير روابط عمومي تفاوتي وجود داشته باشد؛ يعني حتي اگر كسي خبرنگار بوده و حالاروابط عمومي ارگاني را مديريت مي كند، نوع كارش تغيير كرده، مي كند يا خواهد كرد و ديگر خبرنگار نخواهد بود. مسئله از جايي آغاز مي شود كه خبرنگاران روابط عمومي صفرشده مي خواهند هم خبرنگار باشند، هم روابط عمومي و ماجرا و مشكل اصلي از همين جا آغاز مي شود. بناي نوشتن اين سطور از جايي گذاشته شد كه در چندين موضوع شهري با اين مسئله مواجه شدم و از آنجايي كه اين پديده يعني خبرنگاران روابط عمومي شده سال هاست در عرصه هاي مختلف خبري ديده و تجربه شده است، ديگر امري عادي و خاص و به عبارتي تجربه شخصي تلقي نمي شود. بسياري از همكاران خودمان معتقدند كه پس از چند سال كار خبري بايد مسئوليتي را در روابط عمومي يك مجموعه هرچند محدود و در حاشيه و آرام داشته باشند، اما درعين حال كسوت خبرنگاري را نمي بوسند و كنار نمي گذارند و اصرار دارند همراه با سنگي كه از سازمان متبوعشان به سينه مي زنند، خود را خبرنگار هم بدانند. حال بايد اين سوال را مطرح كرد كه آيا مي توان هم خبرنگار بود و هم روابط عمومي؟ از ديدگاه نگارنده امكان پذير نيست و معدود افرادي مشمول نمونه هاي نادر اين مثال در تلفيق هر دو با هم مي شوند و حتما مخاطبان هم صنف اين مطلب مي توانند حداقل يك يا دو مورد را در ذهن مجسم و دلايل آن را هم ارزيابي كوتاهي كنند. خبرنگاراني كه در حوزه هاي مختلف خبري فعال هستند، عموما به كار حرفه اي و مستقل خود در ظاهر و عمل اعتقاد دارند و بناي همه ما بر اين است كه پاك دست و پاك قلم باشيم و حق مردم براي ما حكم همان صراط مستقيم را داشته باشد. اين قاعده پابرجاست و اگرچه ممكن است بنا بر مصالحي يك، دو يا حتي هزار بار چشممان را روي حقايق ببنديم يا رسانه دست وپايمان را ببندد، اما حرص و جوش آن را مي خوريم و از درون دلخور هستيم كه فلان خبر را نداشتيم يا منتشر نكرديم، يا چرا تا ته ماجرا را نگرفتيم و چرا گذاشتيم ماجرا از دستمان بيرون برود و...؛ حالاوقتي يك خبرنگار در جايگاه مسئول يك روابط عمومي قرار مي گيرد، چه مي شود؟ هر فرد در زمان قرارگرفتن در يك سمت و پذيرش مسئوليت سازماني تعهداتي را مي پذيرد كه اجرانكردن آنها برايش تبعاتي دارد و يكي از همين تعهدات دفاع از آرمان ها و اهداف و عملكرد آن سازمان در هر شرايطي است. به عبارتي شما در جايگاه يك روابط عمومي گاه مجبور مي شويد مصاحبه هايي كه فايل صوتي هم دارند، تكذيب كنيد چون مدير مربوطه اين مسئله را به شما دستور داده است. در اين شرايط اگر سال هاي سال تجربه و تحصيلات در حوزه مطبوعات داشته باشيد، باز هم بايد چشم بر بسياري از ضرورت هاي خبر و رسانه بنديد و حقوق سازمان مربوطه را در اولويت قرار دهيد. با اين اوصاف، كسي كه روزي خبرنگار بوده و حالادر كسوت روابط عمومي است، در اين دوراهي چه مي كند؟ تجربه اين سال ها در مواجهه با چنين افرادي (خبرنگاران روابط عمومي شده) اين است كه انگشت شمارند افرادي كه حرفه اي ترين موضع و جانب حقيقت ماجرا را گرفته اند و در بيشتر موارد اين خبرنگاران روابط عمومي شده به طرف منفعت سازمان غش كرده اند. در چنين مواردي اين خبرنگاران روابط عمومي شده در عيني ترين شكل فرافكني، روزهاي متعدد تجربيات خبري خود را به رخ مي كشند و با مقايسه دوران فعاليت خود در فلان رسانه با رسانه شما، تلاش مي كنند همزاد پنداري كنند و به نحوي سرافراز از ماجرا بيرون بيايند. هرچند كه دوران مقاومت اين افراد براي خبرنگار ماندن، كوتاه و متناسب با تجربه و شخصيت هر فرد متفاوت است، اما باز هم تجربه نشان داده كه در نهايت كفه ترازوي حمايت از سازمان به واسطه القاب مديريتي و حقوق و پرونده كاري و... سنگيني مي كند و مرور خبرنگاربودن خاطره اي دور مي شود. مسئله ديگر مرز دفاع از يك سازمان با حرفه اي بودن چه به عنوان يك خبرنگار و چه به عنوان يك روابط عمومي است. قاعدتا براي هر يك از آنها مرزي و اصولي وجود دارد كه اگر از دايره آن فراتر رويم، از چارچوبي خارج شده ايم كه هم آش شور مي شود و هم قاعده بازي به هم مي خورد و اين همان اتفاقي است كه متاسفانه اين روزها مكرر در حوزه هاي مختلف خبري از جمله حوزه هاي شهري ديده و شنيده مي شود و حواشي ناراحت كننده اي دارد. اين همان آسيبي است كه متاسفانه هيچ چشمي از بيرون يا درون سازمان ها و البته رسانه ها آن را مرور نكرده و هشدار نداده يا اگر چشمي آن را ديده و احساس كرده، ترجيح داده سكوت و همراهي كند. مي توان اين تلنگر را هم زد كه نه تنها خبرنگاران روابط عمومي شده به فكر حمايت از سازمان ها با هر توجيهي هستند، بلكه خبرنگاران حوزه هاي خبري هم چون اين راه (روابط عمومي شدن) را عاقبت و صلاح كار امروز و فرداي خود مي بينند، اعتراضي نكرده و بعضا حتي اين روند را عادي دانسته و از آن دفاع هم مي كنند. در اين شرايط نه فقط حقيقت جايي خاكستري ميان سفيد حق و سياه باطل باقي مي ماند، بلكه فضاي دوستي ها و رفتارهاي حرفه اي رسانه اي و شغلي يا حتي اخلاق مداري مخدوش مي شود و از دست مي رود.
    
     

View: 693 - Print: 1 - Email: 1
اين مطلب را در سايت ماخذ آن ببينيد:
http://www.magiran.com/npview.asp?ID=3408506





 

 

تبليغات

ترجمه

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
فصلنامه رشد فناوري
متن مطالب شماره 48، پاييز 1395را در magiran بخوانيد.

 

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1395-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است