|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
مطبوعات ايران
مقالات و پژوهش ها
قوانين، کتب، آموزش
مطبوعات جهان

خدمات سايت



 
  magiran.com > اخبار و مطالب حوزه مطبوعات و رسانه
 

اخبار حوادث بزرگ را چگونه پوشش دهيم؟magiran.com: اخبار حوادث بزرگ را چگونه پوشش دهيم؟
 
 

 مدرسه همشهري  2/11/95

اخبار حوادث بزرگ را چگونه پوشش دهيم؟


    اشاره: بلاياي طبيعي، حوادث بزرگ و فجايع يا بحران‌ها، از زلزله و سيل گرفته تا سقوط هواپيما و آتش‌سوزي و انفجارهاي بزرگ از مشكل‌ترين رويدادهاي خبري براي پوشش رسانه‌اي هستند. چرا كه خبرنگاران حاضر در صحنه بايد حجم وسيعي از اطلاعات را در شرايط مشكل و آن هم در يك بازه بسيار كوتاه، جمع‌آوري و منتشر كنند. پوشش دادن چنين رويدادهايي نياز به تجربه و آموزش دارد، اما اگر چند توصيه كوتاه را به خاطر بسپاريد، احتمالا در پوشش رسانه‌اي چنين رويدادهايي موفق‌تر عمل خواهيد كرد. در اين مقاله چند توصيه مهم و كلي از مجموعه دستورالعمل‌هاي اخلاقي و حرفه‌اي براي پوشش خبري موقعيت‌هاي بحراني آورده شده‌ است:
    
    
     1. حرفه‌اي عمل كنيد
    توصيه مشترك تمام دستورالعمل‌ها‌ي روزنامه‌نگاري در موقعيت‌هاي بحراني، رعايت همان اصول اوليه روزنامه‌نگاري از جمله صحت اخبار و رعايت بي‌طرفي است. تلاش براي انتشار تازه‌ترين خبرها و رقابت با ديگر رسانه‌ها نبايد منجر به انتشار اخبار غيرصحيح شود. حتي در موقعيت‌‌هاي خبري فوري و بحراني هم، صحت خبر، همچنان مهم‌ترين اصل در روزنامه‌نگاري است. انتشار اخبار غيرموثق، نه‌تنها مي‌تواند عواقب ناخوشايندي داشته باشد كه موجب از بين رفتن، مهم‌ترين سرمايه يك روزنامه‌نگار و رسانه؛ يعني اعتماد مخاطبان خواهد شد. در دستورالعمل كار در فضاي مجازي واشنگتن‌پست آمده است: «صحت خبر بايد هميشه ما را وادار كند، هربار و پيش از آنكه مطلب را در فضاي مجازي منتشر كنيم به اين موضوع فكر كنيم كه آيا براي اطميان از صحت خبر، بايد بررسي‌هاي بيشتري انجام دهيم يا نه. در رويدادهاي خبري مهم، خوانندگان ممكن است فراموش كنند چه كسي اولين بار خبر را منتشر كرد، اما احتمالا منبعي را كه اطلاعات نادرست را منتشر كرد، هيچ‌وقت از ياد نمي‌برند.»
    
    
     2. به موقع برسيد
    در موقع بحران، احتمالا براي رسيدن به محل حادثه با مشكل مواجه خواهيد شد. ممكن است جاده‌ها و خيابان‌ها به‌دليل شرايط اضطراري توسط پليس بسته شوند. اينجا همان زماني است كه آشنايي‌هاي قبلي به كمك‌تان خواهد آمد تا به محل حادثه برسيد. اگر متوجه شده‌ايد كه يك مقام رسمي در حال عبور است، از اين فرصت استفاده كنيد تا از موانع و بازرسي‌ها بگذريد. اگر مسيرها با ترافيك بسته است، پياده راه بيفتيد يا سوار خودروهاي كمك‌رسان شويد. براي ماموريت‌هاي دورتر، داشتن روابط خوب با بخش رزرو فرودگاه، مي‌تواند باعث شود كه در پروازي كه تمام صندلي‌هايش رزرو شده، جا پيدا كنيد. اگر نمي‌توانيد با پروازهاي برنامه‌ريزي شده ه محل برسيد، شايد بتوانيد از روابط‌تان استفاده كنيد و با قايق‌هاي گارد ساحلي، ماشين پليس و هليكوپتر ارتشي به محل برسيد. اگر وقت بروز حادثه، شيفت‌كاري شما نيست، حتي پيش از دستور دبير يا سردبير، در كوتاه‌ترين زمان ممكن سر كار برگرديد. يك روزنامه‌نگار خوب از اينكه درگير خبر باشد، هميشه خوشحال خواهد بود.
    
    
     3. خونسردي‌تان را حفظ كنيد
    قطعا محل‌هاي رويداد‌ها و حوادث و فجايع موقعيت‌هاي پراسترسي هستند. احتمالا شما وقتي به محل حادثه مي‌رسيد كه آن رويداد ناخوشايند رخ داده و قربانيان و بازماندگان بسيار پريشان احوال‌ هستند. اين وظيفه خبرنگار است كه در چنين مواقعي خونسردي‌اش را حفط كند. اين به آن معناست كه نه‌فقط موقع مصاحبه با ماموران و مقامات رسمي، شاهدان عيني يا قربانان حاضر در صحنه آرام باشد كه وقت ارائه گزارش هم، كلمات‌ را درست انتخاب كند تا باعث ايجاد التهاب يا استرس يا هراس اضافي نشود.
    
    
     4. مقام‌هاي مسئول را در صحنه پيدا كنيد
    وقتي به صحنه رويداد رسيديد، اولين كارتان بايد آن باشد كه برآوردي از آنچه در حال رخ دادن است، انجام دهيد تا بتوانيد تحريريه را مطلع كنيد. نگاه سريعي به اطراف‌تان بيندايد تا افراد مسئول را در مركز صحنه بيابيد كه ممكن است مثلا رئيس اداره آتش‌نشاني يا رهبر گروه نجات باشند. خودتان را سريع و درست معرفي كنيد و آنها را مطمئن كنيد كه وقت‌شان را نخواهيد گرفت. سوالات ساده بپرسيد تا بفهميد چه شده و حالا چه اتفاقي درحال رخ دادن است. درباره تلفات جاني و مجروحان بپرسيد و اينكه چه تلاش‌هايي براي نجات جان انسان‌ها در حال انجام است. اگر امكان پاسخ وجود دارد، از دلايل احتمالي كه منجر به وقوع حادثه شده هم سئوال كنيد. با افرادي كه احتمالا سرشان شلوغ است، وارد بحث و جدل نشويد.
    
    
     5. سريع باشيد
    خبرنگاراني كه حوادث يا فجايع را پوشش مي‌دهند، معمولا بايد اطلاعات زيادي را در بازه كوتاهي بگيرند و مديريت كنند. مي‌توانيد به‌سرعت اطلاعات بسياري به‌دست بياوريد. صحنه رويداد را توصيف كرده و با شاهدان عيني و امدادگران گفت‌گو كنيد. به دنبال شاهدان عيني بگرديد؛ مردمي كه موقع رخ‌دادن حادثه در محل حضور داشته‌اند. اطلاعات شخصي آنها مثل اسم، سن و اينكه موقع اتفاق در محل چه مي‌كردند را يادداشت يا ضبط كنيد. آنها ممكن است شوكه شده باشند، پس وقت پرسيدن سوال آرام و ملايم باشيد. بگذاريد آنها به زبان خودشان رويداد را توصيف كنند.
    سعي كنيد به تمام سئوالات اوليه خوانندگان يا شنوندگان‌تان پاسخ دهيد؛ اين يعني پيدا كردن عناصر خبر يا همان: چه؟ چه‌كسي؟ كجا؟ كي؟ چطور؟ و چرا؟. ممكن است نتوانيد جواب سوال «چرا» را همان موقع بدهيد، چون جزئيات مرتبط به آن هنوز مشخص نشده‌اند، اما به‌دنبال يافتنن پاسخ آن باشيد. فراموش نكنيد كه علت حضور شما در صحنه آن است كه به خوانندگان كمك كنيد تا تصوير درستي از متن حادثه داشته باشند.
    يك نكته مهم آن است كه اگر حافظه الكترونيك چنداني همراه نداريد، تمام فضاي خالي ضبط‌تان را يك‌دفعه پر نكنيد. بخشي از فضاي‌تان را براي احتمال يك رويداد غيرمترقبه احتمالي خالي نگه داريد، مثلا انفجار دوم، يك حمله تروريستي بعدي يا پيداشدن افراد زنده در محل حادثه.
    
    
     6. خود را از ديگر حاضران در صحنه متمايز كنيد
    لباس‌ها يا نشان‌هاي تعيين هويت رسمي را به تن كنيد، حتي اگر فقط كارت خبرنگاري‌تان را داريد، آن را به گردن‌تان بيندازيد و فاصله‌تان را از جمع تماشاچيان حفظ كنيد. نشان بدهيد كه شما هم مشغول انجام كار حرفه‌اي خودتان هستيد. اگر با مردمي كه براي تماشا جمع شده اند، اشتباه گرفته شويد، ممكن است توسط پليس از صحنه حادثه بيرون رانده شويد، اما اگر در حال گفت‌وگو با مقامات رسمي ديده شويد، احتمالا ديگر اعضاي گروه‌هاي نجات مي‌گذارند مشغول كار خود شويد. در مقابل، در پوشش حوادثي مثل ناآرامي‌هاي داخلي، خشونت‌ها يا حملات تروريستي خودتان را سيبل و هدف قرار ندهيد. با خودروهايي كه علامت مخصوص رسانه يا آرام شبكه خاصي را دارند وارد نشويد و چراغ‌ها را خاموش نگه داريد.
    
    
     7. نزديك شويد، اما سالم بمانيد
    خطر را در صحنه رويداد بايد به حداقل برسانيد. اگر از خبرنگاران خواسته شده كه به مركز حادثه نزديك نشوند، بفهميد كه اين ممنوعيت چه علتي دارد. آيا اين اقدام مقامات به‌دليل حفظ سلامتي خبرنگاران است يا دلايل ديگري دارد. اگر بحث سلامتي مطرح نيست، راهي براي ورود پيدا كنيد. اما اگر ورود شما خطرات جاني براي شما يا ديگران دارد، فاصله را حفظ كنيد. اگر در صحنه كلاه ايمني يا جليقه نجات وجود دارد، حتما آنها را بپوشيد، اما به‌خاطر بسپاريد كه پوشيدن اين‌ها ضامن سلامت شما نخواهد بود.
    يك روزنامه‌نگار بايد متوجه فضاي پيرامونش باشد و آمادگي حركت سريع را داشته باشد. متوجه صداها، نورها و بوهاي غيرمعمول باشيد. اگر مثلا صداي نشت گاز يا بخار را شنيديد يا بوي شيميايي تندي احساس كرديد، بدانيد كه زيادي به قلب ماجرا نزديك شده‌ايد و سريع‌تر محل را ترك كنيد. يك نكته ايمني مهم آن است كه در صحنه حادثه سيگار نكشيد. نشت گاز يا مواد شيميايي مي‌تواند بسيار خطرساز باشد. در صورتي كه محل رويداد مرتبط با حوادث شيميايي يا بيولوژيك است در محل حادثه چيزي نخوريد و نياشاميد.
    
    
     8. مزاحم نباشيد
    معمولا كمك رساني در حوادث بزرگ، يك كار تخصصي است كه نياز به ابزار حرفه‌اي هم ‌دارد. بنابراين راوي داستان باقي بمانيد و درگير صحنه نشويد. مداخله شما براي كمك، نه‌تنها مي‌تواند خود مشكلاتي به بار بياورد كه مي‌تواند منجر به آن شود كه توسط ماموران از محل حادثه بيرون رانده شويد. در محل رفت و آمد گروه‌هاي امدادرسان قرار نگيريد و با كساني كه مشغول عمليات نجات هستند، گفت‌وگو نكنيد. مانع كار تيم‌هاي نجات يا مجريان قانون نشويد.
    
    
     9. در تماس باشيد
    با افراد مسئول در صحنه يا آنهايي كه به نظر مي‌رسد مي‌دانند چه چيزي در حال رخ‌دادن است، در تماس باشيد. وقتي مصاحبه‌هاي خودتان را انجام مي‌دهيد، آنها را رها كنيد، اما هميشه حواس‌تان باشد در موقع ضروري كجا مي‌توانيد آنها را پيدا كنيد. سرويس‌تان را در جريان آخرين خبرها قرار دهيد و به‌طور منظم با آنها در تماس باشيد. هيچ‌چيزي براي دبيران خبر بدتر از اين نيست كه ارتباط‌شان را با روزنامه‌نگاران حاضر در صحنه از دست بدهند و ندانند چه چيزي در حال رخ دادن است. آنها را در جريان آخرين رويدادها قرار دهيد. مثلا اگر مي‌دانيد كه مجروحان به كجا منتقل شده‌اند، سريع دبير را در جريان قرار دهيد تا خبرنگار ديگري به آن بيمارستان فرستاده شود.
    
    
     10. در دسترس باشيد
    روزنامه‌نگاران در صحنه بايد مطمئن باشند كه حداقل يك نفر، معمولا دبير سرويس يا دبير بخش، مي‌داند كه آنها كجا هستند، با چه كساني ملاقات مي‌كنند و احتمالا چه زماني از محل حادثه بازمي‌گردند. اگر محل ماموريت، محل دوري است، اين افراد بايد فهرستي از شماره‌هاي تماس فردي با خبرنگار مثل اعضاي خانواده داشته باشند. در صحنه رويداد هم، سعي كنيد هميشه همراه يك خبرنگار ديگر حركت كنيد. اين كار در صورت بروز حوادث احتمالي به حفظ سلامتي‌تان كمك مي‌كند و در حفظ آرامش و كاهش اضطراب‌ شما تاثيرگذار است. همان‌طور كه چندين خبرنگاري كه در ساعات اوليه حادثه 11 سپتامبر در محل حاضر بودند، چنين تجربه‌اي دارند.
    
    
     11. نسبت به ناراحتي ديگران حساس باشيد
    دستورالعمل كلي آن است كه يك روزنامه‌نگار بايد حساس و مودب باشد، نه كمرو و مرعوب. اما وقتي درباره مرگ و مير ناشي از حوادث گزارش تهيه مي‌كنيد، احتمالا با افرادي حرف خواهيد زد كه چه از نظر جسمي و چه روحي آسيب‌ديده‌اند. آنها مي‌توانند، شاهدان عيني، بازماندگان يك حادثه، اعظاي خانواده يا دوستان افراد درگذشته باشند. بايد نسبت به دردي كه آن افراد تحمل مي‌كنند، حساس باشيد.
    در محل حادثه يا بيمارستان، سعي نكنيد با كساني كه آسيب مشخصي ديده‌اند، مصاحبه كنيد، مگر آنكه آنها خودشان به انجام مصاحبه ابراز تمايل كنند. خيلي آرام و واضح خودتان را معرفي كنيد. هر فردي حق دارد بداند كه با چه كسي حرف مي‌زند و صحبت‌هايش منتشر خواهد شد. در چنين موقعيت‌هايي، اين انتظار را داشته باشيد كه افراد خلاف انتظار شما رفتار كنند. انتظار اينكه افراد واكنش‌هاي احساسي نشان دهند و اصلا نخواهند مصاحبه را ادامه دهند، داشته باشيد. اگر امكان مصاحبه با اين افراد مهيا شد، از آنها بپرسيد كه در چه وضعيتي راحت‌تر هستند؛ اينكه مثلا بنشينند، به‌ايستند يا اصلا دور از محل حادثه باشند.
    
    
     12. حدس نزنيد
    اصل اوليه براي بسياري از رسانه‌هاي معتبر در كار خبر آن است كه هيچ اطلاعاتي را بدون داشتن منبع نقل نمي‌كنند؛ چه وقتي خبرنگار در محل حادثه است و چه وقتي كه در تحريريه مشغول رصد اخبار و نوشتن مطالب با استفاده از ديگر رسانه‌‌هاست. بايد تمام اطلاعات‌ را به اسم منبع يا منابعي ذكر كنيد كه بتوان اعتبار آنها را سنجيد. صرف نقل اطلاعات در يك رسانه ديگر، دليل صحت آن اطلاعات نيست. اگر مقامات رسمي تاكيد كرده‌‌اند كه اطلاعات خاصي، مثل آمار مجروحان و فوت‌شدگان را از منبع خاصي بگيريد، سراغ منابع ديگر نرويد. هميشه متوجه عواقب انتشار حدسيات‌ اشتباه‌، روي آنتن تلويزيون يا فضاي آن‌لاين باشيد؛ چرا كه اين اطلاعات اشتباه مي‌تواند حتي با وجود خبرهاي تصحيحي بعدي راهشان را به‌صورت شايعه ادامه دهند.
    براي نوشتن گزارش، اما تنها به گفته‌هاي مقامات رسمي اكتفا نكنيد. نتايج تحقيقات نشان مي‌دهد، مطالبي كه تنها برپايه اطلاعات منابع دولتي نوشته‌شده‌اند، اعتبار كمتري از گزارش‌هايي دارند كه در آنها از منابع مختلفي مثل متخصصان مستقل و صنعتگران استفاده شده است. استفاده از اطلاعات چندين منبع در تركيب آن با مشاهدات خبرنگار، بالاترين درجه اعتبار را در يك گزارش مي‌سازد.
    
     13. اغراق نكنيد
    بگذاريد اطلاعات خودشان حرف بزند. اگر اغراق كنيد، نه‌فقط گزارش‌تان مبهم خواهد شد كه بي‌دليل در مخاطبان‌تان هراس يا احساس خطر ايجاد خواهيد كرد. بايد بتوانيد احساسات‌تان را كنترل كنيد. اگرچه احتمالا از نظر احساسي درگير ماجرا شده‌ايد، اما نبايد وقت نوشتن گزارش، درگير احساسات خودتان باشيد. مثلا ممكن است محل وقوع زلزله براي شما به شدت دردناك باشد و اجساد فوت‌شدگان را در صحنه ببينيد، در گزارش‌تان از اينكه چقدر احساس بدي داريد، ننويسيد؛ صحنه رويداد را با زباني ساده و با جزئيات بنويسيد. اگر مطلب‌تان را خوب نوشته باشيد، مخاطبان‌تان را با خودتان به صحنه برده‌ايد. بايد بگذاريد خودشان فاجعه را با احساس خودشان درك كنند.
    
    
     14. زبان ساده‌اي انتخاب كنييد
    زبان گزارش‌شما بايد شفاف و ساده باشد. بهتر است جملات كوتاه باشد تا به‌ سرعت فهميده شود و وقت نوشتن گزارش‌هاي تكميلي هم به راحتي به كار گرفته شوند. از كلماتي استفاده كنيد كه به راحتي قابل فهم هستند. خبرهاي مربوط به مرگ و مير و فجايع معمولا براي خواندن هيجان‌انگيزند. بنابراين مطلب را با كلمات سنگين و كند، نكُشيد. از لغات تخصصي و سخت مثل اصطلاحات گروه‌هاي نجات يا اورژانس استفاده كنيد و جملات يا عبارت مشابه قابل فهم را به‌كار ببريد. البته منظور حذف تمام اصطلاحات تخصصي مثل واژه «ريشتر» در زلزله نيست. اما بايد از كلمات مبهم مخصوصا صفت و قيد خودداري كنيد. به‌جاي توصيفات مبهم، اطلاعات جزئي بيشتر بدهيد.
    
    
     15. رنگ‌ها را پيدا كنيد
    مواردي را پيدا كنيد كه مي‌توانند به گزارش شما رنگ بدهد. منظور از رنگ، مواردي است كه احتمالا اطلاعات ضروري براي گزارش شما محسوب نمي‌شود، اما به خوانندگان يا شنوندگان شما كمك كند كه بهتر صحنه رويداد را تصوير كنند. مثلا عروسك گِلي كه كنار لاشه هواپيما، افتاده است يا براي يك خبرنگار راديويي صداي اره برقي كه مشغول برش هواپيما، ساختمان يا مثلا صداي فريادهاي اعضاي گروه نجات، مي‌تواند رنگ گزارش باشد.
    
    
     16. مراقب اسم‌ها باشيد
    ممكن است اسامي كشته‌شدگان يا كساني را كه به‌شدت آسيب ديده‌اند را بدانيد، اما به‌هيچ‌وجه آنها را منتشر نكنيد، مگر آنكه بدانيد كه نزديكان آنها قبلا در جريان قرار گرفته‌اند. بسيار بي‌رحمانه است كه كسي از طريق روزنامه يا فهرستي كه در يك خبرگزاري منتشر شده، از مرگ عزيزانش مطلع شود. روش معمول آن است كه انتشار اين اسامي بعد از آن صورت مي‌گيرد كه پليس به رسانه‌ها بگويد، نزديك‌ترين خويشاوندان در جريان آن اتفاق قرار دارند. در بعضي فرهنگ‌ها، حتي انتشار يا آوردن اسامي درگذشتگان، كاري غيراخلاقي است. به چنين موضوعاتي دقت كنيد.
    اگرچه شما بايد حقايق را به صحيح‌ترين شكل ممكن بيان كنيد، اما اين كار مي‌تواند موجب رنجش زيادي در بازماندگان و حتي ديگر مخاطبان شود. بسيار مراقب صداها يا تصاويري كه براي گزارش‌تان انتخاب مي‌كنيد، باشيد. شما به عنوان يك روزنامه‌نگار بايد قادر باشيد ميان تصويركردن رويداد واين وظيفه انساني كه نبايد موجب رنجش ديگران شد، تعادل درستي برقرار كنيد. قطعا اين، كار راحتي براي هيچ روزنامه‌نگاري نيست. اگر مجبور هستيد، تصاوير ناخوشايندي در روزنامه و تلويزيون نشان دهيد يا در سايت منتشر كنيد، پيش از آن به‌صورت مشخص و واضح به مخاطبانتان اخطار دهيد كه قرار است با چه صحنه‌اي مواجه شوند.
    
    
     17. تهمت‌ نزنيد
    به عنوان يك روزنامه‌نگار بايد بسيار مراقب باشيد كه در يك تصادف يا فاجعه به كسي تهمت نزنيد. اگر يك حادثه به‌دليل عمل اشتباه يا انفعال فرد يا افرادي رخ داده است، اين تصميم را به دادگاه واگذار كنيد. وظيفه شما روايت‌كردن ماجراست، نه قضاوت درباره آن. اگر اشتباها فرد يا افرادي را متهم كنيد، آنها به راحتي مي‌توانند از شما يا رسانه‌‌تان به جرم افترا شكايت كنند. در اين زمينه حتي مراقب كلماتي كه استفاده مي‌كنيد هم باشيد.
    
    
     18. گزارش‌هاي تكميلي را فراموش نكنيد
    تصادفات، فجايع و بلاياي طبيعي، به صرف اينكه گزارش‌ شما از آن رويداد به پايان رسيده، تمام نمي‌شوند. تاثيرات مصيبت‌هاي بزرگ تا مدت‌ها باقي مي‌ماند. شما وظيفه داريد با گزارش‌هاي تكميلي‌تان مردم را نسبت به تاثير اين رويدادها آگاه نگه داريد. اينكه افرادي تحت تاثير آن حادثه بعدتر در بيمارستان‌ها فوت كرده‌اند، جزئيات دقيق از خسارات مالي آن رويداد، اقدامات آرام‌بخش به بازماندگان، نتايج تحقيقات تازه درباره علل آن رويداد و اينكه چگونه آن رويداد بر زندگي بازماندگان تاثير گذاشته است، همه مي‌تواند سوژه گزارش‌هاي تكميلي شما باشد. فجايع بزرگ‌تر، نيازمند مطالب تكميلي بلندمدت‌تري هم هستند. مثلا ممكن است ماه‌ها طول بكشد تا بازماندگان حادثه بتوانند دفتر و فروشگاهشان را از نو بسازند يا چند سال طول بكشد تا وحشت آن رويداد را فراموش كنند. قربانيان و بازماندگان اين حوادث را رها نكنيد. در سررسيد كاري‌تان حتما زمان‌هايي را براي نوشتن مطالب تكميلي حداقل براي سالگرد آن فجايع يادداشت كنيد. علاوه بر تهيه گزارش‌هايي درباره زندگي بازماندگان، وظيفه شما به عنوان يك خبرنگار پيگيري تمام قول‌هايي است كه مقامات مسئول، در زمان وقوع حادثه به آسيب‌ديدگان داده‌اند.
    
    
     منابع:
    http://www.thenewsmanual.net/Manuals%20Volume%202/volume2_43.htm
    
    http://journalism.about.com/od/reporting/a/coveringdisast.htm
    
    http://www.washingtonpost.com/wp-srv/guidelines/index.html
    
    https://www.icfj.org/sites/default/files/Disaster_Crisis.pdf
    
     

View: 73 - Print: 1 - Email: 1
اين مطلب را در سايت ماخذ آن ببينيد:
http://www.hamshahritraining.ir/news-3917.aspx





 

 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
Journal of Archives in Military Medicine
متن مطالب شماره 3 (پياپي 503)، Sep 2017را در magiran بخوانيد.

 

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1396-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است