|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
مطبوعات ايران
مقالات و پژوهش ها
قوانين، کتب، آموزش
مطبوعات جهان

خدمات سايت



 
  magiran.com > اخبار و مطالب حوزه مطبوعات و رسانه
 

راهنماي نويسندگان علمmagiran.com: راهنماي نويسندگان علم
 
 

 مدرسه همشهري 24/2/96
هر آنچه لازم است براي پيشنهاد، انتشار و موفقيت در دوران ديجيتال بدانيد
راهنماي نويسندگان علم

گروه نويسندگان ساي‌لنس، ويرايش: توماس هيدن و ميشل نايهاوس، ترجمه: پوريا ناظمي
    اشاره: "راهنماي نويسندگان علم" عنوان كتابي است از گروه آنلايني نويسندگان علمي "ساي لنس" كه تجارب خود در زمينه علمي نويسي را جمع‌بندي كرده‌اند. آنها در اين كتاب سعي دارند مسير پيش روي نويسندگان تازه كار علمي‌نويس را روشن و راهنماي آنان براي عبور از گردنه‌هاي سخت و صعب اين مسير پرفراز و نشيب اما جذاب و لذت بخش باشند. نظر به اهميت مباحث و موضوعات اين كتاب، مدرسه همشهري تصميم گرفته است فصول مختلف اين كتاب را در قالب سلسله مقالاتي در اختيار علاقمندان به روزنامه‌نگاري علمي قرار دهد.
    اين مجموعه توسط توماس هيدن و ميشل نايهاوس ويراستاري و به كوشش پوريا ناظمي از روزنامه‌نگاران علمي‌نويس برجسته كشور به فارسي برگردانده شده است. در اولين قسمت، مقدمه اين مجموعه از نظرتان مي‌گذرد.
    
    
    
    كندال پاول
    ده سال پيش، من در حال به پايان رساندن دوره كارآموزي­ام در مجله نيچر[1] در شهر واشنگتن بودم و آماده مي‌شدم تا حرفه خود را در نقش يك نويسنده علمي مستقل آغاز كنم. وحشت‌زده بودم. چطور مي‌توانم مأموريت‌ها و سفارش‌­هايي براي خودم پيدا كنم؟ آيا اصولاً شانس آن را خواهم داشت كه بتوانم پولي دربياورم؟ وقتي قرار است نويسنده­اي آزاد و غيرمتعهد باشم كه از خانه كارهاي خود را دنبال مي‌كند، چطور مي‌توانم خود را مقيد و باانگيزه نگاه دارم و مثلا از تماشاي برنامه‌هاي روزانه تلويزيون خودداري كنم؟
    دو نفر از ويراستارهاي من در نيچر توصيه‌هاي خردمندانه و آرام بخشي براي من داشتند. كالين مكيلوين[2] شروع به گفتن كرد: «اگر بتواني سر وقت و به‌اندازه‌اي كه قرار بوده مطلبت را تحويل بدي و بداني كه چطور مي‌شود حداقل يك پاراگراف آبرومند را تنظيم كرد و نوشت آن‌وقت مي‌تواني انتظار داشته باشي كه ...»
    او صبر كرد و پاول اسمگليك[3] جمله او را اين‌گونه تمام كرد: «يك ستاره طلايي در اين كار باشي.»
    آن موقع فكر مي‌كردم آن‌ها فقط مي‌خواهند شرط ادب را به‌جا بياورند اما حق داشتند. بعد از چند سال، توانستم كاري كنم كه جريان ثابتي از پيشنهادهاي كاري را از نيم دوجين مشتري ثابت دريافت كنم و حرفه نويسندگي علمي من در طول اين مسير به حيات و رشد خود ادامه داد.
    بااين‌وجود زندگي شخصي من در اين فرآيند دچار آسيب شد. زماني كه نيچر را ترك كردم، با دوست آن زمانم به كلرادو نقل‌مكان كرديم. اين آغاز تازه‌اي در جايي تازه براي من بود. جايي كه او تنها شخصي بود كه مي­شناختمش. در نقش يك نويسنده آزاد ايجاد ارتباط و ساختن شبكه‌اي از افراد در مكاني تازه و ناآشنا چندان كار ساده‌اي نبود. به همين دليل گاهي در آستانه در منتظر پستچي مي‌ماندم تا با اوگپي بزنم و يا در قهوه‌خانه استارباكس[4] با كافه‌چي آنجا گپ‌هاي كوتاهي را آغاز مي‌كردم و سعي مي‌كردم طرح دوستي بريزم.
    ايده يك جامعه آنلاين و مجازي تشكيل‌شده از نويسندگان براي اولين بار در سال 2005 و در جريان گردهمايي انجمن ملي نويسندگان[5] به ذهنم خطور كرد. من و سه نويسنده ديگر داشتيم پاهاي خسته از دنبال كردن اجلاس را درون يك وان داراي ماساژ آبي آرام مي‌كرديم. به‌طور اتفاقي به ما سوئيت ويژه ماه‌عسل هتل مجهز به اين وان را داده بودند. دليلش هم اين بود كه هتل رزرو يكي از ما را گم كرده بود و اين سوئيت به‌نوعي معذرت‌خواهي آن‌ها به شمار مي‌رفت. ما روي لبه اين وان آب­زن (جكوزي) نشسته بوديم و پاچه‌هاي شلوارمان را بالا زده و پاهايمان را در اين وان استراحت مي‌داديم و همزمان پيتزايي كه سفارش داده بوديم را مي‌خورديم و ضمن خوردن و نوشيدن به گپ زدن مشغول بوديم.
    من داشتم غر مي‌زدم كه باوجودي كه در كنفرانس‌ها هميشه همكاران فوق‌العاده جذابي را مي‌بينم و درباره امكان همكاري و در تماس بودن، با آن‌ها صحبت مي‌كنم؛ اما حفظ كردن اين رفاقت براي وقتي‌كه كنفرانس تمام مي‌شود و همه عازم خانه‌هاي خود شده‌اند كار سختي است و نمي‌شود آن را حفظ كرد. گروه‌هاي آنلاين هم يا زيادي از حد غيرشخصي، يا زيادي از حد عمومي و يا به‌طورجدي درگير رقابت‌ها و دعواهاي داخلي اعضا هستند كه جايگزين اين آشنايي­ها نمي­شود؛ اما در همان حال به اين فكر مي‌كردم كه وضعيت يك گروه كوچك‌تر و صميمي‌تر چه خواهد بود؟ آيا چنين گروهي مي‌تواند نقش اين ماساژ دهنده آبي مجازي را بازي كند كه به‌واسطه آن باهم گپ بزنيم؟
    يك ماه بعد من گروه آنلايني را ساختم كه به نام ساي­لنس[6] شناخته مي‌شود و حدود ده نفر از همكارها را دعوت كردم تا در اين آزمايش به من ملحق شوند. هدف من اين بود كه محيطي به نسبت محرمانه را به وجود بياورم كه درون آن همكارانم بتوانند باهم درباره كار خود به هم مشورت بدهند و درباره نويسندگي علمي باهم صحبت كنند. كم‌كم و يكي‌يكي ما شروع به كمك به يكديگر و حل مشكلاتي كرديم كه براي هركدام از ما پيش مي‌آمد، منابع تازه­اي را پيشنهاد مي داديم و ويراستارها و راه‌حل‌هايي براي نقد كردن پرداختي‌هاي معوقه خودمان به يكديگر معرفي مي­كرديم.
    هشت سال بعد، اين گروه رشد كرده و اعضاي آن به سي‌وپنج نفر رسيده است و اعضا آن در سراسر ايالات‌متحده و كانادا پراكنده‌شده‌اند و ما هنوز هم به گفت‌وگوهاي زنده و فعال خود ادامه مي‌دهيم. حالا ما نه‌تنها مي‌توانيم از تجربه جمع خود كه روي‌هم‌رفته بيش از سيصد سال تجربه را شامل مي‌شود، استفاده كنيم كه از نصايح، الهام بخشي‌ها، روحيه دادن‌ها و تشويق يكديگر براي به پايان رساندن يك پروژه، پيشنهاد داستان، ثبت‌نام كردن براي كسب فلوشيپ­‌ها و بورسيه‌ها و يا حتي استفاده از فرصتي براي رفتن به تعطيلاتي كه مدت‌ها پشت گوشت انداخته‌ايم سود ببريم. براي ما باعث افتخار است كه مطالبي از همكاران ساي­لنس در نشرياتي مانند نيويورك‌تايمز، نشنال جئوگرافيك و ده­ها رسانه چاپي، آنلاين و تصويري و صوتي ديگر منتشرشده است. اعضا اين گروه همچنين مجموعه‌اي از جوايز روزنامه‌نگاري را به خود اختصاص داده و در نوشتن و جمع‌آوري و توليد آثاري همچون بهترين نوشته‌هاي حوزه فناوري[7] و بهترين نوشته‌هاي علم و طبيعت ايالات‌متحده[8] مشاركت كرده است. برخي از اعضا اين گروه به تدريس روزنامه نگاري در دانشگاه‌هاي جان هاپكينز، استنفورد و جاهاي ديگر پرداخته و جوايزي و فرصت‌هاي مطالعاتي و بورسيه‌هايي همچون اسكريپز[9]، بورسيه نايت دانشگاه ام. آي. تي.[10] و بورسيه بنياد آليشيا پترسون را به دست آورده‌اند.
    ما در اين كتاب اميدواريم آنچه از دل اين گروه آموخته‌ايم با شما در ميان بگذاريم و شما را تشويق كنيم تا گفت‌وگويي تازه را براي خود و ميان خود آغاز كنيد. بخش اول اين كتاب به مهارت‌هاي نويسندگي علمي اختصاص دارد. بخش دوم به توصيه‌هايي درباره اينكه چطور مي‌توان در نقش نويسنده علمي تعادل تقريبي و عقلانيت خود را حفظ كنيم. در بخش سوم شما مي‌توانيد توصيه‌ها و راهنمايي‌ها ما درباره بهترين روش‌ها و شيوه‌هاي تجاري كارمان را كه حاصل تلاش‌هاي دشوار و سخت نويسندگان است مطالعه كنيد.
    شما در اين كتاب خواهيد آموخت كه هيچ راه درست و مطلقي براي شكل دادن به حرفه و شغل شمال وجود ندارد. ما اعضاي ساي­لنس حداقل با طي 35 مسير مختلف در ميانه راه به يكديگر رسيديم و انتظار داريم آينده ما بسيار متنوع‌تر و واگراتر از امروزمان باشد؛ اما درعين‌حال اميدواريم داستان موفقيت‌هاي ما و همچنين بي‌راهه‌هاي نه‌چندان موفقيت‌آميزي كه طي كرده‌ايم حس و ديدگاهي از مسيرهاي ممكن و در دسترس پيش رو را در اختيار شما قرار دهد.
    تقريباً همه اعضا گروه ما در نوشتن فصل­هاي اين تاب مشاركت داشته­اند. بااين‌وجود اين كتاب يك مجموعه از آثار مستقل نيست. هر فصل دربردارنده ديدگاه‌هايي از ساير اعضا جامعه كوچك ما نيز مي‌شود كه در طول كتاب با نام‌هاي آن‌ها آشنا مي‌شويد (همه اعضاي ساي­لنس براي نخستين بار با نام كامل و از آن به بعد تنها با نام كوچك در اين كتاب مورداشاره قرارگرفته‌اند)
    شما خواهيد ديد كه در بسياري از فصول ما به مهارت‌هاي اصطلاحات نرم اين حرفه پرداخته‌ايم - چگونه با رد شدن پيشنهاد و سوژه خود مواجه شويد، با وضعيت عدم قطعيت مالي خود چه كنيد و چطور با حسادت‌ها كنار بياييد - دليل اين توجه اين است كه تجربه به ما نشان داده اين‌ها مهارت‌هايي است كه در بازه زماني طولاني و در درازمدت بيش از هر چيزي ارزشمند و كارآمد خواهد بود. همان‌طور كه ويراستار من در نيچر به من يادآوري كرده بود، توانايي گزارشگري، نوشتن و به‌موقع تحويل دادن براي شما پروژه‌ها و مأموريت‌هايي را به ارمغان خواهد آورد اما براي اينكه بتوانيد حرفه و شغل پايداري در روزنامه‌نگاري مدرن و از دل مصالحي كه چون ماسه‌هاي در معرض باد در حال تغيير قرار دارد، بسازيد بايد اين را هم ياد بگيريد كه چطور مي‌توان ازنظر اقتصادي و احساسي و به همراهي يا در عدم‌حمايت كارفرماي رسمي، در طول اين مسير دوام آورد. عمده همكاران ساي­لنس اكنون به شكل غير متعهد[11] يا آزاد كار مي‌كنند و عمده توصيه‌هاي ما از اين نگاه و تجربه نشأت‌گرفته است. در شرايط دشوار و همراه با عدم قطعيت ما گمان مي‌كنيم، انعطاف‌پذيري، تطبيق‌پذيري و اراده همان‌قدر كه براي نويسندگان آزاد اهميت دارد، براي نويسندگان طرف قرارداد و رسمي نيز مهم است. به عبارتي اين روزها همه ما نويسنده آزاد و غير تعهد هستيم.
     هر يك از فصل‌ها همچنين در نقش مقدمه‌اي در ارتباط با يك موضوع كارآمد در نويسندگي علمي نقش بازي مي‌كند. اگر مايليد كه عميق‌تر به آن موضوع بپردازيد در بخش منابع مكان‌هايي را براي آغاز اين تعمق به شما پيشنهاد مي‌كنيم. اميدواريم پس از آنكه خواندن اين كتاب را به پايان رسانديد كماكان علاقه‌مند باشيد حرفه خود را در نويسندگي علمي دنبال كنيد - اما لطفاً اين كار را تنها انجام ندهيد. درنهايت اينكه من مسيرهايي را نشان مي‌دهيم تا از طريق آن خودتان گروه و اجماع نويسنده‌هاي علمي خود را بنا كنيد.
    مقدمه­‌ها قاعدتاً بايد به شما گوشه چشمي از مسيري كه قرار است كتاب شما را به آن مقصد ببرد را نشان بدهند؛ اما هيچ نويسنده‌اي نمي‌داند دقيقاً در مسير حرفه خود به كجا خواهد رسيد. اين بخش زيبا و همزمان فرساينده اين كار است؛ اما اگر شما شخصي كنجكاو هستيد كه ارزش كلمات و آزادي ذهني و تفكر را مي‌دانيد به شما وعده مي‌دهم از كار شگفت‌انگيز، پرتلاطم و مجذوب‌كننده توضيح دادن چگونگي عملكرد جهان لذت خواهيد برد. فارغ از اينكه اين مسير شما را به كجا برساند.
    
    [1] Nature
    [2] Colin Macilwain
    [3] Paul Smaglik
    [4] Starbucks نام يك قهوه‌خانه زنجيره‌اي كه در اكثر نقاط جهان و به‌خصوص آمريكاي شمالي و اروپا شعبه دارد
    [5] National Association of Science Writers
    [6] SciLance
    [7] The Best of Technology Writings
    [8] The Best American Science and Nature Writings
    [9] Scripps
    [10] MIT-Knight
    [11] Freelance
    
     

View: 172 - Print: 1 - Email: 1
اين مطلب را در سايت ماخذ آن ببينيد:
http://www.hamshahritraining.ir/news-3935.aspx





 

 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
مجله رايانش نرم و فناوري اطلاعات
متن مطالب شماره 1 (پياپي 601)، 1396را در magiran بخوانيد.

 

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1396-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است