آرشیو دوشنبه ۲۵ بهمن ۱۳۹۵، شماره ۳۹۸۳
تاریخ و اقتصاد
۳۰
گاهشمار

بنیان گذار رنو

لوئی رنو، (12 فوریه 1877 - 24 اکتبر 1944) صنعتگر و کارآفرین فرانسوی و از بنیان گذاران شرکت خودروسازی رنو بود. لویی رنو آخرین پسر یک کارخانه دار فرانسوی بود که در صنعت نساجی فعالیت داشت و دارای پنج پسر بود. لویی 20 ساله بود که در رشته مهندسی ماشین از دانشگاه فارغ التحصیل شد. وی به جای اشتغال در کارخانه پدرش، آزمایشگاه دانشکده فنی را ترک نکرد. وی در سال 1898 موفق به ساختن خودرویی شد که بر خلاف نمونه های مشابه دیگر که تا آن زمان در آلمان و آمریکا ساخته شده بود، دارای سه دنده جلو و یک دنده عقب بود؛ بنابراین می توانست سرعت های متفاوت داشته باشد و با دنده یک از تپه بالابرود. او این اختراع خود را «رنو» نامید.

سپس با کمک دو برادرش کمپانی رنو (Renault freres) را تاسیس کرد و ظرف 6 ماه 12 اتومبیل فروخت. کارخانه رنو همچنین موفق به ساختن ترمز درام، کمک فنر هیدرولیک، موتور «توربو»، کاربراتور انژکتوری و... شد. مهندس رنو در جریان جنگ جهانی اول تانک «اف. تی 17» را برای فرانسه ساخت که بهتر از تانک های انگلیسی بود. رنو به دلیل این اختراع مدال لژیون دنور را از دولت فرانسه دریافت کرد. در فاصله دو جنگ جهانی اول و دوم، کارخانه رنو بیش از صنایع دیگر فرانسه برای این کشور ارز وارد کرده بود. پس از آغاز جنگ جهانی دوم و اشغال نظامی فرانسه ازسوی آلمان، کارخانه رنو مانند سایر کارخانه های فرانسه به تصرف آلمان درآمد ولی مهندس رنو حاضر به ترک کارخانه خود و سپردن مدیریت آن به یک آلمانی نشد و در مدیریت باقی ماند ولی محصول کارخانه متعلق به آلمان بود. در سال 1944 پس از اینکه نیروهای آلمان از فرانسه عقب رانده شدند، مهندس رنو از سوی سازمان مقاومت (فرانسویانی که در جریان جنگ، با نیروهای هیتلر مبارزه می کردند) به اتهام همکاری با دشمن دستگیر و زندانی شد و از فرط اندوه جان سپرد.