|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه شرق95/10/29: تصويري از خود چيست
magiran.com  > روزنامه شرق >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 3430
شنبه 28 ارديبهشت 1398


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID2387
magiran.com > روزنامه شرق > شماره 2780 29/10/95 > صفحه 10 (تجسمي) > متن
 
      


تصويري از خود چيست
گفت وگو با «اركيده درودي»، مدير گالري «اُ»

نويسنده: حافظ روحاني

گالري «اُ» اين بخت را داشت تا از همان نخستين روزهاي فعاليتش مورد توجه هنرمندان و هنردوستان قرار بگيرد؛ شايد ازآن رو که ارکيده درودي، مدير اين گالري کارش را دوست دارد و پيش تر با ترجمه کتابي درباره گالري داري اين علاقه را نشان داده بود. نمايشگاه «تصويري از خود» که به طور مشترک در سه گالري اُ، آران و پروژه هاي آران برگزار شد، يک بار ديگر توجه به اين گالري را جلب کرد و علاوه بر آن باعث شد تا يکي از بزرگ ترين نمايشگاه هاي سال، از جهت تعداد هنرمندان و تعداد آثار به نمايش درآمده برگزار شود. فريدون آو، هنرمند، طراح و مجموعه دار مشهوري که اين نمايشگاه را ترتيب داده بود، تا حد زيادي به همکارانش در اين نمايشگاه، ارکيده درودي، نازيلانوع بشري (مدير گالري هاي آران و پروژ ه هاي آران) و احسان لاجوردي (مدير بنياد احسان لاجوردي) اختيار عمل داده بود تا با سليقه خود هنرمنداني را پيشنهاد کنند و در شکل ارائه آثار نظر و پيشنهاد دهند. برگزاري همين نمايشگاه بهانه اي شد تا به سراغ ارکيده درودي برويم تا از تجربه کار با فريدون آو، همکاري با خانم نازيلانوع بشري و احسان لاجوردي و نمايشگاه «تصويري از خود» بگويد؛ گفت وگويي که در محل گالري اُ انجام شده است.
    
    نمايشگاه دو بخش کاملامجزا دارد. يک بخش که نزد احسان لاجوردي برگزار شد و بخش ديگر که در سه گالري ديگر برگزار مي شود. اين دو بخش انگار دو بخش جداگانه از يک آدم را نشان مي دهند که فريدون آو است؛ يعني يک بخش مجموعه دار و بخش دوم به عنوان کيوريتور هنري. اين ابعاد چگونه به وجود آمد؟ اينکه قرار است از يک هنرمند بنام دو منظر مختلف نشان دهيم. فريدون آو پيش تر دو بخش ديگر کارش را در نمايشگاه هاي شخصي اش نمايش داده بود و يک نمايشگاه ديگر هم در دستان سام سنتر داشت که آن هم به نوعي نمايش تجربياتش در عرصه ديزاين بود. اين فکر چطور شکل گرفته؟
     پيشنهاد اوليه از طرف آقاي آو بود و از همان اول هم گفتند که مي خواهم اين نمايشگاه در دو بخش مجزا باشد؛ يک نمايشگاه چهره از مجموعه آثار خودم که شامل ماسک، مجسمه و همه چيزهايي مي شد که آقاي آو در مجموعه اش جمع کرده بود و شامل تصاوير چهره مي شد. گفتند من مي توانم اين را نزد آقاي لاجوردي بگذارم چون بنيادي است که آثار را براي فروش نمايش نمي دهد و بخش ديگري هم داشته باشد به نام «تصويري از خود» که براي خيلي از بازديدکنندگان جالب بود. چون همه فکر مي کردند قرار است اين نمايشگاه فقط خودنگاره باشد درصورتي که اين طور نبود و قرار بر اين بود که نمايشگاه «تصويري از خود» باشد. چون کار خيلي از هنرمندان مثل محمدحسين عماد يا سهند حساميان که حجم کار مي کنند شامل تعريف خودنگاره نمي شود. تقريبا يک سال ونيم قبل آقاي آو ايده را به ما دادند و گفتند که نمايشگاه در گالري ما و گالري خانم نازيلانوع بشري (گالري آران) هم زمان باشد. ايشان از فضاي اينجا خيلي خوش شان مي آمد و فکر مي کردند که با چه گالري ديگري مي توانيم همکاري کنيم. با خانم نوع بشري هم صحبت کردند و از آنجايي که ما با کسي مشکل نداريم قرار شد نمايشگاه در اينجا (گالري اُ) و گالري آران برگزار شود که بعدتر که تعداد هنرمندان بيشتر شد، گالري پروژه هاي آران هم اضافه شد. در يک جلسه جداگانه ابتدا به ما پيشنهاد شد و آقاي آو گفتند که بنياد لاجوردي هم قرار است مجموعه شخصي شان را نمايش دهند. از همان اول هم قرار بود يک کاتالوگ با يک سري متن منتشر شود. چون قرار هم بر اين بود که علاوه بر آثار هنري که از هنرمندان جمع آوري مي شود، از ساير هنرمندان و ديگران متوني گرفته شود. آقاي آو از يک سري افراد دعوت کردند تا با همين مضمونِ تصويري از خود متن هايي بنويسند. متاسفانه هنوز کاتالوگ چاپ نشده چون بيش از ٦٠ هنرمند در نمايشگاه شرکت کرده اند و بيش از ٧٠ نفر هم متن نوشته اند. اين تعداد خيلي بيشتر از آن چيزي بود که فکر مي کرديم. قرار است تا قبل از اختتاميه در مجموعه لاجوردي اين کاتالوگ چاپ شود. بخش جذاب اين نمايشگاه براي من اين بود که آقاي آو از همان ابتدا با ما به شکل مشارکتي کار مي کردند و اين طور نبود که همه هنرمندان را خودشان انتخاب کنند و بگويند که فقط من تصميم مي گيرم. با خانم نوع بشري که صحبت کرديم، يک سري هنرمند را پيشنهاد کرديم، ولي انتخاب نهايي از سوي آقاي آو انجام شد. بعد به تقسيم بندي هنرمندها رسيديم و تصميم بر سر اينکه اثر کدام هنرمند در کجا به نمايش دربيايد. مسلما، هم من و هم خانم نوع بشري دوست داشتيم هنرمندانمان در گالري خودمان باشند. من با توجه به هنرمندان و نوع آثار هنري شان که بيشتر روي آن تمرکز داشتيم گفتم اگر امکان دارد هنرمنداني را که اينجا هستند خودم انتخاب کنم که تا حد زيادي دست من را باز گذاشتند تا هنرمنداني را که از نظر من کارهايشان مي تواند به هم ربط داشته باشد انتخاب کنم. قسمت دوم کار با خود هنرمندان بود؛ مثلابه کساني مثل علي ميرعظيمي، نازگل انصاري نيا و بيتا فياضي گفته شده بود و با توجه به فضاي اينجا کار کردند. کار خانم انصاري نيا کار جديدي نيست، ولي با توجه به فضاي اينجا که مي توانستيم کار را بين دو طبقه آويزان کنيم، کار را آماده کردند و تصاويرش را براي من فرستادند و من هم براي آقاي آو فرستادم و فکر کرديم مي تواند خوب باشد؛ مثلاخانم فياضي درخواست کرد که دو ديوار در اختيار داشته باشد چون مي خواست هم حجم داشته باشد و هم يک سري عکس؛ يعني هنرمندان خيلي با فضا هم درگير بودند يا حتي کساني که کارشان نقاشي بود فکر کردند قرار است يک ديوار به آنها تعلق بگيرد و براي يک ديوار برنامه ريزي کنند؛ مثل شهلاحسيني و فريدون غفاري که مي دانستند قرار است يک ديوار داشته باشند و نسبت به آن ديوار به ما کار دادند. تابه حال، نمايشگاه گروهي با اين تعداد نفر نداشته ايم، براي من تجربه جالبي بود.
     به نظرم چيدمان سختي بود و هماهنگ کردن با اين همه هنرمند و اينکه همه از همکاري با اينجا راضي و خوشحال باشند و نيز همکاري با آقاي آو که داستان هاي جذابي داشت.
    
    آقاي آو چقدر هنرمندان را مي شناخت و کارها را ديده بود؟
     از هنرمنداني که ما پيشنهاد کرديم که هنرمندان گالري «اُ» هستند، در گذشته نمايشگاه همه را ديده بودند و از تعدادي هم کار دارند، از تعدادي هم کار ندارند؛ اما از زماني که نمايشگاه شان را ديده بودند، علاقه نشان داده بودند که در اين نمايشگاه باشند؛ مثل اميد مشک سار که آقاي آو از ايشان کار خريداري کرد و کارش را دنبال مي کند. اميد از کساني بود که نمايشگا هش را ديده بود؛ اما کاري در مجموعه اش ندارد، ولي هنرمندي بود که دوست داشت در اين پروژه باشد و کارهاي بيشتري از او ببيند، علي ميرعظيمي هم همين طور.
    
    کارهاي برخي از استادان مثل آقاي آغداشلو قديمي است يا کار فريدون غفاري از مجموعه شخصي اش انتخاب شده است. چند تا از کارها توليدي است و چند کار از آثار پيشين هنرمندان انتخاب شده است؟ ترجيح بر اين بود کارها انتخاب شوند يا براي نمايشگاه ساخته شوند؟
     ترجيح اين بود که براي نمايشگاه ساخته شوند. اميد بازماندگان، اميد مشک سار، راضيه صديقيان، شهلاحسيني، کار دوم علي نصير، علي ميرعظيمي، بيتا فياضي و شيده تامي مشخصا براي نمايشگاه توليد شده اند. فريدون غفاري، ژينوس تقي زاده و هومن مرتضوي از کارهاي قبلي شان استفاده کردند؛ تقريبا نيمي از کارها براي اين نمايشگاه توليد شد.
    
     به طور مداوم جلسه برگزار و ايده داده مي شد يا اينکه بعد از جلسات اول هنرمندان کارهاي آماده را تحويل دادند. شما با هنرمندان در تماس بوديد يا شخص آقاي آو با آنها تماس مي گرفت؟
     ما از طريق آقاي آو با هنرمندان در تماس بوديم؛ براي مثال به تعدادي از هنرمندها اعلام کرديم آقاي آو قصد دارد نمايشگاهي با اين مضمون جمع کند و آيا آنها مايل به شرکت در اين نمايشگاه هستند يا نه. تاريخ ارسال آثار را به هنرمنداني که اعلام آمادگي کردند، گفتيم. ميزان و شکل تماس با هنرمندان تفاوت داشت؛ براي نمونه با علي ميرعظيمي که هنرمند جوان تري است بيشتر در تماس بودم و اتودهايش را قبل از اينکه کار را درست کند مي ديدم و در جريان توليد بودم؛ اما اميد بازماندگان يا اميد مشک سار که با سبک نقاشي شان آشنا هستيم، روند توليد را با ما در ميان نگذاشتند و در تاريخ مقرر کار را تحويل دادند.
    
     آقاي آو اصراري نداشتند کارها را قبل از نمايش ببينند؟
     خير.
    
     در نمايشگاه متني منتشر و در همه گالري ها توزيع شده بود. اين همان نوشته بود که به هنرمندان ارائه شد؟
     خير، يکي از هنرمندان گالري آران اين متن را درباره نمايشگاه نوشت و وقتي آقاي آو خواندند خوششان آمد و گفتند اين همان چيزي است که مي خواهم بگويم و تصميم گرفتند از اين متن استفاده کنند. ما موقع صحبت با هنرمندان متني به آنها نداديم. آقاي آو اصرار مي كردند توضيح دقيقي به هنرمندان ندهيم که منظورمان تصويري از خود يا چهره چيست؛ واقعا به هنرمندان در دو جمله توضيح مي داديم. براي مثال به نيکزاد نجومي که با او تماس مستقيم نداشتيم، در دو جمله روند نمايشگاه را توضيح داديم و توضيح اضافه تري به کسي داده نشد، زيرا مي خواستيم اين کارها بدون محدوديت باشد.
    تصويري از خود چيست / گفت وگو با «ارکيده درودي»، مدير گالري «اُ»
    


 روزنامه شرق، شماره 2780 به تاريخ 29/10/95، صفحه 10 (تجسمي)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 60 بار
    



آثار ديگري از "حافظ روحاني"

  زخم مي زنيم و مي خوريم، تا زندگي پيش برود / گفت و گو با سميرا اسكندرفر به بهانه نمايشگاه و رونمايي از كتاب «زخم»
حافظ روحاني، اعتماد 24/4/97
مشاهده متن    
  هنر امري آفرينشي است و نه يادگرفتني
حافظ روحاني، اعتماد 3/11/96
مشاهده متن    
  نقاشي برايم مثل روان درماني است / گفت و گو با سميرا اسكندرفر به بهانه نمايشگاه «چي تو سرته؟»
حافظ روحاني، اعتماد 31/5/96
مشاهده متن    
  يادگارهاي ٧٥سالگي / گفت وگو با احسان لاجوردي
حافظ روحاني، شرق 29/10/95
مشاهده متن    
  با شورلت كولردار در جاده خرمشهر / گفت وگو با ساسان مويدي به بهانه نمايشگاه در نگارخانه شماره ٦
حافظ روحاني، اعتماد 23/9/95
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
Journal of System Management
شماره 2 (پياپي 502)
 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است