|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه اعتماد95/12/28: ضربان بهار بيدارگر حيات
magiran.com  > روزنامه اعتماد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 3772
شنبه بيست و هشتم اسفند ماه 1395



خدمات سايت




 
MGID3291
magiran.com > روزنامه اعتماد > شماره 3772 28/12/95 > صفحه 1 (صفحه اول) > متن
 
      


نگاه عيدانه - 1 
ضربان بهار بيدارگر حيات


نويسنده: علي اصغر شعردوست *

چنان ز مقدم نوروز شد طراوت عام // كه سبز گشت هم از آب تيغ چوب نيام / اگر ز عالم بالانويد رحمت نيست // به خاك اين همه باران چه مي برد پيغام / بساط سبزه در و دشت را تمام گرفت // زمين تمام زبان شد به شكر نعمت عام
     گام بر خاك نهادن و زنده بودن خاك را احساس كردن، دست در خاك فرو بردن، چونان كه به شست وشويي گوارا، روح را به زلالي بهار سپردن و ديگر شدن. حال ديگر يافتن، از نگاه ديگر نگريستن، به بصيرت رسيدن و چشم باز كردن به جهاني كه ديگر مي شود. به جهاني كه در گذر ديرينه روزان و شبان پيرسال، ناگهان جوان مي شود، جوانه مي زند، با شوقي كودكانه، به جوانه هايش مي نگرد، دست بر جوانه هايش مي كشد، خود را به ناگهان تازه مي يابد. حس خوي تازه، حس حالي تازه، حالي احسن، حالي شگفت، حالي تازه تر از همواره هايي كه بهار با خود به ارمغان مي آورد، حالي كه انگار براي نخستين بار در او دميده مي شود. زمين، زمين مهربان كه در تازه ترين و...
    شگفت ترين تحول خود ناگهان سينه مي گشايد، مادروار: و بهار با تازه ترين و شگفت ترين جلوه خود به تجليل زمين مي آيد، با نگاهي سبز، با دست هايي سبز، با سبزترين تكراري كه به صبوري با خود مي آورد از سرانگشتانش طراوت سلسبيل مي تراود و از شانه هايش عطر طوبي مي چكد.
     و بهار اين گونه از راه مي رسد: با لبي و صد هزاران خنده، با توشه اي از ضربان هاي باغ بهشت براي قلب منقلب خاك.
     ***
     سلام به نخستين روز زمين، سلام به نخستين روز هستي، سلام به نخستين روز آفرينش. روزي كه خداوندگار اراده كرد هستي باشد، هست شود، روزي كه ازل ناميدندش و به نام انسانش مانوس كردند. روزي كه انسان، اول گام هايش را تجربه كرد، كه انسان بودن را احساس كرد. روزي كه انسان تا چشم گرداند، خدا را ديد، تا به همه چيز رو كرد خدا را ديد، تا به همه چيز پشت كرد خدا را ديد، روزي كه فقط يكي بود: و آن يكي فقط خدا بود، نه چيزي بود، نه كسي: و خدا خواسته بود انسان باشد. كاينات را گفته بود: كن: كهكشان ها را گفته بود كن: ملايك ملكوت را گفته بود: كن، زيرا كه خواسته بود انسان باشد و اين گونه، بهار آفرينش دميده بود. نخستين بهار از پس شعاع نخستين آفتاب پنجه برگونه منتظر انسان سوده بود: و همه اينها آنقدر ترد و تازه بود كه فرشتگان، بال افشان، دل شان داشت لك مي زد براي لحظه اي آدم بودن... و بهار آفرينش خداوندي را احساس كردن و در سبزه زار انس انسان و خدا كام هاي شبنم خيز برداشتن، ... كه خدا خواسته بود انسان اين گونه باشد: مانوس به بهار. خدا خواسته بود كه انسان بهارينه ترين آفريده اش باشد. آفريده محبتش و شايد عشق درست همان لحظه از ذات خدا در ذات آدمي چكيده بود و چون سرخ گلي بر سينه روح آدمي نشسته بود.
     بهار... بهار... در هركجا كه خواسته باشي احساسش كني، حس عرش و ملكوت در رگ هايت مي دود و آن خاطره ازلي در جانت بيدار مي شود. آن يادواره عزيز كه روز اول بود، فقط يكي بود، فقط خدا بود، كه خواسته بود انسان باشد... .
     ***
     و چنين شد كه حضور بهارانه انسان با ضرباهنگ طبيعت، به نظام اصيل خداوندي پيوست، نظامي كه در تكرار شبان و روزان و آمد و گشت فصل ها به تكامل ذرات عالم منتهي مي شود. نظامي كه در عبور از مسير زمين، انسان خاكي را شوق افلاكي شدن در جان مي افكند و شعله عرش، در نگاهش مشتعل مي كند. او را از حضور به عبور سوق مي دهد. تابع فصل هاي زميني روحش را مبتلاي تحول مي كند و درگذر از خزان ها و زمستان ها، بهار چون حسي اصيل و ازلي در روح آدمي جوانه مي زند. دمي درنگ... جهان به تماشاي كش و قوس جوانه روح در غلاف جان آدمي مي آيد. عيد مي رسد، ضربان هستي شدت مي گيرد، همه چيز به ناگهان تپيدن مي آغازد. انسان در آمدن چنين تحولي، چه تدبيري انديشيده است؟ در برابر او كه مدبر ليل و نهار است؟! وقتي هستي دست مي گشايد، انسان چه دارد كه از گريبان حضورش به درآرد و تقديم كند؟ وقتي زمين به بهار مي رسد، انسان ازكدام سمت به ملكوت متصل مي شود؟ كجا مي ايستد تا كاينات، شولاي سبزينه پود رسالت بر دوش او بيفكند؟ دركدام نقطه وجودش خدا انگشت اشارت مي نهد و خاك پايان مي كارد؟ بهار ازكدام گوشه خلقت به تبرك هميشه بهار جان آدمي مي آيد؟ و اين سال، كه كوله بار بهار بر دوش، از راه مي رسد آيا، نقطه آغازي است در درك عميق انسان از نظامي كه او را و تمام هستي را به سوي ابديت مطلق رحمانيت سوق مي دهد؟ آيا انسان توان درك موقعيت خود را دارد؟ مي داند كه در كجاست و چرا؟
     ***
     اما پايان امسال و آغاز سال نو با مناسبتي بسيار خجسته قرين شده است و آن سالروز ولادت «كوثر خير و بركت» پاره تن پيامبر، اسوه پاكي و پارسايي و عشق و ايثار و مبارزه حضرت فاطمه زهرا (س) است كه اين روز به نام «روز زن» ناميده شده است. تقدير تقويم امسال اين گونه رقم خورده است كه آغاز سال نو با نام و ياد حضرت زهرا پيوند بخورد. «كوثر» و خير كثيري كه حضرت حق در كلام خويش، آن حضرت را به عظمت ستوده است، آن چنان كه كسي را بدان پايه نستوده است: اي رسول، ما تو را كوثر عطا كرديم... سالروز ولادت حضرت صديقه طاهره (س) و «روز زن» مبشر بهاري مشكبار و نوروزي خوش عذار است. اين مناسبت هاي نوراني بر مردم شريف كشورمان مبارك باد.
     ***
     ساقيا آمدن عيد مبارك بادت
     وان مواعيد كه كردي مرواد از يادت
     در شگفتم كه در اين مدت ايام فراق
     برگرفتي ز حريفان دل و دل ميدادت
     برسان بندگي دختر رز گو به درآي
     كه دم و همت ما كرد ز بند آزادت
     شادي مجلسيان در قدم و مقدم توست
     جاي غم باد مر آن دل كه نخواهد شادت
     شكر ايزد كه ز تاراج خزان رخنه نيافت
     بوستان سمن و سرو و گل و شمشادت
    *فعال فرهنگينگاه عيدانه - 1: ضربان بهار بيدارگر حيات
    


 روزنامه اعتماد، شماره 3772 به تاريخ 28/12/95، صفحه 1 (صفحه اول)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 11 بار
    



آثار ديگري از "علي اصغر شعردوست "

  اتكاي به مردم و سعه صدر آموزه هاي حيات هاشمي
علي اصغر شعردوست *، اعتماد 27/10/95
مشاهده متن    
  زمزمه زندگي كائنات
علي اصغر شعردوست*، اعتماد 25/9/95
مشاهده متن    
  وفات پيامبر خاتم (ص) روز اندوه بزرگ
علي اصغر شعردوست *، اعتماد 7/9/95
مشاهده متن    
  اربعين، يادآور مظلوميت رهپويان حسين
علي اصغر شعردوست *، اعتماد 1/9/95
مشاهده متن    
  روز كتاب و كتابخواني فرصتي براي رونق انديشه ها
علي اصغر شعردوست *، اعتماد 25/8/95
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

تبليغات

چاپ مقاله

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
فصلنامه حيات
متن مطالب شماره 4 (پياپي 72)، زمستان 1395را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1395-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است