|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه اعتماد95/12/28: ارديبهشت ٩٦، بهار اصلاح طلبان
magiran.com  > روزنامه اعتماد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 3976
شنبه بيست و پنجم آذر ماه 1396



خدمات سايت




 
MGID3291
magiran.com > روزنامه اعتماد > شماره 3772 28/12/95 > صفحه 5 (احزاب) > متن
 
      


گزارش روز 
ارديبهشت ٩٦، بهار اصلاح طلبان
جناح هاي سياسي پيش از انتخابات چه وضعيتي دارند؟

نويسنده: مصطفي ايزدي

تاچند سال پيش در ايران بعد از انقلاب، تقريبا هرسال يك انتخابات برگزار مي شد، اما از حدود شش سال پيش، به دليل برگزار كردن دو انتخابات در يك روز، در حال حاضر در كشورمان هر دو سال يك بار انتخابات برگزار مي شود. انتخابات مجلس شوراي اسلامي و انتخابات مجلس خبرگان رهبري در يك روز و انتخابات رياست جمهوري و انتخابات شورا هاي اسلامي شهر و روستا هم در يك روز انجام مي پذيرد. تجربه اين چند سال نشان مي دهد كه اين دو روز حضور مردم پاي صندوق هاي راي، پيش و پس عيد نوروز است. انتخابات مجلسين در اسفندماه و دو انتخاب ديگر در خردادماه، كه اين بار در ارديبهشت برگزار مي شود. هر انتخاباتي هم از چندماه قبل زمينه ساز بحث و بررسي هاي زياد و گفت وگو هاي محفلي فراواني مي شود. اين بديهيات را از اين نظر نوشتم كه يادآوري كنم روزهاي خوش نوروز ٩٦ به هر ديد و بازديدي كه مي رويم و در هر جمعي كه حاضر مي شويم، سخن از رييس جمهور آينده و انتخابات شورا ها خواهد بود.
     پرسش اصلي فراگير اين گونه بحث ها در آن روزها و حتي هم اكنون اين است كه در انتخابات ارديبهشت چه كسي رييس جمهور بعدي، يعني دوره دوازدهم خواهد بود؟ و اگر بحث انتخابات شورا ها پيش آمد، خواهند پرسيد كه چه كسي شهردار تهران مي شود؟ اين پرسش ها البته يك پيش فرض هم دارد كه اصولااصلاح طلبان در انتخابات شركت مي كنند يا نه؟ پاسخ به اين پرسش ها در بعضي موارد آسان و براي بعضي موارد سخت است.
     واقعيت اين است كه در مسائل سياسي، به ويژه هنگامي كه به تصميم مردم برمي گردد، پيش بيني رويدادهاي آينده، چندان كه برخي ها فكر مي كنند، آسان نيست. تنها مي توان با بعضي حدس و گمان ها و تجربه هاي پيشين و نگاه به وضع موجود، افق آينده كشور را رصد كرد. از آنجا كه ورود به فضاي انتخاباتي نيازمند يكسري فعاليت هاي رسانه اي است و اين فعاليت ها هنوز به طور جدي شروع نشده، نمي توان به راحتي گمانه زني ها را پذيرفت، اما مي توان براي آنها توضيحاتي ارايه كرد. آن چه نگارنده در اين سطور تقديم مي كند همانا توضيحاتي است كه براي نزديك شدن به واقعيات، ارايه مي كند.
     ا - اصلاح طلبي، يعني جريان سياسي پايدار و ماندگاري كه به حاكميت برآمده از انقلاب سال ٥٧ وفادار و به ويژه به قانون اساسي آن پايبند است، اما به شيوه اداره كشور در ابعاد سياسي (داخلي و خارجي)، فرهنگي، اقتصادي، اجتماعي، امنيتي و قضايي انتقاد جدي دارد و بر اين باور است كه اگر شيوه مديريت جامعه اصلاح شود، بسياري از مشكلات مردم برطرف مي شود. اين ادعا را البته كسي يا جريان سياسي ديگري رد نمي كند و مخصوصا جناح محافظه كار كه خود را اصولگرا مي خواند، گاهي براي خالي نبودن عريضه، نداي اصلاح طلبي سر مي دهد. منتهي اصولگرا ها فقط در حرف اصلاح طلبند و در عمل خير. مي گويند اصلاح مي كنيم اما در عمل با همان حرف هاي سابق و غيراصلاح طلبانه رفتار مي كنند. نمونه روشن شعاردادن اصلاح طلبانه و رفتاركردن اصولگرايانه و البته پوپوليستي را در هشت سال مديريت آنان بر قواي سه گانه در دوره اي كه احمدي نژاد قوه مجريه را اداره مي كرد و رفقاي ريز و درشت او مجلس شوراي اسلامي را پيش مي بردند و قوه قضاييه هم دست نخورده باقي مانده بود، مشاهده كرديم.
     اصلاح طلبان، با وجود رنج ها كه ديده اند و محروميت ها كه كشيده اند، در سپهر سياسي ايران با قوت و قدرت باقي مانده اند. شايد كساني بخواهند كه اصلاحات و اصلاح طلبي از صفحه روزگار محو شود و همه مردم هوادار و مريد اصولگرايي شوند، اما به دليل پشتوانه قوي مردمي كه اصلاحات دارد، آرزوي حذف و بي خاصيت كردن اين جناح سياسي پر هوادار، براي رقيبان كم هوادار و پرامكانات، دست يافتني نيست.
     در اين يادداشت كوتاه، فهرست كردن تمامي اقدامات جناح راست براي نابودي فضاي اصلاح طلبي ميسر نيست و تنها مي توان به نمونه هايي از آنها اشاره كرد، از جمله يورش بي امان رسانه اي به افكار عمومي، ممنوع التصوير كردن خاتمي رييس جمهور اسبق و اهانت هاي دمادم به وي، رد صلاحيت گسترده نامزدهاي پست رياست جمهوري و نمايندگي مجلس، برخورد سختگيرانه با كساني كه مي خواهند در ادارات دولتي خدمت كنند و جلوگيري گاه به گاه از برگزاري گردهمايي ها و همايش هاي سياسي يا فرهنگي آنان در نقاط گوناگون كشور.
     در چنين شرايط سخت و غيرمنتظره، اين اصلاح طلبان هستند كه نه تنها مايوس و خسته نمي شوند، بلكه با همت و اقتدار دوچندان، در تمامي صحنه ها به ويژه در انتخابات دو سال يك بار حضور پيدا مي كنند و در مواضع انتخاب شونده و انتخاب كننده، نقش آفريني مي كنند. نمونه بارز آن، دو انتخابات رياست جمهوري خرداد ٩٢ و انتخابات مجلس شوراي اسلامي اسفند ٩٤و ديگر انتخابات همراه اين دو، يعني شوراهاي اسلامي شهرو روستا و مجلس خبرگان رهبري بود كه با وجود محدوديت هاي فراوان، اصلاح طلبان قدرت خود را در ايجاد تغيير به رخ رقيبان خود كشيدند و نامزدهاي مهم جناح راست را شكست دادند. كاملاروشن است كه اصلاح طلبان با اين روحيه و اين تجربه در انتخابات ارديبهشت ٩٦ هم به عرصه انتخابات گام مي نهند و به پيروزي هم مي رسند.
     به دليل برخوردهايي كه پس از انتخابات خرداد ٨٨ با چهره هاي شاخص جناح اصلاحات و بخشي از هواداران اين جناح صورت گرفت، بسياري از نيروهاي جوان اصلاح طلب، با فرض بي ثمر بودن حضورشان پاي صندوق هاي راي، در دو انتخابات ٩٢ و ٩٤ شركت نكردند، اما با توجه به پيروزي نسبي اصلاح طلبان در انتخابات مذكور، اين دسته از جوانان به خود آمده و قصد دارند در انتخابات آينده شركت كنند. اين تصميم مهم و مبارك، چراغ اميد را براي پيروزي كامل در انتخاب رييس جمهور پيشنهادي سران اصلاحات و نيز شهرداران منتخب شوراهاي اصلاح طلب سراسر كشور، پرنورتر خواهد كرد. از آن جا كه در حال حاضر پيشنهاد اين جناح بر ادامه رياست جمهوري حسن روحاني است و اگر رويداد خاصي پيش نيايد كه نامبرده احتمالادر ميان نامزدهاي رياست جمهوري دوره دوازدهم نباشد، اصلح طلبان فرد شايسته ديگري را وارد ميدان مي كنند يا از نامزدي كه ديدگاه ها و خواسته هاي جناح اصلاحات را دنبال كند، حمايت مي كنند تا او به ساختمان پاستور وارد شود، همان گونه كه از حسن روحاني اصولگرا، اما معتدل و همراه اصلاحات در خرداد ٩٢ حمايت و او را راهي اتاق رياست جمهوري كردند. اصولگرايان چه بخواهند و چه نخواهند، اكثر مردم ايران به تداوم رياست دكتر حسن روحاني راي خواهند داد. نگارنده بر اين باور است كه اصلاح طلبان با درك موقعيت كنوني و براي ادامه برنامه هاي دولت تدبير و اميد، با اعتداليون و اصولگرايان معقولي كه هوادار رييس جمهور فعلي هستند، براي انتخابات سال ٩٦ دست اخوت مي دهند و به ائتلاف مي رسند.
     ٢ - انتخابات شوراهاي اسلامي سراسر كشور نيز از درجه اهميت بسيار بالايي برخوردار است چراكه تجربه نشان داده است شورا ها هم در تهران و هم در شهر ها و روستا هاي كوچك و بزرگ مي توانند منشا اثرات زيادي باشند. تنظيم روابط بين مردم و مديريت شهري در جاي جاي كشور، زمينه ساز نوعي مساعدت همگاني در بهتر اعمال كردن خواسته هاي محلي آحاد جامعه است. بديهي است اگر شورا ها در تصميم گيري هاي كلان خود بد عمل كنند، مثلادر انتخاب شهر دار دقت لازم را به خرج ندهند، آثار زيانباري از خود به جاي مي گذارند. اعضاي دوره دوم شوراي اسلامي شهر تهران، در انتخاب شهردار براي پايتخت كشور، سياسي كاري و رفيق بازي را به حد اعلي رساندند.
     اين يك مثال روشن و گويا از بد عمل كردن شورا هاست كه اميدواريم ديگر تكرار نشود. البته اين يك نمونه بود وگرنه بسياري از شورا ها در سراسركشور وظايف خود را به درستي عمل كرده و كاركردهاي مثبتي از آنها مشاهده شده است. اين مثال را زدم كه حساس و مهم بودن نقش شورا ها را بيان كنم. لذا همه ما موظفيم در انتخابات آينده چنان عمل كنيم كه گزينش اعضاي شهر و روستا تحت الشعاع انتخابات رياست جمهوري قرار نگيرد. خصوصا جوانان تحول خواه و اصلاح طلب و اعتدالگرا وظيفه مندند كه تمام همت و قدرت خود را براي شناختن و شناساندن نامزدهاي شورا ها در سراسر كشور به كار گيرند و همانند انتخاب رييس جمهور تلاش كنند. اگر همه آزاديخواهان و جوانان پرشور كه تغيير در مديريت ها را خواهانند، به خصوص در پايتخت كشور به پا خيزند و نيروهاي با تجربه و سالم و با گرايش هاي اصلاح طلبي و اعتدالگرايي را راهي شوراي شهر تهران كنند، بسياري از ناروا هاي موجود بر طرف مي شود.
     ٣ - پيرامون رفتار انتخاباتي جناح اصولگرا در ارديبهشت ٩٦، گفتني هاي زيادي وجود دارد كه ضروري است به آن پرداخته شود.
    
    در اين نوشته به چند نكته كوتاه در اين باره اشاره مي كنم:
     نكته اول- محافظه كاران با استفاده از همه امكانات و اختيارات خود تلاش مي كنند صندلي از دست رفته رياست جمهوري را باز پس گيرند و نگذارند رقيب ديرينه شان يعني اصلاح طلبان در انتخابات سال آينده پيروز شوند. علي القاعده اصولگرايان چنين خواهند كرد: رد صلاحيت فراوان براي خالي كردن ميدان از چهره هاي بر جسته رقيب. عدم تبليغ فراوان براي از شور انداختن فضاي انتخاباتي، با اين پيش فرض كه هر چه انتخابات كمرنگ تر باشد اصلاح طلبان كمتر راي مي آورند. افزايش مكرر آتش توپخانه هاي رسانه اي عليه چهره هاي شاخص اصلاح طلب براي جلوگيري از راي دادن افراد بي طرف به نامزد اصلاح طلب. كشاندن يك اصلاح طلب بي خاصيت و بدلي در ميدان رقابت با يك اصلاح طلب واقعي، براي جلوگيري از تكرار يكپارچگي جناح پيروز در انتخابات ٩٢، به ويژه اگر اين اصلاح طلب بدلي، شخصيت مهمي از اعتداليون مورد حمايت حسن روحاني باشد، براي جناح راست ايده آل تر است.
     نكته دوم - از آنجا كه دكتر حسن روحاني يك اصولگراي متمايل به اصلاحات است، جناح راست علاقه مند است بين او و اصلاحات فاصله ايجاد كند تا اصلاح طلبان دچار اضطرار شوند و با وجود تصميمي كه گرفته اند، مجبور شوند شخص ديگري را وارد ميدان كنند، در اين صورت آراي اصلاح طلبان و اعتداليون دچار تفرقه مي شود و با آراي متفرق نمي توان پيروز شد. در واقع محافظه كاران چون نمي توانند به يك وحدت برسند، سعي مي كنند آراي اصلاح طلبان را بشكنند تا از ميان نامزدهاي خود يكي را روانه پاستور كنند، حتي اگر انتخابات به مرحله دوم برسد. البته اكنون كه اصلاح طلبان به حسن روحاني رسيده اند، اصولگرايان هر ترفندي را به كار گيرند تا بين رييس جمهور فعلي و اصلاحات فاصله ايجاد كنند: ره به جايي نمي برند.
     نكته سوم- اصولگرايان به دليل مشي سياسي- اعتقادي خود هرگز به وحدت نمي رسند و بسيار بعيد است كه تشكل جديد جبهه مردمي نيروهاي انقلاب اسلامي (جمنا) بتواند آنها را زير يك چتر گرد آورد، چرا كه تاكنون ده ها چتر براي به وحدت رساندن اصولگرايان بر سرشان باز شده اما نتوانسته اند به يك همبستگي همه جانبه برسند. مگر بارها نگفته اند كه ما همه زير چتر جامعتين هستيم؟ چرا اكنون چتر آن دو تشكل متعلق به حوزه و روحانيت را بالاي سر خود برافراشته ندارند؟ اين جناح پر مدعي، اخيرا بيشتر از گذشته دم از وحدت بين خود مي زنند تا در انتخابات رياست جمهوري بهار سال آينده پيروز شوند، اما همزمان با سردادن نداي وحدت، هر كدام به تنهايي نامزد معرفي مي كنند.
     حزب موتلفه اسلامي در تلاش براي معرفي نامزد اختصاصي است، حزب پايداري در پي معرفي آقاي جليلي است، احمدي نژادي ها بقايي را علم كرده اند، باهنر و تشكل هاي همراه او ساز جداگانه مي زنند. چند روز اخير هم صحبت از كانديدا كردن ابراهيم رييسي به ميان آمده است. گرچه دفتر آقاي رييسي آن را تكذيب كرده، اما به نظر نگارنده توليت آستان قدس رضوي پاي به صحنه خواهد گذاشت، بد نيست بدانيد بعضي اصولگراها فكر مي كنند كه رييسي مي تواند از توان ملي و امكانات محلي بهترين بهره را براي طرح خود و تبليغات انتخاباتي ببرد، در صورتي كه اين طور نيست و امكانات گسترده آستان قدس رضوي به هيچ عنوان نمي تواند در خدمت كانديداتوري توليت آن باشد. مي دانيم كه درآمدهاي آستان قدس رضوي يا از نذورات است يا از موقوفات.
     اين دو منبع درآمدساز هم هرگز براي كارها و فعاليت هاي سياسي و انتخاباتي تعريف نشده اند. به عبارت ديگر نه كسي چيزي را نذر امام رضا(ع) مي كند كه فردي با آنها تبليغات رياست جمهوري راه بيندازد و نه كسي دارايي خود را وقف كرده كه از سودش، براي رييس شدن هزينه كند. البته براي ابراهيم رييسي يك فرصت استثنايي وجود دارد كه براي ديگر نامزدها وجود ندارد و آن، شرايط لابي كردن با همه چهره هاي موثري است كه در ايام نوروز، براي زيارت امام هشتم شيعيان، حضرت ثامن الائمه (ع) به مشهد سفر مي كنند. اگر وي از اين شرايط استفاده كند، براي اصولگرايان فرصت مهمي خواهد بود كه اهداف خود را پيش ببرند.
    گزارش روز: ارديبهشت ٩٦، بهار اصلاح طلبان / جناح هاي سياسي پيش از انتخابات چه وضعيتي دارند؟
    


 روزنامه اعتماد، شماره 3772 به تاريخ 28/12/95، صفحه 5 (احزاب)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 41 بار
    



آثار ديگري از "مصطفي ايزدي"

  طبيبي تمام عيار
مصطفي ايزدي، شرق 14/9/96
مشاهده متن    
  تاملي در مستند قائم مقام
مصطفي ايزدي، شرق 9/9/96
مشاهده متن    
  مگر مسكن هم تخريب مي شود؟
مصطفي ايزدي، شرق 30/8/96
مشاهده متن    
  حضور حماسي مردم نجف آباد
مصطفي ايزدي، شرق 10/7/96
مشاهده متن    
  نماز عيد فطر سال انقلاب و يادي از شهيد دكتر محمد مفتح
مصطفي ايزدي، شرق 13/6/96
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
دو ماهنامه امان
متن مطالب شماره 64، مهر 1396را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1396-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است