|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه جام جم96/1/30: فرهنگ و هنر و چالشي به نام شوراي شهر
magiran.com  > روزنامه جام جم >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4831
چهارشنبه سوم خرداد ماه 1396



خدمات سايت




 
MGID2835
magiran.com > روزنامه جام جم > شماره 4802 30/1/96 > صفحه 16 (فرهنگ و هنر) > متن
 
 


فرهنگ و هنر و چالشي به نام شوراي شهر
جام جم، منطق نامزدي هنرمندان در انتخابات شوراهاي شهر را بررسي مي كند

نويسنده: صابر محمدي

کمتر از دو ماه پيش بود که يک عضو ورزشکار شوراي شهر تهران، در پاسخ به انتقادات برخي هنرمندان به عملکردش گفت آنها حتي نمي توانند يک شاخ بز را بشکنند! کمتر کسي تصور مي کرد حضور هنرمندان در انتخابات پيش روي شوراهاي شهر و روستا، چشمگير شود؛ از گوشه و کنار کشور خبر مي رسد که در شهرستان ها چند هنرمند براي شرکت در انتخابات شوراي شهرشان نامزد شده اند و البته همان طور که مي دانيد اين حضور براي انتخابات رياست جمهوري چشمگيرتر هم بوده است! با اين که تا کنون هيچ هنرمندي ادعا نکرده که در پاسخ به جمله طعنه آميز آن عضو ورزشکار شوراي شهر تهران، وارد عرصه شده است اما به نظر مي رسد دست کم هنرمندان پيش خود فکر کرده اند چه کم از ورزشکاران دارند که نتوانند وارد گود رقابت هاي انتخاباتي شوند.
    ورود هنرمندان به نهاد مشورتي و اجرايي شوراي شهر، پديده نوظهوري نيست. تهران، اصفهان و چند شهر ديگر در ادوار گذشته شاهد حضور هنرمندان به عنوان عضو شوراي شهرشان بوده اند، اما همين باعث مي شود امروز و پيش از برگزاري انتخابات آينده، متر و معيار و مصاديقي براي بررسي عملکرد هنرمندان در عرصه اجرايي شهرها در دست داشته باشيم. هنرمنداني که در اين دوره مي خواهند به کرسي هاي شوراي شهر برسند، ناظر بر تجارب اخير همکاران شان بوده اند؟ کانديداتوري آنان با چه پيش فرض هايي منطقي به نظر مي رسد؟ پاسخ اين پرسش ها را نه از خود هنرمندان بلکه از کساني گرفته ايم که در حوزه هاي فرهنگي، سابقه مديريت در مناصب شهري دارند.
    
    تغيير کارکردهاي اجتماعي هنر
    هنرمندان را از سويي اغلب با روحيه دوري از فعاليت هاي اجتماعي گسترده و از سوي ديگر بيشتر درگير با امور حسي و عاطفي در نظر مي آوريم. بديهي است که هم تغيير و تحولات اجتماعي و هم دگرگوني در تعريف نقش اجتماعي هنر، گزاره فوق را متزلزل و چه بسا در درجه اعتبار ساقط کرده باشد. از همين روست که مدت هاست هنرمندان نيز پا به عرصه هاي بزرگ اجتماعي و سياسي گذاشته و مي خواهند در تصميم سازي و حتي در تصميم گيري ها نقشي داشته باشند. حضور آنان اما موافقان و مخالفاني هم دارد. برخي معتقدند آن دسته از هنرمندان که سابقه مديريت فرهنگي و در کل کار اجرايي ندارند، هر چه قدر هم مقبوليت عمومي داشته باشند، نبايد کرسي هاي يکي از مهم ترين نهادهاي شهري را اشغال کنند. برخي نيز که خود البته دستي در کار داشته اند معتقدند مگر ديگران چه کار کرده اند که ورزشکاران و هنرمدان نتوانند؟!
    مسعود ساکت اف، فعال هنري و مدير يک موسسه سينمايي است؛ او معتقد است هنرمنداني که تاکنون به کرسي هاي شوراهاي شهرها رسيده اند، سابقه مديريتي و اجرايي نداشته و از اين رو نمي توان عملکرد آنها را متر و معياري براي موافقت يا مخالفت با ورود هنرمندان به شوراها قرار داد. او مي گويد: «وقتي هنرمندي بدون سابقه مديريتي و اجرايي وارد شوراي شهر مي شود، دست کم مي تواند با اعلام مواضع مداوم در نظارت بر بودجه هاي فرهنگي و بخش هاي فعال فرهنگي در شهر، نقش حداقلي داشته باشد. البته به نظر مي رسد سيستم معيوب اداري و بروکراتيک نهادهايي مانند شهرداري و شوراي شهر به گونه اي است که به راحتي افراد کم تجربه را دچار روزمرگي وگرفتاري در پيچيدگي هاي بي ثمر خود خواهد کرد؛ افراد در اين صورت تصور مي کنند در حال انجام امور زيربنايي هستند ولي اين گونه نيست و تنها در جلسات بدون ثمر شرکت مي کنند و روزمرگي دامنشان را مي گيرد!»
    او اما تجربه مديريتي و اجرايي و سياسي را عاملي مي داند که مي تواند به افراد کمک کند که در اين تله گرفتار نشوند و همزمان به طرح هاي کوتاه مدت ميان مدت و بلندمدت فکر کنند و همان طور که در امور زيربنايي مشارکت دارند، افکار عمومي را همراه کنند و همان طور که با پيگيري ايده هاي زودبازده ارتباط خود را با اهالي فرهنگ و هنر حفظ مي کنند به لابي گري و رايزني با جناح هاي مختلف در شورا بپردازند و پروژه هايي را که امکان منافع مشترک را تسهيل مي کنند، پيگيري و اجرا کنند.
    
    فرهنگ و قواعد سياسي بازي
    اين تحليل که ورود هنرمندان و ورزشکاران مشهور که سابقه مديريتي و اجرايي ندارند، نتيجه سوءاستفاده ايشان از شهرت از طرفي و ناآگاهي مردم در انتخاب از طرف ديگر است، بارها مطرح شده است. اما اگر اين تحليل را صادق بدانيم، بايد بپرسيم چرا اين اتفاق مي افتد؟
    ساکت اف معتقد است اين ضعف به دليل توسعه نيافتگي و در عين حال ضعف احزاب است: «در اين صورت است که يک نفر به واسطه شهرت و بدون تجربه و صرفا چون نام آشناست به کسب راي مي پردازد و البته متاسفانه احزاب و جناح هاي سياسي هم به دنبال اين اشتباه حرکت مي کنند وگاه افراد را صرفا به دليل همين شهرت و بدون پشتوانه مديريتي و اجرايي در ليست ها قرار مي دهند که البته نتايج آن امروزه گريبانگير همه شده است». در عين حال برخي معتقدند براي حضور در شوراهاي شهر نه تنها سوابق مديريتي و شهري لازم است، بلکه بايد شم سياسي نيز داشت. به طور مثال ساکت اف بر اين باور است که «تجربه سياسي حداقلي براي حضور در شوراهاي شهرهاي بزرگ لازم است چون افراد بايد بتوانند هم در جايگاه اکثريت و هم در جايگاه اقليت نسبت به يارگيري و نزديک کردن منافع گروه ها و... در شورا و حتي نيروهاي بيرون شورا اقدام کنند». او مي گويد اگر هنرمندان عضو شوراهاي شهر مجهز به چنين شناختي نباشند، حتي اگر با نيت خدمت وارد اين عرصه شوند بعيد است موفق شوند: «مخصوصا وقتي بدون تجربه و شناخت با زواياي اقتصادي و پنهان و روابط پيچيده اين حوزه مواجه مي شوند يا مورد سوءاستفاده قرار مي گيرند يا به انحراف کشيده مي شوند يا در بهترين حالت سرخورده مي شوند چون قواعد اين بازي را نمي دانند.»
    
    شهر، همان فرهنگ است
    «معتقدم تخصص فرهنگي و هنري براي شوراي شهر لازم و واجب است». ساکت اف با اين جمله حجت را بر حقانيت ورود هنرمندان به عرصه هاي اجرايي در شهرها تمام مي کند. او در توضيح حرفش مي افزايد: «هنرمندان با شرايط پيش گفته مي توانند در شوراهاي شهرها بسيار مفيد وموثر باشند چون بسياري از فعاليت هاي شهرداري ها مستقيم و غيرمستقيم با حوزه فرهنگ و هنر ارتباط دارد و براي تصميم گيري در اين حوزه ها وجود افراد متخصص بسيار لازم است اما اين تخصص هيچ ارتباطي با شهرت افراد ندارد بلکه نياز به کارآزمودگي وشناخت پيچيدگي هاي اجرايي و مديريتي دارد. به عنوان مثال فردي که مثلا هنرمند نيست ولي سابقه وزارت و معاونت در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي دارد به خوبي مي تواند با پروژه هاي ساده اي مثل تهران گردي يا پيشنهادهايي مانند پياده روي هنر به ايجاد گفتمان مفيد فرهنگي در شورا کمک کند».
    اما يک عضور اهل فرهنگ در شوراي شهر دقيقا چه کارهايي مي تواند بکند که بودنش بهتر از نبودنش است؟ اين مدرس سينما مي گويد: «اگر به مجموع وظايف شوراي شهر مراجعه کنيد بخش کوچکي به فرهنگ و هنر اختصاص دارد اما وقتي ميزان بودجه فرهنگي شهرداري ها و شوراهاي شهر را با نهادهاي دولتي متولي فرهنگ مقايسه مي کنيد متوجه مي شويد که حضور افرادي با شناخت و سابقه مديريتي درحوزه فرهنگ چقدر براي شهر ضروري است. چون بودجه هايي که مي تواند تاثيرات اساسي در حوزه فرهنگ ايجاد کند عملا در اختيار شهرداري ها است نه وزارت فرهنگ و ارشاد » اما مهم ترين نکته اي که ساکت اف در لزوم حضور اهالي فرهنگ در شوراها به آن اشاره مي کند، به تاثير آنها در اجراي برخي پروژه هاي شهري است: «در اين ميان، مساله توجه به پيوست هاي فرهنگي پروژه هاي مختلف شهري هم مطرح است که بدون حضور افراد متخصص در حوزه فرهنگ عملا مغفول واقع مي شود. اگر ما شهرهايي مي خواهيم که با نگاه فرهنگي اداره شوند بايد در مديريت شهري و شوراهاي شهر، حضور متخصصان باتجربه فرهنگي و هنري را جدي بگيريم».
    
    گفتمان هاي مفيد فرهنگي در شوراها
    سيدکريم محمدي معتقد است اگر قرار است مديران متخصص شهري وارد شوراها شوند و در اين ميان کساني هم باشند که علاوه بر سوابق اجرايي، بويي هم از هنر و ادبيات و فرهنگ برده باشند، طبعا اولويت با دسته دوم است.
    محمدي که سال ها سابقه مديريت فرهنگي را در کارنامه دارد، در توضيح اين باور خود مي گويد: «با وجود همه مشکلات ريز و درشتي که شهرها با آنها دست به گريبانند، به زعم من، همچنان مهم ترين معضلات شهري ، خاستگاه هاي فرهنگي دارند. از اين رو، شهرها، بيش از مباحث عمراني، اين روزها به تسلط فرهنگ هاي مفيد شهري و شهروندي نياز دارند. بنابراين، شوراها، با وجود کساني که هم جامعه شناسي شهري بدانند و هم از ساز و کارهاي استقرار گفتمان هاي مفيد فرهنگي آگاه باشند، قدرتمندتر خواهند شد». او که مدير چند کتابخانه عمومي و فرهنگسرا بوده و در يکي از شهرها، سابقه حضور در شورا را البته نه به عنوان عضو داشته است، حضور هنرمندان را در صورتي که آگاه از چندوچون هاي اجرايي باشند، مفيد ارزيابي مي کند.
    فرهنگ و هنر و چالشي به نام شوراي شهر / جام جم، منطق نامزدي هنرمندان در انتخابات شوراهاي شهر را بررسي مي کند
    


 روزنامه جام جم، شماره 4802 به تاريخ 30/1/96، صفحه 16 (فرهنگ و هنر)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 26 بار



آثار ديگري از "صابر محمدي"

  نقاشي كه از آتليه فرار كرد / گفت و گوي جام جم با «منوچهر معتبر» به بهانه بزرگداشتش در 81 سالگي
صابر محمدي، جام جم 14/2/96
مشاهده متن    
  فاصله با تماشاگر را حذف كردم / گفت وگو با الهام پاوه نژاد، كارگردان و بازيگر نمايش كافه پولشري
صابر محمدي، جام جم 12/2/96
مشاهده متن    
  سونات ايراني
صابر محمدي، جام جم 11/2/96
مشاهده متن    
  ازدواج ايراني روي ديوار عمارت / نمايشگاه «قباله»، روايتي هنري از ازدواج در سبك زندگي ايراني است
صابر محمدي، جام جم 10/2/96
مشاهده متن    
  نقش عزت الله انتظامي را بازي مي كنم / گفت و گوي جام جم با ايرج راد در سالروز تولد 72سالگي اش
صابر محمدي، جام جم 7/2/96
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
ماهنامه گستره انرژي
متن مطالب شماره 119، اسفند 1395را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1396-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است