|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه ايران96/1/31: مصاحبه با زهرا صدر اعظم نوري درباره انتخابات شوراي شهر پايتخت : انتخاب سه باره قاليباف به عنوان شهردار كاملاً سياسي بود
magiran.com  > روزنامه ايران >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 6526
پنجشنبه يكم تير ماه 1396



خدمات سايت




 
MGID2825
magiran.com > روزنامه ايران > شماره 6475 31/1/96 > صفحه 4 (اجتماعي) > متن
 
      


مصاحبه با زهرا صدر اعظم نوري درباره انتخابات شوراي شهر پايتخت : انتخاب سه باره قاليباف به عنوان شهردار كاملاً سياسي بود


نويسنده: حميده اميني فرد

شوراي شهر تهران کمتر از يک ماه ديگر به مصاف مهم ترين تغيير چهارساله خود مي رود. 29 ارديبهشت ماه، 3 هزار داوطلب نشستن بر کرسي پارلمان شهري، به ميدان رقابت با هم وارد مي شوند تا در نهايت 21 عضو، پيروز ميدان انتخابات باشند. با اين وجود هنوز بسياري از مردم آنطور که انتظار مي رود به شناخت کاملي از اعضا نرسيده اند و خيلي ها بر حسب ديدگاه هاي حزبي خود، منتظر علني شدن فهرستها از هر دوطيف «اصلاح طلب» و «اصولگرا» تا چند روز ديگر هستند. زهرا صدر اعظم نوري؛ دکتراي محيط زيست و شهردار سابق منطقه 7 تهران به عنوان يکي از اعضاي شوراي عالي سياستگذاري اصلاح طلبان به سوالات ما درباره «بهترين انتخاب» و «بهترين معيار» اينطور پاسخ مي دهد:
    فکر مي کنيد چگونه مي توان اصلح ترين افراد را به شوراي شهر فرستاد و اساساً ملاک هاي انتخاب اعضا چگونه بايد باشد؟
    اگر بر وظايف شوراي شهر و شهردار که در قانون اساسي قيد شده، مروري داشته باشيم، مي بينيم نقش ها و وظايف مختلفي براي هر يک از اعضا در نظر گرفته شده که يکي از آنها نقش «نظارت» يا بهتر است بگويم مقدم بر آن، نقش «برنامه» در ارتباط با اداره شهر و تعامل با عناصر مختلف و موثر در شهر است. در حقيقت نظارت بر عملکرد دستگاه ها به منظور رشد و تعالي بيشتر شهروندان و شهر و همچنين راهبري و نظارت بر برنامه هايي که در شهرداريها به تصويب مي رسد در کنار تعيين بودجه و اعتبارات جزو وظايف شوراهاي شهر محسوب مي شود که مهم ترين يا بهتر است بگويم اولويت دارترينشان همين داشتن برنامه مناسب است. بنابراين با توجه به اين وظايف گسترده و حساس، اقتضا مي کند افراد يا همان نمايندگاني به شورا وارد شوند که اولاً کاملاً پاکدست و برخوردار از سلامت رفتاري و عملکردي هستند و دوماً يک سابقه شفاف در حوزه عملکردي خودشان دارند و مورد اعتماد و وثوق مردم هستند. درحقيقت آنها بايد بدون هيچ چشمداشت، انتظار و حس مطالبه گري براي مردم و همراه مردم خدمت کرده و در اين زمينه به وظايف قانوني شان عمل کنند.
    آيا اين وظايف قانوني لزوماً در راستاي شهر و شهرسازي تعريف مي شود، يعني فردي بايد عهده دار مسئوليت شود که مثلاً يک مهندس شهرسازي است يا نه نهاد شورا به تخصص ها و گرايشات ديگري هم نياز دارد؟ چرا که در همين دوره انتقادات زيادي به حضور ورزشکاران و هنرمندان در شورا شده بود که حتي صداي خودشان را درآورد و آنها را مجبور به واکنش کرد.
    من معتقدم فردي بايد به شورا راه پيدا کند که درک درستي از شهر، شهروندان و حتي دستگاه هاي موثرو مرتبط با شهرداريها دارد. بنابراين شورا مي طلبد افرادي با تخصص هاي مختلف انتخاب شوند تا در زمان «سياستگذاري»، «برنامه ريزي»، «نظارت» و «هدايت» دقيقاً متناسب با موضوعات و مشکلات شهر نقش ايفا کند نه اينکه با جهت گيري ها و برخوردهاي سياسي نسبت به تصويب يا رد موضوعي جبهه گيري کند. براين اساس اگر «سلامت»، «پاکدستي» و «صداقت» را از شاخصه هاي مفروض نمايندگي بگيريم به مهم ترين مولفه يعني «متخصص بودن در حيطه شهري» مي رسيم. البته اين به معناي تخصص داشتن صرف در حوزه هاي شهري نيست، بلکه اين تخصص در ساير حوزه ها از جمله فرهنگي، اجتماعي، مالي، حقوقي و محيط زيست هم تسري پيدا مي کند. درحقيقت اين فرد بايد در حوزه هاي مختلف هم يک تخصص، مهارت يا تجربه داشته باشد تا بتواند موضوع و مسائل شهر و شهروندان را بدرستي درک و بررسي کند. از سويي ديگر معتقدم به دليل جايگاه خاصي که شورا دارد، يک عضو بايد حتماً از صراحت لهجه، صداقت و شجاعت برخوردار باشد، تا وقتي مسير کار منحرف مي شود و يا يک مدير اجرايي به وظايفش به خوبي عمل نمي کند، بتواند در برابر او مخالفت کرده و از ادامه کار ممانعت کند. يعني نبايد سياسي کاري ها، منفعت طلبي ها و وام داريها مانع بيان حقيقت و جانبداري از حقوق مردم بشود.
    
    فکر مي کنيد در کدام دوره اين وضعيت به مراتب حادتر بوده، آيا مي توان دوره چهارم را يک دوره ويژه از نظر حجم سياسي بازي ها و لابي گري ها توصيف کرد؟
    ببينيد نمي توان گفت کدام دوره، اما مي توان روي اعضا در هر کدام از اين چهار دوره نظر داد. به هرحال شورا يک نهاد نوپاست و عمر چندان طولاني ندارد، اما عملکرد هر يک ازنمايندگان در تثبيت اين جايگاه، اقبال و يا بي علاقگي مردم نسبت به مشارکت در امور شهر تاثير زيادي داشته و دارد. مثلاً بي اقبالي مردم در دوره اول شورا نشان مي داد که اين دوره، بدون تجربه وهمراه با فراز و نشيب هاي سياسي بوده وهمين مساله مشکلاتي را هم براي شهر به همراه داشت، اما درهمان دوره هم اقدامات و کارهاي موثري انجام گرفت و نمي توان از آنها بسادگي عبور کرد. خب شوراي دوم با قهرمردم همراه و به همين علت هم با حداقل مشارکت تشکيل شد. البته آن دوره هم کاملاً سياسي و به دنبال اهداف سياسي بود. با اين حال در شوراي سوم برخوردها کمي متعادل تر شد، اگرچه بازهم برخوردهاي سياسي ديده مي شد، اما وجود نمايندگان اصلاح طلب که در سطح ملي فعاليت هاي شاخصي داشتند، در تعادل بخشي به اين دوره بسيار موثر بود. اعضا در شوراي چهارم هم آنطور که انتظار مي رفت، عمل نکردند و متاسفانه يکي از بدترين برخوردهاي سياسي در انتخاب شهردار تهران اتفاق افتاد که صلاح شهر و نيازهاي شهر در آن ديده نشد. (راي يکي از اعضاي فهرست اصلاح طلب به شهردار اصولگرا) درحالي که فردي بايد انتخاب مي شد که ميل و گرايشي به سطح کلان تر مثل انتخابات رياست جمهوري نداشت.اما بر خلاف اين رويه، در يک حرکت کاملاً سياسي فردي بعد از 8 سال دوباره براي پست شهرداري تهران انتخاب شد که در دوره هاي قبل هم عملکرد قابل قبولي از خود ارائه نداده بود. گرچه معتقدم برخي از اعضا در شورا، «عاقلانه»، «منطقي» و «منصفانه» عمل کردند، اما حضور برخي افراد هيچ برون دادي نداشت. برخي در اين چهارسال فقط خواب بودند و حتي نمي دانستند فلان مصوبه چگونه راي آورده است، جالب اينکه آنها در اين دوره هيچ نطق پيش از دستور يا موضعگيري خاص و کارشناسي هم نداشتند و تنها به دنبال مطرح کردن خود و روي آنتن رفتن بودند.
    
    آمارها نشان مي دهد که در اين دوره از 3 هزار داوطلب تهراني فقط 500 نفر داوطلب زن شرکت کرده اند. فکر مي کنيد چرا زنان شور و انگيزه کمتري براي ورود به پارلمان شهري دارند. در دوره چهارم هم البته از سي و يک عضو تنها 3 زن توانستند به شوراي شهر وارد شوند. با اين توصيف مي توان به آينده زنان شهردار در دوره بعد دلخوش کرد؟
    با توجه به اينکه در اين حوزه همچنان نگاه مردسالارانه وجود دارد و جز چند تجربه موفق، هيچ زني نتوانسته خودش را حتي به جايگاه شهرداري مناطق برساند.
    اساساً ميزان مشارکت زنان در فعاليت هاي مختلف اعم از انتخابات شوراهاي شهرروستا متاثر از نظام کلي کشور است. وقتي در عرصه هاي مختلف شرايط و فرصت برابر براي حضور و انتخاب زنان فراهم نيست، طبيعتاً حضورشان در انتخابات شوراها هم کمرنگ خواهد بود. ببينيد در انتخابات سال گذشته مجلس، فقط 18 زن که در نهايت با کنار گذاشتن يک نماينده به 17 نفر رسيد، پيروز شدند و جالب اينکه بالاترين رقم نمايندگان زنان نيز در اين دوره رقم خورد يا در قوه قضاييه و مجريه (اگرچه وضعيت بهتر شده) اما باز نسبت زنان و مردان بدرستي رعايت نشده و حتي در هيات رئيسه مجلس هم يک زن وجود ندارد. درحالي که در مجلس اصلاحات يک زن در هيات رئيسه حضور داشت. طبيعي است اين حضور اندک متاثر از نظام فرهنگي حاکم بر کشور است که امکانات و شرايط حضور زنان را فراهم نکرده و موجب شده تا شور و علاقه آنها هم براي مشارکت پايين بيايد. از طرفي بايد زنان را براي مشارکت تشويق کرد تا جامعه از توانمندي ها و ظرفيت هايشان بهره مند شود و هم جامعه تصميم گير و تصميم ساز را به اين باوربرسانيم که نيمي از جمعيت اين کشور را زنان تشکيل مي دهند و بايد به همين نسبت هم نقش ايفا کنند. طبيعتاً هرچه تعداد زنان داوطلب بيشتر باشد، به همان ميزان بر تعداد شرکت کنندگان افزوده مي شود. جالب اينکه در برخي شهرهاي کوچک کشور، تعداد داوطلبان 100 درصد زن بوده و يا زنان در ثبت نام مشارکت بالايي داشته اند، اما در کلانشهري مثل تهران، اين الگو رعايت نشده!
    
    فکر مي کنيد اين خلا در فهرست آينده اصلاح طلبان جبران مي شود؟
    براساس مصوبه شوراي عالي اصلاح طلبان قرار بر اين است تا 50 درصد فهرست، سهم زنان و جوانان باشد و اميدواريم اين اتفاق بيفتد.
    
    آيا حضور بيشتر زنان در شورا مي تواند در انتخاب شهرداران زن مناطق و شايد هم شهردار زن تاثيرگزار باشد؟
    اين تجربه مي تواند اتفاق بيفتد. روزي که در سال 75 براي نخستين بار يک زن شهردار يکي از مناطق تهران شد، خيلي موضوع عجيب و غير قابل باوري بود، اما امروز به يک امر عادي و پذيرفتني تبديل شده است. حتي ما انتظار داشتيم تا در طول اين دوران، حضور يک زن را در سطح مديران کل و معاونان شهردار ببينيم. البته اين به معناي صرفاً انتخاب يک زن از لحاظ جنسيتي نيست. معتقدم بايد زناني که کارآمد و متخصص بوده و تجربه و سابقه موفقي دارند، پيشنهاد شوند.
    
    
    مصاحبه با زهرا صدر اعظم نوري درباره انتخابات شوراي شهر پايتخت : انتخاب سه باره قاليباف به عنوان شهردار کاملاً سياسي بود
    


 روزنامه ايران، شماره 6475 به تاريخ 31/1/96، صفحه 4 (اجتماعي)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 23 بار
    



آثار ديگري از "حميده اميني فرد"

  تحقيق و تفحص از شهرداري تهران دوباره به جريان مي افتد / با امضاي شماري از نمايندگان مجلس
حميده اميني فرد، ايران 27/3/96
مشاهده متن    
  خط 7 متروي پايتخت، مولودي نارس و بي رمق / روايت سفر چند ساعته خبرنگار «ايران» به 56 متر زير زمين
حميده اميني فرد، ايران 24/3/96
مشاهده متن    
  اختلافات در شوراي شهر اهواز از كجا شروع شد؟
حميده اميني فرد، ايران 9/3/96
مشاهده متن    
  زير و بم تهيه فهرست« اميد» براي شوراي پايتخت / سه عضو شوراي عالي اصلاح طلبان در گفت و گو با «ايران» تشريح كردند
حميده اميني فرد*، ايران 8/3/96
مشاهده متن    
  نگراني از بروز بي نظمي مديريتي در شهرداري تهران / اعضاي اصلاح طلب در جلسه شوراي شهر ابراز كردند
حميده اميني فرد، ايران 3/3/96
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
ماهنامه گنجينه مجمع
متن مطالب شماره 86-87، فروردين و ارديبهشت 1396را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1396-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است