|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه اعتماد96/1/31: كه ياد ياران خوش است*
magiran.com  > روزنامه اعتماد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 3789
يكشنبه سوم ارديبهشت ماه 1396



خدمات سايت




 
MGID3291
magiran.com > روزنامه اعتماد > شماره 3787 31/1/96 > صفحه 16 (صفحه آخر) > متن
 
      


نگاه آخر 
كه ياد ياران خوش است*


نويسنده: جواد طوسي *

سالگرد تولد و مرگ افراد فرصت و بهانه خوبي است براي مرور يك زندگي با همه ابعاد و خوب و بدش. خوشا به حال آن آدمي كه با نيكنامي و پشتوانه فرهنگي و ياد و خاطره خوش از اين دنياي فاني برود. بعضي ها رفتن شان اندوه و حسرت و دلتنگي ايجاد مي كند و عده اي ديگر آنقدر بدطينت و پردافعه بوده اند كه پشت سرشان مي گويند «خوب شد شر شو كم كرد». مثلا مرگ غافلگيركننده علي معلم و افشين يداللهي و عارف لرستاني در اين يك ماه اخير براي ياران و دوستداران شان بسيار تلخ و ناگوار بود. اما به قتل رسيدن صدام حسين و ديگر ديكتاتورهاي تاريخ يا فلان رهبر داعش و يك قاتل سريالي و افراد شروري كه براي ارتكاب اعمال مجرمانه و غيرانساني اصرار دارند: باعث خوشحالي خيلي ها شده است. مي توان در مورد خوب و بد آدم ها و به درد بخور بودن يا نبودن شان بحث هاي مختلف روانشناسانه و جامعه شناختي كرد و به علل و انگيزه ها در چارچوب مبحث جرم شناسي پرداخت. قديمي ها مي گفتند «آدم هرچي داره از پر قنداقشه». اين ريشه هاي خانوادگي و تبارشناسي فرهنگي يك وجه قضيه است ولي شرايط عمومي جامعه و رفتار و منش خردورزان و سياستمداران و دولتمردان و فرهنگ سازان در رشد و پويايي اقشار و طبقات اصلي و مطرح جامعه نقش بسزا و تعيين كننده دارد. اصولا اين گونه افراد كه از جايگاه اجتماعي برخوردارند، الگوهاي يك جامعه هستند كه همواره (به ويژه در وضعيت كنوني كه با رشد فضاي رسانه اي و مجازي مواجهيم) زير ذره بين قرار دارند. تجربه هاي تاريخي دور و نزديك نشان داده كه هرچه جامعه زيربناي فرهنگي تر داشته باشد و عدالت را در حوزه هاي مختلف بهتر پوشش دهد، با شرايط بهنجارتر و متوازن تري روبه رو هستيم. طبيعتا رشد فرهنگي مي تواند زمينه ساز مطالبات به موقع و خودجوش از ناحيه طيف هاي اصلي جامعه شود. اما به عكس، فقر فرهنگي و نيازهاي شديد اقتصادي و به اجرا درنيامدن صحيح عدالت، عامل «عوام گرايي» و تزلزل آسيب پذيري شخصيتي و پريشان حالي و سردرگمي و كنار آمدن با ناهنجاري ها و خواسته هاي نامشروع و دور افتادن از مسير صواب و منزلت انساني و آزادگي خواهد بود. هرچقدر نهاد انسان، بكرتر و اصيل تر و ريشه دارتر باشد و با فرهنگ بيشتر عجين شود، هويت مندي و استقلال راي و ثبات شخصيتي را عيني تر و دست يافتني تر خواهيم ديد. بايد صادقانه بپذيريم كه آدم بودن و شريف و پاك نهاد باقي ماندن در تندباد حوادث و ناملايمات زندگي و مناسبات ناكارآمد دنياي پرتلاطم معاصر، بسيار سخت و دشوار است. اما اگر بدون تظاهر و رنگ و ريا بخواهيم تصويري مقبول و آبرومندانه و زيبا از خود به جا بگذاريم و مورد طعنه و لعن و نفرين اين و آن و آيندگان قرار نگيريم، بايد در اين آشفته بازاري كه از دست رفتگي و هويت باختگي و سقوط و انحطاط سير فزاينده پيدا كرده، خيلي حواس مان جمع باشد كه به هرز نرويم و آلوده نشويم و ساحت انساني مان را حفظ كنيم.
     همين دو سه روز پيش سالگرد تولد چارلي چاپلين بود. بازيگر و كارگرداني كه در گذر از آن همه رنج و فقر و تلخي در دوران كودكي و نوجواني اش، به جايگاهي هنرمندانه رسيد. او آنقدر با خودش روراست بود و عدالتخواهي برايش اهميت داشت كه به گذشته اش پشت نكند، با همان نشانه هاي تجربه كرده تصويري از يك انسان تنها و فقير و عاشق پيشه و بي ستاره را در اغلب فيلم هايش ارايه داد كه ظلم و ستم و قدرت و زور را برنمي تابد و به موقع در موقعيت هاي انساني سروكله اش پيدا مي شود و بعد دوباره مي رود پي كارش و مي شود همان انسان قلندر تنها و آزاده و پاكباخته. اين شمايل دلخواه و ماندگار بعد از اين همه مدت كه از مرگش مي گذرد هنوز عزيز و گرامي است و نزد دوستدارانش آنقدر ارج و قرب دارد كه كلاه معروفش را به سر كنند و مثل او سبيل باريك بگذارند و عصايي به دست بگيرند و به يادش دسته جمعي عكس يادگاري بگيرند. آيا هر كسي مي تواند مثل چاپلين، چنين حضور پرشور انساني داشته باشد؟ اصلا به اين فكر كرده ايد كه چرا در اين روزگار، همچون او جاودانه و پرخاطره باقي ماندن چقدر كيميا شده است؟
     * قطعه اي از تصنيف «به ياد عارف»، سروده هوشنگ ابتهاج (ه . ا. سايه)
    *حقوقدان ومنتقد سينمايينگاه آخر: كه ياد ياران خوش است*
    


 روزنامه اعتماد، شماره 3787 به تاريخ 31/1/96، صفحه 16 (صفحه آخر)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 18 بار
    



آثار ديگري از "جواد طوسي "

  جامعه سالم و برگزيدگان فرهنگي اش
جواد طوسي، شرق 28/1/96
مشاهده متن    
  ما هم مردمي هستيم؟!
جواد طوسي *، اعتماد 24/1/96
مشاهده متن    
  جايگاه متزلزل سينماي مستند
جواد طوسي، شرق 21/1/96
مشاهده متن    
  چند مي گيري، بخندوني؟
جواد طوسي*، اعتماد 16/1/96
مشاهده متن    
  پيشمرگان داغدار بهار
جواد طوسي *، اعتماد 28/12/95
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
فصلنامه علوم دارويي
متن مطالب شماره 1 (پياپي 71)، Mar 2017را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1396-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است