|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه كيهان96/4/26: انقلابي باشيد؛ يعني پاي كار بياييد
magiran.com  > روزنامه كيهان >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 21729
شنبه يكم مهر ماه 1396



خدمات سايت




 
MGID2827
magiran.com > روزنامه كيهان > شماره 21673 26/4/96 > صفحه 2 (اخبار كشور) > متن
 
      


يادداشت روز 
انقلابي باشيد؛ يعني پاي كار بياييد


نويسنده: محمد ايماني

1- «صلاح و فساد» امور و «ثبات و امنيت يا بي ثباتي و ناامني» دل مشغولي مهمي است. همواره براي دلسوزان جوامع اين پرسش مطرح مي شود که جامعه ما محکوم به قهقرا و فناست؛ يا بقا و ارتقا و اعتلا و پيشرفت؟ بي ترديد پرسش هايي از اين قبيل، دغدغه يک ملتِ جوياي پيشرفت و نشانه حيات اوست؛ اينکه عوام و خواص جامعه رصد کنند که آيا روند امور به سامان و صلاح است يا ميل به نابساماني (تباهي فرصت ها و توليد نا امني و بي ثباتي) دارد؟
    2- فساد فرهنگي و اقتصادي و سياسي و اخلاقي کمش هم زياد است؛ درست مانند ميوه گنديده درون يک سبد که اگر به موقع پالايش نشود، ميوه هاي سالم را هم متعفن و تباه مي کند. برخي از اين عفونت ها، عوام و خواص ما را متاثر و هوشيار مي کند ( مانند جنايت وحشيانه پارسال و امسال عليه دو کودک معصوم به نام هاي ستايش و آتنا) و برخي ديگر، حساسيت کمتري برمي انگيزد. از شنيدن خبر جنايت جنسي عليه دو کودک بشدت به هم مي ريزيم_ و حق هم همين است _ اما بعضا در قبال ترويج فساد در شبکه هاي انبوه ماهواره اي و مجازي که مانند افروختن آتش جرم و جنايت و خيانت يا ريختن بنزين روي آن است، حساسيت خود را از دست داده ايم. حتي برخي مديران ما به نحوي به ماجرا نگاه مي کنند که لاجرم، خروجي ذهن و قول و عمل آنها، بسترسازي توليد انبوه فساد است.
    3- درباره فساد دو تلقي وجود دارد. اولي بر آن است که انواع مفاسد، به شکل طبيعي اتفاق مي افتد و هيچ مهندسي و نقشه اي پشت آن نيست؛ هرچه هست متعلق به سازوکار خود ماست. اما نظريه دوم ضمن پذيرش عوامل عادي و طبيعي، اين گمانه مستند به انواع شواهد را مطرح مي کند که پشت سر برخي ناهنجاري ها و مفاسد، طراحي بدخواهانه اي نيز عليه ملت و نظام ما وجود دارد. يعني دشمناني که ما را حريف قدرتمندي در مقابل يکه تازي جهاني خود مي بينند، ترويج انواع مفاسد يا نابساماني هاي سياسي و اقتصادي و فرهنگي را به عنوان «راهبرد بي ثبات سازي» و « تضعيف اقتدار ملي ايران» در دستور کار قرار داده اند.
    4- يک قرينه اين است که طيف بدخواه خارجي-داخلي در اغلب مفاسد، يا سهيم است و يا در مقابل مبارزه و برخورد با آن، هوچي گري و کارشکني مي کنند تا جايي که دست مسئولان براي مبارزه بلرزد. کار سوم اين جبهه در عرصه پيام و رسانه، بزرگ کردن و چند برابر نمايي فساد است به نحوي که احساس غرق شدگي مصنوعي و نااميدي و فشلي به مردم و مسئولان دست دهد. ترکيب اين 3 اتفاق، پديده خطرناکي است که وقتي با بي عملي و انفعال برخي مسئولان همراه شود، مي تواند راه اصلاح امور را ببندد و ترمز راه پيشرفت شود.
    5- همين جا بايد به تاکيد گفت که الزاما هر سوء تدبير يا تخلف و فسادي، توطئه نيست. چه بسا سوء تدبيرها و مفاسدي که حاصل «طغيان شهوات» در افراد يا « مستي اشرافيت» است. اما ماجرا از جايي تبديل به پروژه مي شود که پاي شگرد «آلوده سازي» عمومي يا خواص از سوي دشمن به ميان مي آيد و نشانه هايي از ريل گذاري دشمن ديده مي شود؛ يا دست کم در مواجهه با فساد و انحراف، هياهو و کارشکني ديده مي شود. در عين حال، درهر دو فرض طبيعي يا مهندسي شده بودن نا بهنجاري ها، اگر توانستيم بسيج اجتماعي مقابله جويانه و برخورد قاطع حاکميتي را تدارک کنيم، راه فسادگري و بي ثبات سازي سد خواهد شد و بي ترديد – حتي اگر جايي هم خطا و کم کاري کرده باشيم - روند حرکت کلي ما رو به صلاح و پيشرفت خواهد بود. اما اگر در اين بسيج دو سويه کوتاهي کرديم، نقطه پايان بر پويش تمدن سازي ملي خود گذاشته ايم.
    6- اشرافيت چه در شکل فردي و چه در وجه سياسي آن، ميل به قانون شکني، دست درازي و خودکامگي دارد. اگر اين روحيه سرکش و طغيانگر مهار نشود، ابتدا عرصه را بر آمران به معروف و ناهيان از منکر و سپس بر نهادهاي نظارتي حاکميتي تنگ مي کند. چنين اشرافيتي تا آنجا جسور مي شود که مثلا جناب ابوذر را به خاطر اعتراض به بدعت ها و زر اندوزي ها، به بيابان ربذه تبعيد مي کند و تنها اميرمومنان و حسنين (عليهم السلام) جرئت مي کنند اين صحابي صريح و صادق پيامبر(ص) را بدرقه کنند. يا ؛ وليد حاکم کوفه با مستي به نماز جماعت مي ايستد اما اشرافيت غالب جرئت مي کنند در پايتخت (مدينه) شاهدان معترض را به باد تنبيه و کتک بگيرند!
    7- چرا اين انحراف و انحطاط پيش آمد؟ به تعبير سعدي « درختي که اکنون گرفتست پاي - به نيروي شخصي برآيد ز جاي/ و گر همچنان روزگاري هلي - به گردونش از بيخ بر نگسلي/ سر چشمه شايد گرفتن به بيل - چو پر شد، نشايد گذشتن به پيل». پس از رحلت پيامبر اعظم (ص) ، وضعيت بغرنجي به واسطه کجروي برخي اصحاب و انفعال و تعلل و محافظه کاري برخي ديگر پديد آمد که امير مومنان(ع) را خانه نشين کرد. صبر و سکوت پرغصه امير مومنان و امام حسن (ع)، بي ترديد برترين مصلحت آن روزگار بود اما آيا اگر اصحاب پيامبر (ص) در همان روز رحلت حضرت پاي حق مي ايستادند و صريح سخن مي گفتند و به تدريج در مارپيچ سکوت ( زبان در کام کشيدن به خاطر احساسِ در اقليت بودن) گرفتار نمي شدند، کار به شهادت حضرت زهرا (س) و تبعيد جناب ابوذر و تنبيه شاهدان بدمستي وليد مي کشيد؟ يا اگر همه به رسم عمار روشنگري مي کردند، معاويه و عمرو عاص غالب مي شدند؟
    8- از فتح مکه تا جنايت کشتن فرزند رسول خدا (ص) در کربلا، نيم قرن سال فاصله است. اين انحراف و جنايت بزرگ به تدريج ساخته شد. عبدالله بن سعد بن ابي سرح، برادر رضاعي يکي از صحابه بود. هنگامي که پيامبر(ص) وارد مکه شد، فرمان عفو عمومي حتي براي امثال ابوسفيان صادر کرد اما با همه عطوفت ، به حکم الهي فرمود شش مرد و چهار زن بايد مجازات شوند که عبدالله بن سعد يکي از آنها بود. او جزو کاتبان وحي بود، امّا پس از مدتي مُرتَدّ شد و به مکه بازگشت و ضمن تحريف قرآن، به سبّ پيامبر پرداخت تا آنجا که آيه توبيخ آميز « وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ افْتَرَي عَلَي الله کذِباً اَوْ قَالَ اُوحِيَ إِلَيَّ وَلَمْ يوحَ إِلَيهِ شَيْ ءٌ...» نازل شد.
    9- پيامبر پس از فتح مکه به حکم پروردگار فرمود عبداللّه را بکشند، حتي اگربه پرده کعبه آويخته باشد. عبدالله به برادر رضاعي خود پناه برد. آن صحابي، عبدالله را نزد پيامبر آورد و امان خواست. رسول خدا(ص) دير زماني ساکت ماند و سر بلند نکرد، تا اينکه سرانجام پذيرفت. آن صحابي و برادرش بازگشتند. پيامبر (ص) روي به حاضران کرد و فرمود «من سکوت کردم تا مگر يک تن از شما برخيزد و گردن او را بزند». اصحاب در پاسخ گفتند «ايما و اشاره اي به ما مي کردي تا گردنش را بزنيم». و رسول خدا(ص) فرمود « شايسته نيست پيامبر به گوشه چشم ايما و اشاره کند». اين قبيل بي عملي و تعلل اصحاب موجب شد تا همان مرتد محکوم به اعدام، در زمان خليفه دوم و سوم به امارت مصر برسد!
    10- عبيدالله بن زياد هنگامي که همراه چند نفر به شکل ناشناس به کوفه آمد، حتي اقليت هم محسوب نمي شد اما با تطميع و تهديد و فريب، اکثريت ساخت. او امثال شريح قاضي را به خدمت گرفت تا با شهادت دروغ درست سربزنگاه، عوام و خواص را متحير و منفعل و خلع سلاح کنند. سليمان بن صردهايي هم بودند که ترديد ديني کردند آيا صلاح است به کمک امام بشتابند يا نه ! ابن زياد ظرف چند هفته در کوفه کودتا کرد و سپس جنايت کربلا را پديد آورد. امام حسين(ع) يک سال قبل از قيام کربلا، در منا خطاب به 700 نفر از اصحاب پيامبر(ص) و تابعين، درباره تکرار سرنوشت علما و بزرگان لعنت شده يهود که امر به معروف و نهي از منکر را تعطيل کرده بودند، هشدار داد و فرمود شما به اعتبار دين آبرو پيدا کرده ايد اما در برابر زير پا ماندن احکام الهي و حقوق مردم اعتراض نمي کنيد، هر چند که در قبال تعصبات جاهلي و قبيله اي خود، به خشم و غيرت در مي آييد.
    11- رهبر حکيم انقلاب 21 سال قبل به تبيين نقش دوگانه خواص در اعتلا و انحطاط جامعه پرداختند و فرمودند « تصميم گيري خواص در وقت لازم، تشخيص خواص در وقت لازم، گذشت خواص از دنيا در لحظه لازم، اقدام خواص براي خدا در لحظه لازم؛ اينهاست که تاريخ و ارزش ها را نجات مي دهد و حفظ مي کند. در لحظه لازم، بايد حرکت لازم را انجام داد. اگر تامّل کرديد و وقت گذشت، ديگر فايده ندارد». ايشان در چند سال اخير نيز از همه ( دانشجويان، اساتيد، علما و اعضاي مجلس خبرگان، دولتمردان، نمايندگان مجلس، دبيرخانه شوراي عالي امنيت ملي، سفرا و ديپلمات هاي جمهوري اسلامي و .. .) يک مطالبه راهبردي داشته اند؛ صريح باشيد، انقلابي بمانيد و انقلابي عمل کنيد. از متن اين راهبرد کلان، هرگز دعوت به عدم تحليل، چشم بستن بر نفوذ طلبي دشمن يا رخنه جويي مفسدان و جماعت زد و بندچي با اجنبي، و ترديد و تعلل به جاي اقدام و عمل در نمي آيد.
    12- در مقابل نابهنجاري ها و مفاسد و سوءتدبير ها مخصوصا آنجا که مقياس ملي پيدا مي کند، نمي توان بي تفاوت يا منفعل بود و يا نظارت هاي قانوني و مطالبات رسانه اي قانونمند را به تعطيلي کشاند. برخي مديران مايلند ضمن پنهانکاري و مديريت تاريکخانه اي، جامعه را در مقابل عمل انجام شده قرار دهند و ضمنا با پيشدستي در قبال سوال و مواخذه هاي بعدي، از خود و عملکرد خويش، امر مقدس بسازند. ما اين رويکرد را در ماجراي برجام و سپس تعهد يواشکي به FATF و يونسکو (سند فرهنگي 2030) و برخي قراردادهاي محرمانه گاز و نفت و خودرو و ... مشاهده مي کنيم. رهبري بارها به صراحت مي فرمايند « من در جزئيات دخالت نمي کنم ... ما چيز محرمانه اي نداريم... مسئولين امر بايد مراکز نظارتي را در جريان جزئيات قرار دهند و روال قانوني را طي کنند و نظر منتقدان را (مثلا در موضوع برجام يا قراردادهاي جديد نفتي و ... ) بشنوند». اما باز هم برخي مديران ادعا مي کنند که همه چيز با جزئيات هماهنگ شده است! (حتي اگر مثلا درست در زمان ميزباني فرانسه از منافقين، با شرکت فرانسوي قرارداد ببندند و امضا کننده هم محکوم پرونده فساد کرسنت باشد و...). به عنوان يک تجربه، 29شرط براي قبول و اجراي برجام از سوي نظام تعيين شد اما دولت، توافق را بدون رعايت اغلب آن شروط به اجرا گذاشت، حالاهم که کار گره خورد و خسارت ها آشکار شده، با بي صداقتي مي گويند اين تصميم کل نظام بود و تخطئه برجام و روند اجراي آن، تخطئه کل نظام است!
    13- برخي متوليان امر که بايد دستگاه هاي نظارتي و نخبگان اجتماعي و رسانه اي را ترغيب به امر به معروف کنند، بعضا به خاطر تشخيص اشتباه، تبديل به ترمز مواخذه و مطالبه مي شوند.اين به دور از مطالبه رهبري است . تنگ کردن عرصه نقد منصفانه ، مطلوب بدخواهان خارجي و داخلي است. فراتر از مصاديق نقد، بايد در مقابل اين خودکامگي اشرافيت آلوده به نفوذ ايستاد. اگر توانستيم فريضه امر به معروف و نهي از منکر را ( که «تقام بها الفرائض» است) در مقياس ملي و اجتماعي و سياسي برپا کنيم، بي ترديد بالنده و رو به پيشرفت هستيم حتي اگر خطا و نقصان در برخي امور ما باشد. اما اگر اين مهم به حاشيه افتاد، بي ترديد ميل به قهقرا کرده ايم، حتي اگر مثلا در ظواهر اقتصادي و تمدني پيش برويم.
    یادداشت روز: انقلابي باشيد؛ يعني پاي کار بياييد
    


 روزنامه كيهان، شماره 21673 به تاريخ 26/4/96، صفحه 2 (اخبار كشور)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 120 بار
    



آثار ديگري از "محمد ايماني"

  انقلابي باشيد چه جاي گله از دشمن؟
محمد ايماني، كيهان 1/7/96
مشاهده متن    
  چرخ برجام چرا نمي چرخد؟
محمد ايماني، كيهان 27/6/96
مشاهده متن    
  مدير بايد دربست در خدمت خانواده باشد!
محمد ايماني، كيهان 21/6/96
مشاهده متن    
  منافق، شخصيت دوگانه دارد نمي تواند با شخصيت باشد
محمد ايماني، رسالت 9/6/96
مشاهده متن    
  دولت چگونه «برند» مي شود؟
محمد ايماني، كيهان 6/6/96
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
فصلنامه پژوهشها و سياستهاي اقتصادي
متن مطالب شماره 82، تابستان 1396را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1396-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است