|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه شرق 96/4/26: پوپوليست ها چطور از شكست، پل پيروزي مي سازند
magiran.com  > روزنامه شرق  >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 3068
سه شنبه سوم بهمن ماه 1396



خدمات سايت




 
MGID2387
magiran.com > روزنامه شرق > شماره 2913 26/4/96 > صفحه 8 (جهان) > متن
 
      


پوپوليست ها چطور از شكست، پل پيروزي مي سازند


نويسنده: يان- ورنر مولر *

به نظر امروز مي توان نتيجه هر انتخاباتي در اروپا را در يک سوال خلاصه کرد: «پوپوليسم برنده مي شود يا مي بازد؟» تا قبل از برگزاري انتخابات هلند در ماه مارس، موج پوپوليستي يا به قول نايجل فاراژ، رهبر حزب استقلال بريتانيا، سونامي پوپوليسم به نظر غيرقابل مهار مي آمد. حال، اين موج ناگهان فروکش کرده است: بعد از پيروزي بزرگ امانوئل مکرون در انتخابات رياست جمهوري فرانسه و همچنين حزب «فرانسه به پيش» در انتخابات پارلماني اين کشور، به نظر وارد دوراني پساپوپوليستي شده ايم. متاسفانه اين نگاه به فرازوفرود پوپوليسم، نگاهي ساده انگارانه است. در اين نگاه رفراندوم خروج بريتانيا از اتحاديه اروپا و به قدرت رسيدن دونالد ترامپ در ايالات متحده، به جاي آنکه پيروزي محافظه کاران قلمداد شود، به حساب موج توقف ناپذير پوپوليسم گذاشته شد. بدون شک، دونالد ترامپ و نايجل فاراژ پوپوليست اند اما نه به خاطر اينکه از نخبگان انتقاد مي کنند زيرا بدبيني نسبت به نخبگان مي تواند برخاسته از يک نگاه دموکراتيک نيز باشد. آنچه پوپوليست ها را متمايز مي کند، اين ادعاي آنهاست که آنها تنها نمايندگان واقعي «مردم» يا همان «اقليت خاموش» هستند.
     پوپوليست ها يک فرض اساسي ديگر نيز دارند؛ شهرونداني که به قرائت پوپوليستي از «مردم» قائل نيستند و به لحاظ سياسي از پوپوليست ها حمايت نمي کنند، درواقع در زمره «مردم واقعي» قرار نمي گيرند. فاراژ، برگزيت را «پيروزي مردم واقعي» مي دانست. بر اين اساس و بر مبناي معناي ضمني حرف او، ٤٨درصدي که به ماندن بريتانيا در اتحاديه اروپا راي دادند، بخشي از مردم «واقعي» بريتانيا نيستند. يا کافي است اظهارات ترامپ را در حين کارزار انتخاباتي اش در سال گذشته به ياد آوريد؛ وقتي که گفت: «تنها مسئله مهم متحدکردن مردم است زيرا مابقي مردم هيچ اهميتي ندارند». به عبارت ديگر، اينکه اين مردم واقعي چه کساني هستند را پوپوليست ها مشخص مي کنند و بر اين اساس، هرکسي که با اتحاد پوپوليستي مردم مخالفت کند در جمع مردم واقعي جايي ندارد حتي اگر داراي گذرنامه بريتانيا يا ايالات متحده باشد. بنابراين پوپوليسم شکلي از ضدکثرت گرايي است. اينکه بگوييم «مردم» عليه «دولت» به پا خاسته اند، يک توصيف خنثي و بي طرفانه نيست، بلکه در عمل، يک ادبيات پوپوليستي است زيرا بر اين ادعاي پوپوليستي صحه مي گذارد که فقط پوپوليست ها نمايندگان حقيقي مردم اند.
     درواقع، چهره هايي مانند فاراژ يا خيرت ويلدرز، پوپوليست راست گراي افراطي آلماني، هيچ گاه نمي توانند راي اکثريت راي دهندگان را به دست آورند. درواقع، وقتي سياست مداران و روزنامه نگاران مي پذيرند که پوپوليست ها «دغدغه هاي واقعي» مردم را بيان مي کنند، اين مسئله نشان مي دهد که آنها درک عميقي از نحوه عملکرد و سازوکار روال هاي دموکراتيک ندارند. نمايندگي دموکراتيک بازتوليد مکانيکي منافع و هويت هايي عيني نيست. منافع و هويت ها به شکلي پويا در تعامل ميان سياسيون و شهروندان شکل مي گيرند. براي مثال، ترامپ بدون ترديد در متقاعدکردن برخي آمريکايي ها براي اينکه خود را به عنوان بخشي از يک جنبش هويتي ببينند، موفق عمل کرد. اما اين هويت و نحوه اي که پيروان اين ديدگاه، منافع را تعريف مي کنند، مي تواند بار ديگر تغيير کند. ايده يک موج توقف ناپذير پوپوليستي هميشه گمراه کننده بوده است. فاراژ خروج بريتانيا از اروپا را به تنهايي رقم نزد. او براي موفقيت به کمک محافظه کاران کارکشته و باسابقه اي مانند بوريس جانسون و مايکل گو (که هر دو در کابينه ترزا مي حضور دارند) نياز داشت. به همين ترتيب ترامپ نيز به عنوان کانديداي جنبش اعتراضي طبق کارگر سفيدپوست به پيروزي نرسيد، بلکه او نماينده حزبي کهنه کار بود که از حمايت چهره هاي شناخته شده اي مانند رودي جولياني و نيوت گرينگيچ بهره مند شد. درواقع انتخاب ترامپ مهر تاييدي بود بر دوقطبي شدن سياست در ايالات متحده: ٩٠ درصد جمهوري خواهان خودخوانده اي که به ترامپ راي دادند، نمي خواستند که يک نامزد دموکرات راي بياورد؛ با وجودي که بسياري از جمهوري خواهان در نظرسنجي ها درخصوص ترامپ ترديدهايي جدي داشتند. تا به امروز، هيچ پوپوليست دستِ راستي در اروپاي غربي يا آمريکاي شمالي بدون همکاري و کمک نخبگان محافظه کار به قدرت نرسيده است. اين باور که انتخابات هلند و فرانسه نويدبخش دوراني پساپوپوليستي است، متوجه تمايز ميان دو شکل متفاوت از پوپوليسم نيست؛ يعني پوپوليسم به عنوان داعيه دار تنها نماينده حقيقي مردم بودن در مقابل پوپوليسم در مقام سياست هايي که معمولا پوپوليست ها براي ايجاد يک سياست هويت متمايز پيش مي برند، به عنوان مثال اعمال محدوديت بر مهاجرت؛ براي نمونه، عملکرد ويلدرز در مقام يک پوپوليست واقعي، در انتخابات ماه مارس هلند کمتر از حد انتظار بود. اما رقيب اصلي او مارک روته، نخست وزير ميانه رو، با اتخاذ ادبياتي ويلدرزگونه عنوان کرد که اگر مهاجران عادي رفتار نکنند، مجبور به ترک کشور خواهند شد. اين به معناي پوپوليست شدن روته نيست؛ او ادعا نمي کند تنها نماينده حقيقي مردم هلند است ولي نشانه اي از چرخش فرهنگ سياسي به راست است. پوپوليست ها شايد در ظاهر رو به افول باشند اما ممکن است در نهايت دست بالا را پيدا کنند زيرا محافظه کاران در حال تقليد و گرته برداري از ايده هاي آنان اند. همان طور که دنيل زيبلات، استاد دانشگاه هاروارد، اشاره کرده است، تثبيت و بقاي دموکراسي هاي اروپا تا حد زيادي به نحوه رفتار نخبگان محافظه کار بستگي دارد. در سال هاي بين دو جنگ جهاني، تصميم محافظه کاران براي همکاري با احزاب اقتدارگرا و فاشيستي، مرگ دموکراسي را رقم زد. بعد از جنگ جهاني دوم، محافظه کاران در يک چرخش ١٨٠ درجه، تصميم گرفتند تا به قواعد بازي دموکراتيک چنگ بزنند حتي اگر منافع اصلي محافظه کارانه چندان هم تامين نشود. البته دوران ما عينا با سال هاي دو جنگ جهاني قابل قياس نبوده و پوپوليست هاي امروزي نيز فاشيست نيستند اما نتيجه مي تواند يکي باشد: تصميم هايي که نخبگان سياسي کهنه کار مي گيرند در کنار چالش هاي پوپوليست هاست که آينده و سرنوشت دموکراسي را رقم مي زند. آنهايي که دست به دست پوپوليست ها مي دهند يا از ايده هاي آنها نسخه برداري مي کنند، بايد در آينده پاسخ گو باشند.
    * استاد علوم سياسي دانشگاه پريسنتونپوپوليست ها چطور از شکست، پل پيروزي مي سازند
    


 روزنامه شرق ، شماره 2913 به تاريخ 26/4/96، صفحه 8 (جهان)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 20 بار
    



آثار ديگري از "يان- ورنر مولر "

  هفت تز در مورد پوپوليسم
يان- ورنر مولر، اعتماد 23/2/96
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
فصلنامه سياست خارجي
متن مطالب شماره 3 (پياپي 123)، پاييز 1396را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1396-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است