|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه شرق 96/4/26: زندگي، تماما كادر است
magiran.com  > روزنامه شرق  >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 2993
دوشنبه يكم آبان ماه 1396



خدمات سايت




 
MGID2387
magiran.com > روزنامه شرق > شماره 2913 26/4/96 > صفحه 14 (هنر) > متن
 
      


زندگي، تماما كادر است
گفت وگو با داريوش فردي پور به مناسبت نمايشگاهش در خانه هنرمندان


گروه هنر: داريوش فردي پور سال هاست دوربين به دست گرفته و تصاوير درخشاني ثبت کرده است. در بيشتر آثارش به موضوع معماري از زاويه هاي کمتر ديده شده مي پردازد. نمايشگاه اخير او با عنوان «گاهي عاشقانه به آسمان نگاه کن»، با حال و هوايي ديگر در معرض ديد علاقه مندان قرار گرفته. فردي پور در توضيح برگزاري اين نمايشگاه مي گويد: «دنياي اطراف ما سرشار از زيبايي هايي است که يا اصلا ديده نشده يا کمتر به چشم مي آيد. بسياري از اين زيبايي ها، در زاويه نگاه استاندارد ما که خط مستقيم و روبه رو است، قرار ندارند. براي ديدن آنها بايد نگاه و در کنار آن حس همراه با آن را تغيير داده و از نگاه هاي کليشه اي و سطحي بگذريم و عميق تر و به تعبيري عاشقانه تر، در جست وجويشان باشيم. معماري بناهاي تاريخي سرشار از اين زيبايي هاي مسحور کننده است». همين توضيحات کوتاه گوياي نگاه متفاوتي است که فردي پور در نمايشگاه اخيرش داشته و علاقه مندان بسياري را راهي خانه هنرمندان ايران کرده و تا ٢٧ تير برقرار است. در واپسين روزهاي برپايي اين نمايشگاه، با فردي پور به گفت وگو نشستيم.
    
     خوب است نقطه آغازمان علاقه به عکاسي مستند باشد و اينکه چرا سراغ اين ژانر از عکاسي رفتيد؟
    پاسخ کوتاه و شفاف اين سوال، اين است که اساسا واقع گرايي را دوست دارم. از تمام اتفاقاتي که مردم از صبح تا شب با آن مواجه مي شوند و بخشي از زندگي معمولشان است، لذت مي برم و طبعا دوست دارم همين لحظات را ثبت کنم. عمده عکس هاي من هم چيزي جدا از زندگي مردم نيست و حتي نمايشگاه اخيرم که بناهاي تاريخي را نشان مي هد نيز چيزي جدا از تعريفي که ارائه دادم، نيست. لوکيشن هايي را که براي عکاسي انتخاب مي کنم، بين مردم و اتفاقات روزمره است و سوژه هاي عکاسي من هم دور از دسترس نيست و قطعا مردم هم ارتباط بهتري با عکس هاي مستند و اجتماعي برقرار مي کنند.
    
     کمي از پروژه معماري صحبت کنيم؛ به چه دليل سراغ عکاسي از بناهاي تاريخي رفتيد؟
     از کودکي به تاريخ علاقه داشتم و هميشه خانه ها و بناهاي تاريخي، حس خوبي برايم داشت؛ بنابراين به مرور اين فضا را در عکس هايم گنجانم و تصوير کردم. البته حضور دوستي به نام محمدرضا شريفيان که يکي از مستندسازان خوب اصفهاني است، در اين پروسه بي تاثير نبود؛ او يک سري مستندهاي تاريخي در اصفهان کار کرد که من به عنوان مدير توليد در فيلم هايش حضور داشتم و از اين زمان، علاقه به تاريخ در من بيشتر شد و طبعا علاقه مند ثبت عکس هاي مستند تاريخي شدم.
    
     بناهايي که در عکس هاي شما مي بينيم، خيلي براي مردم غريب نيست و بسياري از کساني که حتي يک بار به اصفهان سفر کرده باشند، اين بناها را ديده اند؛ اما قطعا زاويه نگاهي را که در عکس هاي شما ديده مي شود؛ کمتر کسي ديده است؛ يعني تماشاي بناهاي تاريخي از زاويه اي که خيلي مرسوم نيست...
    بله؛ طبعا همه ما هر روز مستقيم به روبه رو نگاه مي کنيم و راه مي رويم و اين يک نگاه استاندارد و عام است. تعداد کمي ممکن است به اطراف دقيق تر نگاه کنند و حتي يک بنا را از پايين تماشاکنند؛ اتفاقي که در عکس هاي من مي بينيد. در اين نمايشگاه، سعي کردم طور ديگري به اطرافم نگاه کنم و بسياري از بناهاي تاريخي را از پايين به بالا مي بينيد. معماري پيشين کشور ما بسيار زيبا و منحصربه فرد است و يکي از ويژگي هايش قرينه بودن آن است و اين تقارن، ناخودآگاه آرامشي را به ببينده منتقل مي کند که من سعي کردم اين موضوع در عکس هايم بيشتر نمود پيدا کند.
    
     معماران ايراني به تبعيت از اصل حرکت از کثرت به وحدت، آثاري را خلق کردند که تجلي گاه انديشه هاي توحيدي و فراطبيعي و اعتقاد به خدايي واحد است. ازهمين رو حرکت از کثرت به وحدت، مشخصه معماري اسلامي است و اين وحدت در فضاي توازن و تعادل و نه تضاد و تقابل صورت مي گيرد. آيا نسبتي بين نگاه خودتان در عکاسي بناها از پايين به بالا و اين مفهوم مي بينيد؟
    يکي از مهم ترين عوامل شکل دهنده هنر ايران، ارتباط بسيار نزديک بين هنر و آداب معنوي برگرفته از مذهب است که نمي توان منکر آن شد. به عبارت ديگر، يکي از شاخصه هاي مهم هنر ايراني، نگاه معنوي هنرمند در اثر هنري خويش است. اين نگاه معنوي همواره در تاريخ هنر ايران با صورت هاي گوناگوني نمايان شده و جلوه هايي از آن را در آثار هنري خويش متجلي کرده اند. من هم سعي کرده ام اين قالب معنوي و عاشقانه را از دريچه دوربينم به تصوير بکشم.
     گمان مي کنم نگاه غيرمتعارف شما در عکاسي از بناهاي تاريخي، خودش را با توجه به اين مفهوم، بيشتر نشان مي دهد...
    دقيقا. در بناهاي تاريخي بيشتر خودش را نشان مي دهد. من تجربه عکاسي به اين شکل را در طبيعت هم داشتم؛ مثلا در فصل پاييز يک سري شات پايين به بالا گرفتم. نکته اي که لازم است به آن اشاره کنم، اين است که گاهي يادمان مي رود زندگي تماما کادر است و ما هميشه ناخواسته با چشم هايمان عکس مي گيريم. گاهي چيزي نگاه ما را اذيت مي کند، اين نشان مي دهد که ترکيب بندي يا فريم اشتباه است.
    
     دليل انتخاب اصفهان به عنوان لوکيشن اصلي عکاسي از بناهاي تاريخي چه بود؟
    در شهرهاي مختلفي مانند اصفهان، يزد، شيراز، کرمان، تبريز و... عکاسي کردم و هيچ حساسيت خاصي روي شهري ندارم؛ اما بايد پذيرفت اصفهان واقعا آثار تاريخي غني اي دارد و به لحاظ بافت گلي و خشتي، سرآمد است؛ چراکه در دوره اي طولاني پايتخت بوده است و بسياري از هنرمندان در آن شهر ساکن بودند. به لحاظ رنگ و تنوع، اصفهان اتفاق ويژه اي براي عکاسي است. مثال ساده آن، اين است که تنها مسجدجامع اصفهان قابليت اين را دارد که کتاب عکسي از آن چاپ شود و اين دليلي است براي آنکه در نمايشگاه اخيرم، به بناهاي تاريخي اصفهان پرداخته شده است.
    
     پس به نوعي معماري براي شما در عکاسي اولويت دارد...
     اساسا درجازدن در کار را دوست ندارم. با اينکه عکاسي از بناهاي تاريخي هميشه برايم جذاب است؛ اما سعي مي کنم در يک زمان بندي مشخص، کاري را که مربوط به پروژه است، انجام بدهم و حرفي را که بايد، منتقل کنم و سراغ سوژه بعدي بروم.
    
     طرحي براي نمايشگاه بعدي داريد؟
    قطعا. بعد از اين نمايشگاه، داستان ديگري را آغاز خواهم کرد. ايده بعدي من، شغل هايي است که در جامعه به چشم نمي آيد يا به فراموشي سپرده شده است.
    
     برنامه اي براي برگزاري اين نمايشگاه در خارج از کشور هم داريد؟
    بله. در حال تدارک برگزاري هرچه قوي تر اين نمايشگاه در لندن، هستم.
    
     استقبال از نمايشگاه چطور بود؟
    خدا را شکر مردم استقبال کردند و نظرات خوبي از مردم در ارتباط با نمايشگاه شنيدم و به گفته بسياري از مراجعه کنندگان، اين نمايشگاه را با حال خوب ترک کردند و به نوعي انگار يک بار ديگر با يک سفر رايگان، بناهاي تاريخي اصفهان را از زاويه ديگري ديدند. بهترين هديه براي من همين جملات زيباست.
    
    زندگي، تماما کادر است / گفت وگو با داريوش فردي پور به مناسبت نمايشگاهش در خانه هنرمندان
    


 روزنامه شرق ، شماره 2913 به تاريخ 26/4/96، صفحه 14 (هنر)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 6 بار
    

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
فصلنامه سياست متعاليه
متن مطالب شماره 16، بهار 1396را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1396-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است