|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه دنياي اقتصاد96/6/22: دوئل برجامي در كاخ سفيد
magiran.com  > روزنامه دنياي اقتصاد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4196
شنبه بيست و هفتم آبان ماه 1396



خدمات سايت




 
MGID3360
magiran.com > روزنامه دنياي اقتصاد > شماره 4143 22/6/96 > صفحه 1 (صفحه اول) > متن
 
 


دوئل برجامي در كاخ سفيد
نئوكان ها و ژنرال ها چه طرحي براي آينده توافق هسته اي دارند؟



    دنياي اقتصاد: در شرايطي که گزارش ها از نهايي شدن رويکرد جديد آمريکا در قبال ايران حکايت دارد، به نظر مي رسد اختلافات ميان ژنرال هاي کاخ سفيد و نومحافظه کاران نزديک به ترامپ در مورد رويکرد واشنگتن در برابر توافق هسته اي، شدت گرفته است. خبرگزاري رويترز، ديروز در گزارشي اختصاصي نوشت که وزراي دفاع و خارجه و همچنين مشاور امنيت ملي آمريکا طرحي را براي مقابله با آنچه «نفوذ ايران در منطقه» و همچنين برنامه موشکي تهران خوانده اند، به دونالد ترامپ، رئيس جمهور آمريکا ارائه کرده اند. رويترز همچنين تاکيد کرده است که اين راهبردها، بر پايبندي آمريکا به برجام و به موازات آن افزايش فشار ها بر تهران در حوزه هاي ديگر تاکيد دارند. ژنرال جيمز متيس و ژنرال مک مستر از جمله طرفداران اين سياست هستند. همزمان استفان والت، نظريه پرداز برجسته و رئاليست روابط بين الملل، در مقاله اي در نشريه «فارن پاليسي» ضمن انتقاد شديد از موضع نيکي هيلي، سفير نومحافظه کار آمريکا در سازمان ملل در مخالفت با برجام، حفظ توافق هسته اي را بهترين سناريوي موجود براي آمريکا توصيف کرد. والت با تشريح سه گزينه «حفظ توافق»، «لغو توافق و برداشته شدن محدوديت هاي برنامه هسته اي ايران» و «جنگ پيشگيرانه»، درباره گزينه آخر نوشت که اين گزينه، تنها گزينه اي است که نئوکان ها، بدون توجه به شرايط و نتايج، به آن مي انديشند.
    استفان والت، انديشمند برجسته و رئاليست حوزه روابط بين الملل در دانشگاه هاروارد در يادداشت جديد خود در «فارن پاليسي» نوشته است: «هيچ علتي براي باور کردن انتقادهاي اعضاي دولت دونالد ترامپ از برجام وجود ندارد و مدرک سازي عليه برجام، دروغ بزرگي است.» استفان والت در اين مطلب نوشته است: «تصور کنيد به ۱۹۴۸ برگشته ايم. فرض کنيم، اتحاد جماهير شوروي پيشنهاد داده تلاش هايش براي توسعه سلاح هاي هسته اي را تا پانزده سال ديگر متوقف کند. فرض کنيد در بخشي از اين توافق، با ورود بازرسان سازمان ملل به اتحاد جماهير شوروي موافقت شده و همه تاسيسات هسته اي تحت نظارت آنها درآمده است. همچنين فرض کنيد به مقامات سازمان ملل گفته شده، در صورتي که آنها دلايل معتبري براي اثبات سوءظن خود به فعاليت هاي ممنوعه در هر جا داشته باشند، مي توانند از ساير تاسيسات شوروي بازرسي کنند.» به گزارش تابناک، اين استاد دانشگاه آمريکايي، ادامه داد: «حتي در پيشنهاد جالب ديگري، تصور کنيد مسکو گفته، حاضر است بخش چشمگيري از اورانيوم ذخيره شده شوروي را که تا الان جمع آوري و توليد شده است، کنار بگذارد. اين کشور در مقابل، چه چيزي را مي خواست؟ تنها تعدادي امتيازات اقتصادي براي کمک به بازسازي اقتصادي جنگ زده. از سوي ديگر، فرض کنيد شوروي بر ظرفيت غني سازي براي مقاصد صلح آميز ( همچون استفاده پزشکي و رآکتورهاي توليد برق) پافشاري کند. فرض کنيد شوروي به روشني گفته است که نمي خواهد ارتش سرخ را از اروپاي شرقي عقب براند يا تلاش ها براي گسترش کمونيسم به ساير نقاط جهان را متوقف کند. به طور خلاصه، جنگ سرد ادامه خواهد يافت اما اتحاد جماهير شوروي تا زماني که اين توافق پابرجاست، به سمت سلاح هسته اي نخواهد رفت.» به گفته والت، «البته بسيار دشوار است باور کنيم که شوروي چنين پيشنهادي مي داد؛ اما اگر اين پيشنهاد را مي داد، فکر مي کنيد هري ترومن، جورج مارشال و دين آچسون مي پذيرفتند؟ شرط مي بنديم آنها قبول مي کردند و اگر در ۱۹۵۳ چنين توافقي حاصل مي شد، دوايت دي آيزنهاور و جان فاستر دالس زمين و زمان را به هم مي دوختند تا توافق را حفظ کنند.»
    استفان والت دليل آن را نيز بيان مي کند و مي گويد: «چون اين توافق باعث مي شد شوروي حداقل تا سال ۱۹۶۰ به سلاح هسته اي دست پيدا نکند و بسيار غيرمحتمل به نظر مي رسيد که مسکو همه ما را با يک آزمايش نمايشي ناگهاني غافلگير کند (همان طور که در ۱۹۴۹ انجام داد). حداقل، اين توافق باعث مي شد که مدت زمان هشدار در رابطه با تلاش شوروي براي رقابت و توسعه توانمندي براي ساخت بمب افزايش پيدا کند.»
    او با بيان اينکه با اطمينان بايد گفت که سناريوي پيش بيني شده در بالا، تقريبا غيرقابل تصور است، ادامه داد: «با وجود اين، به ما يادآوري مي کند که تجديدنظر در معاهده هسته اي با ايران چقدر عجيب و غريب، کوته بينانه و غيرواقعي است. در حقيقت، ايران اساسا با همان شرايطي که من در بالا ذکر کردم موافقت کرده و باعث شده است که ايران از تبديل شدن به يک دولت داراي سلاح هسته اي فعال براي حداقل پانزده سال منع شود. با اين حال، هرچند اين معامله بسيار به نفع آمريکا و هم پيمانان منطقه اي اصلي اش است، منتقدان همچنان در حال ضربه زدن به آن هستند.»
    فارن پاليسي در ادامه اين مقاله آورده است: «آخرين دور از حمله به برجام، سخنراني بي شرمانه و پر از غلط نيکي هيلي، سفير آمريکا در سازمان ملل در موسسه اينترپرايز آمريکا در هفته گذشته بود. اين سخنراني از اين جهت مفيد بود که صرفا خلاصه اي سودمند از استدلال خلاقانه و دروغيني که مخالفان سرسخت برجام از زمان امضاي توافق دست و پا مي کنند را ارائه داد. شوربختانه، اين سخنراني نه توضيح دقيقي در مورد توافق بوده و مهم تر اينکه نه در راستاي منافع آمريکا بوده است.» هيلي به غلط گفته که اين توافق، در ازاي دادن وعده هايي موقت به مطالبات ما، هر آنچه مي خواست را پيشاپيش به ايران داده است. به گفته والت اما حقيقت ۱۸۰ درجه با اين ادعا فاصله دارد. او ادامه داد: «ايران غني سازي اورانيوم را رها، ۱۳ هزار سانتريفيوژ را غيرفعال کرده، رآکتور اراک را بازتعريف و اجازه نصب تجهيزات نظارتي سازمان ملل را نيز داده است. به علاوه، پروتکل الحاقي ان.پي.تي و چند اقدام ديگر را قبل از آنکه ايالات متحده و ديگران تحريم ها را برچينند، اجرا کرده است.»
    فارن پاليسي ادامه داد: «او حرف هاي معمول نومحافظه کاران در مورد فعاليت هاي منطقه اي «بي ثبات کننده» ايران- که هيچ يک ربطي به توافق هسته اي نداشتند- را تکرار کرد و سعي داشت ترس و نگراني از سايت هاي اعلام نشده ايران که آژانس به آنها دسترسي ندارد به وجود آورد.» والت معتقد است که در منطق پيچيده هيلي، هيچ راهي براي شناخت پايبندي ايران به توافق- تا زماني که از همه آزمايشگاه ها، پايگاه هاي نظامي، مساجد، هتل ها، بخش زنان و زايمان و کلبه بزچران ها در سراسر کشور بازرسي کامل انجام نشود- وجود ندارد!
    به گزارش فارن پاليسي، هنگامي که حقايق و منطق مخالفان برجام شکست مي خورد، آنها سعي مي کنند اسطوره «توافق بهتر» را احيا کنند. پس از شکست جهت توقف مذاکرات اوليه باراک اوباما، آنها اکنون ادعا مي کنند که اعلام عدم پايبندي ايران به توافق نخستين گام براي متقاعد کردن ايران و ساير اعضاي توافق هسته اي است تا با بازنگري هاي عمده يا محدوديت هاي جديد موافقت کنند.
    در ادامه اين مقاله، والت مي نويسد: «همان گونه که پيش تر نوشته ام، اين بيهوده و حتي خنده دار است. بر خلاف منابع غيرقابل اعتماد مانند الي ليک گزارشگر بلومبرگ، طرف هاي ديگر نيز به شدت متعهد به توافق بوده و خواهان آن هستند که برجام دست نخورده باقي بماند؛ حتي اگر آنها هم چنين بخواهند که ايران برخي رفتارهاي ديگر خود را به شيوه هاي ديگر تغيير دهد. مهم تر از همه، اين ديدگاه نادرست فرض را بر اين مي گيرد که ايالات متحده داراي نفوذ نامحدودي بر ايران است و بنابراين در حال حاضر سختگيري بر ايران مي تواند به صورت جادويي يک معامله بهتر با ايران را به ارمغان آورد.»
    او ادامه داد: «اين رويکرد از سال 2000 تا 2012 مورد آزمايش قرار گرفت؛ در حالي که ايران در اين بازه زماني از صفر سانتريفيوژ به بيش از 12 هزار سانتريفيوژ رسيد. همين منطق امروز نيز حاکم است.» والت در ادامه با اشاره به اينکه اگر جزئيات را کنار بگذاريم، واقعيت محوري توافق واضح و کامل است و هيچ کسي نمي تواند جايگزيني براي آن پيدا کند به بيان سه برآيند واقع بينانه در اين زمينه پرداخته است: نخست اينکه توافقي که در حال اجرا است، حفظ شود (و در صورت مطلوب، ايران به مذاکرات سازنده در زمينه هايي که با يکديگر اختلاف داريم و همچنين در جاهايي که منافع مشترک داريم، متعهد شود). بر خلاف ادعاي هيلي، تا زماني که امضاکنندگان توافق و ايران، به تعهداتشان پايبند باشند، تهران بمبي نخواهد داشت! و ايالات متحده و متحدانش نيز نگران نخواهند بود.
    گزينه دوم از بين بردن برجام است. نتيجه آن نيز از بين رفتن محدوديت ها بر برنامه هسته اي ايران، توسعه آن و ساخت بمب است، اگر مي خواهيد! توجه داشته باشيد که اگر آمريکا توافق را از بين ببرد و نومحافظه کاران از تغيير رژيم در ايران سخن بگويند، تندروها در تهران تقويت مي شوند و انگيزه لازم براي ايجاد بازدارندگي افزايش خواهد يافت. به اين ترتيب نيز احتمال ورود ايران به کلوب هسته اي افزايش مي يابد. بنابراين گزينه 2 به معناي ايران مسلح هسته اي است. اما اگر اين گزينه را دوست نداريد، هميشه گزينه سومي نيز وجود دارد؛ «جنگ پيشگيرانه». بله، تنها چيزي که آمريکا و کشورهاي خاورميانه اکنون به آن نياز دارند يک جنگ ديگر است. اين براي آنها کافي نيست که هنوز با داعش در حال جنگ هستيم، سوريه هنوز هم با درگيري مواجه است و يمن نيز در ميان افراطي گرايي، بيماري و بمباران هوايي عربستان سعودي گرفتار است. اکنون زمان مناسبي براي شروع جنگ با ايران است تا به موجب آن مستقيم وارد عمل تلافي جويانه و متقابل با ايران يا بازيگران نيابتي اش همچون حزب الله شويم. والت تاکيد مي کند: «مطمئنا، اين شما را شگفت زده نخواهد کرد، کساني که خواهان برهم زدن توافق هستند، گفته بودند ساقط کردن صدام حسين بسيار آسان و ارزان است و خاورميانه به درياي دموکراسي هاي درخشان طرفدار آمريکا تبديل خواهد شد. جاي شگفتي است که اين افراد هنوز جدي گرفته مي شوند، ولي هيچ کس تا الان نگفته، سيستم سياسي آمريکا در زماني که در دست آنها بوده خوب عمل کرده است.»
    فارن پاليسي در ادامه اين گزارش مي نويسد: «نياز به تاييد پايبندي ايران بخشي از خود توافق نيست. اين الزامي بود که کنگره به باراک اوباما تحميل کرده بود. اعلام عدم پايبندي ايران به برجام (صرف نظر از اينکه واقعيت چه باشد) به سادگي موضوع را به «کاپتال هيل» (ساختمان کنگره آمريکا) محول مي کند و اين جايي است که ماجرا را جالب مي کند؛ در آن زمان، آيا کنگره واقعا مسووليت نابودي توافق هسته اي را خواهد پذيرفت؟»
    والت همچنين به اين مساله اشاره کرد که براي بيست سال يا بيشتر، سناتورها و نمايندگان توانسته اند امتيازات سياسي زياد ولي کم ارزشي را با حمايت از قطعنامه ها، تحريم ها و ساير قوانين ضد ايراني به دست آورند- عمدتا براي نشان دادن سرسختي خود و فرونشاندن فشار مداومي که از سوي لابي اسرائيل و همچنين عربستان سعودي متحمل مي شدند. وي ادامه داد: «اما من مطمئن نيستم و با اين حال وقتي اين اقدامات عواقب واقعي و بزرگ ندارند، انجام دادنشان بسيار آسان تر است.»
    او در نهايت تاکيد کرد که پايان دادن به توافق هسته اي به اين معناست که کنگره سياستي دارد که مي تواند هم منجر به دستيابي ايران به بمب شود و هم اينکه منجر به وضعيتي شود که آمريکا ناچار شود با راه اندازي جنگ از ساخت آن جلوگيري کند. آيا کنگره واقعا مي خواهد مسووليت کامل اين دو پيامد را بر عهده بگيرد و خود را در پرتو نظارت و قضاوت افکار عمومي قرار دهد؟ از قضا، ترديد و سکوت کنگره مي تواند به برجام پايان دهد.
    
    
    دوئل برجامي در كاخ سفيد / نئوكان ها و ژنرال ها چه طرحي براي آينده توافق هسته اي دارند؟
    


 روزنامه دنياي اقتصاد، شماره 4143 به تاريخ 22/6/96، صفحه 1 (صفحه اول)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 31 بار

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
ماهنامه رازي
متن مطالب شماره 8 (پياپي 332)، آبان 1396را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1396-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است