|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه دنياي اقتصاد96/6/23: انعطاف رهبران اروپا
magiran.com  > روزنامه دنياي اقتصاد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4196
شنبه بيست و هفتم آبان ماه 1396



خدمات سايت




 
MGID3360
magiran.com > روزنامه دنياي اقتصاد > شماره 4144 23/6/96 > صفحه 5 (باشگاه اقتصاددانان) > متن
 
 


انعطاف رهبران اروپا


نويسنده: پل ميسن*


    هنگامي که بحران پول اروپايي در ابتداي سال ۲۰۱۰ اروپا را متاثر کرد، توماس پيکتي در دو نامه مختصر راه حل منطقي اين موضوع را سياست هاي مالي و پولي مشخص کرد. او در اين نامه ها متذکر شده بود که اروپا بايد بدهي هايش را تجميع کند. احتمالا او در اين شرايط باور داشته که چنين کاري انجام خواهد شد: «به نظر مي رسد که رهبران اروپا آماده اند قانون گرايي بيش از اندازه شان را زير پا بگذارند و انعطاف بيشتري نشان دهند.»
    پيکتي به علاوه متذکر مي شود که اروپا در سطح پولي بايد به بانک مرکزي اجازه دهد که علاوه بر بانک ها، دولت ها را نيز نجات دهد. پيکتي در سال ۲۰۱۰ گفت بانک مرکزي اروپا بايد براي مقابله با رکود، تمام بدهي هاي دولت ها را بخرد و تا زماني که تورم به 5 درصد برسد، دست به افزايش نرخ سود نزند. اگرچه بانک مرکزي اروپا در آن شرايط اين پيشنهاد را رد کرد، امروز مجبور شده است بيش از آنچه فکرش را مي کرد، به خريد بدهي ها دست بزند. درعين حال خطر افزايش سود نيز وجود ندارد؛ چراکه تورم نزديک به صفر است و در دهه آينده نيز در همين حدود باقي خواهد ماند. سال هاي ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ از نظر پيکتي سال هاي فرصت هاي ازدست رفته بود: اروپا به راست گرايي راي داد. در اين وضعيت زماني که حزب چپ افراطي سيريتزا در ژانويه ۲۰۱۵ در يونان انتخاب شد، پيکتي جان دوباره اي گرفت. او اين اتفاق را نقطه عطف مهمي دانست و اعتقاد داشت «براي ايجاد تغيير در مسير امور، حزب هاي چپ ميانه که امروز در ايتاليا و فرانسه در قدرت هستند بايد رويه سازنده تري در قبال اين اتفاق در پيش بگيرند.»
    آنها اين کار را نکردند. ضعف و به نوعي تزوير فرانسوا اولاند و ماتئو رنتزي باعث شد آلمان بتواند اولين دولت چپ راديکال اروپا را در هم بکوبد. آيا اروپا مي تواند سياست هاي پولي و مالي ليبرال و متحد داشته باشد و از نظر سياسي نيز در مقابل اين سياست ها بردباري به خرج دهد؟ تمام شواهد با اين موضوع مغاير است. حتي در وضعيتي که بانک مرکزي اروپا براي تحريک اقتصادها با انتخاب و به کارگيري گزينه هاي راديکال و انبساطي از طريق چاپ پول، دکمه هشدار را فشار داده است، آلمان با همه اين اقدامات مخالفت کرده و اين نشان مي دهد اتحاد رويه تا چه حد دور از دسترس است. نه در افق بدهي واحد اروپا، نه در سياست هاي پولي مرتبط با عدالت اجتماعي و نه در نهادها ،کوچک ترين نشانه اي از پرداختن به پيشنهادهاي پيکتي وجود ندارد. از اين لحاظ، کتاب پيکتي، آيينه اي است براي کتاب يانيس واروفاکيس.
    واروفاکيس در سال ۲۰۱۵ و در برخورد با بحران يونان، خود بحران تازه اي ايجاد کرد. چهره هاي اقتصادي سيريزا افرادي کهنه کار و محتاط بودند: آنها دهه ها برنامه ريزي کرده بودند که اگر روزي به قدرت رسيدند، چه اصلاحاتي را بايد در سطح خرد، براي اقتصاد مافيايي يونان به کار بگيرند. بخش زيادي از ابتدا و اواسط اين کتاب از نظرگاه آتلانتيستي به تاريخچه آکادميک چگونگي پيدايش اتحاديه اروپا مي پردازد. توضيح مي دهد که آمريکا چگونه نظام برتون وودز را در سال ۱۹۷۱ زير پا گذاشت و اين باعث شد اروپا به عنوان سازوکاري دفاعي به دنبال واحد پول يکسان برود. اين بخش از تاريخ اقتصادي به همراه نکات جذاب او از تجربيات خودش در آن زمان، که در راس کار بود، به خوبي بازگو شده است. واروفاکيس به اين نکته اشاره مي کند که نازي ها نيز همواره روياي اروپاي متحد را داشته اند. او زماني هم که به قدرت رسيد، بلافاصله به همتايان آلماني اش در خصوص خطر ايجاد فاشيسم، به خصوص در يونان در صورت اجراي سياست هاي رياضتي، هشدار داد. واروفاکيس به دليل نام بردن از فاشيسم مورد هجمه زيادي قرار گرفت؛ اما حقيقت اين است که حق با او بود. همان سياست مداران طبقه حاکم در اروپاي شرقي که شکست يونان در جولاي ۲۰۱۵ را با فراغ بال تماشا کردند، امروز شاهد حضور انبوهي از قانون گذاران ضديهود در کشورهاي خود هستند. او در کتابش با ارائه طرحي کلي از پروژه فعلي خود، اينچنين نتيجه گيري مي کند: يا بايد در طول 10 سال اروپا را دموکراتيزه کرد يا بايد بگذاريم اين پروژه به مرور زمان از اعتبار بيفتد. او نيز مانند پيکتي در مقابل بدبيني روشنفکرانه، آن طور که آنتونيو گرامشي نيز زماني گفته بود، نوعي «خوش بيني عمل گرايانه» را در خود نگه مي دارد. با اين حال من شک دارم که خوش بيني پيکتي يا واروفاکيس در واقعيت نيز محقق شود. مشکل اينجاست که کشتي در حال غرق شدن است. زماني که اين اتفاق مي افتد، بايد پمپ هاي خروج آب را راه بيندازيد. راه انداختن پمپ ها اينجا يعني استفاده از محرک هاي راديکالي که پيکتي و واروفاکيس از آن سخن مي گويند؛ اما نخبه هاي ميانه روي اروپايي مايل به اين کار نيستند و مي گويند راه انداختن پمپ ها يا همان استفاده از محرک ها «بر خلاف قوانين است». به نظر آنها اقدام منطقي در چنين وضعيتي به آب انداختن قايق هاي نجات است. اگرچه هر دوي اين کتاب ها در اوج منازعات برگزيت و بحران سياسي اروپا نوشته شده اند، به دنبال فراهم کردن پاسخي مشخص نيستند. اين کتاب ها تنها اصولي را مطرح مي کنند که مي تواند در راه رسيدن به پاسخ کمک کنند. چپ گرايي در اروپا در آينده اي نزديک مجبور به انتخاب خواهد بود: بين ارزش هاي انساني و راهبرد غيرقانوني نپذيرفتن پناه جويان که بروکسل و آنکارا بر سر آن با هم توافق کرده اند؛ بين نجات اقتصاد اروپا و نجات آنچه از بانک هاي اروپا باقي مانده است؛ بين نجات صنعت فولاد و پيروي از قوانيني محرمانه درخصوص کمک هاي دولتي اي که ديگر هيچ کس واقعا باورشان ندارد. در مقام اقتصاددان، هم پيکتي و هم واروفاکيس در اين موضوع به ميزاني زياد و به طور غيرمعمول از صداقت و هوش هيجاني بهره برده اند. اما اگر درنهايت بپرسيد که آيا اروپا مي تواند خود را نجات دهد و سعي کنيد اين سوال را با شواهد موجود در کتاب پاسخ دهيد، پاسخ به طور قطع به منفي متمايل خواهد بود.
    
    *تحليلگر گاردينانعطاف رهبران اروپا
    


 روزنامه دنياي اقتصاد، شماره 4144 به تاريخ 23/6/96، صفحه 5 (باشگاه اقتصاددانان)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 6 بار

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
فصلنامه مشرق موعود
متن مطالب شماره 43، پاييز 1396را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1396-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است