|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه كيهان96/7/20: نقشه ترامپ؛ برجام نيمه جان و انفعال ايران
magiran.com  > روزنامه كيهان >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 21791
چهارشنبه بيست و دوم آذر ماه 1396



خدمات سايت




 
MGID2827
magiran.com > روزنامه كيهان > شماره 21744 20/7/96 > صفحه 1 (صفحه اول) > متن
 
      


گزارش خبري - تحليلي كيهان 
نقشه ترامپ؛ برجام نيمه جان و انفعال ايران



سرويس سياسي- ترامپ امروز از راهبرد خود درباره ايران و برجام سخن مي گويد. راهبردي که مي توان از آن به عنوان نيمه جان نگه داشتن برجام به منظور ادامه راهبرد بلندمدت معطل گذاشتن ايران در موضوعات کليدي و سرنوشت ساز ياد کرد.
    توقف و تعليق! اين دو عبارت بصورت خلاصه و موجز بيانگر وضعيت اقتصاد کشور از آغاز مذاکرات هسته اي است. از کسي که اندک سرمايه اي در حد چند ميليون داشت تا صاحبان سرمايه هاي بزرگ در تابستان و پاييز سال 92 منتظر بودند که ببينند نتيجه مذاکره چه مي شود. چند ماه بعد همه منتظر و معطل بودند که ببينند توافق موقت تمديد مي شود يا نه. بعد هم در انتظار توافق اصلي. پس از آن هم چند ماه انتظار و تعليق تصميم گيري و حرکت براي رفع تحريم هايي که عملاً اتفاق نيفتاد تا همين امروز که آقاي ظريف به صراحت اعتراف مي کند؛ هنوز نمي توانيم يک حساب در يک بانک انگليسي باز کنيم.
    بله! اگر نگاه ها و حرکت هاي اقتصادي منتظر مرحمت وزارت خزانه داري آمريکا و معطل باز کردن حساب در انگليس باشد –که هست- نتيجه همين است که هست!
    از اين منظر مي توان و بايد گفت که امروز که رئيس جمهور آمريکا سخنراني مي کند و روز يکشنبه که نظر دولتش را به کنگره اعلام خواهد کرد، منتظر اتفاق خاصي بود. ادامه اين وضعيت بي عملي و تعليق و تعطيلي اقتصاد ايران، کاملاً مطلوب آمريکاست و هيچ دليلي ندارد که ترامپ حماقت کرده و اين پيام را به دولت و ملت ايران صادر کند که سراب برجام پايان يافته و هرگلي مي خواهيد به سر اقتصادتان بزنيد بايد با دست خودتان بزنيد.
    
    مرگ تدريجي برجام
    ترامپ برجام را از بين نخواهد برد. سايت راديوفردا –وابسته به سيا- در تحليلي در اين خصوص مي نويسد؛ «اظهارات روز پنجشنبه دونالد ترامپ داير بر «عدم پايبندي ايران به روح برجام» پيش از ديدار وي با مقامات ارشد نظامي آمريکا تازه ترين نشانه از تصميم واشينگتن به انتخاب «راه سوم» در قبال توافق ۱۵ ژوئيه سال ۲۰۱۵ و کليد زدن اجراي طرح «مرگ» تدريجي «برجام» به جاي اعلام مستقيم خروج از آن، بمنظور پيشگيري از بروز بحران امنيتي تازه اي در منطقه است.»
    به نوشته راديو فردا؛ « به نظر مي رسد پيروي اروپا از سياست هاي آمريکا در قبال ايران، حتي با وجود ابراز نارضايتي در بعضي موارد، غير قابل اجتناب است و بعد از خودداري مورد انتظار آمريکا در تائيد پايبندي جمهوري اسلامي به توافق اتمي طي چند روز آينده، ادامه حيات برجام را مي توان تنها با دادن تنفس مصنوعي به آن و براي مدتي محدود انتظار داشت.»
    اغلب تحليلگران غربي نظري مشابه دارند و معتقدند ترامپ تير خلاص را به برجام نخواهد زد و ظاهر آن را حفظ خواهد کرد. هيل (نشريه کنگره آمريکا) مي نويسد؛ «تاييد نکردن پايبندي ايران به توافق هسته اي به منزله ضربه اي مهلک به اين توافق نخواهد بود.جيمز ماتيس وزير دفاع، رکس تيلرسون وزير امور خارجه و ژنرال جوزف دانفورد رئيس ستاد مشترک ارتش آمريکا همگي پايبندي ايران به توافق هسته اي را تاييد و تاکيد کرده اند که پايبند ماندن به اين توافق در راستاي منافع امنيت ملي آمريکا است.تاييد نکردن توافق هسته اي ايران در حالي که بلافاصله براي از سرگيري تحريم هاي اين کشور تلاشي نمي شود، به منزله اقدامي براي حفظ وجهه ترامپ است تا بتواند اين توافق را حفظ کند.»
    
    يک فرصت
    انديشکده آمريکايي «موسسه واشنگتن» هم در گزارشي دو قسمتي و مفصل به موضوع سناريوهاي محتمل و نتايج و هزينه هاي آن پرداخته و معتقد است تهديدها و لفاضي هاي ترامپ فرصتي براي امتيازگيري و فشار آوردن است. اين انديشکده مي نويسد؛ «تهديد به عدم تاييد پايبندي ايران به توافق هسته اي فرصتي را براي دولت آمريکا فراهم مي کند تا بتواند با آنهايي که مي خواهند اين توافق را حفظ کنند تعامل کند، پس رئيس جمهور بايد از اين فرصت عاقلانه استفاده کند. دولت آمريکا بجاي اينکه اين اهرم مهم (برجام) را کنار بگذارد بايد بحث هاي مربوط به تاييد پايبندي را فرصتي بداند براي اعمال فشار بابت اقداماتي که هنوز انجام نشده است.
    واشنگتن مي تواند از متحدان اروپايي خود بخواهد که اگر آنها مي خواهند آمريکا دوباره پايبندي ايران را تاييد کند (نويسنده معتقد است عدم تاييد به معناي خروج از برجام نيست) يا حداقل در برجام باقي بماند، اقدامات بيشتري درباره حمايت تهران از تروريسم، آزمايش هاي موشکي آنها، خريد تسليحات و موارد نقض حقوق بشر انجام دهند.»
    
    هراس از واکنش ايران
    اين انديشکده در بخش ديگري از تحليل خود درباره هدف و هزينه احتمالي عدم تاييد برجام از سوي ترامپ مي نويسد؛ «نخستين هدف احتمالي برخورد با برجام، اعمال فشار بر ايران، با تمرکز بر رفتار منطقه اي اين کشور، خواهد بود.منطق چنين اقدامي، اعتقاد کلي در غرب است که برجام به ميانه روها در ايران قدرت مي بخشد و ايران را تشويق مي کند رفتار کمتر خصمانه اي با ديگر کشورهاي جهان داشته باشد.
    برخورد عليه برجام، حتي اگر نمادين باشد، مي تواند ايران را از جايگاه خود، به عنوان يک کشور عضو سازمان ملل، محروم کند و بر کشورها و به ويژه تجار فشار وارد کند که محتاطانه درخصوص تجارت، سرمايه گذاري، اقدامات ديپلماتيک يا ديگر ابتکارها با ايران اقدام کنند.
    اشکال اين گزينه اين است که ايران پيشتر اعلام کرده است که با تخلفات خود همچون سرعت بخشيدن به غني سازي اورانيوم، به هر گونه عدم تبعيت آمريکا از توافق واکنش نشان خواهد داد. به علاوه، زبان مبهم مواد 29 و 33 برجام، آمريکا را به حمايت از اقتصاد ايران متعهد مي کند، مفادي که آمريکا احتمالا (بخوانيد تحقيقاً) در حال نقض آنها است. بنابر اين، ممکن است واشنگتن با يک «معامله بد» مواجه شود.»
    
    عادت آمريکا به خيانت
    اگر چه برخي تحليلگران آمريکايي معتقدند آمريکا با اعلام عدم پايبندي ايران، وجهه خود را تخريب مي کند اما برخي سياستمداران و تحليلگران نيز نظر ديگري دارند و معتقدند اين موضوع هيچ هزينه اي براي آمريکا نداشته و درست ترين کار است. از جمله جان بولتون که به مواضع ضدايراني مشهور است در تحليلي که هيل منتشر کرده، نوشته است؛ « برخي استدلال مي کنند که ما بايد ايران را تحريک کنيم تا اول ايران از توافقنامه خارج شود چون خروج ما (آمريکا) باعث خدشه دار شدن وجهه آمريکا خواهد شد.اين استدلال مضحک است.
    آمريکا بايد براساس منافع خودش عمل کند نه اينکه منتظر بنشيند و اميدوار باشد که ايران کاري کند که به نفع ما تمام شود! ايران اين کار را نخواهد کرد. اين پيش بيني شرم (خروج ايران از برجام) با توجه به اقدام يکجانبه آمريکا در سال 2001 و خروج از پيمان ضد موشک بالستيک انجام شد اما ثابت شده است که پيش بيني نادرستي است.
    تصميم آمريکا به فسخ کردن «سنگ بناي ثبات راهبردي بين الملل» که توخالي هم بود (پيمان ضد موشک بالستيک)، آن طوفان انتقاداتي را که پيش بيني شده بود، ايجاد نکرد درحاليکه طرفداران پايبندي به پيمان ضد موشک بالستيک ، چنين طوفان انتقادات را پيش بيني کرده بودند! در پي خروج آمريکا از پيمان ضد موشک بالستيک، هيچ رقابت تسليحاتي ايجاد نشد. بلکه در عوض، خروج آمريکا از اين پيمان باعث شد که آمريکا براي دفاع از خود در مقابل تهديدات ايران و ديگر تهديداتي که اکنون وجود دارند، به مراتب در موقعيت بهتري قرار گيرد.»
    
    ديپلماسي بي شرافتي!
    اظهاراتي چنين بي پروا شايد کمي غيرمنتظره و عجيب به نظر برسد اما مروري حتي بر سياست هاي چند دهه اخير اين کشور نشان مي دهد چنين سياستي محور ديپلماسي آمريکايي است. پايگاه تحليلي «آمريکن کانسرواتيو» در يادداشتي با اشاره به مذاکره و توافق آمريکا با ايران، تلاش ترامپ براي ضربه زدن به توافق و اعلام عدم پايبندي ايران –بدون ارائه هيچ سند و مدرکي- را مخالف با « صداقت، عزت و شرافت» عنوان کرده و البته در ادامه تاکيد مي کند که چنين مسائلي براي ديپلماسي آمريکايي اهميت و موضوعيتي ندارد.
    اين نشريه در ادامه به ماجراي ليبي و مذاکره و توافق آن با آمريکا اشاره مي کند و مي نويسد؛ «اما زماني که قذافي در دوره باصطلاح «بهار عربي» در چند کشور خاورميانه، در کشور خودش هدف حمله قرار گرفت، آمريکا بي درنگ به تلاش ها براي براندازي او پيوست و همان طور که هر کسي با عقل سليم پيش بيني کرده بود، اين تلاش ها به کشتار قذافي منجر شد.
    يکي از جنبه هاي فوق العاده ماجرا، اين بود که توافق آمريکا با حاکم کشور خارجي و سپس پيمان شکني واشنگتن، چه اندازه براي شهروندان آمريکايي ها بي اهميت بود.تا جايي که حتي «ديويد سنگر» خبرنگار نيويورک تايمز در ماه مارس 2011 ميلادي مقاله اي نوشت و توافق آمريکا با ليبي را از اين نظر که مسير نابودي رژيم قذافي توسط آمريکا را هموار کرده است، تحسين کرد.به بيان ديگر، توافق با ليبي تحسين آميز است، زيرا به آمريکا اجازه داد که بر خلاف شروط توافق، قذافي را سرنگون کند. اين، يکي از مشخصه هاي فلسفه ديپلماسي آمريکا است.»
    
    هسته اي بهانه بود
    منتقدان از ابتداي مذاکرات هسته اي بارها گوشزد کرده بودند که دغدغه و نگراني آمريکا، فعاليت هاي هسته اي ايران نيست و اساساً آمريکا به دنبال مسائل ديگري است و ريشه اين خصومت عميق را بايد از چرخيدن يا نچرخيدن چند سانتريفيوژ دانست و به فرض توافق هسته اي، مسئله ديگري را مطرح مي کنند. ديويد ايگناتيوس در مطلبي در روزنامه بوستون هرالد مي نويسد؛ «چالش حقيقي با ايران مسئله هسته اي نيست که براساس توافق هسته اي براي مدت دست کم يک دهه محدود شده است، بلکه مسئله اصلي رفتار سلطه جويانه ايران در منطقه است.»بي شک يکي از چالش هاي آمريکا با جمهوري اسلامي، قدرت و نفوذ منطقه اي ايران است. روزنامه الاخبار لبنان با اشاره به جنجال اخير ترامپ درباره اعلام پايبندي يا عدم پايبندي ايران به توافق هسته اي مي نويسد؛ «طرح مجدد موضوع توافق هسته اي به اين شدت، صرفا نتيجه روي کار آمدن دونالد ترامپ به عنوان رئيس جمهور آمريکا نيست، بلکه تحولات منطقه و در نتيجه آن افزايش نگراني هاي اسرائيل از قدرت گرفتن محور مقاومت در منطقه، پس از شکست بسياري از برنامه هاي منطقه اي غرب، نيز از ديگر عوامل طرح مجدد توافق هسته اي به شمار مي رود.»
    
    دخالت در سياست داخلي ايران
    در کنار مسائل منطقه اي، غربي ها به محيط سياسي داخل ايران نيز توجه داشته و براي آن برنامه دارند. نشريه آمريکايي پولتيکو درباره چرايي حمايت اروپا از توافق هسته اي از قول سپاستين داهوت، مشاور اتحاديه اروپا در زمينه خاورميانه و شمال آفريقا مي نويسد يکي از دلايل اصلي، تقويت جرياني خاص در داخل ايران است چرا که؛ «اتحاديه اروپا به اين علت روي ميانه روهاي ايران حساب باز کرده است که آنها اين امکان را به وجود مي آورند رژيم ايران از درون تغيير کند، حتي اگر اين تغيير اندک باشد و اتحاديه اروپا بتواند به نحوي بر اين فرايند تاثيرگذار باشد.»
    
    انفعال تا کي؟
    اما يکي از مهم ترين موضوعات در اين قضيه آن است که به راستي تا کي قرار است وضعيت کشور و تصميمات آن در حالتي انفعالي و معطل تصميمات کاخ سفيد و کنگره باشد؟ آيا رکود اقتصاد ناشي از ادامه اين روند در سياست خارجي نيست که يک روز بايد در فکر رسيدن يا نرسيدن به توافق بود روز ديگر در فکر حفظ يا پايان آن؟ بيش از دو سال از توافق هسته اي و اعطاي برخي امتيازات به حريف گذشته است و انتظار آن بود که در اين مدت، منافذي که باعث فشار و ضربه زدن دشمن به اقتصاد کشور شده، بسته شود. امري که تا کنون گام هاي روشن و مهمي براي تحقق آن برداشته نشده است.
    گزارش خبری - تحلیلی کیهان: نقشه ترامپ؛ برجام نيمه جان و انفعال ايران
    


 روزنامه كيهان، شماره 21744 به تاريخ 20/7/96، صفحه 1 (صفحه اول)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 160 بار
    

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
ماهنامه رشد تكنولوژي آموزشي
متن مطالب شماره 2 (پياپي 9604)، آبان 1396را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1396-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است