|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه شرق 96/7/20: همكاري با اروپا هزينه را براي آمريكا بيشتر مي كند
magiran.com  > روزنامه شرق  >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 2989
چهارشنبه بيست و ششم مهرماه 1396



خدمات سايت




 
MGID2387
magiran.com > روزنامه شرق > شماره 2984 20/7/96 > صفحه 6 (ديپلماسي) > متن
 
      


همكاري با اروپا هزينه را براي آمريكا بيشتر مي كند
يوسف مولايي از تبعات حقوقي نقض برجام مي گويد

نويسنده: ليلا ابراهيميان

امروز وعده ترامپ با برجام است؛ روزي که چندين ماه است وعده داده تا بالاخره تکليفش را با اين توافق روشن کند. اگرچه نزديکانش اين روزها گفتند او تصميمش را درباره برجام اتخاذ کرده و قرار است برخي ادعاهايش درباره مسائل منطقه و به ويژه اتخاذ موضع درخصوص سپاه پاسداران انقلاب اسلامي را نيز به ملغمه گزارشش بيفزايد.
     بسياري معتقدند او مي خواهد تاييد پايبندي سه ماهه ايران به برجام را از دوش خود بردارد اما اين توپ را به زمين کنگره شوت خواهد کرد. تا اينجاي ماجرا شايد روشن به نظر بيايد و برجام را خيلي در معرض خطر نشان ندهد اما موضع او درباره سپاه پاسداران نگران کننده تر از اين حرف هاست. به ويژه اينکه موضع ايران نيز دراين باره سخت و نگران کننده بوده است. هم زمان با نگراني ها درباره اينکه برجام چه روزي در پيش خواهد داشت، هم چنان اروپايي ها، در حال رايزني دراين باره و تلاش براي تغيير نظر ترامپ هستند. روز سه شنبه، بوريس جانسون با محمدجواد ظريف و بعد از او با رکس تيلرسون، وزيران خارجه ايران و آمريکا، تلفني گفت وگو کرد. او در توييتر نوشته با ظريف صحبت کرده و انگليس متعهد به توافق هسته اي است. همچنين روز گذشته علي اکبر صالحي نيز با وزير خارجه انگليس ملاقات و درباره برجام و همکاري هاي مشترک تهران و لندن گفت وگو کرد.
     هم زمان با اين ملاقات ها، پايگاه اينترنتي «پوليتيکو» گزارش داد قانون گذاران دموکرات روز گذشته نشستي با مذاکره کنندگان ارشد آمريکايي از جمله جان کري و ارنست مونيز، وزيران خارجه و انرژي دولت اوباما و نيز وندي شرمن، معاون سابق وزارت خارجه که در مذاکرات هسته اي با ايران حضور داشتند، برگزار مي کند. در اين نشست نانسي پلوسي، رهبر اقليت مجلس نمايندگان آمريکا هم حضور دارد. درهمين حال، در روزهاي گذشته همه وزارت هاي خارجه اعضاي ١+٥ به غير از آمريکا بر ادامه پايبندي همه طرفين به برجام تاکيد کرده اند؛ روز گذشته يک بار ديگر وزارت خارجه روسيه بر اين موضوع تاکيد کرد. سفير انگليس در ايران نيز بار ديگر بر اجراي کامل و قوي برجام تاکيد کرد. نيکلاس هاپتون در گفت وگو با ايسنا تاکيد کرده که به گفت وگو و ترغيب تمام طرف ها براي پايبندي کامل به توافق ادامه مي دهيم. پيش از اين هم او گفته بود در صورت واگذارشدن تصميم گيري درباره برجام به کنگره، انگليس با اين نهاد رايزني خواهد کرد. امروز همه اعضاي ١+٥ در تلاطم تصميم دونالد ترامپ هستند. گفت و گوي ما با يوسف مولايي، استاد حقوق بين الملل دانشگاه تهران را بخوانيد.
    
     دونالد ترامپ و کنگره چه گزينه هايي را در مواجهه با توافق برجام پيش رو دارند؟
     اين بحث در دو ساحت قابل طرح است؛ از منظر حقوق بين الملل و حقوق داخلي کشورها. طبق حقوق بين الملل اگر کنگره هر تصميمي خلاف برجام، اصول، موازين و متن برجام اتخاذ کند، نقض برجام است؛ يعني طبق اين احکام، آمريکا مجبور به تعهد به اين توافق است، ولي کشورها در تصميم گيري هاي خود، حقوق بين الملل را هميشه رعايت نمي کنند. مرز تعهد اين کشورها به حقوق بين الملل جايي است که منافع ملي آنها را تامين کند يا با خواسته و علايق آنها سازگاري داشته باشد. آنها در اتخاذ تصميماتي که مغاير با حقوق بين الملل است، هزينه و فايده مي کنند. اگر اين پرداخت هزينه با نقض حقوق بين الملل و برجام مناسب يا کمتر از حد انتظار تشخيص داده شود، معمولا تصميم مغاير اتخاذ مي شود يا اينکه اگر تنظيم سياست هاي داخلي بدون درنظرگرفتن الزامات حقوق بين الملل باشد، آمريکا مثل هر کشور ديگري، گزينه هايي دارد. درواقع کشورها به تناسب ميزان و سقف قدرت خود، تصميمات متفاوتي مي گيرند. کنگره مي تواند براي اخذ تصميم، بررسي کارشناسي داشته باشد. يکي از اين راه ها درنظرگرفتن گزارش هاي آژانس بين المللي انرژي اتمي است. اينها مي توانند اعلام کنند که ايران به تعهدات خود در چارچوب برجام متعهد بوده، بنابراين کنگره بايد به تعهدات بين المللي احترام بگذارد. يا مي تواند در چارچوب ملاحظات سياسي حرکت کند و براي اتخاذ تصميم سياسي، تعهدات و اقدامات حقوقي را کنار بگذارد و برخلاف واقعيت موجود اعلام نظر کند. يا بگويد ايران به تعهدات خود عمل نکرده و تصميمات به سمتي برود که تحريم هاي جديدي عليه ايران اتخاذ کند يا تحريم هايي را که در چارچوب برجام لغو شده فعال کنند. ما نمي توانيم هنوز به صراحت بگوييم که گزينه آمريکا و کنگره چه خواهد بود؟ طيف گسترده اي از تصميمات وجود دارد که در نهايت به صف آرايي نيروهاي داخل کنگره بستگي دارد؛ اينکه جناح هاي مختلف چگونه ابعاد موضوع را بررسي کرده و سود و زيان آمريکا را ارزيابي مي کنند يا تصميمات کلان را با سلايق شخصي خود، آميخته کنند.
    
     ترامپ ممکن است پايبندي ايران به برجام را تاييد نکند و توپ را به زمين کنگره بيندازد؛ از طرفي با توجه به نامه ١٨٠ نماينده کنگره به ترامپ در تاکيد بر پايبندي به برجام، فکر مي کنيد ممکن است آمريکا به حقوق بين المللي بي توجه باشد؟
     وفاداري نيروهاي داخلي آمريکا به حقوق بين الملل مي تواند بر خروجي تصميم کنگره تاثير بگذارد. خيلي از کشورها حقوق بين الملل را رعايت نمي کنند، منتها هزينه و فايده را محاسبه مي کنند و با لحاظ هزينه از حقوق بين الملل عدول مي کنند يا تصميم سياسي ضدحقوقي خود را به تصميمات حقوقي ترجيح مي دهند. در مورد آمريکا هم ممکن است آنها تصميم بگيرند که به حقوق بين الملل پايبند باشند يا از اين تعهد عدول کنند. اگرچه ١٨٠ نماينده در کنگره به ترامپ نامه نوشته اند که به برجام متعهد بماند، ولي ممکن است وزن اين نماينده ها به اندازه اي نباشد که در تصميم گيري نهايي تاثيرگذار باشند، اما همين صدا نشان مي دهد که در کنگره، همه نمايندگان در يک صف نايستاده اند و صداهاي مختلفي دارند که ممکن است در روز تصميم گيري اين صداها بلند شود و در نهايت روي تصميمي که پيش بيني آن سخت است، تاثيرگذار باشد يا کنگره به دليل همين صداها نتواند سريع تصميم بگيرد. در اين صورت اين تصميم نهايي وقت گير خواهد بود و در تعامل با رئيس جمهوري تصميم خواهند گرفت تا منافع ملي آمريکا با رعايت حقوق بين الملل راهبري شود. اينها گزينه هاي مختلفي است که در پيش بيني بايد به آنها توجه داشت. از طرفي بخشي از دولت ترامپ در مسير هماهنگي بيشتر با اروپا و بقيه کشورهاي ١+٥ هماهنگي نزديکي دارند.
    
     کشورهاي اروپايي و آسيايي و بقيه کشورهاي عضو ١+٥ در مقابل تصميم ترامپ و کنگره براي حفظ برجام چه خواهند کرد؟
     آنها تا امروز نشان داده اند که قاطعانه از اجراي برجام و اعتبار آن دفاع مي کنند. آنها در سطح بين المللي از منابع خود استفاده مي کنند تا در تصميم ترامپ تاثيرگذار باشند؛ تصميمي که در جهت منافع بين المللي و تنش زدايي باشد و آمريکا به تعهدات بين المللي خود متعهد بماند. اروپا رايزني خود را با آمريکا از خيلي وقت پيش شروع کرده و تاثيرگذار هم هست. البته بيشتر هم مي توانند تاثيرگذار باشند تا ترامپ بدون ارجاع پرونده به کنگره، تعهد ايران به برجام را تاييد کند.
    
     اگر شرايط به سمتي پيش برود که ترامپ تصميم به لغو برجام بگيرد، اروپا چه رويه عملي اي در برابر ايران در پيش خواهد گرفت؟
     برجام سندي است که علاوه بر امضاي هفت کشور در شوراي امنيت هم مورد تاييد قرار گرفته است. سندي است که به راحتي با نقض يک جانبه کشوري به لحاظ حقوقي از بين نمي رود، اما در عمل آمريکا بعد از خروج يا لغو برجام ممکن است اقداماتي عليه ايران انجام دهد؛ يکي از اين راه ها تشديد تحريم عليه ايران است.
     با تشديد تحريم ها عليه ايران، اروپا هم بررسي مي کند که ادامه مسير تعامل با ايران و آمريکا را چگونه پيش بگيرد. اين تصميم ها سياسي خواهند بود. ايران اگر تصميمي اتخاذ کند، با توجه به دشمني ايران و آمريکا در حوزه سياست خارجي، حتما اين گزاره ها را پس از مطالعه دقيق و رايزني با بقيه کشورهاي ١+٥ اتخاذ خواهد کرد. ايران تلاش مي کند در مسير همراه کردن بقيه کشورها با مواضع خود، آمريکا را هرچه بيشتر منزوي و از بقيه ظرفيت برجام استفاده کند. اين به تداوم همکاري ايران با پنج کشور ديگر بستگي دارد، اما اينکه آنها در راستاي منافع ملي خود چقدر با ايران همراهي کنند به هزينه اين همراهي بستگي دارد. آيا اين هزينه همراهي در مقابل منافع اروپا با آمريکا مي ارزد يا نه؟ البته اين با تحريم يک جانبه آمريکا عليه ايران هم ارتباط مستقيم دارد؛ اينکه آمريکا عليه شرکت هاي غيرايراني چه خواهد کرد و چقدر اين ادامه يا قطع رابطه به نفع اين کشورهاست. تا زماني که کنگره تصميم نهايي خود را اعلام نکند، دنيا و کشورهاي عضو ١+٥ هم بلاتکليف مي مانند. ما براي اظهارنظر دقيق به زمان بيشتري نياز داريم.
    
     ايران با خيلي از کشورهاي اروپايي قرارداد و روابط تجاري- اقتصادي شروع کرده است. سرنوشت اين تعهدها چه خواهد بود؟
     به لحاظ حقوقي شرکت هاي اروپايي در همه قراردادهاي خود، اين مسئله را لحاظ کرده اند؛ يعني اگر شرايطي پيش آيد که به خاطر تحريم آمريکا، قراردادي لغو شود، آنها جريمه نمي پردازند.
     يعني به لحاظ اين موضوع براي شرکت ها مشکلي پيش نمي آيد؛ ولي به لحاظ منافع درازمدت اقتصادي امکان دارد که اينها تعهدها را لغو نکنند و به آمريکا جريمه بپردازند. بايد نفع سود و زيان اين شرکت ها برآورد شود؛ حتما اين هزينه- فايده اقتصادي در تصميم نهايي تاثيرگذار خواهد بود. البته در سياست بين الملل هم ممکن است اتفاق ديگري بيفتد. اينکه شايد کشورهاي اروپايي در برابر اين يک جانبه گرايي آمريکا مقاومت کنند و آرايش سياسي جديد و وضعيت جديدي را در مناسبات اقتصادي و سياسي خود با دنيا حاکم کنند.
    
     به نظر مي رسد گزينه تحريم سپاه نسبت به گذشته جدي تر شده است؛ در اين صورت چه شرايطي پيش خواهد آمد؟
     من نسبت به مسائل سياسي و امنيتي آشنايي دقيقي ندارم. در اين موقعيت شوراي عالي امنيت ملي و مقامات بالاتر تصميم نهايي را اتخاذ مي کنند. البته آنچه مشخص است، اين است که فرماندهان سپاه و بقيه کساني که با اين مسئله درگير هستند، پاسخ هايي مي دهند و خطوطي را ترسيم مي کنند که اگر آمريکا اين کار را بکند، ايران چگونه مقابله خواهد کرد. اين در حوزه حقوق بين الملل قابل تعريف و تبيين نيست. ما، يعني حقوق دان ها، آنجا نقشي نداريم و به لحاظ حقوقي نمي توانيم کمک کنيم. آنچه از دريچه حقوقي مي بينيم، اين است که هرچه تصميم ها ايران منطبق با حقوق بين الملل باشد، اجراي آن راحت تر و هزينه و فايده اين تصميم ها در سطح بين المللي کمتر خواهد بود. هرچه ايران از حقوق بين الملل دور باشد، هر حرکتي ممکن است براي ايران هزينه اي جدي داشته باشد. بايد مقاماتي که مي خواهند تصميم بگيرند، حتما اين هزينه را لحاظ کنند.
    
     براساس متن برجام، اگر آمريکا پايبندنبودن به توافق برجام را تاييد کند؛ ولي اروپا به آن متعهد باشد، آيا ايران به لحاظ حقوقي مي تواند اين مسئله را پيگيري کند؟
     ببينيد ماده حل اختلافي که در برجام پيش بيني شده، بيشتر بر اين اساس استوار است که اگر ايران اين سند را نقض کند، چه اتفاقي مي افتد. ايران در صورت نقض برجام از سوي کشور ديگري مثل آمريکا بيشتر مي تواند براي بي اعتبارکردن آنها اقدامات سياسي بکند؛ که [آمريکا] با وجود اينکه عضو دائم شوراي امنيت است و بايد بيشتر تلاش کند که اين سند به اجرا گذاشته شود، خودش تعهدات بين المللي را زير پا مي گذارد و به عنوان يک کشور عضو شوراي امنيت باعث بي ثباتي جامعه بين المللي مي شود. [نقض برجام] براي آمريکا هزينه هايي خواهد داشت و ايران بايد با همکاري با اروپا و کشورهاي ديگر هزينه خروج از برجام را براي آمريکا بيشتر کند؛ اما به لحاظ حقوقي متاسفانه ايران خيلي سازوکار مناسبي در اختيار ندارد. در اينجا بيشتر بحث مقابله به مثل و بازگشت به نقطه قبل از برجام مطرح است. مسير حل وفصل اختلافات در ماده ۳۶ برجام شرح داده شده است؛ چه کميسيون مشترک برگزار بشود، چه هيئت مشورتي متشکل از وزراي سه کشور، نهايتا چون شوراي امنيت بايد تصميم بگيرد، راي گيري انجام مي شود که واقعا به نفع ايران نيست؛ فکر مي کنم اين براي اولين بار است که در شوراي امنيت به اين صورت راي گيري مي شود که آيا تحريم ها تداوم پيدا بکند يا نه؛ اگر يک کشور عضو شوراي امنيت مثل آمريکا راي منفي [به پايبندي ايران به برجام] بدهد، تمام تحريم ها باز خواهد گشت؛ بنابر اين تنها بايد هزينه سياسي را بالا ببرد.
    
     اين در صورتي است که اروپا به برجام پايبند بماند و تنها آمريکا از برجام خارج بشود؟
     اگر اروپا با ايران همراه باشد، ايران قدرت مانور بيشتري پيدا مي کند تا آمريکا را منزوي کند و هزينه را براي آنها بالا ببرد.
    
     با توجه به اجماعي نسبي که عليه ترامپ بعد از سخنراني او در سازمان ملل به وجود آمد، آيا ممکن است که فضايي که عليه ترامپ به وجود آمده، سبب شود که کنگره و بقيه ديپلمات هاي تاثيرگذار اجازه ندهند ترامپ چنين هزينه اي را به آمريکا تحميل کند؟
     اين به مدل سود و زياني که تصميم گيران و تصميم سازان آمريکا اتخاذ مي کنند، برمي گردد. مسلما آمريکا فقط ترامپ نيست. آمريکا در ترامپ خلاصه نمي شود. آقاي ترامپ در خود دستگاه دولتي هم مخالفاني جدي دارد. برجام هم اين شکاف ها را خيلي بيشتر کرده است. يکي از دستاوردهاي برجام که دوستان مخالف آن خوب نمي بينند، اين موجي است که راه انداخته [و باعث شده] که بخشي از ضعف هاي دستگاه حکومتي آمريکا را کاملا برملا کند و اگر برجام نبود، آنها پوشيده مي ماند. ظرفيت برجام به حدي بود که يک زلزله سياسي در دستگاه حکومتي آمريکا ايجاد کرد و آنها را در تصميم گيري با موانع و مشکلات جدي مواجه کرد.
     شرايط جهان الان به صورتي است که آمريکا ديگر نمي تواند يک جانبه گرايي اش را به دنيا تحميل بکند. در مسائل منطقه اي مثل سوريه و جمع بندي اروپا مبني بر اينکه نمي توانند سرنوشت خودشان را به سرنوشت آمريکا گره بزنند، همه [در کنار هم] ظرفيتي ايجاد کرده اند که خود را در پرونده هسته اي و برجام به خوبي آشکار مي کند. ايران واقعا به لحاظ سياسي اگر بتواند بقيه اين پرونده را هم به درستي مديريت کند، برد زيادي مي کند، [اگر] دچار احساس زدگي و تصميمات عجولانه نشود. واقعا موقعيتِ بازي خوبي براي ايران به وجود آمده است که هم بتواند اعتبار بين المللي خودش را به عنوان يک کشور صلح طلب و تابع حقوق بين الملل به دست بياورد و هم هزينه ماجراجويي کسي مثل ترامپ را افزايش بدهد. من فکر مي کنم که نهايتا تاکيد ايران بر پايبندي به برجام، در درازمدت، به نفع ايران خواهد بود.
    
     اين طور که شما فرموديد آيا براي ايران در برجام به لحاظ حقوقي اين امکان نيست که بتواند کاري بکند؟ در صورت نقض برجام به لحاظ حقوقي کشورهاي عضو شوراي امنيت چه کاري مي توانند انجام دهند؟
     آن پنج عضو توافق برجام، به عنوان عضو دائم در شوراي امنيت حضور دارند. مکانيسمي که در ماده ۳۶ [برجام] پيش بيني شده است، امتيازي براي اعضاي شوراي امنيت در نظر گرفته که همه اينها مي توانند عليه ايران از اين ظرفيت استفاده کنند؛ ولي هيچ يک از اين کشورها نمي تواند عليه کشور ديگري که برجام را نقض کرده است (مثلا آمريکا) از اين ظرفيت استفاده کند.
    
     شما فرموديد بهترين راهکار براي ايران اين است که در مجامع بين المللي طبق حقوق بين المللي تصميم گيري کند تا هزينه ها عليه ايران کمتر شود...
     براي اينکه متن برجام با هوشمندي ديپلمات هاي ما چنان تنظيم شده که رعايت کردن موازين بين المللي براي ايران فرصت ايجاد مي کند، ولي نقض آن قطعا شرايطي را بدتر از زماني که برجام امضا شد براي ايران به وجود مي آورد. قواعد آن از نظر ضمانت اجرا ضعيف است و در مجموع استحکام ندارد ولي در اين مورد به خصوص اتخاذ تصميمات در چارچوب حقوق بين الملل منافع ايران را بيشتر تامين مي کند.
    
     اگر برجام نقض شود، ايران به لحاظ حقوقي چه کاري مي تواند بکند؟
     هميشه گفته ام که بهترين تصميم، همراهي با اتحاديه اروپا و بقيه اعضاي ١+٥، يعني روسيه و چين و ادامه دادن همکاري در حوزه فني و اقتصادي است. آژانس بين المللي انرژي اتمي هم در اين بين ديده نمي شود، اما نقش تاثيرگذاري دارد. خروج ايران از برجام تنش هاي جديدي با آژانس به وجود خواهد آورد. درحالي که ماندن ايران و ادامه اين مسير اجازه مي دهد که آژانس به عنوان يک نهاد بين المللي که متولي نظارت فعاليت هاي صلح آميز هسته اي است هميشه فعاليت هاي ايران را تاييد کند و ظرفيت هاي آژانس در بحث هاي فني و غيره بتواند به ايران کمک کند.
    
     به عنوان آخرين سوال، دکتر روحاني در آخرين صحبت شان در دانشگاه تهران، گفتند «۱۰ تا ترامپ هم نمي تواند کاري کند که برجام نقض شود»، آيا اين يک اوت پوت سياسي است يا اينکه بر اساس پتانسيلِ خود برجام اين حرف زده شده است؟
     بعضي وقت ها ما ايراني ها در ادبيات مان اغراق و غلو داريم. اين حرف در فضاي خاص خودش زده شده و مقدمه و موخره داشته است؛ اما اين طور نيست که برجام اين قدر استحکام دارد که نمي توان نقضش کرد، يا اينکه ترامپ اين قدر ضعيف است که نمي تواند کاري کند. منظور اين بوده که اين سند چندجانبه است، همان طور که من گفتم قطع نامه ۲۲۳۱ هم از آن پشتيباني مي کند، به اضافه مخالفت هاي جدي که در حاکميت [آمريکا] وجود دارد. خيلي نبايد با مدل رياضي اين بحث هاي سياسي را بررسي کرد. ببينيد ما مي توانيم آمريکا را کنار بگذاريم يا درواقع آمريکا کنار برود و بقيه کشور ها مي توانند همکاري کنند. شايد براي اولين بار بتوانند نشان دهند که دنيا بدون آمريکا مي تواند امنيت را برقرار کند. اتفاقا خوب است که ايران پرچم دار اين آرايش جديد در دنيا شود که بدون آمريکا هم مي توان جهان را اداره کرد.
    همكاري با اروپا هزينه را براي آمريكا بيشتر مي كند / يوسف مولايي از تبعات حقوقي نقض برجام مي گويد
    


 روزنامه شرق ، شماره 2984 به تاريخ 20/7/96، صفحه 6 (ديپلماسي)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 12 بار
    



آثار ديگري از "ليلا ابراهيميان"
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
نشريه تحقيقات روماتولوژي
متن مطالب شماره 1 (پياپي 6)، 2018را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1396-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است