|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه كيهان96/8/23: «كيهان» تاوان كدام گناه را مي دهد؟
magiran.com  > روزنامه كيهان >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 21773
دوشنبه بيست و نهم آبان ماه 1396



خدمات سايت




 
MGID2827
magiran.com > روزنامه كيهان > شماره 21769 23/8/96 > صفحه 3 (اخبار كشور) > متن
 
      


«كيهان» تاوان كدام گناه را مي دهد؟


نويسنده: دكتر محمدحسين رجبي دواني

روزنامه «کيهان» براساس شکايت دبيرخانه شوراي عالي امنيت ملي، توسط دادستاني تهران به سبب «اقدام برخلاف سياست هاي اصولي و بيّن جمهوري اسلامي در مسائل و امنيت منطقه اي» براي دو روز توقيف شد.
    روزنامه «کيهان» براساس شکايت دبيرخانه شوراي عالي امنيت ملي توسط هيئت نظارت بر مطبوعات به مدت دو روز توقيف شد.
    روزنامه «کيهان» طبق حکم شعبه دوم بازپرسي دادسراي فرهنگ و رسانه با اعلام سرپرست اداره کل مطبوعات و خبرگزاري هاي داخلي وزارت ارشاد براي دو روز توقيف شد.
    هر کدام از اين خبرها درست و بقيه نادرست باشد، آنچه مسلم است روزنامه کيهان به اتهام «اقدام مغاير امنيت ملي» توقيف شده است. شگفتا از دادستاني، شوراي عالي امنيت ملي و دبيرخانه اش، هيئت نظارت بر مطبوعات، دادسراي فرهنگ و رسانه و اداره کل مطبوعات و خبرگزاري هاي داخلي وزارت ارشاد و... که چقدر سريع با احساس مسئوليت درباره مصالح نظام جمهوري اسلامي و امنيت ملي عکس العمل نشان مي دهند و به وظايف(!) خود عمل مي کنند!!
    سالهاست که اشخاص و جريان هاي سياسي زاويه دار با نظام در موضع گيري هاي رسمي و در مطبوعات خود و ساير رسانه ها امنيت ملي و مصالح نظام را به چالش کشيده و بعضاً با دشمنان قسم خورده نظام همگام و هم زبان شده اند اما دريغ از يک برخورد مناسب قضايي يا دولتي و اجرايي.
    اما وقتي روزنامه کيهان که در صف مقدم جبهه دفاع از انقلاب اسلامي و ارزش هاي آن و مورد بغض و کينه رسانه هاي پليد استکباري و منحرفان داخلي قرار دارد، مطلبي را از جنبش انصارالله يمن بازگو مي کند، اقدام آن مغاير امنيت ملي تشخيص داده و توقيف مي شود.گويا زمانه کاملاً عوض شده است اگر کسي به واسطه برخورداري از پشتيباني قدرت و ثروت و موقعيت سياسي، چوب حراج به امنيت ملي بزند، ايرادي ندارد اما دلسوزان انقلاب و نظام چنانچه در برابر دشمنان کشور موضع بگيرند بايد تاوان پس دهند. «کيهان» تاوان ايستادگي در مقابل ديپلماسي ذلت و خفت را پس مي دهد؛ آنها که حالا پس از اتلاف چندين سال از عمر دولت و سرمايه هاي مادي و معنوي نظام به «ديوانگي» در اعتماد به آمريکا و مذاکره با آن اعتراف کرده اند و از خرج کردن دروغين وجود مقدس امام حسين(ع) براي سياست ديوانه وار خود مبني بر «درس مذاکره» آن حضرت ابا نداشتند و آنچه را که کيهان و ساير دلسوزان نظام و انقلاب از آغاز هشدار داده بودند، اينک از سوي دشمن عملي شده يافته اند، درصدد انتقام از آنان برآمده اند که چرا «ديوانگي» ما را برملا کرده اند!
    اگرچه روزنامه کيهان خالي از اشکال نيست ولي چه کسي است نداند اين روزنامه و شخص مدير مسئول مبارز و انقلابي و ولايتمدار آن سپر بلاي امنيت ملي در توطئه هاي خائنانه عناصر منحرف مدعي اصلاحات از سال 76 تاکنون به ويژه در جريان فتنه هاي آمريکايي سال 78 و 88 بوده اند. مگر کيهان از همان آغاز «اعتماد کردن دولت به شيطان بزرگ» و «فريب خوردن از لبخندهاي آنان» در جريان مذاکرات هسته اي هشدارها نداد که ناجوانمردانه توسط رئيس جمهور و اطرافيان و همراهانش بارها مورد توهين و استهزاء قرار گرفت؟ آيا آن هشدارها مغاير امنيت ملي بود يا نابودکردن دستاوردهاي عظيم هسته اي کشور در اعتماد به دشمن در ازاي «برجام تقريباً هيچ».
    اگر تيتر روزنامه کيهان که مطابق با خبري مسلم و قطعي و به صورت کاملاً حرفه اي منعکس شد مغاير امنيت ملي و مستوجب برخورد و توقيف باشد و «دادستاني» به اين سرعت نسبت به آن عکس العمل نشان دهد، اين موارد را که در ذيل مي آيد، حداقل غير از «گرا دادن به دشمن» مصداق چه چيز ديگري مي توان دانست؟
    1- مگر در موقعيتي که سياست نظام مبتني برحفظ حاکميت فعلي سوريه اعلام شده بود، آقاي هاشمي رفسنجاني در سخناني که به شدت مورد استقبال آمريکا و اذنابش قرار گرفت، نگفت دولت سوريه عليه مردم آن کشور سلاح شيميايي به کار برده است؟ و دولت اوباما بر مبناي همين حرف کاملاً مغاير با مصالح و سياست نظام، اعلام کرد ايران که متحد سوريه است، اعتراف به کاربرد سلاح شيميايي حکومت سوريه کرده و در پي تصويب قطعنامه اي در سازمان ملل براي حمله به سوريه بود که با وتوي روسيه مواجه شد.
    2- در بحبوحه تهديدات گسترده رژيم تبهکار آمريکا عليه ايران اسلامي چه کسي بود که گفت «امروز دنيا دنياي گفتمان است و نه موشک ها»؟ و مگر رهبر معظم انقلاب در پاسخ به اين سخن سست نفرمود اگر اين حرف با آگاهي بيان شده باشد، «خيانت» است؟ راستي چه کسي بود؟!
    3- آيا اين سخن که «ژاپن و آلمان بعد از جنگ جهاني به جاي پرداختن به امور دفاعي در عرصه اقتصادي سرمايه گذاري کردند و پيشرفت نمودند و دولت دوم آقاي روحاني هم بايد چنين کند» در جهت منافع ملي بود؟ آيا سخنان رهبر معظم انقلاب حفظه الله تعالي را در حيرت از بيان چنين سخناني فراموش کرده ايم؟
    4- آيا در اوج خصومت استکباري آمريکاي ددمنش که هر روز اعلام مي کرد گزينه نظامي عليه ايران روي ميز است، همان شخص در سخناني کاملاً خلاف مواضع رسمي و علني و راهبردي حضرت امام خميني(ره) اعلام نکرد که «امام خواهان ايجاد رابطه با آمريکا و حذف شعار مرگ بر آمريکا» بود؟ و مگر به خاطر امثال اين نسبت هاي ناروا به ساحت امام(ره) نبود که رهبر معظم انقلاب هشدار صريح «تحريف حضرت امام و راه امام» را در 14 خرداد سال 94 دادند؟
    5- آيا سخنان رئيس جمهور در تسويه (يا تصفيه) حساب با دولت قبل مبني بر اين که «من کشور را با خزانه خالي تحويل گرفتم» آن هم در موقعي که نمايندگانش مشغول مذاکرات ژنو بودند، در جهت منافع ملي بود که باعث شد دشمن بخشي از امتيازاتي را که براي ما قائل شده بود، پس بگيرد؟
    6- مگر سخنان رئيس «موفق»! ديپلماسي اين دولت در تريبون رسمي مبني بر اين که «آمريکا مي تواند ظرف ده دقيقه تمام توان دفاعي ما را نابود کند» در جهت تامين منافع ملي ما بود؟! سخنان سخيفي که برمبناي ديپلماسي ذلت و خفت آن هم به نام سرافرازترين کشور جهان بيان شد و حتي از حلقوم يک مقام سياسي کشوري حقير و کوچک و ضعيف هم بيرون نمي آيد.
    7- در موقعيتي که سپاه سرافراز پاسداران انقلاب اسلامي در برابر تمام توطئه هاي استکبار جهاني در کشور و منطقه ايستاده است، رئيس جمهور در هجمه اي بي سابقه (که معلوم نيست به انتقام کدام کار سپاه بود) اعلام کرد «نهادي که تفنگ و پول و رسانه دارد، فسادآور است...» آيا امنيت ملي کشور را به چالش نکشيد؟
    8- هنگامي که در حين مذاکرات هسته اي، رئيس جمهور در ملا عام اعلام مي کند آب خوردن ما، مشکل ريزگردها، اشتغال و ازدواج جوانان ما و... به اين مذاکرات بسته است، آيا امنيت ملي و عزت و غرور ملي ما زير سوال نرفت؟ آيا کشور ما با اين همه استقامت و پايداري بر اصول خود، با اين مواضع و سخنان تحقير نشد؟
    9- شاهکار رئيس جمهور به عنوان «رئيس شوراي عالي امنيت ملي» در حفظ و پاسداري «امنيت ملي» به هنگام «مبارزات» انتخاباتي ايشان به نمايش درآمد، آنجا که براي از ميدان به در کردن رقيب، 38 سال انقلاب را از سوي آنان سراسر زندان و اعدام خواند، و شهر موشکي سپاه را مورد حمله و هجمه قرار داد که چرا در موقع مذاکرات ما با آمريکا به نمايش درآمد؟ مذاکراتي که آخر خود ايشان آن را «ديوانگي» خواند.
    10- آيا آن سياستمدار شجاع «خودکارپران» مذاکره کننده که در توجيه گاف بزرگي که براي بازديد دشمن از مراکز نظامي داده بودند، با «شجاعت تمام» گفت که هنگام بازديد آنها بر روي دستاوردهاي نظامي محرمانه خود پارچه مي کشيم که آنها را نبينند!! امنيت ملي را پاس مي داشت يا به آن چوب حراج مي زد؟!
    11- آيا وقتي مشاور دانشمند(!) رئيس جمهور در امور اقليت ها اعلام کرد «امپراتوري ايران به پايتختي بغداد مانند گذشته در طول تاريخ احيا شده است» امنيت ملي کشور را مد نظر داشت که با اعتراض و واکنش منفي دولت عراق روبرو شد؟ بگذريم که اين آقا نمي داند پايتخت امپراتوري ايران «تيسفون» در مدائن بوده است و «بغداد» در سال 145 هجري در خلافت منصور عباسي ساخته شد!
    12- آيا هنگامي که «شهيندخت» دولت در ادامه افاضات حساسيت برانگيز خود اعلام کرد «روستايي در سيستان و بلوچستان داريم که تمامي مردان آن اعدام شده اند و بازماندگان آنها امروز قاچاقچي بالقوه هستند»، امنيت ملي کشور خدشه دار نشد؟ ادعاي دروغيني که با استقبال گسترده معاندان نظام مواجه شد و حتي دادگستري سيستان و بلوچستان عليه وي اعلام جرم کرد! راستي سرانجام اعلام جرم آن دادگستري چه شد؟!
    چرا در برابر اين دست از آسيب زدن ها به امنيت ملي هيچ مرجعي احساس مسئوليت نمي کند؟ چرا قوه قضائيه و دادستان به عنوان مدعي العموم در مقابل اين موارد سکوت مي کند و حتي اگر در موردي مانند اظهارات رئيس جمهور در ايام انتخابات، اعلام مي کنند که «در وقت مقتضي» با اين موارد خلاف برخورد خواهد شد ولي معلوم نيست پس از شش ماه کي وقت مقتضي فراخواهد رسيد. دادستاني و هر مسئولي که در توقيف کيهان اين قدر سرعت عمل از خود نشان مي دهند، چرا هنگامي که روزنامه هاي رسواي مدعي اصلاحات در جريان انتخابات رياست جمهوري آمريکا، بيش از خود آمريکايي ها براي پيروزي کانديداي يک حزب تبهکار آمريکا بر کانديداي ديگر حزب تبهکار غش و ضعف نشان مي دهند و حتي روزنامه حقيري پيشاپيش پيروزي کلينتون را جشن مي گيرد، درباره امنيت ملي و توهين به شعارها و ارزش هاي انقلاب احساس مسئوليت نمي کنند و با اين رسانه هاي خودباخته و خودفروخته برخوردي صورت نمي گيرد؟ اينجاست که معلوم مي شود کيهان تاوان گناه ايستادگي در مقابل ديپلماسي ذلت و خفت را پس مي دهد.
    «کيهان» تاوان کدام گناه را مي دهد؟
    


 روزنامه كيهان، شماره 21769 به تاريخ 23/8/96، صفحه 3 (اخبار كشور)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 82 بار
    



آثار ديگري از "دكتر محمدحسين رجبي دواني"
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
مجله الكترونيك پزشكي شيراز
متن مطالب شماره 11 (پياپي 88)، Nov 2017را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1396-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است