|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه دنياي اقتصاد96/8/23: واكاري
magiran.com  > روزنامه دنياي اقتصاد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4196
شنبه بيست و هفتم آبان ماه 1396



خدمات سايت




 
MGID3360
magiran.com > روزنامه دنياي اقتصاد > شماره 4193 23/8/96 > صفحه 30 (تاريخ و اقتصاد) > متن
 
 


واكاري



ايران و ايرانشهر
    قديمي ترين نام مملکت ما همين کلمه ايران بوده، يعني نخست براساس نام ايريا که نام نژاد بوده است نام مملکت را آيريان ساخته اند و سپس به مرور زمان آيريان، آيران شده و در زمان ساسانيان آيران به ايران (به کسر اول و سکون دوم) بدل شده است و در ضمن اران (به کسر اول) نيز مي گفته اند. چنان که پادشاهان ساساني در سکه و کتيبه ها نام خود را پادشاه ايران و اران مي نوشته اند و از زمان شاپور اول ساساني در سکه ها لفظ انيران هم ديده مي شود؛ زيرا که الف مفتوح در زبان پهلوي علامت نفي و تجزيه بود و انيران يعني به جز ايران و خارج از ايران و مراد از آن ممالک ديگر بوده است که ساسانيان گرفته بودند.
    در همين دوره ساساني لفظ ايرانشهر يعني شهر ايران (ديار و کشور ايران) نيز معمول بوده است و عراق را که در ميان مملکت به اين اسم برده به اسم «دل ايرانشهر» مي ناميدند. کلمه ايرانشهر را فردوسي و شعراي ديگر قرن پنجم و ششم ايران نيز به کار برده اند. پس مراد از ايرانشهر تمام مملکت ساسانيان بوده است؛ چنان که تا زمان حمدالله مستوفي قزويني مولف نزهت القلوب که در اواسط قرن هشتم هجري بوده يعني تا چهارصد سال پيش همين نکته رواج داشته است و وي حدود ايران را چنين معلوم مي کند: از مشرق رود سند و کابل و ماوراء النهر و خوارزم، از مغرب اران (ماوراء قفقاز) تا قلمرو روم و سوريه، از شمال ارمنستان و روسيه و دشت قپچاق و دربند و از جنوب صحراي نجد بر سر راه مکه و خليج فارس. اما کلمه ايران که اينک در ميان ما و اروپاييان معمول است و لفظ جديد همان کلمه اي است که در زمان ساسانيان معمول بوده در دوره بعد از اسلام همواره متداول بوده است و فردوسي ايران و ايرانشهر و ايران زمين را همواره استعمال کرده و حتي شعراي غزنوي نيز ايرانشهر و ايران را در اشعار خود آورده و پادشاهان اين سلسله را خسروان اين ديار دانسته اند.
    پس از اينکه اروپاييان مملکت ما را در عرف زبان خود پرسين يا نظاير آن مي ناميدند و اين عادت مورخان يوناني و رومي را رها نمي کردند چه از نظر علمي و چه از نظر اصطلاحي به هيچ وجه منطق نداشت؛ زيرا هرگز اسم اين مملکت در هيچ زمان پراس يا کلمه اي نظير آن نبوده و همواره پارس يا پرس نام يکي از ايالات آن بوده است که ما اينک فارس تلفظ مي کنيم. حق همين بود که ما از تمام دول اروپا خواستار شويم که اين اصطلاح غلط را ترک کنند و مملکت ما را همچنان که ما خود همواره ناميده ايم، ايران و منسوب آن را ايراني بنامند. شکر خداي را که اين اقدام مهم در اين دوران فرخنده به عمل آمد و اين دياري که نخستين وطن نژاد آريا بوده است به همان نام تاريخي و باستاني خود خوانده خواهد شد. اينک در پايان اين کار مهمي که به صرفه تاريخ ايران صورت گرفته است، جاي آن دارد که ما نيز در ميان اصطلاح باستاني زمان ساساني و ادباي ايران را زنده کنيم و مملکت ايران را هم پس از اين ايرانشهر بنويسم و بگوييم؛ زيرا گذشته از آنکه يادگار حشمت و شکوه ساسانيان را زنده کرده ايم و ديار اردشير بابکان و انوشيروان را به همان نامي که ايشان خود مي خوانده اند، ناميده ايم که کلمه بسيط را به جاي دو لفظ مرکب به کار برده ايم و اميدوارم که اين پيشنهاد در همان پيشگاهي که پاسبان تمام بزرگي هاي گذشته و آينده ايران است پسنديده و پذيرفته ايد.
    - متن مقاله سعيد نفيسي در روزنامه اطلاعات، اول دي۱۳۱۳
    
    
     سياسي شدن تجار در جريان مشروطه
    در سال ۱۳۱۵ش/ ۱۸۹۷م ترتيب استخدام سه نفر بلژيکي به رياست نوز براي سامان دادن به وضع گمرک ايران داده شد. در سال ۱۳۱۷ش/ ۱۸۹۹م تقاضاي وام ايران از روسيه به شرط تغيير تعرفه گمرکي پذيرفته شد. عوارض گمرک جديد در سال۱۳۲۱/ ۱۹۰۳ به اجرا گذاشته شد که با اعتراض و شکايت هاي فراوان تجار سراسر کشور مواجه شد. تجار براي برخورد مسالمت آميز با مساله گمرک نامه هاي زيادي از طريق سعدالدوله وزير تجارت به صدراعظم نوشته و نارضايتي خود را ابراز کردند.
    آنان در نشست هايي با حضور صدراعظم و برخي افراد بلژيکي گمرک ثابت کردند که بيش از آنچه در کتابچه گمرکي تعيين شده از آنها عوارض گرفته مي شود ولي دولت با بي توجهي از آن گذشت و موجب واکنش هاي شديدتر تجار شد. تعدادي از تجار در ۱۹ صفر ۱۳۲۳ در زاويه حرم حضرت عبدالعظيم متحصن شدند. بازارها بسته شد و طي تلگرافي به شاه ابراز شد که آنان از «حمل امتعه خارجي به داخل کشور صرف نظر خواهند کرد، مگر اينکه مقررات جديد فسخ شود.» اين تحصن در پي مخالفت با تعرفه گمرکي جديد و برشمردن زيان آن براي بازرگاني کشور بود. برکناري نوز و شکايت از ستمگري کارکنان گمرک به خاطر گرفتن پول زياد از تجار ايراني محور خواسته هاي اين تحصن صنفي بود. در واقع اين تحصني بود براي ابراز اعتراض به سياست هاي حکومت که با عدم حمايت از سرمايه هاي داخلي، دست بيگانگان را در امور اقتصادي کشور باز مي گذاشت و از سرمايه هاي ملي حمايت نمي کرد. اين ماجرا آغازگر حرکت هاي بعدي تجار در جنبش مشروطه خواهي شد.
    فلک کردن تجار قند به دستور علاءالدوله حاکم تهران، بسته شدن بازارها، عدم همکاري دولت با تجار و بي تفاوتي نسبت به خواست هاي آنها و ناتواني سعدالدوله وزير تجارت در حفظ منافع تجار موجب شد ماهيت تقاضاها به تدريج تغيير يابد و از صورت يک جريان اعتراضي صنفي به يک جنبش گسترده سياسي-اجتماعي بدل شود. فشارهاي دولت و بي توجهي آن به اموري که بارها مورد اعتراض تجار قرار گرفت انگيزه مقاومت و اعتراض را در تجار افزايش داد و آنان را از حوزه منافع طبقاتي خود فراتر برد، اقشار ديگري با آنان همراه شدند و توانستند بر موج يک جريان عمومي و توده اي سوار شوند. پيدايش تجار سياسي حاصل چنين شرايطي است و به اين ترتيب تجار تدارکات پشت صحنه تحصن حضرت عبدالعظيم را به عهده گرفتند تا کاري را که به تنهايي نتوانستند انجام دهند در جنبشي عام تر و گسترده تر تجربه کنند.
    منبع: دکتر سهيلا ترابي فارساني، نخستين تکاپوهاي تجار سرمايه دار در عصر مشروطه، پژوهش نامه تاريخواكاري
    


 روزنامه دنياي اقتصاد، شماره 4193 به تاريخ 23/8/96، صفحه 30 (تاريخ و اقتصاد)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 6 بار

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
فصلنامه بين المللي پزشكي پيوند اعضا
متن مطالب شماره 4 (پياپي 804)، 2017را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1396-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است