|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه اعتماد96/9/14: گفت وگوي سياسي
magiran.com  > روزنامه اعتماد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4251
يك شنبه 18 آذر 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID3291
magiran.com > روزنامه اعتماد > شماره 3969 14/9/96 > صفحه 1 (صفحه اول) > متن
 
      


نگاه روز 
گفت وگوي سياسي


نويسنده: محمد حسين مهرزاد

اين روزها بحث درباره گفت وگو ميان نيروهاي سياسي با يكديگر و نيز با نهادهاي حكومتي بيش از گذشته مطرح مي شود. يك علت طرح اين نكته، ضرورتي است كه در اين مورد همه طرف هاي درگير ماجرا به خوبي حس مي كنند. براي فهم بهتر، لازم است كه ابتدا يك تقسيم بندي عام از مجموعه نيروها ارايه شود. در كلي ترين حالت مي توانيم مجموعه جامعه ايران را به لحاظ سياسي به چند گروه تقسيم كنيم كه هر گروه نيز زيرمجموعه هاي خاص خود را دارد و چه بسا در آينده نه چندان دور نيز اين گروه ها دچار تغييرات و جابه جايي هاي مهمي شوند. گروه اول را جريان اصولگرا با تمام حواشي آن مي توان ناميد، كه تقريبا در كل ساختار قدرت حضور ثابت و در برخي موارد نيز حضور متغيري دارند. البته اين گروه يك دست نيست. فقط هنگامي كه در برابر جريان ثالث قرار مي گيرند، خواسته يا ناخواسته به وحدت نسبي مي رسند. اختلافات آنان زياد بود، در روزهاي گذشته بيشتر هم شده است. اين تندي مواضع آنان عليه يكديگر از يك منطق سياسي خاص تبعيت مي كند كه رقيب نزديك را خطرناك تر از دشمن دور مي دانند. گروه دوم اصلاح طلبان هستند كه آنان نيز از تنوع سياسي گسترده اي برخوردارند از مجموعه هايي كه نزديك به ساختار قدرت خود را تعريف كرده اند تا كساني كه در مرز اصلاح طلبان و عناصر بيرون نظام قرار دارند . مجموعه سوم كه خيلي هم متنوع و گسترده بوده و در حال افزايش نيز هستند، نيروهايي را شامل مي شود كه نه درون ساختار قدرت هستند و نه تحت پوشش يا مرتبط با اصلاح طلبان قرار دارند. گروهي كه هيچ جايگاه تعريف شده و رسمي ندارد و بسياري از نخبگان و كارآفرينان جامعه را شامل مي شوند، ولي فرصت حضور هيچ گونه حضور رسمي و سياسي در جامعه ندارند و بالاخره گروه چهارم كه از مرزهاي اصلاح طلبي عبور كرده اند و در ميان براندازان قرار دارند كه از ابتداي انقلاب تاكنون بوده اند و هستند.
     مشكل اينجاست كه هيچ كدام از اين چهار گروه حتي ميان خودشان نيز گفت وگوي سازنده اي وجود ندارد و اصولا تعريف درستي هم از موضوع گفت وگو ارايه نمي شود. منظور از گفت وگو، گفت وگوي سياسي است. گفت وگوي سياسي لوازم و الزامات خاص خود را دارد. همانطور كه گفت وگوي علمي نيز چارچوب خاص خود را دارد. گفت وگوي سياسي ميان سياسيون و گروه هاي سياسي يا درون اين گروه ها شكل مي گيرد. يك دانشمند فيزيك نيز با يك متخصص و دانشمند فيزيك گفت وگو مي كند و نه با يك فرد عادي و بي سواد. يا حتي با يك دانشمند زيست شناسي يا اقتصاددان هم نمي تواند گفت وگوي سازنده اي داشته باشد، زيرا دو حوزه تخصصي جداگانه است و طرفين به يك ميزان به لوازم و منطق گفت وگو در مورد فيزيك مسلط نيستند، بنابراين در اين حالت، جريان گفت وگو تبديل به آموزش مي شود.
     ماهيت گفت وگوي سياسي نيز از نوع قدرت است. طرفين بايد در چارچوب قدرت گفت وگو كنند. فراموش نكنيم، هر قدرتي نمي تواند طرف گفت وگوي سياسي قرار گيرد. براي نمونه يك قاضي فرد قدرتمندي است ولي اين قدرت از نوع قدرت سياسي نيست. اين قدرت اداري است.
     اگر قاضي بپذيرد كه يك طرف گفت وگوي سياسي قرار گيرد، ماهيت قدرت حقوقي خود را قلب كرده است. از اين رو گفت وگو كردن با شوراي نگهبان بي معناست. زيرا اين شورا يك نهاد رسمي غيرسياسي است، هرچند تصميمات آن اثرات سياسي مهمي دارد. اين نهاد يا نهاد قضايي نمي توانند طرف گفت وگوي سياسي باشند، بلكه بايد پاسخگو باشند.
     چگونگي خارج كردن اين نهادها از سياست، يكي از موضوعات مهم براي گفت وگو در ايران است، بنابراين هنگامي كه پذيرفته شود تا با آنها گفت وگوي سياسي انجام شود، به صورت ضمني پذيرفته شده كه آنها مي توانند سياسي باشند. مشكل اين نهادها از جمله شوراي نگهبان اين است كه قادر به دفاع مستدل و حقوقي از تصميمات خود نيستند و در اين مورد بايد پاسخگو باشند و نه طرف گفت وگوي سياسي. درباره دستگاه قضايي هم همين مساله صادق است.
     هرگونه حضور اين دستگاه در سياست يا رسميت دادن به اين حضور نقض غرض هدف اصلي يك گفت وگوي سياسي است. ضمن اينكه با اين دو نهاد نمي توان گفت وگو كرد به اين دليل كه منطق آنان بايد حقوقي باشد، البته اگر از منطق حقوقي تبعيت كنند، طرف مقابل نيز بايد نهاد حقوقي يا حداقل از موضع حقوق وارد گفت وگو شود و بعيد است كه اين نهادها چنين گفت وگويي را بپذيرند، چرا كه نتيجه تقريبا پيشاپيش روشن است. يك نمونه آن قضيه سپنتا است كه هيچ گونه پاسخ حقوقي قابل قبولي داده نشد.
     با اين ملاحظات بهترين شيوه گفت وگوي سياسي ميان زيرگروه هاي جناح هاي اصلي و نيز ميان آنان با گروه هاي ديگر است. اين گفت وگوها لزوما نبايد حضوري باشند، مي توان يك دستور كار براي آن طرح كرد و همين دستور كار نيز مي تواند مبناي گفت وگو باشد و پس از توافق درباره دستور كار نسبت به برنامه سياسي مورد توافق درباره اين دستور كار مي توان گفت وگو كرد: هم به صورت خصوصي و هم در فضاي عمومي.
    نگاه روز: گفت وگوي سياسي
    


 روزنامه اعتماد، شماره 3969 به تاريخ 14/9/96، صفحه 1 (صفحه اول)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 40 بار
    



آثار ديگري از "محمد حسين مهرزاد"

  يك روز از بحران
محمد حسين مهرزاد، اعتماد 2/12/96
مشاهده متن    
  «هارپ» و «هارت»
محمد حسين مهرزاد، اعتماد 12/10/96
مشاهده متن    
  تحريم به مثابه يك ساختار
محمد حسين مهرزاد، اعتماد 29/9/96
مشاهده متن    
  دو نگاه به شفافيت
محمد حسين مهرزاد، اعتماد 26/9/96
مشاهده متن    
  شاهد از غيب رسيد
محمد حسين مهرزاد، اعتماد 9/9/96
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
فصلنامه انديشه ديني
متن مطالب شماره 68، پاييز 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است