|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه اعتماد96/9/14: آخرين معجزه آخرين پيامبر
magiran.com  > روزنامه اعتماد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4092
يكشنبه سي ام ارديبهشت ماه 1397



خدمات سايت




 
MGID3291
magiran.com > روزنامه اعتماد > شماره 3969 14/9/96 > صفحه 7 (جلد دوم) > متن
 
      


سرمقاله 
آخرين معجزه آخرين پيامبر


نويسنده: عظيم محمودآبادي

رضا اصلان، نويسنده كتاب «غيور» – كه در مورد زندگي حضرت عيسي(ع) است- در مقدمه خود نوشته همين كه ما امروز در مورد شخصيتي حرف مي زنيم، كتاب مي نويسيم، پژوهش مي كنيم و... كه ٢ هزار سال از حياتش مي گذرد نشان دهنده استثنايي بودن آن شخصيت و بزرگ ترين معجزه او است.
     سخن اصلان البته در مورد پيامبر اسلام نيز صادق است اما بي شك اين بزرگ ترين معجزه ايشان براي دوران ما محسوب نمي شود. درست است كه آوازه پيامبر امروز چندين هزار برابر صدر اسلام در جهان پيچيده است اما از اين بزرگ تر تصديق سخني است كه با وجود گذشت ١٤ قرن هنوز نتوانسته نقض شود.
     آري پيامبر اسلام گفت «بعد از من پيامبر ديگري نخواهد آمد و من آخرين پيامبر هستم.» و اين نه تنها آخرين معجزه بلكه بزرگ ترين معجزه او- بعد از قرآن- براي ما است. كم نبودند كساني كه ادعاي پيامبري كردند اما راه به جايي نبردند و كوچك ترين بخت و اقبالي در قياس با انبياي راستيني مانند ابراهيم، موسي، عيسي و محمد (عليهم صلوات الله) نيافتند و هيچ كدام نتوانستند پايه گذار ديني باشند كه بتوان آنها را قابل مقايسه با ادياني چون يهوديت، مسيحيت و اسلام دانست. بنابراين چه معجزه اي از اين بزرگ تر كه پيامبر اسلام قرن ها قبل از متفكران و فلاسفه امروزي پيش بيني كرده بود كه خاك تاريخ ديگر پيامبرخيز نيست و بعد از رحلت محمد (ص) به قول طه حسين، نداي آسماني براي هميشه منقطع شد.
     نكته ديگري كه در مورد پيامبر اسلام مطرح است بشري بودن و اين جهاني بودن دين او است. به طوري كه در آموزه هاي ايشان ضمن اهتمام جدي به معاد و آخرت اما در عين حال ابعاد و وجوه مختلف بشري مورد بي توجهي يا انكار قرار نگرفته اند. چنانچه در شريعت اسلام نه ازدواج نهي و نه طلاق حرام شده است. شخص پيامبر كه به تعبير مولانا «عالم مست گفتش آمدي»، ازدواج كرد و ابايي نداشت از اينكه با همسر خود بنشيند و سخن بگويد. از قضا همين ويژگي او است كه مورد توجه فيلسوف بزرگي چون ايمانوئل كانت قرار گرفت و در مورد ايشان گفته بود محمد پيامبري است كه به دنيا «Welcome» مي گويد. چنانچه كارن آرمسترانگ، نويسنده و پژوهشگر انگليسي عنواني كه براي كتاب خود - زندگينامه پيامبر اسلام- انتخاب كرده «محمد: پيامبري براي زمانه ما» است.
     بشري بودن دين اسلام و تاكيد قرآن بر اينكه محمد (ص)، بشري مانند ما است و تنها وجه تمايزش در اين است كه به او وحي مي شود، البته در توسعه و دوام اعجازگونه دين او نقش به غايت قابل توجهي داشته است. چنانچه ديني كه آورد نه فقط در سرزمين حجاز بلكه با درنورديدن مرزها توانست به تمدن بشري بيفزايد. تمدني كه در آن متفكران و بزرگاني مانند ابن سينا، ابن رشد، ابن عربي، ابن مسكويه، غزالي، عطار، مولانا، سعدي، حافظ، ملاصدرا و... پرورش يافتند.
     اينكه بعضا گفته مي شود اسلام با قدرت شمشير توانست مرزهاي خود را گسترش دهد و فرهنگ خود را به جوامع ديگر از اين طريق صادر كند از اين نظر سخني نادرست و گزاف است كه اقوام ديگري هم بوده اند كه با شمشير به ملت هايي حمله كرده اند اما جز ننگي از خود به جاي نگذاشته اند. مگر به همين ايران ما مغول ها حمله نكردند؟ كجا توانسته اند فرهنگي از خود در ميان ما به جاي بگذارند؟ كدام متفكر يا شاعري را مي شناسيم كه به نيكي از چنگيز ياد كرده باشد و اكنون در حافظه جمعي ملت ما جايي داشته باشد؟
     البته در اسلام شمشير هم بوده است و مگر مي توانست نباشد؟ در جهاني كه اگر حمله نمي كردي يقينا مورد هجوم قرار مي گرفتي چه جاي تحليل هايي است كه بر اساس قواعد امروزي جهان، محترم و معتبر است؟ ساده لوحانه است تحليل كساني كه بر اساس «Nation - state» (دولت- ملت) به قضاوت چهارده قرن پيش مي نشينند. اما شمشير، همه چيز اسلام نبوده است كه اگر بود نمي توانست در خاك آن «گلستان»ها، «بوستان»ها و «مثنوي ها»يي برويد كه دماغ جهانيان را از عطر خود پر كرده باشد. عطري كه پيش و بيش از هر چيز در شامه گويندگان و سرايندگان، حكيمان و فرزانگاني نشسته بود كه پيش از اين به نام برخي از آنها اشاره شد. اين عطر آنقدر مشام آنان را پر كرده بود كه گاهي عمري را در شيفتگي محض نسبت به او سپري كردند.
     چنانچه در احوالات مولانا جلال الدين رومي نوشته اند كه هرگاه صداي موذن را مي شنيد كه شهادت دوم را بر زبان مي آورد و بانگ اشهد ان محمدا رسول الله سر مي دهد، دست خود را بر روي زانو يش مي گرفت، بلند مي شد و مي گفت: «نامت بماند تا ابد اي چشم ما روشن به تو.»
    سرمقاله: آخرين معجزه آخرين پيامبر
    


 روزنامه اعتماد، شماره 3969 به تاريخ 14/9/96، صفحه 7 (جلد دوم)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 27 بار
    



آثار ديگري از "عظيم محمودآبادي"
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
فصلنامه مطالعات راهبردي
متن مطالب شماره 4 (پياپي 78)، زمستان 1396را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است