|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه دنياي اقتصاد96/9/14: معرفي كتاب
magiran.com  > روزنامه دنياي اقتصاد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4243
سه شنبه بيست و ششم دي ماه 1396



خدمات سايت




 
MGID3360
magiran.com > روزنامه دنياي اقتصاد > شماره 4209 14/9/96 > صفحه 21 (كتاب) > متن
 
 


معرفي كتاب



پرده اي از حکمراني رابرت موگابه*
    ژانويه ۲۰۰۰، در هراره پايتخت زيمبابوه، فالوت چاواوا مسوول اعلام برنده قرعه کشي ملي بود که از سوي بانک نيمه دولتي زيمباک برگزار مي شد. اين قرعه کشي بين همه مشتريان بانک بود که حداقل پنج هزار دلار زيمبابوه در ماه دسامبر ۱۹۹۹، در حساب هايشان پول داشتند. وقتي چاواوا، قرعه برنده را کشيد و آن را باز کرد از تعجب زبانش بند آمد. بيانيه رسمي زيمباک در اين ارتباط مي گويد: «مسوول قرعه کشي، فالوت چاواوا، نمي توانست باور کند که نام برنده ۱۰۰ هزار دلاري زيمبابوه، عاليجناب موگابه باشد.»
    رئيس جمهوري موگابه که از سال ۱۹۸۰، با مشت آهنين، بر زيمبابوه حکم مي راند، برنده قرعه کشي شده بود که جايزه آن پنج برابر درآمد سرانه سالانه کشور بود. زيمباک ادعا کرد که نام آقاي موگابه از بين هزاران مشتري اين بانک درآمده بود. عجب مرد خوش شانسي! لازم نيست اشاره کنيم، وي اصلا به اين پول احتياجي نداشت. در واقع وي حقوق خود وکابينه اش را اخيرا ۲۰۰ درصد افزايش داده بود. اين قرعه کشي تنها نماد ديگري از نهادهاي بهره کش زيمبابوه بود. شايد کسي اين را فساد بخواند، اما اين نشانه اي بود از بيماري نهادي که در زيمبابوه وجود داشت. اين واقعيت که موگابه حتي اگر اراده کند جايزه قرعه کشي را هم مي تواند از آنِ خود کند، نشانه اي از دامنه استيلاي او بر امور زيمبابوه بود و تصويري از عمق و دامنه نهادهاي بهره کش اين کشور، پيش روي جهانيان گذاشت. علت اصلي اينکه کشورها، امروز ناکام مي مانند همانا وجود نهادهاي بهره کش است. زيمبابوه تحت سيطره رژيم موگابه نتايج اقتصادي و سياسي چنين نهادهاي بهره کش را نشان مي دهد. اگرچه آمار ملي زيمبابوه بسيار غيرقابل اعتمادند، اما بهترين تخمين در سال ۲۰۰۸، نشان مي دهد که درآمد سرانه اين کشور، تقريبا نصف درآمد سرانه در زمان استقلال در سال ۱۹۸۰ بوده است. اگرچه اين آمار وحشتناک است اما شايد آن چنان که بايد افت سطح زندگي را در زيمبابوه نشان ندهد. دولت در اين کشور تقريبا معناي خود را از دست داده زيرا توانايي ارائه کمترين خدمات عمومي را ندارد.
    * برگرفته از کتاب «چرا کشورها شکست مي خورند» نوشته دارون عجم اوغلو، ترجمه پويا جبل عاملي و محمدرضا فرهادي پور، انتشارات «دنياي اقتصاد»
    
    
    
هشدار اقتصاددان درباره نگهداري طلا*
    هرجا گذرم مي خورد، خواه براي سخن گفتن يا سخن شنيدن رفته باشم يا براي تعطيلات، ده ها نفر دوره ام مي کنند و مي پرسند: طلاهايم را نگه دارم يا بفروشم؟ چه بر سر طلا مي آيد؟ اگر طلاهايم را حفظ کنم، دارايي ام را در برابر وقايع آينده حفظ مي کند؟
    مردم بدان جهت اينها را مي پرسند که مي خواهند من هم مانند «طلا باوران» و «کارشناسان» آنان را به اين دلخوش کنم که طلا کالاي محبوب قرن است. به مردم گفته شده است و گفته مي شود که به دليل حجم غيرمنتظره بدهي دولت ها در گوشه و کنار جهان و چاپ لجام گسيخته پول، قيمت هر اونس طلا ۵ هزار دلار خواهد شد. هر جا مي روند در گوششان مي خوانند که ابرتورم، دلار را به حاشيه رانده است و حالا وقت تلنبار کردن اقلام اضطراري است، پس تا مي توانيد طلا بخريد. اما يک جاي کار مي لنگد: طلاباوران و کارشناسان، کاملا اشتباه مي کنند. طلا آن نيروي نجات بخشي نيست که گمان مي کنند. در واقع، درک ناقص اين کارشناسان و دلبستگي شان به طلا لنگري مي شود به پاي کسي که حرفشان را باور کند. تحقيقاتم نشان مي دهد که امروزه به سوي شکل گيري بزرگ ترين بدهي هاي دولتي در تاريخ و ترکيدن حباب دارايي ها پيش مي رويم.
    بحراني که در راه است از ترکيدن «حباب توليپ» در دهه ۱۶۳۰ بدتر است و احتمالا از «رکود بزرگ» ۱۹۲۹ هم بدتر خواهد شد. آنچه رخ خواهد داد از هر آنچه تاکنون ديده شده، بدتر خواهد بود. حباب کنوني دست پخت دولت هاي ماست. اين حباب بايد سال ۲۰۰۸ در بستري طبيعي مي ترکيد اما «هَنک پالسون» وزير وقت خزانه داري آمريکا از کنگره کمک خواست و نمايندگان کنگره هم اين کار را کردند. حدود هزار ميليارد دلار پولي که وجود نداشت و منبع تامينش يا بدهي دولت بود يا چاپ اسکناس بدون پشتوانه، به کيسه وال استريت ريخته شد. از آن زمان تاکنون، دولت هاي آمريکا ۴ هزار ميليارد دلار پول چاپ کرده اند که با آن مانع فروپاشي بانک ها و موسسات مالي شوند. اين پول تزريق شده بسيار بيش از آني است که در دهه ۱۹۳۰ تزريق شد.
    کشورهاي ديگر هم چاپ پول را نوشدارو فرض کرده اند و مدام پول چاپ مي کنند. اين کار موجب شکل گيري بزرگ ترين بدهي در جهان و بزرگ ترين حباب مالي در تاريخ جديد جهان شده است. اين حباب بدهي و حباب دارايي هاي مالي خواهد ترکيد و به زودي هم خواهد ترکيد: از اواسط ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۰ و به ويژه در ۲۰۱۶. کشور ما [آمريکا] دير يا زود تاوان حماقت هاي مالي و اقتصادي خود را خواهد پرداخت. طرح هاي تحريک توليد و تقاضا سرانجام شکست خواهد خورد، تورم منفي بازخواهد گشت و دمار از روزگار طلاباوران در خواهد آورد.
    * برگرفته از کتاب «فروپاشي بزرگ طلا» نوشته هري دنت، ترجمه شادي صدري، انتشارات «دنياي اقتصاد»
    
    
    
    معرفي كتاب
    


 روزنامه دنياي اقتصاد، شماره 4209 به تاريخ 14/9/96، صفحه 21 (كتاب)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 6 بار

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
مجله جراحي هاي كم تهاجمي
متن مطالب شماره 3 (پياپي 603)، Summer 2017را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1396-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است