|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه شرق 96/9/16: علل افول تحكيم وحدت
magiran.com  > روزنامه شرق  >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 3264
چهار شنبه 18 مهر 1397



خدمات سايت




 
MGID2387
magiran.com > روزنامه شرق > شماره 3028 16/9/96 > صفحه 6 (سياست) > متن
 
      


علل افول تحكيم وحدت
در نشستي با حضور داوود سليماني، علي سياسي راد و علي باقري بررسي شد

برگرفته از: شرق

نشست دفتر تحکيم وحدت، از ظهور تا افول به همت انجمن انديشه و قلم در مجتمع فرهنگي الرحمن با حضور داوود سليماني، علي باقري و عليرضا سياسي راد، از اعضاي ادوار تحکيم وحدت، برگزار شد.
    
    سليماني: ما هم چندان دموکراتيک نبوديم
     به گزارش روابط عمومي انجمن انديشه و قلم، داوود سليماني، عضو سابق جبهه مشارکت و نماينده مجلس ششم، در اين نشست با اشاره به پيشينه حضورش در دفتر تحکيم وحدت گفت: در آن زمان در دانشگاه تهران ٩ تا ١١ گروه دانشجويي بود که شوراي دانشجويي را تشکيل مي دادند و يکي از آنها انجمن اسلامي بود و يکي هم سازمان دانشجويي بود که متعلق به سازمان مجاهدين خلق (منافقين) بود و بقيه گروه ها هم چپ بودند. در آن شرايط، چند ويژگي دفتر تحکيم وحدت داشت که اولا به شدت ايدئولوژيک بود، دومين ويژگي اين بود که علاوه بر ايدئولوژيک بودن، خط امامي بود و تسخير سفارت هم با همين عنوان انجام شد. دفتر تحکيم وحدت خط هاي ديگر را برنمي تابيد و فقط خط امام را قبول داشت و به شدت از آن دفاع مي کرد. سومين ويژگي هم عدالت گرابودنش بود که در پوسترهاي تبليغاتي ما جنگ فقر و غنا را هم مي بينيد که همه از ديدگاه هاي امام مي آمد. ويژگي بعدي هم ضدآمريکايي بودن بود و مرزبندي ما با راست مثل طبرزدي و احمدي نژاد بود که طيف راست تحکيم پيش از ما بودند و مثلا احمدي نژاد يکي از مخالفان تسخير لانه بود و مي گفت برويد سفارت شوروي را بگيريد. سليماني ادامه داد: ويژگي ديگر غيرمنعطف بودن و جزم گرابودن بود و ما کسي غير از تحکيم را به رسميت نمي شناختيم. البته فضا را هم بايد ديد که در آن زمان بچه ها از خيلي از گروه ها ضربه خورده بودند و اين موضوع اثري روحي در آنها داشت که بايستند و نگذارند گروه هاي ديگر بيايند که تا سال ٦٨ اين تعدد وجود نداشت. اما از آن زمان، طبرزدي و... مي روند براي آقاي هاشمي ستاد مي زنند و اتحاديه انجمن هاي اسلامي دانشجويي و فارغ التحصيلان سراسر کشور را به وجود مي آورند. آن زمان است که کم کم تشکل ها به وجود مي آيند و آنان هم کاملا غيردموکراتيک بودند. هرچند ما هم چندان دموکراتيک نبوديم اما ما از پايين انتخاب مي شديم ولي گزينش داشتيم و مثل شوراي نگهبان کار تاييد صلاحيت انجام مي شد.
    
    علي باقري: بحران چپ و راست در تحکيم جدي بود
     در بخش ديگري از اين نشست علي باقري، عضو سازمان مجاهدين انقلاب اسلامي، با بيان اينکه ظهور دفتر تحکيم حاصل شکاف بين نيروهاي مسلمان انقلابي خط امامي با ساير جريانات سياسي بود، گفت: تحکيم تشکيلاتي بود که در آن انسجام فکري و سياسي تا حدود زيادي وجود داشت. نيروي انساني در تحکيم، اعضا و کادر آن، سياست ورزاني قدر و قابل هماوردي با سياست ورزان عمومي جامعه بودند، قوت و انسجام تشکيلاتي و نيز برخورداري از حمايت حداقل بخشي از حاکميت سياسي از ديگر ويژگي هاي تحکيم بود و دفتر تحکيم همان قدر که مخالف يا رقيب جدي در حاکميت داشت، به همان اندازه يا بيشتر از حمايت بخشي از حاکميت آن موقع برخوردار بود.
     او ادامه داد: تحکيم در چنين شرايطي شکل گرفت و جلو آمد و در ادامه دفتر تحکيم با شکاف هاي سياسي و بحران هاي سياسي متعددي مواجه بود که در طول دو دهه فعاليت به آن برخورد. در ابتداي دهه ٦٠ و بعد از حذف جريانات معاند و يکدست شدن حاکميت، تحکيم وحدت با شکاف چپ و راست در جامعه مواجه شد که از سال ٦٠ – ٦١ آغاز شد و اين شکاف، در تحکيم هم در ابتدا جدي بود به طوري که اگر اعضاي شوراي مرکزي تحکيم در سال ٦١ را ببينيد و برايند مواضع را در مطبوعات آن روز دنبال کنيد، کاملا راست است و از سال ٦٢ جريان چپ بر آن غلبه مي کند.
     باقري گفت: تحکيم از زمان ولادت اين گونه نبود که در پر قو فعاليت کرده باشد و يک دفعه در دهه ٨٠ با مشکلاتي وحشتناک مواجه شده باشد که موجب افول شود. من مدعي هستم بسياري از اين شکاف ها و بحران هايي که تحکيم در دو دهه فعاليتش گذراند، به مراتب شکاف ها و بحران هاي عميق تري نسبت به آن چيزي بود که در دهه ٨٠ تحکيم را با افول روبه رو کرد اما تحکيم با آن بحران هاي عميق تر از هم فرونپاشيد.
     او با بيان اينکه بحران چپ و راست در تحکيم جدي بود اما تشکيلات اين قدر انسجام، قدرت و خودانگيختي داشت که اين بحران را در درون خود هضم کرد، گفت: البته اين بحران به نفع جريان چپ تمام شد که اين هم جلوه اي از واقعيت جريان دانشجويي و انجمن هاي اسلامي در آن زمان بود و هيچ اتفاق ويژه اي نيفتاد و کودتايي نشد. شايد بتوان گفت ٩٠ درصد نيروهاي دانشجويي در آن زمان گرايش چپ داشتند. بنابراين به شکل طبيعي وقتي راي گيري در تشکيلات دانشجويي انجام مي شد اينها راي مي آوردند، آن هم به شکل تقريبا مطلق و جريان راست در تحکيم عملا در فضاي دموکراتيکي که غلبه ٩٠درصدي چپ داشت و تک ساحتي بودن به رسميت شناخته شده بود، نتيجه اش اين شد که شکاف بين چپ و راست به نفع جريان چپ و کاملا مسالمت آميز حل شد.
    
    سياسي راد: تحکيم به فعاليت و ساختار جنبشي نزديک شده بود
     در بخش ديگري از اين نشست عليرضا سياسي راد، عضو حزب کارگزاران سازندگي نيز با بيان اينکه دفتر تحکيم تقريبا سه دهه يکي از مهم ترين سازمان هاي فعال سياسي در کشور بود، گفت: امکان تحليل اين نهاد اجتماعي بدون توجه به زمينه فعاليت آن قابل انجام نيست و اگر بخواهيم به ويژگي متفاوت دفتر تحکيم با بخش عمده اي از فعاليت هاي دانشجويي اشاره کنيم، موضوع شبکه‎اي بودن تحکيم است. اين سازمان از معدود سازمان هايي بود که در تمام دانشگاه هاي کشور اعضايش فعال بودند و از دل ساختار بسيار منظمي آمده بودند و سخت ترين و پيچيده ترين موضوعاتي که مي توانست سبب فروپاشي اين نهاد شود، در دل آن مطالعه مي شد و دائما به بازسازي و تغييرات ايدئولوژيک و دگرگوني در کادر اداره کننده و اعضا در طول سه دهه پرداخته شده بود.
     او افزود: اين ساختار شبکه اي و امکاني که براي ارتباط ميان دانشگاه هاي مختلف پديد آمده بود، در پايداري اين سازمان نقش حياتي داشت. چيزي که اساسا فعاليت دفتر تحکيم را از حالت فعاليت يک سازمان به فعاليت و ساختار جنبشي نزديک کرد و ساختار واقعا تکي در دفتر تحکيم وجود داشت و همه نگراني ما در دوره اي که امکان فروپاشي تحکيم مطرح شده بود، اين بود که بازسازي مجدد اين ساختار ديگر ممکن نيست. وقتي يک شبکه ملي ارتباط و هماهنگي وجود دارد، ازبين رفتن آن اين طور نيست که شما بتوانيد مجددا و به راحتي چنين چيزي را احيا کنيد. لااقل دو دهه تجربه پشت آن قرار داشت.
     عضو سابق دفتر تحکيم وحدت تاکيد کرد: اگر بخواهم چند عامل اساسي در رسيدن دفتر تحکيم به نقطه اضمحلال تشکيلاتي را بيان کنم، بايد بگويم که بخش عمده اي از سازمان هاي سياسي مربوط به خط امام با همه تحولات ايدئولوژيک و سازماني که داشته اند، همه شان تقريبا همزمان با تحکيم از ميان رفتند. الان نه سازمان مجاهدين انقلاب وجود دارد، نه جبهه مشارکت و کل آن سازمان هاي خط امام تجديد ساختار پيدا کردند و در نهادهاي جديدي قرار گرفته اند و اين نشان مي دهد که اضمحلال دفتر تحکيم يک فروپاشي از منظر مشکلات دروني نيست بلکه ما با يک مسئله بيروني مواجه بوديم. ما سال ٦٩ تا ٧٢ با مشکلاتي مواجه بوديم و مرتب تجربه مي کرديم که بچه ها دور هم جمع مي شدند و نمي توانستند انتخابات را هم برگزار کنند اما تشکل مضمحل نشد تا سال ٧٢ – ٧٣ که دوباره هيئت مرکزي مشخص شد و کارها راه افتاد اما در سال ٨٤ ديگر اين امکان پذير نبود و دليل مهمش اين بود که انشعاب در تحکيم مثل انشعابي بود که بيرون از آن اتفاق افتاد.
     او افزود: همان طور که در دهه ٦٠، تحکيم تحت تاثير گرايش غالب جامعه و دانشگاه، گرايش چپ داشت و نيروهاي چپ در اکثريت بودند، در دهه هفتاد هم گرايش اصلاح طلبانه همين وضعيت را داشت و با مشکلاتي که براي جنبش اصلاحات در ايران به وجود آمد و انتظاراتي که دولت آقاي خاتمي به هر دليلي نتوانست پاسخ دهد و انتظارات بيش از ظرفيت هايي که وجود داشت، اوج گرفت و ما با مشکل مواجه شديم و اين ديوار روي همه ما فروريخت و تحکيم هم از اين قاعده مستثنا نبود. همه گروه هاي اصلاح طلب در انتخابات ٨٤ همين وضعيت را داشتند. يک عده از آقاي کروبي، يک عده از آقاي معين و يک عده از آقاي هاشمي حمايت کردند و کل بدنه منسجمي که قبل از اين به طور منسجم در انتخابات مي آمدند و هماهنگ بودند انگار دعوايشان شد؛ علت هم اين بود که در بيرون به ديوار خورده بوديم. سياسي راد با بيان اينکه دفتر تحکيم به دليل ساختار سازماني و تجربه ها و سنت هاي تشکيلاتي، اگر بادهاي مخالف با اين شدت وزيدن نمي گرفت تا سال هاي سال دوام مي آورد، گفت: چون مکانيزم هاي حل اختلاف و مکانيسم هاي تصميم گيري اش فعال بود، سيستم هدايتش دموکراتيک بود، امکان چرخش نخبگان در آن به راحتي فراهم بود و اصلا مشکل داخلي نداشت که فروبپاشد. مسئله، مسئله‎ جمع بندي جريان رقيب از پايگاه اصلاح طلبان بود و اينکه اين پايگاه نبايد در فضاي سياسي حضور داشته باشد، مهم ترين پايگاه آنان هم دانشگاه بود. آن زمان رسانه هاي ارتباط جمعي مثل امروز وجود نداشت و دانشگاه در اين زمينه نقش استراتژيکي را ايفا مي کرد. با قدرت گرفتن اين نگرش، اولين جايي که بايد تکليفش روشن مي شد، دانشگاه بود. عضو سابق دفتر تحکيم گفت: برخي نيروهايي که در تمام دهه ٦٠ و ٧٠ از حفظ ساختار شبکه اي تحکيم در دانشگاه ها به طورکلي و با همه اختلافاتي که با تحکيم داشت، استقبال مي کردند، در دهه ٨٠ جمع بندي ديگري داشتند. بنابراين به نظرم مي رسد که بازخواني تجربه تحکيم براي نيروهاي جديدي که مي خواهند در دانشگاه ها کار سياسي کنند، واجد يک پيام مهم است؛ علت فروپاشي دفتر تحکيم اين بود که يک تشکيلات دانشجويي در قامت يک حزب سياسي عمل مي کرد و نمي توانست دوام بياورد. نمي توانستيم به عنوان يک نيروي سياسي آماتور از مجلس دوم تا مجلس ششم و شوراي شهر دوم ليست بدهيم اما اين کار را کرديم و هيچ کس نمي پرسيد که شما به عنوان يک دانشجو، چه امکاني داريد که در سطح شهر تهران مثلا به پول آن زمان، چند ١٠ ميليون تومان بيلبورد بزنيد و اين پول را از کجا مي آوريد؟
    
    باقري: تحکيم بار فقدان تحزب را به دوش مي کشيد
     در ادامه اين نشست علي باقري در واکنش به سخنان سياسي راد تاکيد کرد: اينکه تحکيم در دهه ٦٠ در انتخابات فهرست مي داد و کسي معترضش نشده بود يا اينکه پول از کجا آورده بود، برمي گردد به اينکه تحکيم در انتخابات مجلس دوم و سوم فهرست داد و شايد يکي از عوامل تشکيل مجمع روحانيون مبارز شد؛ چون درواقع بار فقدان تحزب در جامعه ما را به دوش مي کشيد. تحکيم يک رسالت بر زمين مانده در جامعه اي را که به سمت انسداد و يکدست سازي فعاليت سياسي رفته بود، با برگزيدن نقش نايب فاعل احزابي که در شرايط جنگ در جامعه غايب بودند، انجام داد که اتفاقا يکي از درخشان ترين تاثيرگذاري هايش بود.
     او ادامه داد: اين را که افول دفتر تحکيم هم زمان با افول ديدگاه خط امامي در عرصه سياسي بود، هم نمي توانم قبول کنم؛ چراکه اولا انشعاب و دوپاره شدن تحکيم در اسفند ٨٠ انجام شد؛ اما ساير تشکل هاي خط امامي ما همچنان پابرجا بودند. سازمان مجاهدين انقلاب اسلامي تعطيل شد و تعطيلي آن حاصل بن بست تشکيلاتي يا ايدئولوژيک نبود. من افول تحکيم را يکسره به عوامل دروني محدود نمي کنم. من معتقدم افول تحکيم حاصل دو جريان کلي موازي بود، يک جريان بيروني که به اين جمع بندي رسيده بود که لابد دفتر تحکيم به عنوان يک جريان تاثيرگذار و داراي قدرت بسيج مردمي و با سابقه ممتاز نبايد ادامه حيات داشته باشد؛ اما اين فشارها در سال هاي دهه ٧٠ هم بود. ما مقطعي داشتيم که بعد از روي کارآمدن مجلس چهارم آن قدر فشار زياد بود که کسي نمي آمد کانديداي شوراي مرکزي شود، به زور مي آمديم و يک جمع چهار، پنج نفره اي را تشکيل مي داديم تا اين پرچم روي زمين نماند. حتي گاهي آن جمع محدود هم که شکل مي گرفت، جلسات شوراي مرکزي را در خانه تشکيل مي داديم و خيلي از اعضا به ساختمان مرکزي دفتر نمي آمدند. من عواملي دروني را هم در کنار عوامل بيروني در افول تحکيم مقصر مي دانم.
    
    سياسي راد: براي حذف تحکيم توافق کردند
     در ادامه سياسي راد نيز در واکنش به سخنان باقري گفت: وقتي از افول جريانات خط امام مي گويم، بايد به اين نکته توجه داشته باشيم که کل جريان اصلاحات از پايان دهه ٧٠ با بحران دستاورد روبه روست. اين را نمي توانيم انکار بکنيم. ما در انتخابات شوراي دوم در سال ٨٢ که شايد آزادترين انتخابات از زمان مشروطه تا آن دوره بود، در تهران ٤٠ هزار راي آورديم؛ بنابراين وقتي پروژه ملي در سطح اصلاحات با بحران دستاورد مواجه مي شود، به طور اتوماتيک سوال ايجاد مي کند. آنچه از ويژگي هاي دفتر تحکيم وحدت مثل روحيه انقلابي و ايدئولوژيک و ضدآمريکايي بودن مطرح شد، در دهه ٧٠ کجايند؟ چرا نيستند؟
     او ادامه داد: اگر دفتر تحکيم از اواخر دهه ٦٠ دوام آورد، به اين دليل بود که بخش عمده اي از نيروهاي درون حاکميت جمهوري اسلامي تمام قد ايستاده بودند که ما را نگه دارند و در دهه ٧٠ هم بخش عمده اي از نيروي سياسي حاکم در جمهوري اسلامي ايستاده بود که تحکيم به فروپاشي نرسد؛ اما اواخر دهه ٧٠ و اوايل دهه ٨٠ توهمي به وجود آمد که اصلاحات برگشت ناپذير است و اينکه ما ٢٠ هزار عضو در سرتاسر کشور داريم و در دانشگاه ها مي توانيم عضوگيري کنيم و دفاتر حزبي مان را راه اندازي کنيم. پس به وجود دفتر تحکيم نيازي نداريم. در شرايط فقدان حمايت آن نيروي سياسي که هزينه اصلي سوءمديريتش و تدبيرش در هدايت جريان اصلاحات را بچه هاي دانشگاه دادند، رفت و براي حذف تحکيم توافق کرد. عضو سابق دفتر تحکيم وحدت تاکيد کرد: در درون تحکيم هم مشکلاتي وجود داشت که منکر آن نيستم. ما در انتخابات مجلس ششم التماس کرديم که بچه ها فهرست ندهند. شعار برگشت به دانشگاه را چرا مطرح کرديم؟ به دليل اينکه بيرون از دانشگاه مزيتي نداشتيم. معلوم است که حضور دانشجوي دو سال کار سياسي کرده در شوراي مرکزي نيروهاي خط امام کنار ١٦ گروه سياسي حرفه اي بلاموضوع است و خنده دار. شما الان از اعضاي ادوار تحکيم سوال کنيد، همه از دست احزاب شاکي هستند، مي گويند احزاب ما را دور زدند، ما پياده نظام احزاب شديم. انگار قرار بوده که احزاب پياده نظام اينها بشوند، انگار قرار بوده اينها احزاب را مديريت کنند و احزاب دنبال اينها راه بيفتند و بروند. کجاي دنيا ممکن است که يک نيروي سياسي حرفه اي را يک نيروي آماتور اداره کند؟ او در ادامه سخنانش گفت: از نظر من فعالان دفتر تحکيم وحدت در سه دهه گذشته بخشي از يک نيروي سياسي جدي درون جمهوري اسلامي بوده که به ميزاني که آنان موفقيت پيدا کردند، اين نيرو هم در دانشگاه ها فعال بوده است و به ميزاني که آنان حذف شده اند، اينها هم آسيب ديده اند.
    
    سليماني: فهرست دادن را امام براي ما ايجاد کرد
     در بخش ديگري از اين نشست داود سليماني با تاکيد بر اينکه اگر استراتژي تحکيم در دوره اي عدالت طلبي، صدور انقلاب و تقويت جنبش هاي آزادي بخش بود، معني اش اين نيست که اگر اين استراتژي عوض مي شود، خط امام هم فراموش مي شود، گفت: آنجايي که در زمان انتخابات آيت الله محفوظي به عنوان نماينده آيت الله منتظري در برابر بچه هاي ما جبهه گرفت که شما چرا بايد دنبال فهرست برويد و بهتر است معيارها را به مردم بدهيد...
     حاج احمدآقا هم اين موضوع را به گوش امام رساند، امام هم گفتند برويد فهرست دهيد و بعد در سخنراني مشهوري گفتند عده اي در گذشته مي خواستند ٥٠٠ نفر مجتهد را محدود کنند و اجازه دخالت آنان در سياست را ندهند و امروز عده اي مي خواهند اجازه دخالت ٥٠٠ هزار دانشجو در سياست را ندهند. از آن زمان بود که ما در برابر جامعه روحانيت ليست داديم و اين را خود امام براي ما ايجاد کرد.
     عضو سابق دفتر تحکيم وحدت يادآور شد: يک روز از آقاي خاتمي که در شرايط برگزاري يا عدم برگزاري انتخابات بودند، خواستم که به ديدارشان بروم. ايشان وقت داد که ٩ صبح تا ١٠ جلسه بگذاريم. ما رفتيم و جلسه تا ساعت ١٢ طول کشيد. ايشان در آن جلسه درددل کرد و نامه انجمن اسلامي اميرکبير را به من نشان داد و گفت آرم انجمن اسلامي را دارد، اما زيرش را بخوان. خواندم و ديدم کاملا لائيک است. پس بايد افول و فروپاشي را فرايندي ديد. اينها يک باره اتفاق نمي افتد. ضمن اينکه عوامل دروني و بيروني را با هم داشته است.
     در ادامه اين نشست، سياسي راد در واکنش به سخنان سليماني گفت: من نمي گويم فشار بيروني تحکيم را مضمحل کرد؛ مي گويم يک جمع بندي در ساختار به وجود آمد که ادامه تحکيم وحدت يک خطر استراتژيک است و بايد تمام شود و اين فرق مي کند با اين موضوع که تحکيم در دوره اي مخالفاني داشته که به آن فشار مي آوردند. در واکنش به بحران دستاورد اصلاحات، دو جريان در تحکيم دو پاسخ به آن مي دهند و مسئله، مسئله‎ نمازخواندن دو دانشجو نبود؛ مسئله بر سر اين بود که يک سري از بچه ها مي گفتند موضوعي که به وجود آمده ناشي از ناکارآمدي اصلاحات و ناکامي آقاي خاتمي در حل مشکلاتي است که برايش درست مي شود. اصلاحات به بن بست خورده بود. نقشي را که آقاي خاتمي امروز پذيرفته است، آن روز نمي پذيرفت و مي گفت من رئيس جمهورم، نمي توانم رهبر جريان اصلاحات باشم. ما در سطح رهبري اصلاحات با مشکل مواجه شديم و بدنه هم آمدند و پيشنهادات خود را ارائه کردند؛ يکي گفت فشار را بالاتر ببريم؛ يعني از خاتمي عبور کنيم و يکي هم مي گفت نه، شما تندروي کرديد و رابطه ما را مخدوش کرديد، بنابراين بايد چانه زني را بازسازي کنيم و هر دو هم به ديوار خورد و هيچ کدام جواب نداد.
    
    باقري: بعد از ٧٦ يک عوام زدگي مدرن در تحکيم شکل گرفت
     در بخش پاياني اين نشست، سليماني خطاب به سياسي راد گفت: تحکيم وقتي گفت عبور از خاتمي، فقط يک شعار نبود. اين يک تئوري و تفکر پشتش است. همان موقع به دوستان مي گفتم راهي که داريد مي رويد به بيراهه است. ما جز استراتژي اصلاحات راهي نداشتيم. ما جز اصلاحات راهي نداشتيم، اما اينکه فکر کنيم هميشه اصلاحات بايد يک راه را برود اشتباه است.
     در پايان نيز باقري با بيان اينکه افول زماني ايجاد شد که زمان گشايش و رونق براي جناح ما بود، گفت: در تحکيم بعد از سال ٧٦ توهمي ايجاد شد که مي تواند همه ٢٠ ميليون راي خاتمي را نمايندگي کند. تحکيم را هوا برداشت و به گونه اي عمل کرد که بستري ايجاد کرد براي همه گروه هايي که به نحوي در برابر دولت پيش از خاتمي بودند. يک عوام زدگي مدرن در تحکيم بعد از ٧٦ شکل گرفت و نه تنها نيروهاي غيرمسلمان در تحکيم حضور پيدا مي کردند، بلکه از حضور آنان، دفاع هم مي شد، اما تحکيم، اتحاديه انجمن هاي اسلامي بود، نه اتحاديه انجمن هاي لائيک! او افزود: همه مواردي مانند عدالت محوري يا آزادي محوري، حمايت از خاتمي يا حمايت نکردن از او در تحکيم مي گنجد، اما دين گريزي نه! سرنوشتي که براي تحکيم شکل گرفت، سرنوشتي محتوم بود. ربطي به به بن بست رسيدن اصلاحات يا فشار بيروني نداشت. پيش از اين هم تحکيم در جريان عزل آيت الله منتظري بحران هايي را از سر گذراند، اما مشکل اين است که آقاي سياسي راد يا اين موارد را نمي داند يا فکر مي کند که آنها بحران نيستند. اين نيست که فقط اين مشکلات را در زمان آقاي خاتمي داشته باشيم. باقري در پايان تاکيد کرد: من البته با آقاي سياسي راد همراه هستم که مي گويند احزاب اصلاح طلب جزء عوامل فروپاشي تحکيم وحدت هستند، اما از اين زاويه با آنان مخالفم که چرا نرفتند و شاخه دانشجويي خود را راه اندازي نکردند تا مروج يارکشي در تحکيم نشوند، اما همه اينها مي توانست فروپاشي را به تاخير بيندازد و انجمن اسلامي دانشجويان محل رفت وآمد کساني بود که به دين اعتقاد نداشتند و اين عامل اصلي بود.
    حاج احمدآقا هم اين موضوع را به گوش امام رساند، امام هم گفتند برويد فهرست دهيد و بعد در سخنراني مشهوري گفتند عده اي در گذشته مي خواستند ٥٠٠ نفر مجتهد را محدود کنند و اجازه دخالت آنان در سياست را ندهند و امروز عده اي مي خواهند اجازه دخالت ٥٠٠ هزار دانشجو در سياست را ندهند. از آن زمان بود که ما در برابر جامعه روحانيت ليست داديم و اين را خود امام براي ما ايجاد کرد.
     عضو سابق دفتر تحکيم وحدت يادآور شد: يک روز از آقاي خاتمي که در شرايط برگزاري يا عدم برگزاري انتخابات بودند، خواستم که به ديدارشان بروم. ايشان وقت داد که ٩ صبح تا ١٠ جلسه بگذاريم. ما رفتيم و جلسه تا ساعت ١٢ طول کشيد. ايشان در آن جلسه درددل کرد و نامه انجمن اسلامي اميرکبير را به من نشان داد و گفت آرم انجمن اسلامي را دارد، اما زيرش را بخوان. خواندم و ديدم کاملا لائيک است. پس بايد افول و فروپاشي را فرايندي ديد. اينها يک باره اتفاق نمي افتد. ضمن اينکه عوامل دروني و بيروني را با هم داشته است.
     در ادامه اين نشست، سياسي راد در واکنش به سخنان سليماني گفت: من نمي گويم فشار بيروني تحکيم را مضمحل کرد؛ مي گويم يک جمع بندي در ساختار به وجود آمد که ادامه تحکيم وحدت يک خطر استراتژيک است و بايد تمام شود و اين فرق مي کند با اين موضوع که تحکيم در دوره اي مخالفاني داشته که به آن فشار مي آوردند. در واکنش به بحران دستاورد اصلاحات، دو جريان در تحکيم دو پاسخ به آن مي دهند و مسئله، مسئله‎ نمازخواندن دو دانشجو نبود؛ مسئله بر سر اين بود که يک سري از بچه ها مي گفتند موضوعي که به وجود آمده ناشي از ناکارآمدي اصلاحات و ناکامي آقاي خاتمي در حل مشکلاتي است که برايش درست مي شود. اصلاحات به بن بست خورده بود. نقشي را که آقاي خاتمي امروز پذيرفته است، آن روز نمي پذيرفت و مي گفت من رئيس جمهورم، نمي توانم رهبر جريان اصلاحات باشم. ما در سطح رهبري اصلاحات با مشکل مواجه شديم و بدنه هم آمدند و پيشنهادات خود را ارائه کردند؛ يکي گفت فشار را بالاتر ببريم؛ يعني از خاتمي عبور کنيم و يکي هم مي گفت نه، شما تندروي کرديد و رابطه ما را مخدوش کرديد، بنابراين بايد چانه زني را بازسازي کنيم و هر دو هم به ديوار خورد و هيچ کدام جواب نداد.
    
     باقري: بعد از ٧٦ يک عوام زدگي مدرن در تحکيم شکل گرفت
     در بخش پاياني اين نشست، سليماني خطاب به سياسي راد گفت: تحکيم وقتي گفت عبور از خاتمي، فقط يک شعار نبود. اين يک تئوري و تفکر پشتش است. همان موقع به دوستان مي گفتم راهي که داريد مي رويد به بيراهه است. ما جز استراتژي اصلاحات راهي نداشتيم. ما جز اصلاحات راهي نداشتيم، اما اينکه فکر کنيم هميشه اصلاحات بايد يک راه را برود اشتباه است.
     در پايان نيز باقري با بيان اينکه افول زماني ايجاد شد که زمان گشايش و رونق براي جناح ما بود، گفت: در تحکيم بعد از سال ٧٦ توهمي ايجاد شد که مي تواند همه ٢٠ ميليون راي خاتمي را نمايندگي کند. تحکيم را هوا برداشت و به گونه اي عمل کرد که بستري ايجاد کرد براي همه گروه هايي که به نحوي در برابر دولت پيش از خاتمي بودند. يک عوام زدگي مدرن در تحکيم بعد از ٧٦ شکل گرفت و نه تنها نيروهاي غيرمسلمان در تحکيم حضور پيدا مي کردند، بلکه از حضور آنان، دفاع هم مي شد، اما تحکيم، اتحاديه انجمن هاي اسلامي بود، نه اتحاديه انجمن هاي لائيک! او افزود: همه مواردي مانند عدالت محوري يا آزادي محوري، حمايت از خاتمي يا حمايت نکردن از او در تحکيم مي گنجد، اما دين گريزي نه! سرنوشتي که براي تحکيم شکل گرفت، سرنوشتي محتوم بود. ربطي به به بن بست رسيدن اصلاحات يا فشار بيروني نداشت. پيش از اين هم تحکيم در جريان عزل آيت الله منتظري بحران هايي را از سر گذراند، اما مشکل اين است که آقاي سياسي راد يا اين موارد را نمي داند يا فکر مي کند که آنها بحران نيستند. اين نيست که فقط اين مشکلات را در زمان آقاي خاتمي داشته باشيم. باقري در پايان تاکيد کرد: من البته با آقاي سياسي راد همراه هستم که مي گويند احزاب اصلاح طلب جزء عوامل فروپاشي تحکيم وحدت هستند، اما از اين زاويه با آنان مخالفم که چرا نرفتند و شاخه دانشجويي خود را راه اندازي نکردند تا مروج يارکشي در تحکيم نشوند، اما همه اينها مي توانست فروپاشي را به تاخير بيندازد و انجمن اسلامي دانشجويان محل رفت وآمد کساني بود که به دين اعتقاد نداشتند و اين عامل اصلي بود.
    علل افول تحکيم وحدت / در نشستي با حضور داوود سليماني، علي سياسي راد و علي باقري بررسي شد
    


 روزنامه شرق ، شماره 3028 به تاريخ 16/9/96، صفحه 6 (سياست)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 12 بار
    

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
Reviews in Clinical Medicine
شماره 3 (پياپي 503)
 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است