|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه شرق 96/10/21: ظرافت اروپايي ظريف
magiran.com  > روزنامه شرق  >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 3065
شنبه سي ام دي ماه 1396



خدمات سايت




 
MGID2387
magiran.com > روزنامه شرق > شماره 3058 21/10/96 > صفحه 1 (صفحه اول) > متن
 
      


سرمقاله 
ظرافت اروپايي ظريف


نويسنده: فريدون مجلسي

بار ديگر ظريف که دلواپسان به درستي او را آقاي برجام ناميده اند، راهي اروپا شده است تا با سه بازيگر اصلي مذاکرات هسته اي ايران در دهه ها ي گذشته مذاکره کند. ظريف از سويي از طريق خانم موگريني با کل جامعه اروپا طرف است و از سويي، با چهار کشور برجسته اروپايي؛ يعني مثلث آلمان و انگليس و فرانسه و در حاشيه با ايتاليا که اگر فراموش نکنيم، خانم موگريني وزير خارجه پيشين آن کشور نيز بوده است. سفر اين بار وزير امور خارجه در آستانه اعلام تصميم ترامپ درباره برجام است که شايد مناسب تر باشد او را با توجه به نوع رفتارش، به جاي رئيس جمهور آمريکا، مديرعامل آن کشور بنامم. ترامپ کوشيد تصميم گيري درباره مسئله اي را که خودش براي اعتبار برجام مطرح کرده بود، بر گردن کنگره بيندازد و آنها زرنگ تر از آن بودند که زير بار مسئوليت خطاي سياسي او بروند و توپ را به زمين ترامپ برگرداندند. در اين فاصله و هنگامي که ترامپ بايد تصميم خودش را اعلام مي کرد و هشدارهاي بسياري را از سوي مقامات کنوني، دانشگاهيان و بازنشستگان سياسي و امنيتي باتجربه دريافت کرده بود، اعتراضات و تظاهراتي در ايران رخ داد که آن را غنيمت شمرده و اکنون مي کوشد از آن تظاهرات بهانه اي بتراشد گويي برنامه «بهار عجمي» بوده است که نگذاشتند به بار بنشيند. البته در ايران تظاهراتي اعتراض آميز رخ داد که نخست گمان مي رفت در همان حد انتقام جويي بازندگان انتخاباتي که خود را به هر حال ذي حق مي دانند، محدود بماند؛ اما کمانه کرد و دامنگير خودشان شد. با نگاه کوتاهي به گذشته، ملاحظه مي شود با امضاي برجام گمان مي رفت به زودي ايران به صحنه اقتصادي جهان بازگردد و اميدي در دل ها پديد آمده بود که با رفع موانع، رفاه، اشتغال و گشايشي نيز نصيب مردم شود؛ اما هم زمان با هر نتيجه گيري مثبتي در مراحل اجرائي برجام از داخل ايران، پيام ها ي تندوتيز و تهديدآميزي از سوي برخي تريبون ها ي به هرحال رسمي مطرح مي شد که عملا مانع يا بهانه اي بود براي جلوگيري از بهره برداري اقتصادي از منافعي که از برجام انتظار مي رفت و دلواپسان ناکامي ها ي حاصل از دست پخت ها ي خودشان را به حساب ناکارآمدي برجام و برجاميان مي گذاشتند و بستانکار مي شدند. اکنون و هم زمان با سفر و مذاکرات آقاي برجام، آيا بار ديگر نيز بايد در انتظار باطل السحري غافلگيرانه و خنثي کننده بود؟ اکنون بحران جدي تر شده است و با روشن تر شدن اهداف انتقام جويانه مثلث اسرائيل، عربستان و آمريکا که شايد بهتر باشد آن را همدستي ماجراجويانه و جنگ طلبانه نتانياهو، محمد بن سلمان و ترامپ ناميد و همچنين با توجه به حساسيت داخلي اي که در تظاهرات بروز کرد و اصلاحاتي را در نوع، ميزان و اهداف برخي هزينه ها و سياست ها طلب مي کند، احتمالا انتظار مي رود دلواپسان داخلي و حاميانشان نيز در رفتار و اقدامشان توجه بيشتري به منافع ملي و رفع بهانه ها ي ريشه دار براي جلب رضايت مردم از خود نشان دهند و اجازه دهند وزارت امور خارجه به بهره مندي از تخصص و منشي برازنده کشور مهمي مانند ايران، نقش درخوري در روابط بين المللي بر عهده بگيرد و ايفا کند. تظاهرات ايران نيز بروز جنبه ها يي از اعتراض به برخي امور اقتصادي، سياسي و اجتماعي بود که جاي بررسي و پاسخ گويي و احتمالا همدردي و اصلاح دارد؛ اما هرچه بود، در ابعادي بسيار کوچک تر از تظاهرات ميليوني معروف به جنبش البته بي سر و بي سرپرست «وال استريت» در نيويورک و مشابه آن در اغلب شهرهاي بزرگ آمريکا بود و بسيار کوچک تر از انواع تظاهرات ضدتبعيض نژادي است.
     که به دنبال قتل هر جوان سياهپوست به دست پليس در آمريکا يا به بهانه ها ي مختلف در فرانسه، انگليس، آلمان و حتي در ميدان سرخ مسکو رخ مي دهد و در برابر شورش بزرگ ميدان «تيان آن من» پکن و واکنش خشن در برابر آن، اصلا به حساب نمي آيد. گرچه کشورها حق دارند به برخورد خشونت آميز دولت ها اعتراض کنند و خواهان رعايت حقوق و ضوابط امروزي جهاني باشند؛ اما هرگز مسائل داخلي کشورها به عنوان اقدامي دولتي که صلح و امنيت بين المللي را به مخاطره بيندازد، تلقي نشده تا بهانه اي براي ارجاع مسئله به شوراي امنيت سازمان ملل متحد باشد. در حالي که ديديم آمريکا به اين بهانه و بيشتر براي بهره برداري تبليغاتي، موضوع ايران را به شوراي امنيت و مجمع عمومي برد و در هر دو مرجع با وجود خط و نشان ها يي که براي مخالفان نظر خود کشيد، به شدت شکست خورد. البته بايد توجه داشت که راي کشورها را در آن قضيه نمي توان با قاطعيت حمايت از مواضع ايران تلقي کرد؛ بلکه هر کشوري خودش را نيز در موارد مشابه در معرض دخالت ها ي خارجي مي بيند و احتياط مي کند. اروپا در بسياري از زمينه ها ، به ويژه موضع گيري ايران در برابر اسرائيل، موضعي مشابه دوستان غربي و حتي روسيه دارد و اگر درباره برد موشک ها ي ايران معترض است، به همين دليل است که برخي شعارها و خط و نشان ها ي داخلي در اين بهانه جويي ها موثر است. منطق آقاي ظريف اين است که ايران برجام را با هدف بهره مندي اقتصادي امضا کرده است و اگر از اين هدف منحرف شود، چه لزومي به بقا دارد؟ او اروپا را تشويق خواهد کرد شرکت ها و به ويژه بانک ها را ترغيب کند که ملاحظه کاري براي آمريکا را کنار بگذارند و با ايران کار کنند. آنها خواهند گفت دليل وجودي برجام، امري امنيتي و براي پيشگيري از تهديد اسرائيل بوده است و شايد توسعه فعاليت موشکي ايران را که با توجه به سابقه جنگ ايران و عراق براي ايران اهميت دفاعي و حياتي دارد، جايگزيني براي تهديد هسته اي تلقي کنند. گفته مي شود احتمالا موضوع تمديد برجام را از اعتبار ١٠ساله به ٢٥ساله که مدنظر ترامپ نيز بود، مطرح كنند. به نظر مي رسد ايران چنين پيشنهادهايي را قبول نکند؛ اما در تبادل ديپلماتيک و روابط بين المللي، ظاهرا اقدام شتاب زده ترامپ در به رسميت شناختن قدس به عنوان پايتخت اسرائيل، موجب شد پاسخ مناسبي براي ايران در قبال بهانه جويي ها در برابر تهديد ايران فراهم شده باشد. پاسخ در اعلاميه نهايي اجلاس فوق العاده سران کشورهاي کنفرانس اسلامي با حضور رئيس جمهور ايران است که با تاکيد به الزام اسرائيل به اجراي بخش نامه ها ي شوراي امنيت درباره خروج از سرزمين ها ي اشغالي و منع خانه سازي در اين سرزمين ها ، خواهان اعلام دولت فلسطين به پايتختي قدس شده است. به نظر مي رسد به اين ترتيب در شرايطي که ايران خواهان حفظ امتيازات کنوني در روابط دوستانه با عراق، سوريه، لبنان و ترکيه است و در شرايطي که آقاي ظريف بارها تاکيد کرده که «ايران در هيچ جنگي در منطقه پيش قدم نخواهد شد»، چنين تلقي شود که ايران خواهان حمايت از تصميمات جمعي کشورهاي عربي و اسلامي در حل مسئله فلسطين است و بتواند بهانه تهديد صلح و امنيت منطقه از سوي ايران را باطل و منتفي کند.
    سرمقاله: ظرافت اروپايي ظريف
    


 روزنامه شرق ، شماره 3058 به تاريخ 21/10/96، صفحه 1 (صفحه اول)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 24 بار
    



آثار ديگري از "فريدون مجلسي"

  اگر «برجام» نباشد
فريدون مجلسي*، ايران 27/10/96
مشاهده متن    
  برجام محصول تجربه اي تاريخي
فريدون مجلسي *، اعتماد 26/10/96
مشاهده متن    
  يك دريا عزا براي دريانوردان جوان ايراني
فريدون مجلسي، شرق 25/10/96
مشاهده متن    
  برآوردي اجمالي از آشفتگي هاي سياسي سال ٢٠١٨
فريدون مجلسي، شرق 13/10/96
مشاهده متن    
  توطئه عوامانه
فريدون مجلسي *، شرق 5/10/96
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
مجله ايمني شناسي ايران
متن مطالب شماره 4 (پياپي 55)، dec 2017را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1396-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است