|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه اعتماد96/10/21: مديريت فضاهاي مشترك
magiran.com  > روزنامه اعتماد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4032
چهارشنبه دوم اسفند ماه 1396



خدمات سايت




 
MGID3291
magiran.com > روزنامه اعتماد > شماره 3999 21/10/96 > صفحه 1 (صفحه اول) > متن
 
      


جامعه 
مديريت فضاهاي مشترك


نويسنده: محمد علي الستي *

در لندن، مكاني به نام هايدپارك وجود دارد و هايدپارك فقط براي اعتراض نيست بلكه هر كاري كه در فضاي عمومي ممنوع است، در هايدپارك آزاد است. مثلا شما اگر خارج از هايدپارك به ملكه توهين كنيد، زنداني مي شويد اما در هايدپارك آزاد هستيد به ملكه توهين كنيد. سال ها غربي ها پز مي دادند كه آزاد هستند حتي در هايد پارك به ملكه فحش بدهند. اما من هميشه مي گفتم اتفاقا اين حكايت از فقدان آزادي در انگليس دارد چون در كل جزيره بريتانيا، شما فقط در محوطه كوچكي به نام هايدپارك آزادي داريد و آزادي در اين محوطه قاب شده است. اما اختصاص اين محل، به اين دليل بود كه هم بتوانند خواست و افكار عمومي را نسبت به برخورداري از آزادي راضي كنند و هم، هر گونه حركتي در اين محوطه قابل كنترل باشد. در ايران هم افرادي پيشنهاد داده اند كه فضايي براي بيان آزادانه اعتراضات اختصاص داده شود. فضايي براي بيان آزادانه اعتراضات و نه براي انجام آزادانه هر كاري، يعني در اين فضا، افراد نمي توانند عريان شوند. پس فضايي كه براي بيان اعتراضات اختصاص داده شده، باز هم فضاي كنترل شده اي خواهد بود و به بهانه درگيري، همان اتفاقاتي كه در ساير نقاط كشور رخ داده، در اين فضا هم اتفاق مي افتد يعني همان اغتشاشگراني كه در شهرها دست به تخريب اموال عمومي زدند، در اين مكان هم خشونت ايجاد مي كنند و بهانه اي مي شود كه پليس دخالت كند و باز هم، آن فضاي آزاد از بين برود و اينجاست كه متوجه مي شويم در هايد پارك آزادي مطلق گذاشته اند براي اينكه بهانه اي براي برخورد وجود نداشته باشد. اما در ايران اختصاص چنين فضاهايي موفق نخواهد بود و حتما در اين فضاها با خشونت مواجه مي شويم.
    مصداق آن هم استاديوم هاي ورزشي ما است كه مي بينيد فضاي آنها در اين حد نامناسب است كه ورود خانم ها به اين فضاها ممنوع شده است. انسان ها داراي دو گونه احساس از حريم هستند: حريم اختصاصي و حريم مشترك. حريم اختصاصي به انسان احساس امنيت مي دهد و حريم مشترك به انسان احساس دوستي و يگانگي مي دهد. زماني كه انسان ها در كنار يكديگر قرار مي گيرند، اگر به جاي اينكه در حريم مشترك در كنار همديگر قرار بگيرند، وارد حريم اختصاصي يكديگر بشوند، احساس اضطراب و تشويش و ايجاد حس ناامني ناشي از اين ورود، باعث ايجاد خشونت مي شود. ولي اگر حضور انسان ها در كنار يكديگر، در حريم هاي مشترك اعمال شود، شاهد بروز دوستي و يگانگي و همدلي خواهيم بود. فرض كنيم كه من با خانواده ام در يك استراحتگاه عمومي نشسته ايم و چون محيط پيرامون ما خلوت است، اعضاي خانواده من پوشش راحت تري دارند. نزديك شدن هر فرد غريبه به اين افراد، ورود به حريم اختصاصي من است و باعث مي شود من خشونت اعمال كنم و نه تنها به او خوشامد نگويم بلكه به او اعتراض كنم. اما يك مراسم عروسي را تصور كنيم. در اين مراسم، افراد وارد خانه ميزبان شده اند اما چرا در اين محيط، بودن افراد در كنار يكديگر احساس ناامني ايجاد نمي كند ؟ چون اين فضا حريم مشترك تلقي مي شود. ما در جامعه مدني مان نتوانستيم حريم مشترك براي نهادهاي مدني و كنشگران اجتماعي مان ايجاد كنيم. تمام فضاها، چه مجازي و چه واقعي و چه فيزيكي و چه معنوي، فضاي اختصاصي قلمداد شده و به همين دليل، وقتي فرد ديگري و انديشه ديگري ورود مي كند ما احساس ناامني پيدا مي كنيم و به خشونت دست مي زنيم. اما اگر بتوانيم در فضاي مجازي، حريم مشترك را جايگزين حريم اختصاصي كنيم، افراد از هتاكي كلامي هم دست برمي دارند. ما ٢٠ سال قبل اين حجم خشونت در رفتارهاي مردم نمي ديديم. البته به هيچ وجه نمي خواهم بگويم مردم قديم عاقل تر بودند و مدرنيته آدم ها را دچار اين خشونت كرده. برخي افراد بهانه مي آورند كه هر چه مدرن تر مي شويم باهوش تر و كم شعور تر مي شويم. به اين معنا كه من و شما نسبت به پدر بزرگ و مادر بزرگ مان خيلي باهوش تريم ولي نسبت به آنها شعورمان كمتر است و به اين دليل در جامعه امروز شاهد خشونت هستيم در حالي كه در گذشته شاهد نبوديم. اعتقاد من برخلاف تفكر اين افراد، اين است كه در حريم اختصاصي احساس امنيت مان تامين مي شود و در حريم مشترك احساس صميميت مان تامين مي شود ولي با اختصاص چنين فضاهايي با توجه به اينكه هنوز توانايي مديريت فضاهاي مشترك را پيدا نكرديم و فقط ياد گرفتيم در فضاهاي اختصاصي عمل كنيم قطعا خشونت بروز خواهد كرد.
    
    * جامعه شناس ارتباطاتجامعه: مديريت فضاهاي مشترك
    


 روزنامه اعتماد، شماره 3999 به تاريخ 21/10/96، صفحه 1 (صفحه اول)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 16 بار
    



آثار ديگري از "محمد علي الستي "

  تحريف تاريخ و رسانه تنبل
محمد علي الستي *، اعتماد 26/10/96
مشاهده متن    
  در نبود جامعه مدني مطلوب شايعه ها دست به دست مي شوند
محمد علي الستي، اعتماد 11/7/90
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
ماهنامه تبليغات بازرگاني
متن مطالب شماره 90، دي و بهمن 1396را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1396-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است