|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه شرق96/10/21: امسال ١٧ نمايش خارجي در جشنواره تئاتر فجر حضور دارند
magiran.com  > روزنامه شرق >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 3311
يك شنبه 18 آذر 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID2387
magiran.com > روزنامه شرق > شماره 3058 21/10/96 > صفحه 10 (هنر) > متن
 
      


امسال ١٧ نمايش خارجي در جشنواره تئاتر فجر حضور دارند


نويسنده: خوش يمني تهران


    گروه هنر: هلند، آلمان، ايتاليا، ترکيه، فرانسه، بلژيک، سوئيس، جمهوري آذربايجان، گرجستان و برزيل از جمله کشورهايي هستند که با آثاري در جشنواره سي وششم تئاتر فجر حضور مي يابند و تاکيد بر بين المللي بودن اين جشنواره خواهند کرد، چون در اين وضعيت خاص سياسي و اعمال تحريم هاي بيگانگان همچنان اين حضورها براي روابط بين الملل ما نشان خوش يمني است. اينستاليشن، پرفورمنس، تئاتر فيزيکال، چندرسانه اي (مولتي مديا) و حرکت و رقص (کورئوکرافي) از جمله ساختارهايي است که بايد در اين نمايش ها سراغ گرفت که در اين سال ها بيشتر از نمايش هاي صحنه اي در بخش بين الملل تئاتر فجر حضور مي يابند.
    
    هملت
     «هملت» ويليام شکسپير به کارگرداني کريستوفر روپينگ، هنرمند آلماني، اجرا مي شود. روپينگ در اين اثر تفسير خود را از «هملت» ارائه مي دهد که در اينجا جواني با تفکرات راديکال است که عليه پوچي جهان سر به طغيان برمي دارد. کريستوفر روپينگ، در سال ١٩٨٥ در هانوفر متولد شده و در آکادمي تئاتر هامبورگ تحصيل کرده است. او از سال ٢٠١٦ در مرکز مونشنر به عنوان کارگردان فعاليت داشته است. اولين آثار او در هامبورگ شکل گرفته اند. روپينگ در اين شهر نمايش هاي «فيلوکت»، «جکيل و هايد» و «هس» را روي صحنه برد. اين هنرمند پس از اتمام تحصيلاتش در سال ٢٠١١ با نمايش «گتسبي بزرگ» نوشته اسکات فيتزجرالد در جشنواره راديکال «فولک تئاتر» فرانکفورت شرکت کرد. در سال هاي ٢٠١٤ و ٢٠١٥، کريستوفر روپينگ دو بار در نظرسنجي منتقدان آلمان به عنوان هنرمند برگزيده جوان معرفي شده است.
    
    دوستت دارم ترکيه
     «دوستت دارم ترکيه» هم عنوان نمايشي از ترکيه به کارگرداني يلدا بسکين است که پيش از اين در فستيوال تئاتر استانبول در سال ٢٠١٧ حضور داشته. داستان اين نمايش در رختشوي خانه اي در ترکيه مي گذرد که پنج نفر در آن هستند. اين پنج نفر به دنبال يافتن مکان و دليلي براي وجود خود در شرايط متغير کشور هستند. زماني را که آنها در رختشوي خانه مي گذرانند با سرگرداني ميان مرزهاي استقامت همراه است. آنها که نمي توانند زبان بيان خود را پيدا کنند، حتي آنها که از آن رد شده و سعي مي کنند دستور کار خود را خلق کنند، جايي را که در آن پنهان شده اند ترک مي کنند. تئاتر شهرداري «باکرکوي»، با نمايش «دوستت دارم ترکيه» درحالي که دنبال گفتن داستان هاي واقعي است، به طرح سوالاتي براي صحنه تئاتر هم مي پردازد. همين طور يک زيبايي شناسي صحنه اي امروزي ايجاد مي کند تا از اين طريق بخشي از تلاشش را به نمايش بگذارد.
    
    رختشويخانه مفاخر
     نمايش «رختشويخانه مفاخر» از جاسم هندي، تازه ترين تجربه اين هنرمند است که در سال ٢٠١٧ در برلين به نمايش درآمده است. نمايش «رختشويخانه مفاخر» برگرفته از شعري درباره مرگ ظهورالملک، شاعر زن عرب، است که در قالب اجراي چندرسانه اي به نمايش درمي آيد. داستان نمايش در يک رختشويخانه عمومي بين راهي در استانبول ترکيه روايت مي شود که پنج نفر براي شستن لباس هاي کثيفشان در آنجا به هم مي پيوندند. سرن ارجان، نويسنده اين نمايش است. جاسم هندي در عربستان سعودي متولد شده و در دانشگاه سوربن پاريس فلسفه خوانده است. او در اجراهايي که در سطح بين المللي دنبال مي کند، با استفاده از تکنيک هاي ترکيبي چندرسانه اي بر بدن و بيان در نمايش هايش تمرکز دارد. همچنين بخشي از فعاليت هاي هنري او بر موسيقي و صدا متمرکز است و تجربه هايي از اين دست را در شهرهاي مختلف جهان مانند هامبورگ، نيويورک، اسلو، برلين، هلسينکي، دوبلين و سانفرانسيسکو به نمايش گذاشته است. او همچنين به عنوان يک طراح صدا، در سال گذشته ميلادي با هنرمندان شناخته شده اي مانند «اوليويه دي پلاسيدو»، «ماگدا مايا»، «توني باک» و «ياکوب ريس» همکاري کرده است.
    
    پکيج
     نمايش «پکيج» يک تئاتر فيزيکال از شوساکو تاکئوچي، طراح ژاپني است كه زندگي روزمره کارمندان، ساعت هاي بي انتهاي نشستن پشت ميز و خواندن ستون هاي روزنامه ها توسط آنها را به تصوير مي کشد. «پکيج» که عنواني استعاري هم هست، درباره افرادي حرف مي زند که زندگي خود را در انجام وظيفه در يک سيستم تعريف مي کنند. انگار با قوانين بسيار قدرتمندي برنامه ريزي شده اند و قادر به اتخاذ شيوه اي غير از آنچه توسط اين قوانين به تصويب رسيده، نيستند. همان طور که از نوشته هاي فرانتس کافکا مي دانيم، همه اينها در يک محيط اداري، نمادي از رويا و رويا هاي غيرفعال است. اما وقتي يکي از حلقه ها در زنجيره کليشه اي اداري از جا درمي آيد، چه اتفاقي خواهد افتاد؟ «پکيج» شوساکو تاکئوچي اثري از گروه «هيستوريوم» از هلند است. اين نمايش اولين بار در سال ١٩٩٣ اجرا شده است. نمايش «پکيج» از طرف وزارت فرهنگ جمهوري چک و شهر پراگ پشتيباني مي شود.
    
    مناظر مجرم
     نمايش «مناظر مجرم» اثر دريز ورهوفن کارگردان تئاتر هلندي است که در زمينه اينستاليشن و پرفورمنس نيز فعاليت دارد. او در اجراهايش که اغلب در موزه ها و گالري ها يا ديگر فضاهاي عمومي شهرها شکل مي گيرند، روابط بين مخاطب و هنرمند، يا در حقيقت ارتباط واقعيت روزمره و هنر را دنبال مي کند. در اجراهاي او تماشاگر مستقيما در اثر دخالت دارد. ورهوفن در کارهايش، واقعيت اجتماعي روزمره را برجسته مي کند. در اجراهاي او که عمدتا مبتني بر حرکت است، نظم عمومي زندگي روزمره تاثير بسزايي دارد. در سال هاي اخير، تاثير رسانه هاي ديجيتال بر روابط بين فردي به طور خاص، مبناي پروژه هاي او را شکل داده است. ورهوفن در اجراهاي اوليه اش طيف هاي مختلفي از شهروندان را مشارکت داده است. از جمله اينها نمايش «دست خالي» (٢٠١٠) با مشارکت کودکان و سالمندان، نمايش «اتاق تاريک» (٢٠١١) با مشارکت نابينايان، نمايش «زمين بدون انسان» (٢٠٠٨) با مشارکت پناهندگان و مهاجران را مي توان نام برد. فضا در آثار ورهوفن اهميتي اساسي دارد. فعاليت هنري او از سال ٢٠١٢ بيشتر به سمت هنر بصري گرايش پيدا کرده است.
    
    شرتولوژي
     نمايش «شرتولوژي» اثر ژروم بل از فرانسه يکي از آخرين اجراهايش را در موزه تيت مدرن لندن پشت سر گذاشته است. اين اجرا روشي جديد و آزمايشي در ارتباط بين هنرمند و مخاطب را دنبال مي کند. اين نمايش اولين اثر بل است که از نمايش آنلاين تصوير بهره مي برد. در اين اجرا شاهد مونولوگي از شعارهاي تبليغاتي همراه با رقص بدون آواز هستيم که بر فرهنگ مصرف گرايي متمرکز است. پرفورمر در اين اجرا به طور متناوب پيراهن هايي را که علائم تجاري و نشان هاي تبليغاتي آشنا روي آنها نقش بسته اند، بر تن مي کند. شعارهاي تبليغاتي به سرعت و هم زمان با تعويض پيراهن ها به نشانه اعتماد شهروندان به مناسبات جامعه معاصر جايگزين يکديگر مي شوند اما هنرمند در اين اثر سعي دارد مواجهه مخاطب با پيچيدگي هاي رفتاري شهروندان را هم مورد پرسش قرار دهد. نمايش «شرتولوژي» اولين بار در سال ١٩٩٧ اجرا شده اما از آن پس با تغييراتي عمده در سالن هاي نمايش و موزه هايي در سراسر جهان کار خود را دنبال کرده است. يکي از آخرين اجراهاي اين نمايش در رخداد دوروزه اي در موزه تيت مدرن لندن صورت گرفت که با رويکرد تلفيق رقص معاصر و هنر اجرا در ماه مي ٢٠١٥ برگزار شد.
    
    ريموت تهران
     اشتفان کائگي و يورگ کارنبوئر هم مشترکا با نمايش «ريموت تهران» در اين جشنواره حضور دارند. اشتفان کائگي نمايش نامه نويس آلماني است که در حوزه نمايش هاي راديويي و اجراهاي شهري فعال است. در آثار او بازخوردهاي عمومي و فرايندهاي مفهومي به شهروندان اجازه مي دهد صدايي براي بيان دغدغه هايشان پيدا کنند. کائگي در سال ٢٠٠٥، جايزه ويژه هيئت داوران جشنواره Politik im Freien Theatre را براي نمايش «Mnemopark» و در سال ٢٠١٠ جايزه اروپايي براي تنوع فرهنگي را به دست آورد. او همچنين در سال ٢٠١١ جايزه هيئت داوران جشنواره تئاتر سارايوو را براي اين نمايش کسب کرده است. اين هنرمند در بخشي ديگر از فعاليت هايش در همکاري با هلگار هيو و دانيل ايتزل پروژه هاي نمايشي را شکل مي دهد که با عنوان «پروتکل ريميني» شناخته مي شوند. هدف از اين پروژه ها ازميان برداشتن ادراک هاي معمول از واقعيت در هنر نمايش عنوان شده است. اعضاي اين گروه در يکي از تجربه هاي «پروتکل ريميني» يک جلسه پارلمان آلمان را با مشارکت ٢٠٠ شهروند آلماني بازتوليد کردند. در سال ٢٠٠٧ جايزه تئاتر فاوست به گروه «پروتکل ريميني» اهدا شد. همچنين اين گروه در سال ٢٠٠٨، جايزه اروپايي «واقعيت هاي جديد در تئاتر» و در سال ٢٠١١ ميلادي نشان نقره دوسالانه تئاتر ونيز را دريافت کردند.
    
    مرگ قطعي است
     اوا ميرکلر، ديگر هنرمند آلماني، با «مرگ قطعي است» حضور دارد و اين پرفورمنسي است که مفهوم مرگ را در قالبي تهي از تراژدي يا رويکرد ملودرام به ميان مي کشد. هنرمند در اين اجرا سعي دارد فضايي بي طرفانه را در مواجهه با موقعيتي که به خودي خود مي تواند بسيار خشونت آميز به نظر آيد، اتخاذ کند. گويي همه اين خشونت هايي که در سلاخي کردن چيزها مي بينيم، در يک محيط آزمايشگاهي و به سادگي يک آزمايش علمي است که رخ مي دهد. «مرگ قطعي است» حتي اعتنايي به واکنش هاي تماشاگرانش هم نشان نمي دهد و نيازي به برانگيختن همدلي مخاطب با اجرا ندارد. مفهوم محوري در اينجا عادي شدن خشونت است و اينکه همه ما متقاعد به عادي بودن آن شده ايم. در اين نمايش که سال گذشته ميلادي در تولوز فرانسه هم اجرا شده، تفاوت هاي عاطفي، حسي و بصري روبه روي هم قرار مي گيرند و در قالب استعاره اي از خشونت هاي فيزيکي، حساسيت هاي عاطفي انسان را مورد پرسش قرار مي دهند.
    
    ملانکولي
     نمايش «ملانکولي»، به کارگرداني فيليپ کن از فرانسه، داستان گروهي است که تصميم مي گيرند در يک منطقه دور از تمدن شهري، مکاني تفريحي برپا کنند. در نوشته هاي منتقدان درباره نمايش «ملانکولي»، اين اثر به عنوان شعري زنده و سرشار از غافلگيري هاي بصري، همچنين بيان تاثيرگذاري از لذت هاي خالص و صادقانه انسان توصيف شده است. فيليپ کن اين نمايش را در همکاري با فيليپ کوزان، هنرمند عرصه تجسمي و طراح گرافيک شکل داده است. کوزان پيش از اين و در سال ٢٠٠٣ استوديو ويواريوم را تاسيس کرد که مجالي براي آزمايش هاي تجربي او بوده و با همراهي گروهي از هنرمندان تئاتر، نقاشي، رقص و موسيقي به توليدات مشترکي منجر شده است. کوزان درحال حاضر مدير هنري تئاتر
     Nanterre Amandiers در پاريس است.
    
    شهرهاي نامرئي
     نمايش «شهرهاي نامرئي» به کارگرداني پينو دي بودوا هنرمند ايتاليايي است. «شهرهاي نامرئي» اقتباسي است از رماني با همين نام از نويسنده معاصر ايتاليايي، ايتالو کالوينو که به ارتباط ميان شهر و انسان مي پردازد. اين پروژه، شهر را صحنه خود قرار مي دهد و به نسبت فضاي شهري، سناريوي خود را براي رويارويي با شخصيت زنده شهر طراحي مي کند. تهرانِ امروز ما شهري است که امکانات بالقوه اي براي اين نوع مواجهه فراهم مي کند و تحرک، پويايي و متابوليسم زنده شهري تهران، آن را به بستري فوق العاده مناسب براي اين پروژه عظيم تبديل مي کند. اين پروژه که از سال ١٩٩١ در شهرهاي بزرگ دنيا مثل لندن، پاريس، رم و بوداپست اجرا داشته است، به دعوت بخش بين الملل جشنواره تئاتر و با همکاري سفارت ايتاليا در ايران و بخش خارج از صحنه جشنواره به تهران مي آيد. تابستان سال گذشته پينو دي بودوا با نمايش «بيست هزار فرسنگ زير دريا» در تماشاخانه باران روي صحنه رفت.
    
    تنهايي پرهياهو
     افشين غفاريان که در سال ۱۳۹۲ نمايش «تنهايي پرهياهو» را به روي صحنه برده بود، با همين نمايش در بخش بين الملل حضور دارد. او در سال ۱۳۸۹، کمپاني رفورمانس را در فرانسه بنا نهاد؛ پژوهشي در رقص و تئاتر و شيوه هاي بيان فراموش شده در آن که شامل حافظه بدن و چگونگي انتقال آن در رقص و تئاتر است. او در پاريس، نمايش «فرياد» را روي صحنه برد که با استقبال تماشاگران روبه رو شد. او از سال ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۱ با اجراهاي متفاوتي در چندين فستيوال رقص در فرانسه شرکت کرده و با هنرمنداني همچون آندي دوگرت و توماس لبرن به عنوان رقصنده-بازيگر همکاري کرده است. غفاريان همچنين مدتي در کارگاه هاي آموزشي زير نظر يوجينيو باربا و مرديت مونک آموزش ديده است. او پس از هفت سال دوري از فعاليت در ايران، در سال ۱۳۹۵ در نمايش «مستاجر» به عنوان بازيگر شرکت کرد؛ نمايشي که به مدت يک ماه در تالار حافظ روي صحنه رفت.
    
    شگ
     نمايش «شگ»، اثر لوسي ايدنبنز از طريق اجرايي متمرکز بر حرکت و رقص در حقيقت مطالعه اي انسان شناختي در پاسخ به يک ضرورت، يعني خودشناسي انسان معاصر است و مي خواهد به پرسش هايي اين چنين پاسخ بگويد: آيا ما در موقعيتي غافلگيرکننده در جهان معاصر قرار گرفته ايم؟ انسان بيگانه کيست؟ يکي که پشت آن ديگري پنهان است؟ آيا بازگشت به ارزش ها و تفاوت ها راه چاره است؟ نمايش «شگ» طنز گزنده اي از سياست گذاري هاي فرهنگي در سوئيس را به نمايش مي گذارد و طبيعت وحشي و غريزي نوع انسان را به تعمق فرامي خواند. اين نمايش از سوي منتقدان اثري هوشمندانه، شگفت انگيز و لذت بخش توصيف شده است. همچنين نمايش هايي ديگر هم هستند که امکان دارد طبق همان قرار قبلي در جشنواره امسال حضور داشته باشند؛ اين نمايش ها به نام «دهان گنده» از بلژيک، «سفر به يک فلات چين خورده» از چين، «گردهمايي والدين» از گرجستان، «سرداب» از عراق و «منزل به منزل» از کشور فرانسه خواهند بود.
    امسال ١٧ نمايش خارجي در جشنواره تئاتر فجر حضور دارند
    


 روزنامه شرق، شماره 3058 به تاريخ 21/10/96، صفحه 10 (هنر)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 51 بار
    

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
نشريه مديريت ارتقاي سلامت
متن مطالب شماره 5 (پياپي 33)، مهر و آبان 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است