|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه شرق 96/10/21: آرايشت را پاك كن، بعد وارد شو
magiran.com  > روزنامه شرق  >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 3195
دوشنبه بيست و پنجم تير ماه 1397



خدمات سايت




 
MGID2387
magiran.com > روزنامه شرق > شماره 3058 21/10/96 > صفحه 13 (جامعه) > متن
 
      


آرايشت را پاك كن، بعد وارد شو
گزارش «شرق» از درمانگاه هايي كه به زنان مانتويي خدمات ارائه نمي دهند

نويسنده: سميرا حسيني


    «بدون چادر نمي توانيد وارد اورژانس بيمارستان شويد»؛ اين را زن ميانسالي که جلوي در ايستاده تا جلوي زنان مانتويي را بگيرد، مي گويد. از بيماران مانتويي مي خواهند با چادر وارد مرکز درماني شوند. بيماراني که گاه حالشان خوب نيست، ناي ايستادن ندارند و براي راه رفتن به بغل دستي شان تکيه مي دهند. اين شرايط ورود به برخي از درمانگاه ها و بيمارستان هاي پايتخت است. مراکزي که گاه بيماران به دليل دفترچه بيمه اي که از آن خدمات مي گيرند، ناچار به رفتن به آنجا هستند. بيمارستان بقيه الله يکي از همين مراکز است که زنان مانتويي نمي توانند از در ورودي آن عبور و خدمات دريافت کنند؛ موضوعي که اين بيمارستان در سايت خود نيز آن را به بيماران متذکر شده است: «در اين مجموعه ورود همه خواهران با پوشش چادر بوده و افراد غير بايد براي ورود از درِ انتظامات بيمارستان چادر تهيه کرده و با پوشش چادر وارد شوند و همچنين آرايش نداشته باشند».
     خانم مسئول انتظامات جلوي درمانگاه بيمارستان بقيه الله ايستاده، جلوي زنان مانتويي را مي گيرد و با گرفتن کارت شناسايي به آنها چادر مي دهد. خيلي از زنان اينجا قبل از ورود به بيمارستان مانتويي هستند؛ اما با گذشتن از در ورودي چادري مي شوند. وارد درمانگاه که مي شويم؛ زن جواني با نارضايتي چادر را از مامور جلوي در مي گيرد و سرش مي کند، زير لب غر مي زند و مي گويد «من خيلي مريض نيستم و مي توانم چادر سر کنم؛ اما کسي که حال ندارد چه کار کند؟ حالا همه چيز درست است، همين يک قلم مانده است». مامور حراست که به شنيدن اين حرف ها عادت دارد، رو به او مي کند و مي گويد «اين قانون بيمارستان است. به ما گفته اند بدون چادر کسي حق ندارد وارد بيمارستان بشود؛ اما کساني که عمل کرده اند، عصا دارند يا شکستگي دارند، مجبور نيستند چادر سرشان کنند. از بس که همه اعتراض کردند، چادر را اجباري کرديم». زن جوان با ناراحتي درحالي که چادر را به کمرش گرفته است و آن را روي زمين مي کشد، وارد درمانگاه مي شود. ماموري که جلوي در به زنان چادر مي دهد، به «شرق» مي گويد: «خيلي وقت است که چادر اجباري شده. وقتي زن بدحجابي وارد بيمارستان مي شود، مي آيند و به ما تذکر مي دهند. خود مردم مي آيند و به ما تذکر مي دهند و مي گويند چرا اين افراد را اينجا راه داده ايد؟ ولي خب اينجا مرکز درماني است و مجبوريم همه را قبول کنيم. اگر همه با لباس فرم و مقنعه مي آمدند، ديگر چادر را اجباري نمي کردند. کسي که مريض است بايد فکر درمان باشد، نه تيپ زدن. کسي که مريض است، آرايش نمي کند، لاک نمي زند، صندل به پا نمي کند با پاهاي لاک زده». مي پرسم خب کساني که يکباره حالشان بد مي شود چطور؟ شايد از قبل آرايش داشته باشند. مي گويد: «آنها مي روند اورژانس. به آنها زياد گير نمي دهيم؛ اما کساني که رو پاي خودشان مي آيند اينجا، آرايش شان را پاک مي کنيم. اينجا همه چيز داريم. آرايش پاک کن، لاک پاک کن و دستمال». از زير ميز چند تا دستمال مرطوب، دستمال کاغذي و آرايش پاک کن درمي آورد و نشان مي دهد. «هرکسي آرايش زياد داشته باشد، اينها را مي دهيم پاک کند. کساني هم که ناخن کاشت کرده اند، بايد دستکش دستشان کنند. خيلي از بيمارها با ما بحث مي کنند، عصباني يا ناراحت مي شوند؛ اما خب اين قانون اينجاست». چشمش به زني مانتويي مي افتد که پسر کوچکش را به آغوش گرفته، حرفش را قطع مي کند و مي گويد: «خانم شما بيا اينجا، اين طوري نمي تواني وارد درمانگاه بشوي. يک کارت شناسايي بده لطفا تا چادر بدهم». پسرک تب دارد؛ اما تا مادرش چادر سر نکند، اجازه ورود به درمانگاه را ندارند. سعي مي کند مقاومت کند؛ اما راهي ندارد. بايد چادر سر کند. در نهايت کارتي از کيفش درمي آورد، چادر را مي گيرد و آن را نصفه ونيمه سرش مي کند. «نگاهشان کن، چادر هم که مي دهيم، نصفه ونيمه سر مي کنند يا مي پيچند دور کمرشان و مي مالند اين ور آن ور. مردم خيلي بدحجاب مي آيند. حالا الان که فصل زمستان است و خوب است. تابستان ها خيلي بدحجاب مي آيند. خانواده شهدا مي آيند اينجا، خانواده هايي که خون داده اند، جوانشان کشته شده است، درست است که کشور براي همه است؛ اما آنها فکر مي کنند ارزش هايي که جوانشان به خاطرش جان داده اند، با اين کار ها از بين مي رود و ناراحت مي شوند. حداقل کساني که حجاب را رعايت نمي کنند، به اين بيمارستان نيايند. آنجا که خانواده هاي مومن مي خواهند خدمات بگيرند، نيايند. ما چطور مي توانيم اينها را راه بدهيم. مردم خودشان اعتراض مي کنند وقتي اينها را مي بينند. مي خواهند وقت بگيرند و يک ساعت تردد داشته باشند اينجا. با اين وضع که نمي شود».
     کمي آن طرف تر زن چادري که نصف صورتش زير چادر پنهان شده است، با شنيدن موضوع صحبت رو به ما مي کند و مي گويد: «خيلي خوب است که اينجا چادر اجباري شده است. نمي دانم چرا بعضي از زنان با بي ميلي چادر سر مي کنند؛ در حالي که چادر ما را حفظ مي کند. اينجا براي يکي از ارگان هاي نظامي است. اصلا آدم انتظار ندارد زن بي حجاب اينجا ببيند. من هم دوست ندارم زن بي حجاب اينجا ببينم. من به آنها توهين نمي کنم؛ اما بهتر اين است که زنان حجابشان را رعايت کنند. اين همه در تلويزيون برنامه هاي مختلف مي گذارند؛ اما يک برنامه براي تبليغ حجاب پخش نمي کنند. بايد در اين زمينه کار شود. ما در مملکت اسلامي زندگي مي کنيم. اين همه شهيد داديم». با ديدن زني که چادر را روي شانه اش انداخته است و به سرعت در حال رفتن به درمانگاه است، صحبتش را قطع مي کند و مي گويد: «اينکه حجاب نمي شود. ذات زنان اين طور است که مردان را جذب مي کنند. مردهاي ما از دست زنان بي حجاب امنيت ندارند. شوهر من مي آيد بيرون زنان بي حجاب را مي بيند، وقتي به خانه مي آيد، با چهره آن زن ها من را مقايسه مي کند. شما دوست داريد همسرتان اين طور باشد؟ ديگر همسر خودش را نگاه نکند؟ وقتي عروس و دامادها به خانه من مي آيند، يک طوري دور سفره مي نشينيم که محرم ها روبه روي هم باشند. اگر ميهماني بزرگ باشد، سفره را هم جدا مي اندازيم». اما پوشش چادر فقط در درمانگاه اين بيمارستان اجباري نيست بلکه داخل بيمارستان و حتي براي ورود به اورژانس هم بايد چادر داشته باشيد. بيمارستان بقيه الله که به صورت سه يال به هم پيوسته در ١٦ طبقه متمرکز شده، يک درمانگاه مجهز و بزرگ دارد که حدود ٥٠٠ پزشک در آن مشغول به کار هستند. بيمارستان بقيه الله علاوه بر ارائه خدمات بهداشتي و درماني به نيروهاي مسلح، با ٤٠ شرکت بيمه طرف قرارداد است که بيمه گذاران آن مراکز مي توانند از خدمات بهداشتي، درماني، تخصصي و فوق تخصصي آن استفاده کنند.
    
     بيماراني که با پوشش مقنعه عمل مي شوند
     بخش زنان بيمارستان خاتم الانبيا هم با بيمارستان هاي عادي فرق دارد. سارا که به تازگي مادرش در اين بيمارستان جراحي شده به «شرق» مي گويد: «زماني که پرستاران مادرم را براي بردن به اتاق عمل آماده مي کردند، بعد از پوشيدن لباس اتاق عمل که کاملا پوشيده بود، يک مقنعه بلند سرش کردند که خيلي باعث تعجب من و مادرم شد. حال مادرم خوب نبود و به شدت استرس عملش را داشت. به نظر من تاکيد روي چنين مسئله اي آن هم زماني که بيمار به شدت استرس دارد و در شرايط روحي و جسمي خوبي نيست، لازم نيست. با توجه به اينکه مادرم من سرطان پستان داشت و دکتر ها بدن او را مي ديدند، من نمي دانم پوشيدن آن مقنعه چه لزومي داشت». سارا چادرش را مرتب مي کند و ادامه مي دهد: «عمل مادرم پنج ساعت طول کشيد. زماني که داشت به هوش مي آمد، بين خواب و بيداري همراه با آه و ناله هايي که مي کرد، احساس ناراحتي مي کرد دستش را به طرف مقنعه اي که سرش کرده بودند مي برد و مي خواست آن را از سرش دربياورد. فکر مي کنم اين نوع پوشش بيماران را نيز اذيت مي کند. به خاطر اينکه بيمه تکميلي ما طرف قرارداد اين بيمارستان بود، براي عمل به اين بيمارستان آمديم البته برخي از دوستان هم تاکيد کرده بودند تجهيزات اين بيمارستان از کيفيت بالايي برخوردار است که واقعا هم کيفيت خوبي داشت؛ براي همين به اين بيمارستان آمديم اما بيماران زن و همراهانشان در اينجا اذيت مي شوند». در سايت اين بيمارستان نوشته شده است: «رعايت منشور حقوق بيماران، با برخورد بر پايه تکريم ارباب رجوع و احترام متقابل فضايي را مهيا نمايد تا بيماران بدون هيچ گونه دغدغه و مسئله آزاردهنده اي فقط و فقط به فکر درمان خويش باشند و ان شاءالله با رضايت کامل از اين مجموعه خارج شوند که اين آرزوي قلبي ماست».
    
     درمانگاه تخصصي کوثر
     اما اين فقط بيمارستان بقيه الله نيست که از ورود زنان مانتويي جلوگيري مي کند. زنان براي عبور از در ورودي درمانگاه تخصصي شبانه روزي کوثر هم بايد چادر سر کنند؛ درمانگاهي نسبتا بزرگ که در شهرک محلاتي پايتخت واقع شده است.
     دختر جواني که به نظر مي رسد به شدت سرماخورده است، از در پارکينگ وارد درمانگاه مي شود که زني از پنجره اتاق کنار پارکينگ سرش را بيرون مي آورد مي گويد خانم از اين طرف بايد وارد شويد و او را به طرف در اتاقي که خودش در آن نشسته است راهنمايي مي کند. به طرف چادر هايي که به چوب لباسي گوشه اتاق آويخته شده اند اشاره مي کند و مي گويد يکي از آنها را سرت کن. دختر جوان يکي از چادر ها را برمي دارد. دختري که همراه او از اتاق خارج مي شود، مي گويد: «رفتي تو چادرت را دربيار، من هميشه همين کار را مي کنم».
     زن جواني که براي درمان به اين درمانگاه آمده است به «شرق» مي گويد «اولين بار که به اينجا آمدم، اصلاحالم خوب نبود. به خاطر کيست سينه ام به اينجا آمده بودم و استرس زيادي داشتم؛ چون نمي دانستم چه اتفاقي برايم مي افتد. جلوي در نگذاشتند وارد درمانگاه شوم و از من خواستند چادر سرم کنم؛ درحالي که من اصلا شرايط روحي خوبي نداشتم. از آن به بعد هروقت اينجا مي آيم آرايش نمي کنم. گاهي هم که از اين مسير رد مي شوم با اينکه کار دکتري هم داشته باشم، به اينجا نمي آيم؛ چون حوصله بحث کردن و درگير شدن با ماموران اينجا را ندارم. اينکه مي گويند آرايشت را پاک کن يا چادر سرت کن خيلي من را اذيت مي کند. همسرم سرباز است و من هم از طريق او بيمه شده ام. بيمه ما طرف قرارداد اين درمانگاه است؛ براي همين به اينجا مي آيم. قيمت هايش خيلي پايين است، اگر اين طور نبود هرگز به اينجا نمي آمدم». داخل درمانگاه که مي شويد تابلويي را مي بينيد که بخش زنان را از مردان جدا کرده است. اينجا زنان را پزشکان زن معاينه مي کنند و مردان را پزشکان مرد. زن ميانسالي با چادري که از سرش افتاده، کنار پسر ١١ساله اش که سرمي به دستش وصل است، نشسته است. پسرک به مادرش مي گويد از داخل کوله اش چيزي به او بدهد. مادر با چادري که دنبال خودش مي کشاند، کيف پسرش را برمي دارد و داخل آن را مي گردد. او به «شرق» مي گويد: «ما در شهرک شهيد محلاتي زندگي مي کنيم و اينجا نزديک ترين درمانگاه به خانه مان بود؛ براي همين به اينجا آمدم».
     اين درحالي است که به گفته يک مقام مسئول در وزارت بهداشت، مجبور کردن بيماران به پوشيدن چادر قانوني نيست. او به روزنامه «شرق» مي گويد: «اينکه بيماران را به پوشيدن چادر مجبور مي کنند قانون نيست، قانون فقط مصوبه مجلس است. بيمارستان کودکان مي تواند فقط کودکان را پذيرش کند يا بيمارستاني که مجوز بيمارستان قلب را دارد، مي تواند فقط بيماران قلب را پذيرش کند اما حق ندارد دلبخواهي افراد را پذيرش کند يا بگويد افراد اجازه ورود به بيمارستان را ندارند و بيماران را مجبور به انجام کاري خارج از قوانين بيمارستاني کند. البته در برخي از درمانگاه هايي که وقف شده اند، چنين مشکلاتي وجود دارد که فقط افراد خاص را پذيرش مي کنند؛ مثلا ايتام که البته تعداد آنها بسيار کم است و اخيرا هم چنين مجوز هايي صادر نشده است. اما به طورکلي مجبور کردن بيماران به رعايت حجاب يا هر کاري خارج از قوانين بيمارستاني مجاز نيست؛ به ويژه در اورژانس که بايد کار بيماران را خيلي زود انجام داد».
    
    آرايشت را پاك كن، بعد وارد شو / گزارش «شرق» از درمانگاه هايي كه به زنان مانتويي خدمات ارائه نمي دهند
    


 روزنامه شرق ، شماره 3058 به تاريخ 21/10/96، صفحه 13 (جامعه)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 119 بار
    



آثار ديگري از "سميرا حسيني"
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
فصلنامه سيستم هاي اطلاعاتي و مخابرات
متن مطالب شماره 1 (پياپي 21)، Jan-Mar 2018را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است