|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه اعتماد96/10/21: مصاحبه با ديوانه نمونه استان
magiran.com  > روزنامه اعتماد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4187
سه شنبه بيست و هفتم شهريور ماه 1397



خدمات سايت




 
MGID3291
magiran.com > روزنامه اعتماد > شماره 3999 21/10/96 > صفحه 14 (غير قابل اعتماد) > متن
 
      


ادامه دارد 
مصاحبه با ديوانه نمونه استان
كائوس/ ٤

نويسنده: محمد علي علومي

(توضيح: در اساطير يونان، «كائوس» به معناي آشوب، هرج ومرج و آشفتگي است. شايد هم معناي كاملا متفاوتي دارد! به هر حال چه فرقي مي كند؟! به قول حافظ: زيركي را گفتم اين احوال بين، خنديد و هيچي نگفت!)
    
    آنچه گذشت: ده ها سال قبل، يكي از استانداران ما يك بار تصميم گرفت «ديوانه نمونه استان» را انتخاب كند تا از او قدرداني شود. سرانجام، ديوانه نمونه استان انتخاب شد: «سهراب جان فلك زده». البته دكتر الفبا- مدير عجيب تيمارستان- مخالف بود و مي گفت: «هيچ معلوم نيست چه جوري پارتي بازي كرده يا چقدر پول داده كه دكترهاي تقلبي او را ديوانه نمونه انتخاب كرده اند، آن هم در كل استااان! هه! اگر انصاف در كار بود من بايد... هه! سر آدم سوت مي كشد از اين بي انصافي!»... در هر حال، براي برگزاري مراسم قدرداني، او را همراه با خبرنگارها به تيمارستان اصلي در مركز استان اعزام كردند و مراسم قدرداني از او، با اهداي هداياي ويژه اي برگزار شد. حالا ادامه داستان:
     سردبير مجله وزين «بادمجان بم»، ماهنامه فرهنگي، هنري، آشپزي، كشاورزي، ورزشي، اقتصادي، اجتماعي، سياسي، مخصوص چاپ آگهي و رپرتاژآگهي كه در دو صفحه منتشر مي شد، با آقاي الفبا صحبت كرد و بالاخره قرار مصاحبه با سهراب جان گذاشته شد. براي انجام اين كار، سردبير مرا انتخاب كرد.
     وقتي كه به تيمارستان شهرمان رسيدم، در فلزي زنگ زده و نيمه پوسيده آنجا هنوز تعمير نشده بود. آن وقت ها اين در، يكي از معدود شاهكارهاي هنري شهرمان به حساب مي آمد. روزي روزگاري، گويا در اواخر سلطنت احمدشاه قاجار، يك نقاش آواره قهوه خانه اي، شكل يك شكارچي با تير و كمان و انگشت به دهان و يك آهوي تيرخورده و بهت زده را روي در كشيده بود كه حالا به خاطر تصادف و برخورد وانت بار، هردوشان كج وكوله شده بودند و البته از خيلي سال قبل، رنگ روي شان هم پريده بود.
     من از لابه لاي در به زحمت گذشتم. مواظب بودم كه تكه پاره هاي فلز، دست و بالم را زخم نكنند و لباس هايم تكه پاره نشوند. در محوطه تيمارستان، وانت بار مشكي و خاك آلوده، زير سايه درخت ها بود. راننده هم كنار وانت، روي زمين لميده بود و زير لب آوازي زمزمه مي كرد. ته وانت بار و سقفش پر از گنجشك هايي بود كه تا مرا ديدند، پريدند. راننده با نيم نگاهي به من از جا برخاست. خميازه مفصلي كشيد و چشم هاي قي كرده اش را با مشت ماليد. سلانه سلانه به طرفم آمد و گفت: كبريت داري؟
     داشتم، دادمش. راننده سيگار از پشت گوش خود برداشت و آتش زد. پرسيد: تو ديوانه اي؟
     گفتم: نمي دانم، نه به گمانم.
     ترسيدم كه تا بيايم و ثابت كنم كه از ديوانه هاي آن جا نيستم، مدتي گرفتار بشوم.
     - پس چه كاره اي؟
     راننده پرسيد و دود سيگار را به صورتم دميد.
     گفتم: مطبوعاتي هستم.
     خنديد و گفت: خب، پي بگو پس! همان ديوانه اي و خودت خبر نداري... بگو ببينم: فلاني نيستي تو؟
     گفتم: چرا، هستم.
     راننده با حركت سر گفت: جناب الفبا منتظرت هستند. باهات كار دارند.
     گفتم: ولي من بايد با سهراب جان مصاحبه كنم.
     گفت: وقتي الفبا فرمايش مي فرمايد كه كارت دارد، نه و نو نبايد باشد... هنوز كه وايستادي! دِ برو دِ!
     مرا به طرف دالاني تاريك و باريك هل داد. صداي قدم هايم در آن دالان مي پيچيد كه انگار انتها نداشت. ترسيدم. برگشتم. راننده دم دالان ايستاده بود. غريد: دِ برو نفله! و الّا هرچي ديدي از چشم خودت ديدي!
     خواه ناخواه به راه افتادم. دالان دايما مي پيچيد و تاريك تر از قبل مي شد. از اطرافم صداهايي مي شنيدم كه بلند و آهسته به هم مي گفتند:
     - طرف دارد از ترس مي ميرد...
     - بعله، آنكه بعله...
     - دارد مي رود پيش الفبا...
     - خودم مي دانم، معلوم نيست سيگار دارد؟!
     - خب بپرس!...
     صداي آب مثل شرشر نهر در دالان تاريك مي پيچيد. مي ترسيدم و نمي فهميدم كه اين همه صداها از كجاست؟... سايه هايي تاريك تر از تيرگي دالان در دور و برم راه مي رفتند. حتي چندبار با سايه ها به هم برخورديم و حس كردم كه انگار بايد آدمي زاد باشند. اما آيا ديوانه نيستند؟ ديوانه هاي خطرناك؟...
     بي رمق شدم. عرق سرد سرتاپايم را پوشاند، باز به زحمت به راه افتادم. دالان پيچ خورد و حالا روشنايي روز در فاصله اي نسبتا دور، چشم هايم را زد. همان وقت يكي از سايه ها از پشت تخته سنگي صاف و بزرگ، برخاست. مردي بود وحشي شمايل و بوي چرك مي داد: «دكتر الفبا»!...
     اينكه آنجا چه گذشت، خيلي مفصل است و بماند براي يك وقت ديگر... در هر حال، با اجازه دكتر الفبا، مدير تيمارستان شهر، خبرنگار مجله «بادمجان بم» -كه من باشم- به ديدار سهراب جان فلك زده مي رود تا با او گفت وگو كند كه معلوم شود سهراب جان چه كار كرده و چه زحماتي كشيده تا شده است «ديوانه نمونه استان» و افتخار شهر كوچك ما.
     طبيعتا ادامه دارد
    ادامه دارد: مصاحبه با ديوانه نمونه استان / كائوس/ ٤
    


 روزنامه اعتماد، شماره 3999 به تاريخ 21/10/96، صفحه 14 (غير قابل اعتماد)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 14 بار
    



آثار ديگري از "محمد علي علومي"

  بله، دود از سرم بلند مي شد! / كائوس/ ٨
محمد علي علومي، اعتماد 12/11/96
مشاهده متن    
  يا قمه يا چك ٤٠ هزار توماني / كائوس/ ٧
محمد علي علومي، اعتماد 5/11/96
مشاهده متن    
  اسمش صفر بود نه قيصر! / كائوس/ ٦
محمد علي علومي، اعتماد 28/10/96
مشاهده متن    
  ديوانه نمونه در مركز استان / كائوس/ ٤
محمد علي علومي، اعتماد 14/10/96
مشاهده متن    
  عكس يادگاري با ديوانه نمونه / كائوس/ ٣
محمد علي علومي، اعتماد 7/10/96
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
مجله تحقيقات علوم قرآن و حديث
متن مطالب شماره 2 (پياپي 38)، تابستان 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است