|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه كيهان96/11/24: مرثيه تنهايي
magiran.com  > روزنامه كيهان >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 22028
چهار شنبه 25 مهر 1397



خدمات سايت




 
MGID2827
magiran.com > روزنامه كيهان > شماره 21843 24/11/96 > صفحه 8 (اجتماعي) > متن
 
      


مرثيه تنهايي
كالبد شكافي بزرگ ترين دستاورد سبك زندگي مدرن

نويسنده: زهرا كيايي *

آسيبي که بسياري از انديشمندان جهان نسبت به آن هشدار داده اند و «واتسون» آينده پژوه غربي آن را به عنوان يکي از پررنگ ترين بحران هاي بشري در سال 2050 معرفي مي کند؛ «تفرد» و «تنهايي» است! امري که با نگاهي گذرا به وضعيت جوامع، توسط هريک از ما قابل لمس است و اخيرا با اعلام انگلستان مبني بر اضافه کردن وزارتخانه اي جديدالتاسيس در دولت با عنوان «وزارتخانه تنهايي»، «بحران سنج» جامعه شناسان و روانشناسان را که مدت هاست مرزهاي هشدار را درنورديده به آلارمي جهاني رسانيد که صداي آن گوش کوچک و بزرگ را سخت آزرد! اکنون همه مردم جهان خود را در معرض تهديدي بزرگ مي بينند که ديگر مربوط به سال هاي پيريشان نيست، بلکه دقيقا در اوج جواني آنان را به مبارزه مي طلبد. تفرد و در نتيجه تنهايي پيامد بزرگي است که عصر مدرن آن را براي ساکنان خود به ارمغان آورده است! اما آن بر اثرچه عواملي ايجاد مي شود و چه پيامدهايي را متوجه ما مي کند؟ و چه کساني را به کام خود فرو خواهد برد؟
    
    وزارتخانه تنهايي!
    مدتي پيش اخباري در جهان منتشر شد مبني بر آنکه انگلستان با داشتن جمعيت 9 ميليوني از انسان هاي تنها، تصميم به تاسيس وزارتخانه اي جديد به نام وزارتخانه تنهايي گرفته است! چرا که مشکلات عمده اين جمعيت ميليوني نيازمند تخصيص توان و بودجه اي مستقل است. اين خبر پيشاني آسيبي گسترده در عمق جوامع انساني است؛ آسيبي که از يک سوي از دل جمعيت پيري بيرون مي آيد که پيوسته بر تعدادشان افزوده و متقابلا از تعداد جوانان کاسته مي شود و در نتيجه هر روز شاهد اضافه شدن بر تعداد ساکنين «پير تنها» در آپارتمان هايشان هستيم اما از آن دردآورتر، افزايش روزافزون جوانان تنهاي ساکن آن آپارتمان هاست! فرآيندي که نسل بشر را و به ويژه نسل اقوامي خاص را بيش از سايرين، تهديد مي کند.
    
    مسيري که به اين مقصد منتهي شد...
    «اينديويژواليسم» يا «فردي گرايي» زائيده هماني است که «سبک زندگي مدرن» از آن تولد يافت. تفکري با بنيان هاي فلسفي و سياسي که ايسم هاي زيادي را به عنوان فرزندان متعددش تربيت کرده و به جوامع بشري تحويل داده است. در تفکر فردي گرايي که امروزه اکثريت مردم جهان را با خود همراه کرده؛ هر فردي به دنبال جدايي خود و تمامي متعلقاتش از سايرين است. از فرزندان خردسال دو ساله تا پدر و مادر يک خانواده، هريک در تلاش براي داشتن اتاقي مستقل، تلويزيون جدا براي دسترسي به شبکه هاي مورد علاقه خود، رايانه هاي مستقل و حتي اخيرا داشتن حمام و سرويس بهداشتي هاي مستقلند! از دورهمي هاي گرم خانوادگي اثري نيست و شدت آن به هر ميزان که به سوي صنعتي تر شدن و مدرن شدن جوامع پيش مي رويم افزون مي شود، اکنون زنان از استقلال مالي سخن گفته و بر اساس آن عمل مي کنند تا امورات خود را از همسرانشان سوا کنند و مردان پذيراي اين جدايي در پي کاستن از مسئوليتي که در طول تاريخ همواره بر دوششان بوده هستند، فرزندان در سنين پايين نوجواني والدين را نسبت به مداخله در تصميماتشان برحذر مي دارند و خود را در انتخاب تنهاي تصميمات بزرگ و کوچک زندگي شان محق مي شمارند. همه اين ها براي حرکت سريع تر به سوي آن چيزي است که نامش را رفاه و آسودگي مي گذارند و همين امر سبب فرار کردن آنان از هرگونه رنج با ديگران بودن و مسئوليت پذيري منسوب به آن است.
    امري که امروزه به عدم تمايل به ازدواج کردن مگر در سنين بالاي 35 سال، مرثيه پرتکرار جدايي همسران، يا ازدواج بدون فرزندآوري، يا فرزندآوري محدود به يک يا دو منتهي شده است و آن وقت شاهد حضور نسلي بدون فاميل و فرزند خواهيم بود و والديني که هرچند امروزه سني حداکثر 40 ساله دارند و در اوج فعاليت هاي ميانسالي و جواني شان کمتر به اين امورات مهم مي انديشند اما با گذر زمان به انسان هاي پير تنهاي بي مراقب و ساکنين آپارتمان هاي تنها يا خانه هاي سالمندان بدل مي شوند و جواناني که زندگي هاي مجردي و به دور از به زعم خود آزارهاي يک شريک را بر هرچيز ترجيح مي دهند حتي اگر با افسردگي و اضطراب و بيماري هاي توهم محور همراه شوند و ذهني سرشار از آشوب و سرگرداني و بي هدفي نصيب شان شود.
    حضور ابزارهايي که نامشان بر خلاف کارکردشان «ابزارهاي ارتباط جمعي» است مزيد بر علت مي شود و همگان در حالي که اين ابزارهاي ارتباط جمعي را در دست دارند و در شبکه هاي اجتماعي پرسه مي زنند و در اجتماع راه مي روند و در ميهماني هرچندماه يک بار خانوادگي نشسته اند با گوشي هايي در گوششان از ديگران خود را متمايز مي کنند و در ميان جمع نيز تنهايي با افکار و اشيا حاضر در دستشان را برمي گزينند. همين ابزارها آنان را در تبليغات و وبلاگ ها و کانال ها به سمت زندگي همراه با بهترين امکانات شخصي و خانوادگي تشويق مي کند و روياي لاکچري گري را در اذهان شان مي کارد که چنانچه فرد را به ديدن فيلم و کار در شبکه هاي اجتماعي معتاد نکند، خود سبب غفلت از ساختن زندگي آينده اش خواهد شد در بهترين حالت به کار شبانه روزي براي جمع آوري ثروت کافي براي لاکچري نشيني وامي دارد.
    به دلايل فوق اضافه کنيد رقابت جوانان را بر سر مدرک گرائي که بيش از مردان، زنان و دختران را به خود مشغول ساخته. اکنون کشور ما ايران پيشتاز همه کشورهاي جهان در حضور زنان و دخترانش در مراتب بالاي دانشگاهي است و آن را عامل فخر خود در مجامع جهاني مي داند. افتخار بر سر پيشي گرفتن در«سبک زندگي تنهايي» نسبت به خود جوامع مبدع آن! زنان و دختراني که تا ميانسالي شان جمله «مي خواهم درسم را بخوانم» در برابر خواستگارانشان ورد زبانشان بود و پسران ناکامي که تا گذراندن سال هاي سربازي شان و بازگشت پيروزمندانشان جايي براي خود در ميان صندلي هاي اشغال شده دانشگاهي و مشاغل اجتماعي پر شده توسط جنس مخالفشان نمي يافتند و در حاليکه خود توسط مادرانشان کم مسئوليت و بلکه بي مسئوليت و آسوده طلب تربيت يافته بودند جامعه را خواهان خود نيافته سر در گريبان شکست هاي عشقي و شغلي و انتخاب تنهايي فرو مي بردند.
    
    دستاورد رواني ليبراليسم
    «واتسون» آينده پژوه بنياد آينده پژوهي «رند» در ايالات متحده آمريکا در پيش بيني بحران هاي جهان تا سال 2050 ، تفرد، افسردگي، اضطراب، خيانت و بدهي را از جمله پررنگ ترين بحران هاي بشري بر مي شمرد. واژگاني که همين امروز نيز به خوبي با آنها آشناييد. بدون شک چنان سبک زندگي که در بالا از آن ياد شد محصولاتي اين چنين به دنبال خواهد داشت و بدهي همان چيزي است که امروزه اغلب مردمان جهان براي دستيابي به زندگي که رسانه ها برايشان متصور شده اند خانه و ماشين و ازدواج و ابزارهاي منازلشان را بدهکارند، و حتي مسافرت هاي آنچناني شان را. و اوج گيري خيانت هاي زوجين يا شرکاي مالي و تجاري و سياسي و غيره را نيز همگان شاهدند. اين دستاورد تفکري است که نامش را ليبراليسم نهادند و سبک زندگي مولود آن را در همه جوامع جهاني با ابزار رسانه ها گستردند و به آن مفتخرند. اما انديشمنداني که نمي توانند چشم بر روي تهديدهاي دهشت انگيز نسل بشر ببندند آن را هشدار داده و مي دهند. ميليون ها نفر از مردم جهان در حالي که خود را مسيحي يا مسلمان مي نامند و يا خود را چيني يا روسي يا ايراني و آلماني مي شناسند پيش از همه اين نسبت هاي ديني و ملي و فرهنگي، گويي وجودشان به تفکرات ليبراليسم آميخته اما آن را نمي شناسند زيرا شاخ و برگ هايش را نمي دانند و صرفا آن را يک تفکر فلسفي يا سياسي تصور کرده اند، اما آن چيزي است که روانشناسان و جامعه شناسان را موظف مي کند تا به آسيب شناسيش بپردازند و مردمان را به شناخت و آشنايي با پيامدهاي رواني و اجتماعيش آگاه کنند.
    
    مرثيه تنهايي
    اينکه امروز در کشورهاي مهد «سبک زندگي مدرن» که براي مردم جهان زندگي سرشار از آرامش و نيک بختي را وعده مي دهد و تصوير خود را به عنوان سرزمين موعود در ذهن و دل مردمان جهان حک کرده است تا کوچک و بزرگ سلامت جسم و روان را در ورود و سکونت در آن سرزمين ها بدانند يا اگر توان شان نمي رسد در سرزمين محل زندگي شان، خود و اطرافيانشان را با آن مشابه سازي کنند، به نقطه اي رسيده اند که با تاسيس وزارت خانه تنهايي و تصويب قوانيني اينچنيني که زنان مجرد تنها مي توانند براي پاسخ به نيازهاي عاطفيشان 50 دلار بپردازند تا آنکه فقط بر شانه هاي يک مرد سر بگذارند بيانگر يک رخداد دهشتناک براي تمدن غرب و آرمان ها و تفکرات فلسفي و سبک زندگي آن است، و اين دقيقا همان مرثيه اي است که بايد بر نسل دلبسته به وعده هاي ليبراليسم سر داد، زنان و مرداني که تنهايي را از جواني تجربه مي کنند و به گدايي عاطفه و خريد عشق مي پردازند. اگر به کشور خودمان هم نگاهي بيندازيم، با افرادي مواجه مي شويم که بي ارتباط به عقايد دين مداران شان مجريان سبک زندگي و تفکر ايسم هاي ورودي از سرزمين هاي آنگلوساکسونيند و طبعا مبتلا به همان رنج ها و آسيب ها. بدون شک اين مرثيه را بايد بر پيکر عشق هاي بي جان و عواطف خاموش و علايق تجارت مدار آنان نيز سر داد. مرثيه اي براي دردي که به آن افتخار مي کنند و افسردگي ها و بيماري هاي شخصيتي و هويتيش را مي ستايند و درحالي که چراغ شادابي و سلامت شان رو به افول است کف مي زنند و خنده هاي بيمارگون سر مي دهند و بر همان حال زندگي خويش را به پايان ناميمون و تاريکش منتهي مي کنند. تاريکي اي که مي رود تا اجتماعات را با بحران هاي عظيمي چون پيرهاي تنها و افسرده و بيمار و نابودي نسل و اجتماع آنان مواجه کند.
    
    * دکتراي روانشناسي مرثيه تنهايي / کالبد شکافي بزرگ ترين دستاورد سبک زندگي مدرن
    


 روزنامه كيهان، شماره 21843 به تاريخ 24/11/96، صفحه 8 (اجتماعي)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 12 بار
    



آثار ديگري از "زهرا كيايي "

  ساعت 25
زهرا كيايي، كيهان 15/10/88
مشاهده متن    
  نقد سوم
زهرا كيايي، كيهان 17/6/88
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
Iranian Journal of Medical Physics
شماره 4 (پياپي 58)
 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است