|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه جام جم96/11/24: فضاي مجازي انسان ها را تنها كرده
magiran.com  > روزنامه جام جم >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 5049
دوشنبه سي ام بهمن ماه 1396



خدمات سايت




 
MGID2835
magiran.com > روزنامه جام جم > شماره 5044 24/11/96 > صفحه 12 (سينما) > متن
 
 


فضاي مجازي انسان ها را تنها كرده
كارگردان «جشن دلتنگي» در گفت و گو با جام جم

نويسنده: ساناز قنبري

پوريا آذربايجاني از تجربه گراترين فيلمسازان جواني است که در هر فيلم با موضوعي متفاوت از تجربه قبلي اش مخاطب را غافلگير مي کند. او در سي و پنجمين جشنواره جهاني فيلم فجر با فيلم سينمايي «اروند» روايت شهداي غواص را به تصوير کشيد، اما در تازه ترين اثرش «جشن دلتنگي» مستقيما سراغ موضوعي رفته که گريبانگير بيشتر انسان هاي دنياي امروز است. فضاي مجازي و ارتباط انسان ها با آن مساله اي است که آدم ها را بدون آن که خود بدانند، دچار از هم گسيختگي و تنهايي کرده و اين بحراني است که آذربايجاني با نگراني از آن سخن مي گويد. به مناسبت اکران اين فيلم در جشنواره فيلم فجر گفت وگويي با اين کارگردان جوان انجام داده ايم که در ادامه مي خوانيد.
    
    معمولا جوانان فيلمسازي که از کانال دانشگاه و فضاي آکادميک هنر وارد سينما مي شوند به آثار هنر و تجربه اي و جشنواره اي تمايل دارند، اما به نظرم شما چه در سينما و چه در تلويزيون کارهاي متفاوت و داستان گويي مي سازيد، اين تفاوت در شيوه کار به چه دليلي است؟
    در درجه اول از شما ممنونم که به اين نکته توجه کرديد. علاقه اصلي من ادبيات داستاني است و در عين حال هر وقت مي خواهم فيلم بسازم قطعا موضوعي درگيرم کرده که در نهايت مرا به اين نتيجه مي رساند که بايد راجع به آن فيلم بسازم. در عين حال البته فيلم خودم را مي سازم، نه اين که بخواهم موفقيت هاي ديگران را تکرار کنم. من اگر فيلم مي سازم به خاطر ذات قصه گفتن است، حالا اين که در جشنواره هاي مختلف داخلي و خارجي موفق مي شود يا نه داستان هاي بعدي است. اساسا فکر مي کنم خيلي از فيلمسازان کنوني ما در فيلمسازي بيشتر دنبال اين هستند که از خودشان يک برند بسازند. به عبارت ديگر خودشان جلوتر از فيلمشان مي ايستند، اما من در فيلمسازي به اين فکر مي کنم فيلمي بسازم که بتوانم از آن دفاع کنم و پاي آن بايستم.
    
    فضا و فرم «جشن دلتنگي» ربطي به فيلم قبلي تان «اروند» ندارد. چطور شد بعد از يک فيلم ملي ميهني سراغ فيلمي اجتماعي و درام رفتيد؟
    چيزي که براي من بسيار اهميت دارد، روابط سالم انساني فارغ از هرگونه بينش سياسي و بينش مذهبي است. اين مساله نه تنها در ساخت جشن دلتنگي، بلکه در ساخت اروند و حتي ديگر آثارم هم وجود دارد. جشن دلتنگي و اروند، گرچه فضايي مغاير با هم دارند، اما در بينش و تفکر کاملا شبيه هم هستند. جشن دلتنگي از دغدغه شخصي من که ارتباط آدم ها با يکديگر است، مي آيد. به نظرم در دنياي امروز فضاي مجازي به قدري زندگي انسان ها را گرفته که ديگر وقت ارتباط رو در رو را با هم ندارند و صرفا به پيامک دادن به هم بسنده مي کنند که قطعا اين رويه زندگي در دراز مدت براي انسان ها خطرناک است. چون آدميزاد موجودي اجتماعي است که در روزگار فعلي با استفاده نادرست از اين فضاهاي مجازي دچار تنهايي شده. جشن دلتنگي با اين دغدغه نوشته و ساخته شد.
    
    پس روابط انسان با فضاي مجازي را نقد کرديد؟
    ما تنها در متن و اجراي داستان يک آيينه جلوي مخاطب گرفته ايم و مخاطب مي تواند وضعيت زندگي خودش را در آن ببيند. بنابراين ممکن است خودش، خود را نقد و قضاوت کند، اما من به عنوان فيلمساز اين کار را نکردم.
    
    نکته مثبت آثار شما اين است که برخلاف جريان فعلي فيلم هاي اجتماعي، فيلم هاي شما هميشه قهرمان دارد و اين موضوعي است که در سينماي مان کم داريم!
    ببينيد از آنجا که جشن دلتنگي داراي چهار روايت متقاطع است، نمي توان گفت از اول تا آخر فيلم يک قهرمان دارد؛ چون در واقع هر کدام از اين روايت ها قهرمان هاي خودش را دارد. من و همسرم (مونا سرتوه) فيلمنامه اين کار را نوشتيم و در نهايت به اين نتيجه رسيديم اگر قرار است آيينه اي روبه روي مخاطب بگذاريم، بهتر است آيينه اي باشد تا فراگيري گسترده تري داشته باشد و آدم هاي بيشتري بتوانند با آن همذات پنداري کنند. به همين دليل تعداد روايت خود را از يک به چهار رسانديم تا طبقات اجتماعي بيشتري را در فيلم بگنجانيم تا مخاطب بتواند خود را در يکي از اين روايت ها پيدا کند.
    
    نحوه انتخاب بازيگران به چه صورت بود؟
    هر زمان با همسرم نگارش فيلمنامه اي را آغاز مي کنيم تصوراتي راجع به آدم ها داريم. خوشبختانه آدم هايي که در نهايت براي اين فيلم انتخاب کرديم به تصورات مان خيلي نزديک بودند و الان وقتي نتيجه کار را مي بينم احساس مي کنم براي هيچ يک از نقش هايم نمي توانستم آدم هاي بهتري را انتخاب کنم. در جشن دلتنگي هر کسي در جاي خودش خيلي خوب بازي مي کند.
    
    شما حتي در فيلم هايي که رگه هاي تلخ و احساسي هم دارد باز هم اميد را فراموش نمي کنيد و مخاطب را به طور مطلق تلخ و ناراحت از سالن روانه بيرون نمي کنيد. اين کار دليل خاصي دارد؟
    جوان تر که بودم قصه هايي تلخ تر داشتم، اما الان احساس مي کنم يک اتفاق را بايد از جهات مختلف ديد و اين نگاه چندوجهي هم فضاهاي روشن را به ما نشان مي دهد و هم تاريک را. من خودم در زندگي آدمي هستم که هر اتفاقي برايم مي افتد مي گويم «الخير في ما وقع». به اين خاطر که فکر مي کنم آنقدر بزرگ و توانا نيستم که پشت اتفاقات تلخ را ببينم و شايد همين نگاه به کارهايم هم سرايت کرده است. در جشن دلتنگي همان طور که گفتم چهار روايت داريم که هر کدام به فراخور موضوع شان شيرين و گاه تلخ تمام مي شوند.
    
    تغيير و تحولات جشنواره فجر امسال را چطور ارزيابي مي کنيد؟
    قطعا من به اندازه دبير جشنواره به فضاي کلي جشنواره اشراف ندارم و نمي دانم ايشان بر چه اساس چنين تصميماتي را گرفتند، اما اگر من تصميم گيرنده بودم بخش فيلم اولي ها (نگاه نو) را حذف نمي کردم. چون در اين صورت است که يک سري استعداد جوان خودشان را به سينما معرفي مي کنند و اين خيلي خوب است. در عين حال احساس مي کنم جشنواره فجر بعد از اين همه سال که از برگزاري اش مي گذرد بايد به ثباتي رسيده باشد که سياستي کلي را براي جشنواره طراحي کند. اين که هر سال دبيري با يک سري سياست جديد پا به اين ميدان مي گذارد چندان جالب نيست.
    
    پس به نظرتان حضور يک دبير براي دوره هاي مختلف جشنواره فجر مي تواند جشنواره را به ساختاري ثابت برساند؟
    بله، حضور يک دبير ثابت يا حداقل حضور يک شوراي سياستگذاري ثابت که هر سال قوانين جديدي در جشنواره به اجرا درنيايد. من البته به عنوان يکي از فيلمسازاني که در اين جشنواره حضور دارم به نظرات دبير جشنواره و باقي تصميم گيرندگان احترام مي گذارم. چون قطعا آنها چيزهايي مي دانند که من در جريان آن نيستم.
    فضاي مجازي انسان ها را تنها کرده / کارگردان «جشن دلتنگي» در گفت و گو با جام جم
    


 روزنامه جام جم، شماره 5044 به تاريخ 24/11/96، صفحه 12 (سينما)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 8 بار



آثار ديگري از "ساناز قنبري"

  به عشق همه مردان و زنان جنگ بازي كردم / مونا فرجاد در گفت و گو با جام جم از ايفاي نقش در «ماهورا» مي گويد
ساناز قنبري، جام جم 25/11/96
مشاهده متن    
  گفت و گو با كامبيز ديرباز، بازيگر فيلم «سوءتفاهم»: براي سيمرغ بازيگري نمي كنم
ساناز قنبري، جام جم 15/11/96
مشاهده متن    
  آرامش زندگي ام را از دعاي مردم دارم / گفت و گو با فلور نظري، بازيگر فيلم «افسانه گل آباد»
ساناز قنبري، جام جم 12/11/96
مشاهده متن    
  بچه مثبت سينما شدم! / گفت و گو با سپند اميرسليماني بازيگر فيلم «ثبت با سند برابر است»
ساناز قنبري، جام جم 10/11/96
مشاهده متن    
  گفت و گو با محمدهادي كريمي، كارگردان و عضو هيات انتخاب جشنواره فيلم فجر: محدوديت فهرست را بپذيريم
ساناز قنبري، جام جم 8/11/96
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
نشريه مهندسي عمران فردوسي
متن مطالب شماره 1 (پياپي 3001)، پاييز 1396را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1396-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است