|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه دنياي اقتصاد96/12/22: اختلاف قيمتي بزرگان اوپك
magiran.com  > روزنامه دنياي اقتصاد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4431
سه شنبه سوم مهر ماه 1397



خدمات سايت




 
MGID3360
magiran.com > روزنامه دنياي اقتصاد > شماره 4289 22/12/96 > صفحه 1 (صفحه اول) > متن
 
 


اختلاف قيمتي بزرگان اوپك
نزاع ايران و عربستان در بازار نفت بر سر چيست؟



    
    دنياي اقتصاد : وزير نفت ايران با مناسب خواندن قيمت نفت ۶۰ دلاري، نفت ۷۰ دلاري را موجب رشد توليدات نفت شيل مي داند. در مقابل مقامات سعودي بر هدف گذاري نفت ۷۰ دلاري تاکيد دارند. وزير نفت عربستان مي گويد درخصوص توان شيل اغراق شده است. وال استريت ژورنال تفاوت هاي ايران و عربستان در ميزان وابستگي به درآمدهاي نفتي را عامل هدف گذاري قيمتي متفاوت اين دو کشور مي داند و مي گويد شکاف انتظارات قيمتي بين بزرگان اوپک مي تواند به پايان توافق نفتي منجر شود.
    «اوپک پس از بيش از يک سال اتحاد براي کاهش توليد، حال به دو گروه تقسيم شده است. در يکسو، عربستان سعودي قرار دارد که خواهان قيمت نفت ۷۰ دلاري يا حتي بالاتر است و در سوي ديگر ايران قرار دارد که قيمت ۶۰ دلاري را مناسب ارزيابي مي کند.» اين جملات بخشي از گزارش وال استريت ژورنال است که به تغيير نگرش بزرگان اوپک به قيمت نفت پرداخته. وزير نفت ايران در گفت و گو با اين نشريه نفت ۶۰ دلاري را براي اوپک مناسب ارزيابي کرده است درحالي که عربستان خواهان نفت ۷۰ دلاري است. بر اساس اين گزارش، انتظارات متفاوت اين دو غول اوپک از قيمت نفت به اختلاف ديدگاه هاي آنها نسبت به توان توليدکنندگان شيل در سطوح قيمتي ۷۰ دلار و تفاوت سياسي و اقتصادي آنها باز مي گردد. وال استريت ژورنال هشدار داده که اختلافات و انتظارات متفاوت در اوپک مي تواند به پايان توافق نفتي اين سازمان که عامل اصلي رشد قيمت ها در ماه هاي اخير بوده است، منجر شود. اين بررسي درحالي از سوي وال استريت ژورنال مطرح شده که «دنياي اقتصاد» پيش از اين در گزارشي با عنوان «هدف گذاري نفت ۷۰ دلاري از سوي سعودي ها» به اختلاف ديدگاه ها بين بزرگان نفتي پرداخته بود. در اين گزارش با اشاره به مشکلات اقتصادي عربستان و نياز اين کشور به قيمت هاي بالاتر نفت، افزايش توليدات شيل به عنوان يکي از خطرات قيمت گذاري جديد عربستان عنوان و گفته شده بود: «سعودي ها در حالي خواهان افزايش قيمت ها بر خلاف روال سنتي خود هستند که ايران، نفت ۶۰ دلاري را مناسب مي داند. از اين رو احتمال فروپاشي ائتلاف نفتي به دنبال عميق شدن شکاف انتظارات بزرگان نفتي از اين توافق، تهديد ديگري است که تلاش سعودي ها براي افزايش هرچه بيشتر قيمت ها به دنبال دارد.»
    
    ايران خواهان نفت ۶۰ دلاري
    به گزارش وال استريت ژورنال، بيژن زنگنه، وزير نفت ايران گفته است که ايران مي خواهد اوپک براي نگه داشتن قيمت در حدود ۶۰ دلار تلاش کند تا مانع رشد بيش از پيش توليدات شيل شود. اين اظهارات در حالي مطرح است که روز گذشته نفت خام آمريکا حدود ۶۲ دلار معامله شد و نفت برنت نيز بين ۶۵ تا ۶۶ دلار بر بشکه نوسان مي کرد.
    زنگنه معتقد است اگر سطح قيمت ها به حدود ۷۰ دلار در هر بشکه افزايش يابد، توليدات شيل آمريکا هرچه بيشتر رشد خواهند کرد. توليدکنندگان شيل نسبت به بزرگان نفتي عضو اوپک از انعطاف بيشتري برخوردارند. آنها همراستا با افزايش قيمت نفت به راحتي مي توانند توليدات خود را افزايش دهند و در زمان کاهش قيمت ها سطح توليداتشان را کاهش دهند. توليدکنندگان شيل در سال گذشته توليدات خود را به دنبال افزايش قيمت نفت به خوبي افزايش داده اند و از سطوح کمتر از ۹ ميليون بشکه در روز در حال حاضر به مرز ۴/ ۱۰ ميليون بشکه در روز رسانده اند. علاوه براين آمريکا در يک سال اخير به رقيبي بزرگ در بازارهاي صادراتي اوپک تبديل شده است. بر اساس گزارش اداره اطلاعات انرژي آمريکا، ميزان صادرات نفت آمريکا در ۶ ماه گذشته حدود ۵/ ۱ ميليون بشکه در روز بوده که نسبت به ۶ ماه پيش از آن تقريبا دو برابر شده است. پيش بيني مي شود تا ميانه هاي دهه ۲۰۲۰ ميزان صادرات نفت آمريکا به ۴ ميليون بشکه در روز برسد. اين سطح از صادرات با ميزان فروش نفت عراق که دومين توليدکننده بزرگ اوپک است رقابت مي کند. آمار نشان مي دهد آسيا بزرگترين خريدار نفت آمريکا بوده است.
    اين در حالي است که آسيا بازار سنتي اوپک به خصوص توليدکنندگان نفت خاورميانه محسوب مي شود و همچنين به دليل رشد مصرف کشورهاي آسيايي بازار اين منطقه اهميت ويژه اي براي اوپک دارد. اما آمريکا در حال تسخير اين بازار رو به رشد است. موسسه وود مکنزي اخيرا با انتشار يادداشتي هشدار داد که اوپک بايد مراقب باشد؛ چراکه توليدکنندگان شيل مي توانند سهم بيشتري از بازار آسيا را بربايند. اين موسسه پيش بيني کرده که صادرات آمريکا تا پنج سال آينده حدود ۴۰ درصد از رشد تقاضاي تک محموله اي از سوي کشورهاي آسيايي را پوشش خواهد داد و سهم کمتري براي افزايش صادرات اوپک باقي مي ماند.
    وزير نفت کشورمان همچنين در مورد تلاش هاي قبلي اوپک براي رقابت با نفت شيل ابراز ترديد کرده و گفته است: ديدار مقامات اوپک و توليدکنندگان شيل که در حاشيه کنفرانس انرژي هوستون آمريکا دوشنبه هفته پيش برگزار شد، کاملا غيرضروري بود؛ چراکه شرکت هاي توليدکننده نفت شيل نمي توانند در مورد توليد به يک توافق جامع برسند. وي افزوده است: تعداد آنها حدود ۱۰۰ شرکت است و آنها اتحاديه براي توليدکنندگان شيل ندارند؛ بنابراين تنها ابزاري که اوپک براي مديريت بازار در دست دارد، کاهش توليد است.
    زنگنه در گفت وگو با اين نشريه گفته است که ايران در نشست آتي اوپک به افزايش توليدات خود تاکيد خواهد کرد. ايران حدود ۸/ ۳ ميليون بشکه در روز نفت توليد مي کند و مي تواند حدود ۱۰۰ هزار بشکه در روز به اين ميزان بيفزايد، اين افزايش توليد به طور بالقوه مي تواند سبب کاهش قيمت نفت شود. وزير نفت کشورمان بر اين باور است که اوپک در نشست ماه ژوئن ممکن است با شروع لغو تدريجي محدوديت توليد نفت در سال ۲۰۱۹ موافقت کند. اين در حالي است که مقامات عربستان سعودي به وضوح با چنين اقدامي مخالفند.
    
    اختلافات در اوپک اوج مي گيرد؟
    در حالي توليدات شيل با افزايش قيمت ها به موجي شبيه شده که در حال بلعيدن سهم اوپک در بازار نفت و مانع افزايش قيمت ها است که عربستان سعي مي کند توان توليدکنندگان شيل را کمتر از واقعيت نشان دهد. آنها بر اين باورند که توافق اوپک با توليدکنندگان خارج از اوپک از جمله روسيه به عنوان بزرگ ترين توليدکننده نفت در جهان به عنوان يک موج شکن عمل مي کند.
    خالدالفالح، وزير انرژي عربستان ژانويه گذشته در نشست مجمع جهاني اقتصاد داووس سوئيس گفت: «من نگران رشد توليدات آمريکا نيستم و گمان نمي کنم نفت شيل مي تواند ما را از بين ببرد. بازگشت دوباره توليدات شيل به بازار جهاني نفت يا حتي افزايش سهم آنها در اين بازار، تهديدي براي ديگر توليدکنندگان نفت خام به شمار نمي رود.» فالح مدعي است که آژانس بين المللي انرژي در مورد تاثير نفت شيل بر بازار اغراق مي کند. او اخيرا نيز گفته است: اوپک تا پايان سال ۲۰۱۸ به توافق کاهش توليد نفت پايبند خواهد بود، حتي اگر اين توافق موجب شود ميزان تقاضا به بيش از عرضه نفت برسد و موجب افزايش قيمت ها شود. بر اساس گزارش وال استريت ژورنال، فالح هرگز به طور عمومي اعلام نکرده که خواهان قيمت ۷۰ دلار در هر بشکه است. اما مقامات عربستان به طور خصوصي مي گويند که براي تامين مخارج برنا مه هاي بلند پروازانه اقتصادي و نظامي محمد بن سلمان، وليعهد عربستان سعودي و فروش سهام شرکت دولتي نفت اين کشور(آرامکو) به بهاي مناسب، خواهان چنين سطوح قيمتي هستند.
    آرتم آبراموف، تحليلگر «ريستاد انرژي» بر اين باور است که اگر قيمت نفت در سال آينده ميلادي حدود ۷۰ دلار باشد، توليد نفت آمريکا ۶۰۰ هزار بشکه در روز در مقايسه با زماني که قيمت ها حدود ۶۰ دلار در هر بشکه باشد، بيشتر رشد خواهد کرد. آژانس بين المللي انرژي نيز اين هفته در گزارشي اعلام کرد: توليد نفت شيل در حال حاضر بسيار افزايش يافته است، به طوري که تقاضا براي نفت اوپک مي تواند در سال ۲۰۲۰ کمتر از توليد فعلي آن باشد. وال استريت ژورنال بر اين باور است که هدف گذاري هاي متفاوت قيمتي نشان از تغييرات بنيادي در اوپک دارد. اين موضوعي است که «دنياي اقتصاد» نيز پيش از اين در گزارش خود بر آن تاکيد کرده بود. در واقع به طور سنتي ايران به عنوان سردسته بازها همواره بر محدوديت توليدات اوپک و تلاش براي افزايش هرچه بيشتر قيمت ها تاکيد مي کرد و عربستان و متحدانش در طيف مخالف و در گروه کبوترهاي اوپک قرار داشتند. کبوترها مي گفتند که اوپک بايد سهم خود را در بازار نفت افزايش دهد و با تکيه بر رشد توليداتش درآمدهاي بيشتري کسب کند.
    بر اساس گزارش وال استريت ژورنال، اين تغيير مواضع نشان دهنده تغييرات سياسي و اقتصادي در دو کشور است. در حال حاضر ايران نسبت به عربستان کمتر به نفت وابسته است و از اين رو به سطوح قيمتي کمتري نياز دارد. بر اساس گزارش صندوق بين المللي پول، ايران براي تراز کردن هزينه هاي خود به قيمت ۲/ ۵۷ دلار نياز دارد در حالي که اين قيمت براي عربستان سعودي بيش از ۷۰ دلار بر بشکه است. همچنين دو کشور از لحاظ سياسي اختلافات اساسي دارند. بر اساس گزارش وال استريت ژورنال، ايران و عربستان از جناح‎هاي مختلفي در سوريه و يمن حمايت مي کنند و عربستان علاوه بر اينکه براي ادامه تحريم ها عليه ايران لابي مي کند، مدعي است که ايران به حوثي هاي يمن سلاح‎ ارسال مي کند.
    
    احتمال فروپاشي توافق
    وال استريت ژورنال هشدار مي دهد که تفاوت انتظارات از قيمت نفت مي‎ تواند به فروپاشي توافق منجر شود. اي ان جي بانک نيز روزگذشته نسبت به احتمال سقوط قيمت نفت به زير ۶۰ دلار هشدار داد و عامل آن را سست شدن توافق نفتي به دنبال افزايش صادرات آمريکا و کاهش سهم بازار اعضاي اوپک در آسيا دانست.
    وارن پترسون، استراتژيست کالاها در بانک هلندي ING گفته است، صادرات ايالات متحده باعث کاهش سهم اوپک از بازار آسيا شده. اين در حالي است که اوپک به دليل اجراي توافق نفتي با محدوديت توليد مواجه است. از اين رو ممکن است برخي از اعضاي اوپک براي نگه داشتن سهمشان از بازار نفت توليدات خود را افزايش دهند و زمينه براي فروپاشي توافق نفتي فراهم شود. به اعتقاد پترسون زماني که توافق به شکل طولاني مدت اجرا مي شود، احتمال فروپاشي آن بيشتر مي شود. او مي گويد اوپک همچنان به دنبال افزايش سهمش در بازار آسيا بوده است.
    اما ديدگاه ING بانک بر خلاف ديدگاه هاي موسسات و بانک هايي چون سوسيته جنرال، بيزينس مانيتور، گلدمن ساکس و رويال بانک کانادا است. اين گروه بر اين باورند که قيمت نفت افزايش مي يابد چراکه رشد قوي تقاضا افزايش توليدات نفت آمريکا را جذب مي کند. پترسون مي گويد، آسيا بازاري است که خاورميانه به هيچ عنوان نمي خواهد آن را از دست بدهد. از اين رو گمان مي کنيم که هر آن ممکن است توافق فرو بريزد.
    وال استريت ژورنال معتقد است روسيه در چگونگي سياست هاي آينده اوپک نقش اساسي خواهد داشت. اين کشور گرچه عضوي از اوپک نيست، اما عنصر مهمي در توافق اين سازمان و کشورهاي توليدکننده نفت در خارج از اوپک محسوب مي شود. روسيه و ۹ توليدکننده ديگر نيز در اواخر سال ۲۰۱۶ به توافق کاهش توليد اوپک پيوستند و در مجموع حدود ۲درصد کل توليد نفت در جهان را کاهش دادند. اين کشور ۳۰۰ هزار بشکه از کاهش توليد ۸/ ۱ ميليون بشکه اي توليدات روزانه در اين توافق را به عهده گرفته و تاکنون بر آن پايبند بوده است. پيش از اين روسيه نيز نسبت به افزايش توليدات شيل به واسطه تداوم توافق اوپک ابراز نگراني کرده بود. اين کشور نيز مانند ايران به قيمت هاي پايين تري نياز دارد و قيمت ۶۰ دلاري به خوبي مي تواند اهداف اقتصادي و سياسي اين کشور را اقناع کند. با اين حال الکساندر نواک اخيرا زماني که قيمت نفت در سطح ۶۴ دلار بر بشکه بود، نسبت به اين سطوح قيمتي ابراز رضايت کرده و در نشست داووس نيز گفته بود: دنيا نبايد از افزايش توليد نفت خام شيل آمريکا ترس داشته باشد. بنابراين روسيه تا کنون خيلي واضح موضع خود را درخصوص قيمت ها مشخص نکرده است. با اين حال تمام اين گمانه زني ها و اظهارات نشان مي دهد که «نگراني از افزايش توليدات شيل» موضوع اصلي مذاکرات نشست بعدي اوپک خواهد بود.
    
    اختلاف قيمتي بزرگان اوپك / نزاع ايران و عربستان در بازار نفت بر سر چيست؟
    


 روزنامه دنياي اقتصاد، شماره 4289 به تاريخ 22/12/96، صفحه 1 (صفحه اول)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 24 بار

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
فصلنامه به هنگام
متن مطالب شماره 37 (پياپي 1137)، تابستان 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است