|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه شرق 97/1/27: نبايد انتظار شاهكار داشت
magiran.com  > روزنامه شرق  >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 3245
يكشنبه بيست و پنجم شهريور ماه 1397



خدمات سايت




 
MGID2387
magiran.com > روزنامه شرق > شماره 3124 27/1/97 > صفحه 2 (سياست) > متن
 
      


نبايد انتظار شاهكار داشت
پاسخ محمدجواد فتحي به انتقادها از فراكسيون اميد



    
    شرق: عصر ديروز بالاخره پس از گذشت يک ماه از سال، مجمع اميد تهران جلسه اي برگزار کرد؛ جلسه اي که انتخاب شهردار آينده تهران در صدر مباحث بوده و نه بررسي علل استعفاي شهردار سابق. اين مجمع که از ٣٠ نماينده تهران در مجلس و ٢١ نماينده شوراي شهر تهران تشکيل شده است، در روزهايي که مهم ترين اتفاق شهر تهران يعني چالش استعفاي شهردار در جريان بود، ترجيح داد سکوت اختيار کند؛ هرچند به گفته «محمدجواد فتحي» نماينده تهران در مجلس، مجمع اميد در سکوت، رايزني هايي با نجفي براي ماندن در بهشت داشته؛ در ادامه، روايت «فتحي» از فعاليت هاي مجمع اميد تهران در اين موضوع در گفت وگو با «شرق» آمده است:
    
     مجمع اميد تهران نسبت به مهم ترين اتفاق شهر تهران يعني استعفاي شهردار انگار بي تفاوت بوده. البته نهايتا روز يکشنبه اولين جلسه سال ٩٧ بعد از يک ماه تشکيل و در مورد شهرداري تهران بحث شد. فکر نمي کنيد بايد زودتر از اينها وارد موضوع شهرداري تهران مي شد؟
     البته مي دانيد در مجمع ۵۱نفره ۳۰ عضو نماينده تهران مي توانند به عنوان يک بازوي مشورتي عمل کنند، چون حدود وظايف قانوني آن ۲۱ نفر که عضو شوراي شهر تهران هستند، مشخص شده است. از جمله حدود وظايف و اختيارات قانوني آنها تعيين شهردار است. پس قاعدتا دخالت آشکار ما نمايندگان مجلس در تعيين شهردار خلاف قانون است.
    
     يک سري مسائل حاشيه اي [درباره استعفاي شهردار تهران] به وجود آمده و مجمع تهران هيچ واکنشي به آن نداشته است.
     نهايت کاري که مجمع نمايندگان تهران مي تواند انجام دهد، اعلام نظر مشورتي به اعضاي شوراي شهر تهران است.
    
     بالاخره ۳۰ نفر نماينده شهر تهران و ۲۱ نفر نماينده شوراي شهر بودند و در مدتي که بحث استعفاي آقاي نجفي در کش وقوس بود، خيلي منفعلانه عمل کردند. فکر کنم حداکثر يک جلسه جمعه قبل از عيد برگزار کردند.
     خير... در اين خصوص سه جلسه تشکيل شد که يکي از آنها هم بعد از عيد بود. اعضايي از همين مجمع ۵۱نفره تعيين شدند که با شهردار صحبت کنند و نظر نهايي را به مجمع بدهند. آن کميته سه نفره رفتند، نشستند و با آقاي شهردار صحبت کردند.
    
     اين کميته سه نفره چه کساني بودند؟
     آقاي مسجدجامعي، بنده و آقاي دکتر وکيلي بودند که من به علت مريضي آن روز نرفتم. ماموريت يافته بودند که بروند و با آقاي شهردار صحبت کنند، ببينند اگر آقاي شهردار به خاطر عدم پشتيباني جريان اصلاح طلبي يا مجمع تهران يا هر جريان ديگري که به اصلاح طلبي ختم مي شود، بر استعفاي خود تاکيد کند، تضمين هاي لازم را به ايشان بدهند که ما حاضر هستيم پشت شما بايستيم و ايستادگي کنيم و شما با فراغ بال وظايف قانوني خود را انجام دهيد. گويا ايشان در آن جلسه اصرار داشتند که باقي ماندن شان در اين سمت به صلاحشان نيست.
    
     به صلاح جسمي؟
     ايشان بيشتر مسائل جسمي را مطرح مي کرد اما پرواضح است که فشارهاي بيروني هم بود. صحبت هاي دادستان کل کشور به نظر من خيلي غيرکارشناسانه مطرح شد و من اگر جاي دادستان کل کشور بودم، حتما اين صحبت ها را نمي کردم. اما همين موارد نشان مي دهد که فشارهايي از بيرون هم بود که ايشان شهردار نباشد.
    
     جلسه شما چه روزي بود؟
     حدود دو هفته، ۱۰ روز پيش بود. ايشان به استعفا اصرار داشتند. نظر شخصي من اين بود که اگر آقاي دکتر نجفي حاضر است در مقابل تمام هجوم ها و هجمه ها بايستد و کار خود را ادامه دهد، بايد حتما مورد پشتيباني قرار بگيرد. اما اگر واقعا بناي ايشان بر ايستادگي نيست ما شهر کلان تهران را نمي توانيم معطل کنيم. امور واگذارشده به شهردار در قوانين پراکنده بسيار وسيع و گسترده است.
    
     انتظار اين بود که مجمع ۵۱نفره در حمايت از نجفي بيانيه صادر کند و اصلا همين مواردي که گفتيد را توضيح دهد.
     به اين نتيجه نرسيديم که بيانيه اي به اين شکل صادر کنيم. اما تلاش خودمان را کرديم که با توجه به عملکرد مثبت شش ماهه دکتر نجفي، ايشان بماند. ما واقعا ايشان را شهردار موفقي ديديم. همين سامانه اي که راه انداخته است و سند تغيير و تحول شهرداري که تهيه کرده خيلي گام مثبتي است؛ تمام موجودي شهر تهران را آورده و به استحضار مردم تهران رسانده؛ به عنوان کساني که شهروند هستند و دارند عوارض مي پردازند، حق دارند بدانند عوارض در کجا مصرف مي شود و بدهي ها و عملکرد شهرداري را هم براي مردم بيان کرد.
    
     بحث من درخصوص مجمع ۵۱نفره است که در افکار عمومي خيلي منفعلانه ظاهر شدند. اگر يک بيانيه صادر مي کردند... .
     خيلي وقت ها با بيانيه صادرکردن ها مسائل را پيچيده تر مي کنيم و به نتيجه مطلوب نمي رسد. آنچه مدنظر ما بود اين بود که حمايت و پشتيباني کنيم تا ايشان بماند. ولي وقتي شخص خودش با وجود جلساتي که صورت گرفت، بر اين مسئله اصرار داشت ما هم به صلاح دانستيم که شهر تهران معطل نماند.
    
     به نظر شما کارکرد مجمع اميد تا به حال چطور بوده؟
     نمره خيلي خوبي نمي دهم اما نمره ردي هم نمي دهم. ما بايد همه شرايط را ببينيم. بالاخره مجمع اميد و نمايندگان اميد در مجلس با توجه به همه محدوديت ها کار مي کنند. نوع عملکرد بايد در مقايسه با اين فشارها، هجمه ها، برخوردها و در حدود اختيارات قانوني مجلس ديده و ارزيابي شود. با توجه به اختيارات ناقص قانون گذاري، با توجه به قانون آيين نامه داخلي مجلس که ايراد دارد و اجازه رقم خوردن يک مجلس دموکراتيک را نمي دهد و متاسفانه اصلاح و تغييرش هم بسيار امر سختي شده است؛ چراکه تصويب کرده اند که اصلاح هر بند يا ماده اي از آن، دوسوم آراي نمايندگان را مي خواهد و در اين مجلس که اکثريت با اميد نيست، حتما نمي توانيم براي اصلاح، دوسوم راي را کسب کنيم. در چنين مجلسي بايد ببينيم چه کار بايد مي کرديم که نکرديم و از آن جهت زير سوال قرار بگيريم و استيضاح شويم. از اين مجلس با اين موجوديت که قانون اساسي براي آن در نظر گرفته است – که به نظر من اختيارات قانوني آن را به نهادهاي موازي سپرده است – و پيچيدگي فرايندها که آيين نامه هاي پيچيده آن را رقم زده، واقعا نبايد انتظار هيچ شاهکاري را داشت. ايرادي که به نظام قانون گذاري ما در قانون اساسي وارد است، در هر ١٠ دوره مجلس وجود داشته و تنها راه آن اصلاحات اساسي بر قانون اساسي است؛ که اولا نهادهاي هم عرض قانون گذار همه به نوعي کنار گذاشته و غيرقانوني شناخته شوند – شوراي عالي انقلاب فرهنگي، شوراي عالي فضاي مجازي، مجمع تشخيص مصلحت، حتي بُعد حقوق شوراي نگهبان که به نظر من تنها بايد بعد فقهي آن باقي بماند – و يک مجلس قانون گذاري دوم هم ايجاد شود، آنگاه [نظام قانون گذاري] مي شود يک نظام قانون گذاري قابل اتکا و قابل دفاع. در آن نظام قانون گذاري ما حتما قوانيني که مي تواند امور کشور را درست تدبير کند، خواهيم ديد که تصويب مي شود. وگرنه در اين نظام قانون گذاري با اين آيين نامه داخلي شما هر انتظاري از ليست اميد يا ليست ديگري داشته باشيد انتظار بجايي نيست.
    نبايد انتظار شاهكار داشت / پاسخ محمدجواد فتحي به انتقادها از فراكسيون اميد
    


 روزنامه شرق ، شماره 3124 به تاريخ 27/1/97، صفحه 2 (سياست)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 24 بار
    

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
نشريه مطالعات تطبيقي قرآن پژوهي
متن مطالب شماره 3 (پياپي 203)، بهار و تابستان 1396را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است