|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه اعتماد97/1/27: مضرات ديپلماسي يك سويه
magiran.com  > روزنامه اعتماد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4163
شنبه بيست و هفتم مرداد ماه 1397



خدمات سايت




 
MGID3291
magiran.com > روزنامه اعتماد > شماره 4065 27/1/97 > صفحه 5 (ديپلماسي) > متن
 
      


يادداشت 
مضرات ديپلماسي يك سويه


نويسنده: مهرداد پشنگ پور *

سياست خارجي جمهوري اسلامي ايران بر معيار هاي اسلام، تعهد برادرانه نسبت به همه مسلمانان و حمايت بي دريغ از مستضعفان جهان و نيز نفي هرگونه سلطه جويي و سلطه پذيري، حفظ استقلال همه جانبه و تماميت ارضي كشور و دفاع از حقوق همه مسلمانان، عدم تعهد در برابر قدرت هاي سلطه گر و روابط صلح آميز متقابل با دول غيرمحارب استوار است. اين مفاد نقشه راه سياست خارجي جمهوري اسلامي ايران است كه در آن ديپلماسي به عنوان وسيله تحقق سياست خارجي بايد براي نيل و تحقق آن برنامه اي مدون و فعال داشته باشد.
    حمايت از هم پيمانان استراتژيك و جلوگيري از ظلم و ستم به ملت هاي مسلمان و ملل ستمديده اگرچه از اصول مندرج در قانون اساسي است ليكن اين اصل در قالب و چارچوب منافع ملي و مصالح كشور تدوين و منظور شده بنابراين اجراي مدلول اين اصل نمي تواند و نبايد به گونه اي باشد كه زياني را به وجود آورد يا منفعتي را زايل كند. در نتيجه موضع گيري ما الزاما بايد در برابر وقايع و اعمال اين اصل از اصول قانون اساسي دربرگيرنده سياستي مدون، منظم و هدفمند باشد نه موضع گيري هاي مقطعي و موقت عاري از عمل.
    حمله به خاك سوريه كه اكنون دولت مستقر در آن حكمراني مي كند، به وضوح اصول منشور ملل متحد و قواعد مسلم حقوق بين الملل را نقض مي كند اما اين نقض آشكار نه نخستين مرتبه است كه رخ مي دهد و يقينا آخرين آن هم نخواهد بود ولي مهم مواجهه كشور جمهوري اسلامي ايران با اين واقعه تلخ است.
    سه كشور ايالات متحده امريكا، بريتانيا با همراهي فرانسه در اقدامي مسبوق به سابقه با اتخاذ تصميم براي حمله به خاك سوريه، در عمل خود را جايگزين شوراي امنيت سازمان ملل متحد به عنوان تنها ركن صالح براي تصميم گيري براي امور بين الملل كرده و در اين مورد به خصوص مانند گذشته با استفاده از زور و توسل به نيروي قهريه و نظامي بيش از پيش به اعتبار اين ارگان مهم بين المللي لطمه وارد كردند و با اقدام به حمله نظامي به جاي ملل متحد اقدام كردند و اينگونه جامعه جهاني را در برابر عمل انجام شده اي قرار دادند كه مي تواند به پيچيده شدن اوضاع و وخيم تر شدن تنش هاي موجود در منطقه منجر شود.
    تجاوز اين سه كشور نه تنها قواعد حقوق بين الملل را يكسر ناديده انگاشته بلكه قواعد داخلي اين كشور ها نيز نقض شده است، حمله نظامي بدون اجازه مراجع ذي صلاح داخلي يادآور اقدامي مشابه در حمله نظامي به عراق است اما در اين گيرو دار ادامه يك ديپلماسي نامسنجم مبتني بر تكذيبيه هاي تكراري از سوي ايران نه تنها تامين كننده منافع ما و هم پيمانان نيست بلكه معمولا منجر به غافلگيري مي شود. بنابراين فرصت بهره گيري از ظرفيت هايي كه مي توان به آنها اتكا كرد از دست مي رود چنانكه در مورد مساله و مناقشه مهم سوريه با وجود اينكه اين كشور براي جمهوري اسلامي ايران محور مقاومت محسوب مي شود، ايران نمي تواند و نتوانسته نه از پتانسيل هاي بين المللي و نه از ديپلماسي فعال بهره مند شود.
    واقعيت عيني در خصوص موضوع سوريه اين است كه خواست كشورهاي ايران و روسيه در بسياري موارد با آنچه جامعه جهاني در طرح و برنامه دارد يا تعارض يا مغايرت (صرف نظر از بررسي درستي يا نادرستي خواست دو طرف) دارد اما اين سخن بدان معنا نيست كه آنچه ايران به همراه روسيه در ارتباط با سوريه در نظر دارند امري ناحق و مذموم و مطالبه جامعه جهاني الزاما صحيح و درست است بلكه سخن بر سر نحوه مواجهه با اين قضيه است مانند انكار حضور نظامي ايران در سوريه و پذيرش با تاخير حضور مستشاري در حالي كه مساله دفاع از حرم و شهداي مدافع حرم عملا هر ادعايي جز حضور نظامي مستقيم در سوريه را مردود مي كند.
    اين تعارض ولو ناخواسته، نشانه يك ديپلماسي انفعالي و نامنسجم در برابر يك حضور نظامي موثر و كارآمد است كه بي شك انفكاك بين اين دو اگر سبب از بين رفتن منافع نشود، موجب آسيب ديدن و دست نيافتن به منافع حداكثري است.
    همه آنچه به تحليل بيان شد در حالي است كه حضور نظامي ايران با اجازه حاكميت مستقر در كشور سوريه انجام پذيرفته و حمله سه كشور به مواضعي در خاك جمهوري سوريه بدون اذن و مجوز مراجع بين المللي ذي صلاح انجام شده است. كيفيت حضور ايران ايجاب مي كند كه نوع و ميزان اين دخالت ماذون، به طور متناسب اعلام، تشريح و تبيين شود اقدامي كه به دليل تعلل، اكنون در حالت تبديل شدن به پاشنه آشيل سياست هاي ايران در قبال سوريه است.
    اين نحوه برخورد مبتني بر موضع گيري هاي متكي بر تكذيبيه هاي مكرر نه توان جلوگيري از ايجاد يك اتحاد يا اجماع مقابل ايران را دارد و نه تناسبي دارد با آنچه ايران در سوريه و نزاع و مخاصمه تمام عيار در آن در نظر دارد. مشي و رويه اي كه در عمل پتانسيل هاي لازم براي تثبيت حقوقي موضع ايران را مخدوش و در مقابل، زمينه هاي حقوقي مقابله با ايران را براساس معيار هاي حقوقي آمره و جهانشمول حقوق بشري تمهيد و فراهم مي كند.
    
    *حقوقدان يادداشت: مضرات ديپلماسي يك سويه
    


 روزنامه اعتماد، شماره 4065 به تاريخ 27/1/97، صفحه 5 (ديپلماسي)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 25 بار
    



آثار ديگري از "مهرداد پشنگ پور "
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
فصلنامه تحقيقات جنگل و صنوبر ايران
متن مطالب شماره 2 (پياپي 2602)، تابستان 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است