|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه ايران97/1/27: ارزيابي ظريف از تجاوز امريكا، انگليس و فرانسه به سوريه در گفت و گو با «ايران»: حمله براي دفاع از تروريست ها
magiran.com  > روزنامه ايران >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 6828
سه شنبه بيست و ششم تير ماه 1397



خدمات سايت




 
MGID2825
magiran.com > روزنامه ايران > شماره 6756 27/1/97 > صفحه 1 (صفحه اول) > متن
 
      


ارزيابي ظريف از تجاوز امريكا، انگليس و فرانسه به سوريه در گفت و گو با «ايران»: حمله براي دفاع از تروريست ها
هيچ وقت به «ديپلماسي نمايشي» اعتقاد نداشته ام حفظ منافع ملي مهم تر از برجام است

نويسنده: مريم سالاري*


    
    سرنوشت برجام به تصميم دولتمردان امريکا در ارديبهشت ماه پيش رو گره خورده است. تصميمي که ترامپ بر پايه آن و براي عملي کردن تحقق وعده خروج از برجام به حمايت حاميان کم شمار داخلي و خارجي اش دلخوش کرده است. گرچه ناظران بين المللي تغييرات زودهنگام او در ترکيب تصميم سازان سياست خارجي اش را گامي جدي به سمت خروج از برجام دانسته اند با اين حال بناي مستحکم سياسي و حقوقي توافق با ايران و مخالفت جدي ساير طرف ها با بر هم زدن آن، اين فرض را قوت بخشيده که ترامپ همچنان براي مواجهه با «ايران بدون برجام» مردد است. مواجهه اي که محمدجواد ظريف در گفت وگو با روزنامه ايران، آن را سخت و پرچالش توصيف کرد و ترامپ را بازنده صحنه اي که خود آراسته است، توصيف کرد. بخش مهم گفت وگويمان با ظريف که چند روز پيش در دفترش انجام شد، در حالي به موضوع توافق هسته اي و سناريوي احتمالي ايران اختصاص يافت که امريکا روز شنبه با همراهي فرانسه و انگليس به بهانه استفاده دولت بشار اسد از تسليحات شيميايي، حمله نظامي محدودي را عليه دولت سوريه ترتيب داده بود. وزير امور خارجه ايران در نخستين واکنش، اين رويداد را در آستانه پيروزي ميداني بزرگ و تعيين کننده دولت دمشق، پيام معنادار غرب در حمايت از جريان هاي تروريستي منطقه خواند.
    
    حمله نظامي امريکا ، فرانسه و انگليس به سوريه در چه شرايطي و با چه هدفي صورت گرفت؟ پيامدهاي چنين اقداماتي در شرايطي کنوني سوريه چيست؟
    بايد به زمان انجام اين گونه حملات دقت کرد. هم حمله گذشته امريکا و هم حمله اخير اين کشور که با مشارکت فرانسه و انگليس صورت گرفته است، دقيقاً در زماني صورت گرفته که ارتش سوريه در آستانه پيروزي هاي بزرگ و تعيين کننده ميداني قرار داشته است. قبلاً هم گفته ام اين گونه اقدامات را تنها مي توان به عنوان پيامي به تروريست ها و افراط گرايان براي حمايت دانست. يکي از ابعاد اين حمله که مغفول مانده و به آن توجهي نشده، اين بوده است. سازمان منع سلاح هاي شيميايي در لاهه به عنوان يک سازمان خلع سلاحي موثر در خلع سلاح شيميايي در جهان قصد اعزام تيم حقيقت ياب به سوريه را داشته است. اين تيم در آستانه ورود به سوريه براي انجام تحقيقات ميداني درخصوص حادثه دوما بوده اند ولي قبل از اينکه اين تيم وارد بشود و کار خود را آغاز کند، اين حملات صورت مي گيرد. يعني سه کشور امريکا، انگليس و فرانسه نه تنها نسبت به سازمان ملل و شوراي امنيت بي توجهي نشان داده اند بلکه عملاً با اين کارشان ضربه بزرگي به اعتبار و جايگاه حرفه اي سازمان منع سلاح هاي شيميايي وارد کرده اند که بايد پاسخگوي آن باشند. ما به عنوان قرباني کاربرد سلاح هاي شيميايي با هرگونه کاربرد اين گونه سلاح ها توسط هر کسي و در هر جايي و به هر بهانه اي مخالفيم و در عين حال قوياً معتقديم که چنين ادعاهايي که از طريق ساز و کارهاي حقوقي و فني بين المللي به اثبات نرسيده باشد، نبايد بهانه اي براي اقدامات يکجانبه تجاوزکارانه به کشورها باشد.
    
    حمايت آنکارا از اين حمله نظامي در شرايطي که مذاکرات صلح سوريه به صورت سه جانبه ميان ايران، ترکيه و روسيه جريان دارد چه پيامدهايي بر اين گفت وگوها دارد؟
    نه ما و نه ترکيه ادعايي نداريم که در همه موضوعات مرتبط با سوريه اشتراک نظر کامل پيدا کرده ايم. ما در روند آستانه حول حداقل هاي اشتراکات در مورد سوريه مذاکرات و همکاري ها را ادامه مي دهيم و در همين سطح حداقلي نيز دستاوردهاي بزرگي در ارتباط با استقرار آتش بس در بسياري از مناطق سوريه داشته ايم و در همين مسير، به اين مذاکرات و همکاري ها ادامه خواهيم داد. ما معتقديم اقدامات يکجانبه و تجاوزکارانه به خاک سوريه به دلايل و اتهامات اثبات نشده در بلندمدت به نفع هيچ يک از طرف هاي مرتبط با سوريه بويژه همسايگان آن نيست. هر سياست و اقدامي که صورت مي گيرد، بايد در مسير کاهش تنش و درگيري در سوريه باشد. هر اقدامي برخلاف اين رويکرد، خطر بازگشت تروريسم را به سوريه افزايش مي دهد.
    
    وزارت امور خارجه در اجراي برنامه جديد خود در دولت دوازدهم، پيگيري و دستيابي به اهداف اقتصادي کشور را هدف قرار داده است. در شرايطي که نقش آفريني برخي از بازيگران منطقه اي و تقويت هم پيماني امريکا و شرکاي منطقه اي اش با هدف مقابله با ايران موجي از نگراني را براي موسسات و نهادهاي بزرگ اقتصادي در عرصه بين الملل به وجود آورده است، اين برنامه جديد چه اندازه امکان عملياتي شدن دارد؟
    ما در پيگيري برنامه جديد وزارت خارجه و رسيدن به اهداف تعيين شده، پيگيري موضوعات منطقه اي و توسعه روابط با همسايگان را در دستور کار جدي قرار داده ايم، چنان که به همراه رئيس جمهوري در ابتداي سال جاري به دو کشور همسايه شمالي سفرکرديم و بنده هم جداگانه به ترکيه رفتم. لذا همسايگان و مسائل منطقه براي ما اولويت مهمي خواهد بود. متاسفانه سياست عربستان سعودي که بر دامن زدن به تنش هاي منطقه اي استوار است، نياز به چنين رويکردي را ضروري مي سازد. خصومت امريکا و عربستان در زمينه اقتصادي جديد نيست؛ منتهي اينک سعودي ها دشمني را عيان تر نشان مي دهند. نبايد فراموش کرد ملک عبدالله به عنوان مثبت ترين حاکم سعودي در رابطه با ايران، همان فردي بود که به امريکايي ها فشار وارد مي کرد که بايد سر مار را زد. بنابراين تصور اينکه عربستان اکنون سياست جديدي را در پيش گرفته است، تصور درستي نيست. رياض هميشه سياست خصومت و دشمني را پيگيري مي کرده است اما الان به دليل شکست هاي متوالي که در منطقه متحمل شده - که آن شکست ها هم به دليل رفتار و انتخاب هاي اشتباه خودش بوده است - مجبور شده در تبليغات مقداري عريان تر و تهاجمي تر برخورد کند.
    در حوزه اقتصادي هم برنامه هاي خود را داريم و اين برنامه ها بر پايه تقويت بخش خصوصي و تسهيل فعاليت اين بخش در مناسبات با کشورهاي خارجي است. چنان که در سفر به آفريقا و امريکاي جنوبي، يک هيات بسيار بزرگ اقتصادي از بخش خصوصي حضور داشت و اين رويه را در ساير اقدامات مان در سال جاري دنبال مي کنيم. با حضور معاون جديد اقتصادي و پيگيري هايي که در اين حوزه داريم اميدواريم که تلاش هاي وزارت امور خارجه در حوزه تسهيل روابط اقتصادي خارجي تلاش هاي هدفمندتر و راهبردي تري باشد.
    
    بي ترديد يکي از وجوه مهم اجراي برنامه هاي اقتصادي دولت، رفع نگراني فعالان و سرمايه گذاران اقتصادي از آينده اجراي برجام است، موضوعي که به نظر مي رسد به مهم ترين دغدغه محافل سياسي داخل و جامعه بين الملل نيز تبديل شده است. اين در حالي است که به نظر مي رسد دولتمردان امريکا براي خروج از برجام مصمم هستند... پيش بيني تان از تصميم احتمالي کاخ سفيد درباره توافق هسته اي چيست؟
    از ظواهر امر برمي آيد امريکايي ها به دنبال برهم زدن برجام اند. البته واضح است آقاي ترامپ از ابتدا برجام را نمي خواست و مايل نبود اين توافق به حيات خود ادامه دهد اما برجام با وجود خواسته ترامپ ۱۶ ماه کماکان ادامه يافته و دنيا هم از آن حمايت کرده است. اين امر نشان دهنده واقعياتي است که تاکنون خود را به امريکا تحميل کرده اند و سبب مي شوند اين کشور اختيار تعيين تکليف براي دنيا را نداشته باشد. زيرا اگر همه چيز بر مبناي خواسته امريکا پيش مي رفت که اساساً اتفاقات ديگري رخ مي داد. آقاي اوباما زماني خودش گفت که اگر خواست ما بود و مي توانستيم خواسته خود را عملي کنيم حتي يک پيچ و مهره از برنامه هسته اي ايران را باقي نمي گذاشتيم. خب ايشان به اين واقعيت اعتراف کرد. اگر خواست امريکا بود برجامي وجود نداشت، فشارها بر ايران ادامه پيدا مي کرد و آنها تلاش مي کردند از طريق فشار و زور کار را دنبال کنند. اما واقعيت کنوني نشان مي دهد که همه چيز به خواسته اين کشور نيست.
    
    چنانچه امريکا تصميم به خروج از برجام بگيرد واکنش ايران به اين تصميم چه خواهد بود؟
    هم جمهوري اسلامي و هم دنيا در برابر اقدامي که امريکا در ماه آينده خواهد کرد، انتخاب هاي گسترده اي دارند. اين طور نيست که يک حرکت امريکا بتواند همه معادلات ما و دنيا را به هم بزند. لذا همان طور که امريکا در ۱۶ ماه گذشته نتوانسته سياست و خواسته خودش را بر دنيا تحميل کند، احتمالاً در ارديبهشت ماه هم صرف نظر از اينکه چه اقدامي کند، نخواهد نتوانست. فکر مي کنم که مخصوصاً فعالان اقتصادي ما نبايد از الان نگران اين باشند که امريکايي ها چه مي خواهند بکنند. اين نهايت آرزوي امريکاست که از طريق همين لفاظي ها و تبليغات اغتشاش ايجاد کند و به اهدافش که جلوگيري از رشد و بالندگي ماست، برسد. بايد بپذيريم که امريکا قدرت مطلق و فعال مايشاء نيست و در يک محيط بين المللي کار مي کند که آن محيط خيلي نسبت به سياست هاي اين کشور و گرايش هاي شخص آقاي ترامپ ديدگاه مثبتي ندارد و حتي در بسياري موارد مقاومت مي کند. اعتقاد دارم ضروري است با اميد به آينده درخشان کشور فارغ از سياست هاي امريکا – و البته با چشم باز و آينده نگري – طراحي و اقدام کنيم.
    
    ايران فارغ از سوگيري ساير طرف هاي توافق هسته اي واکنش نشان خواهد داد يا سياستش تابعي از رفتار اروپا و تصميم آنها نسبت به برجام خواهد بود؟
    به هر حال چنانچه بارها تاکيد شده، برجام يک توافق چند جانبه است و نه دو جانبه؛ بنابراين انتظار مي رود نقض عهد يک کشور با تصميم جمعي همه طرف هاي توافق رو به رو شود. ما هم براساس منافع ملي خودمان تصميم مي گيريم و خودمان تعيين مي کنيم منافع ملي ما چگونه تامين خواهد شد. براي تامين اين منافع ممکن است نياز باشد که در مقابل اقدام امريکا واکنشي نشان دهيم که امريکايي ها از رفتارشان پشيمان شوند. براي اينکه اين پشيماني رخ دهد، روش هاي مختلفي وجود دارد و ما اين انتخاب را براي خودمان بازمي گذاريم که چگونه اقدامي انجام دهيم که آنها متوجه شوند اشتباه کرده اند. اقدام ما حتماً به نحوه برخورد اروپا و ساير اعضاي برجام و جامعه بين المللي بستگي دارد. معتقدم هر اقدامي صورت گيرد مورد پسند امريکا نخواهد بود.
    
    آيا با ساير کشورهاي طرف توافق براي مواجهه با خروج احتمالي امريکا از برجام رايزني کرده ايد؟
    ما با همه کشورها بخصوص کشورهاي عضو برجام از جمله اروپا، روسيه و چين گفت و گوهاي مستمري داريم. کميسيون مشترک برجام چند هفته پيش در حالي برگزار شد که همه اعضا از جمله نماينده امريکا با وجود اينکه رئيس جمهوري اين کشور، اعلام کرده است برجام بدترين توافق تاريخ است، بر اجراي آن تاکيد کردند. يعني خود امريکايي ها بر ضرورت اجراي برجام تاکيد مي کنند. اين اجماع نظر نشان دهنده آن است که ديپلماسي بسيار فعالي براي حفظ برجام جريان دارد و همه طرف ها شامل کشورهاي اروپايي، روسيه، چين و ساير کشورها به طور گسترده در اين زمينه تلاش مي کنند. اروپايي ها در برخي موارد در برابر امريکايي ها مقاومت کردند ولي برخي از کشورها اين خوش بيني را داشتند که مي توانند با تحميل برخي اقدامات غير قابل پذيرش به ما، امريکايي ها را راضي کنند که به نظر مي رسد در اين زمينه تجديد نظر کرده اند.
    
    آيا کشورهاي اروپايي طرف توافق هسته اي تاکنون تلاش جدي براي حفظ برجام و متقاعد کردن ترامپ از خود نشان داده اند؟
    امريکايي ها در حال حاضر از اجراي تعهداتشان در برجام کوتاهي کرده اند و بدعهدي فراوان داشته اند. در گفت و گوهايي که با ديگر طرف ها داشتيم بويژه در جلسه اي که من با سه عضو اروپايي برجام داشتم و همچنين در خلال ملاقات با خانم موگريني و همين طور ديدار وزيران خارجه اروپايي که به ايران سفر کردند، همواره تاکيد ما اين بوده که آنها بايد به جاي اينکه تلاش کنند مانع خروج امريکا از برجام شوند بايد تلاش کنند اين کشور را وادار کنند کل تعهداتش را اجرا کند؛ يعني الان مهم اين است امريکا تعهدات کنوني اش را اجرا کند. چون هنوز معتقديم اروپايي ها اين توفيق را نداشتند که امريکايي ها را وادار به اجراي کامل تعهداتشان در چارچوب اين توافق کنند. اروپايي ها در اين زمينه بالاخره تلاش هايي را صورت دادند و در حدي توفيق داشتند.
    
    فارغ از نگراني جامعه بين الملل از آينده برجام، خروج امريکا از اين توافق به مهم ترين دغدغه افکار عمومي در داخل کشور نيز تبديل شده و موجي از نگراني را در صحنه داخلي کشور به وجود آورده است. اين در حالي است که وزارت خارجه تحت مديريت شما در دستيابي به توافق هسته اي نقشي اساسي داشته است بنابراين اين پرسش به ذهن متبادر مي شود در صورت خروج امريکا از برجام چه ابتکار عملي مي توانيد از خود نشان دهيد تا اين توافق چنان که با تلاش هاي ديپلماتيک به دست آمد بر پايه چنين رويکردي حفظ شود؟
    اولاً مهم ترين خواسته ما حفظ برجام نيست بلکه حفظ منافع ملي مان است. منافع ملي ما شامل حفظ عزت و اقتدار ملي، بهبود وضعيت اقتصادي ايران، توسعه و آباداني آن، تامين معيشت مردم و رونق بخشي فعاليت ها در حوزه توليد و توسعه اشتغال و حمايت از کالاي ايراني است. وزارت امور خارجه در اين زمينه بسيار فعال است. ما در همه شرايط براي پيگيري اهدافمان، نيازمند برقراري روابط خوب با همسايگان هستيم. تمرکز ما در دولت دوازدهم طي ماه هاي گذشته بر توسعه روابط با همسايگان بوده است. برخي از موارد آن اعلام شده و برخي کمتر اعلام مي شود. دو نوع ديپلماسي وجود دارد؛ يک نوع ديپلماسي، ديپلماسي فعالي است که نتايجش بروز پيدا مي کند و ديگري «نمايش ديپلماسي» است. ديپلماسي فعال، ديپلماسي تبليغاتي نيست بلکه ديپلماسي اي است که بتواند منافع ملي ما را دنبال کند و نتيجه بخش باشد. من هيچگاه به ديپلماسي پر سرو صدا و نمايشي اعتقاد نداشته ام، حتي در زمان مذاکرات هسته اي هم اعتقادي به ديپلماسي نمايشي نداشتم هنوز هم اين اعتقاد را ندارم. معتقدم ديپلماسي فعال به معني نمايش ديپلماسي نيست.
    نمايش ديپلماسي يعني اينکه يک ديپلمات سفر برود فقط براي اينکه سفر کرده باشد. من تاکنون سفر براي سفر نداشته ام. براي همين هم الان در سفر آفريقا و امريکاي جنوبي نمايندگان ۸۰ شرکت بزرگ را با خود همراه مي برم و براي سفر به چهار کشور در کمتر از 6 روز، ۴۰ ساعت در آسمان هستم. سابقاً چهار روز به يک کشور مي رفتند واعلام مي کردند در اين سفر ملاقات هاي گسترده اي با مقامات انجام مي شود. من تا حالا سفر بيش از يک روز و نيم به يک کشور نداشتم. اصلاً نمي خواهم کار نمايشي بکنم چون ممکن است ديگران براي خود آينده هاي بزرگتري ببينند اما من هيچ آينده اي براي خود بجز انجام وظيفه کنوني ام نمي بينم. اگر به من بگويند همين مسئوليت را هم رها کن براحتي مي روم. بنابراين من به ديپلماسي فعال معتقدم نه به نمايش ديپلماسي. در چارچوب پيگيري ديپلماسي فعال و نه نمايشي است که وزارت امور خارجه رايزني هاي گسترده اي را با بسياري از کشورها درباره برجام به جريان انداخته است. در همين رابطه هم طي چند هفته آينده آقاي دکترعراقچي سفرهاي متعددي به اروپا خواهد داشت. نتيجه اين ديپلماسي آن است که حتي در مجامعي که دوستان ما هم حضور ندارند از برجام حمايت و بر اجراي آن تاکيد مي شود. وقتي نماينده امريکا که به زعم خود ابرقدرت دنياست، در جلسه اي باوجود نظر رئيس جمهوري اين کشور بر ضرورت اجراي برجام – آنهم ضرورت داشتن حسن نيت- تاکيد مي کند، نشان مي دهد که ما بسيار موفق بوده ايم. ديپلماسي نبايد تک ساحتي باشد و يک هدف را دنبال کند. هدف، تامين منافع ملي است و ما اين کار را دنبال خواهيم کرد و اطمينان داريم امريکا چه در برجام بماند و چه از آن خارج شود مي توانيم از روند بهبود وضعيت اقتصادي مان حمايت کنيم؛ البته اين کار در برخي شرايط دشوارتر مي شود.
    
     اجازه دهيد به انتقادي اشاره کنم که از سوي برخي ناظران سياسي در محافل رسانه اي مطرح شده است. مي گويند شما از بيان برخي مواضع براي جلوگيري از بروز مخالفت ها اجتناب مي کنيد.
    وزير امور خارجه جمهوري اسلامي موظف است اهداف سياست خارجي جمهوري اسلامي را پيگيري کرده و لزوماً نبايد ديدگاه هاي خودش را علني اعلام کند. او بايد به عنوان ديده بان نظام آنچه را که مي بيند و احساس مي کند با دقت و صداقت به اطلاع مقامات تصميم گير نظام برساند تا آنها بتوانند بدرستي تصميم گيري کنند. ولي آنچه وزير امور خارجه به صورت علني بيان مي کند مواضعي است که در دنيا به عنوان مواضع کشور شناخته مي شود. در واقع رفتار و گفتار رسمي و علني وزير خارجه بيش از هر مقام ديگري بايد پيش برنده مجموعه سياست هاي کشور باشد. وظيفه وزير امور خارجه جمهوري اسلامي ايران اين است که در صحنه بين الملل از مواضع ايران دفاع کند. امروز شرايط در جهان اين گونه است که وقتي بنده حتي در يک اتاق کوچک، مواضعي را به صورت علني بيان مي کنم به موضع رسمي کشور تبديل مي شود و لذا اين دقت و مراقبت در رفتار سياسي يک وزير خارجه بايد وجود داشته باشد که هر حرف او مورد استناد ديگران – که الزاماً خيرخواه کشور نيستند- هم قرار مي گيرد. اميدوارم دوستان منتقد هم با همين دقت به رفتار و بيانات وزير خارجه نگاه کنند. ولي بنده به همه دوستان اطمينان مي دهم همان صراحت و صداقتي که در تمام عمر کاري ام به آن معروف بوده ام را به ياري خدا ادامه خواهم داد. خوشحال هم هستم که اينچنين رفتار کرده ام. با همان روش و با کمال صراحت و صداقت واقعيات را به مقامات کشور گزارش مي دهم و هيچ وقت دچار خودسانسوري نمي شوم و همزمان با افتخار از مواضع رسمي کشور در صحنه بين المللي دفاع مي کنم.
    
    
    *روزنامه نگارارزيابي ظريف از تجاوز امريكا، انگليس و فرانسه به سوريه در گفت و گو با «ايران»: حمله براي دفاع از تروريست ها / هيچ وقت به «ديپلماسي نمايشي» اعتقاد نداشته ام حفظ منافع ملي مهم تر از برجام است
    


 روزنامه ايران، شماره 6756 به تاريخ 27/1/97، صفحه 1 (صفحه اول)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 21 بار
    



آثار ديگري از "مريم سالاري"

  رضا نصري كارشناس مسائل بين المللي در گفت و گو با «ايران»: اروپا توان ايجاد ساز و كار مستقل براي تسهيل مراوده با ايران را دارد
مريم سالاري *، ايران 24/4/97
مشاهده متن    
  وقتي « ترامپ» مخاطب نيست / به اعتقاد كارشناسان سياسي « ديپلماسي عمومي» مي تواند جايگزين گفت و گوهاي سياسي با امريكا شود
مريم سالاري*، ايران 17/4/97
مشاهده متن    
  1+4 خواسته هاي اصلي تهران را پذيرفته است / ارزيابي سيدجلال دهقاني فيروزآبادي، استاد روابط بين الملل از بسته پيشنهادي اروپا
مريم سالاري*، ايران 17/4/97
مشاهده متن    
  همكاري اروپا و ايران فراتر از برجام
مريم سالاري، ايران 14/4/97
مشاهده متن    
  استقبال اروپا از روحاني دهن كجي به امريكا ست / تحليل دياكو حسيني، كارشناس ارشد مركز بررسي هاي استراتژيك رياست جمهوري از سفر روحاني به سوئيس و اتريش
مريم سالاري، ايران 11/4/97
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
ماهنامه دامداران ايران
متن مطالب شماره 220، خرداد 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است