|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه ايران97/2/26: برهوتي فراتر از واقعيت
magiran.com  > روزنامه ايران >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 6858
سه شنبه سي ام مرداد ماه 1397



خدمات سايت




 
MGID2825
magiran.com > روزنامه ايران > شماره 6781 26/2/97 > صفحه 12 (تجسمي) > متن
 
      


برهوتي فراتر از واقعيت
نگاهي به نمايشگاه كامران يوسف زاده در گالري «آب انبار»



    
    کامران يوسف زاده در سال 1335 شمسي در تهران متولد شد. نقاشي را از کودکي نزد مادرش که از شاگردان علي محمد حيدريان بود آموخت. از همان زمان در کارگاه حيدريان که خود يکي از شاگردان برجسته کما ل الملک بود، رفت و آمد داشت و به کشيدن چهره انسان با تکنيک رنگ و روغن علاقه نشان مي داد. او پس از پايان دوران دبيرستان ابتدا به امريکا و سپس به فرانسه مهاجرت کرد و به تحصيل در رشته فلسفه در دانشگاه هاي برکلي (کاليفرنيا) و سوربن (پاريس) پرداخت. پس از آن مدتي در کنسرواتوار سينماي پاريس فيلمسازي خواند. بعد از حدود يک دهه اقامت در پاريس به امريکا برگشت و در نيويورک ساکن شد. پس از فعاليتي کوتاه در زمينه ساخت فيلم مستند دوباره به طور جدي به نقاشي روي آورد. «واي. زي. کامي» شهرتش را بيشتر مديون پرتره هايش است. پرتره هايي که تصويرگر سکوتي عميق و مکاشفه وار هستند و در آنها هنرمند سعي دارد بعدي متافيزيکي را احيا کند - آن هم در دوراني که توليدات هنري برجسته اغلب به «مابعدالطبيعه» و مقولات مابعدالطبيعي به ديده ترديد نگاه مي کنند.
    نخستين نمايش آثار کامران يوسف زاده يا «واي.زي.کامي» در ايران ۳۱ فروردين افتتاح شده است. «واي زي.کامي» يکي از هنرمندان سرشناس ايراني است، با اين حال شايد بسياري از ايراني ها با آثار او آشنا نباشند و نمايشگاه مجموعه آثار در گالري آب انبار فرصت خوبي براي مخاطبان ايراني است که آثار اين هنرمند ساکن نيويورک را از نزديک ببينند.
    در اين نمايشگاه با وجود تعداد آثار کمي که به نمايش گذاشته شده، اما سعي شده است تا دوره هاي مختلف کاري او را شامل شود، دست ها، پرتره ها و گنبدها. آنچه بخوبي در اين آثار مشخص است و بابک احمدي نيز در مقدمه نمايشگاه بدرستي درباره اين آثار اشاره داشته، اين مساله است که هنرمند به عالم تجريدي نيفتاده است، هرچند که بازنمايي ها در آثار او ما را به سمت تجريد و انتزاع مي کشاند.
    دست کم، پرتره ها و دست هاي محو او اين خاصيت را دارند که ما را از اصل چهره بازنمايي شده جدا کنند و به دنيايي ديگر ببرند. به طور ويژه پرتره هاي بدون عنوان و محو واي.زي.کامي که در آنها چشم افراد يا بسته است يا به پايين دوخته شده، کمترين داده ها را از فرد اصلي در اختيار ما مي گذارند تا کمترين ارجاع به واقعيت را داشته باشند و ما را براي منظوري خاص آماده کنند.
    ما در اين نقاشي ها با حسي متضاد و دوگانه روبه رو هستيم که يکي ما را سمت واقعيت و ديگري ما را از آن دور مي کند اما هيچ وقت نمي توانيم اين دو را همزمان با هم ببينيم و درک کنيم. بي راه نيست اگر بگوييم اين وجه واقع گرا و رئاليستي آثار واي.زي.کامي برآمده از دوران کودکي و تاثيرات علي محمد حيدريان و سبک و سياق کار او است و نوع رفتار او با پرتره ها برآمده از زندگي شخصي و معاصر او. اگر بي هيچ شناختي وارد نمايشگاه اين هنرمند شويد شايد در ابتدا فکر کنيد که اين نمايشگاه، نمايشگاهي مذهبي و روحاني است و چهره ها متعلق به قديسان و عبادت گران است، البته شايد همين گونه هم باشد. با وجود اين آنچه واي.زي.کامي خلق کرده است همان چيزي است که در واقعيت وجودي انسان معاصر وجود دارد، معنويتي که شايد از دست رفته است يا تصور اين معنويت با انسان معاصر چندان سازگار نيست، بنابراين سخت مي توان اين دو را با هم ديد و آميخت.
    در مجموعه «برهوت» (Dry Land) که بين سال هاي ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۴ کشيده شده، هنرمند 23 پرتره رنگ روغن را کنار عکس هاي تک رنگي از نماهاي شهري قرار داده است و بيش از هرچيز به شهر و مردم غمگين آن توجه مي کند. اما در مجموعه بعدي ديگري اين شهروندان از چهره هاي اصلي خود دور مي شوند، به پايين نگاه مي کنند يا چشمان شان بسته است. اينجا ديگر خبري از تصوير خيابان و ارجاع مستقيم به شهر يا زندگي شهري نيست، فقط مردمي هستند که بايد از دور نگاه شان کرد، چرا که از نزديک با يک نقاشي محو و نامعلوم روبه رو هستيد. برخورد واي.زي.کامي در پرتره هاي جديدش بيش از هر چيز ديگر برخوردي فلسفي است و توانسته است حرف و کلام ساده اما عميق فلسفي را وارد نقاشي هايش کند. او بخوبي از پس بيان دوگانگي ها برآمده است، مساله اي که در برخي کارهاي ديگر او رنگ و بويي سياسي نيز به خود گرفته است.
    نمايشگاه آثار کامران يوسف زاده از ۳۱ فروردين تا ۲۵ خرداد ۹۷ در گالري آب انبار به نشاني خيابان انقلاب، دروازه دولت، خيابان خاقاني، کوچه روشن منش، پلاک ۲ برگزار خواهد بود.
    
    برهوتي فراتر از واقعيت / نگاهي به نمايشگاه کامران يوسف زاده در گالري «آب انبار»
    


 روزنامه ايران، شماره 6781 به تاريخ 26/2/97، صفحه 12 (تجسمي)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 9 بار
    

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
ماهنامه بازار و سرمايه
متن مطالب شماره 100، مرداد 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است