|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه ايران97/2/26: نمايشي سرشار از سكون با سه بازيگر
magiran.com  > روزنامه ايران >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 6806
چهارشنبه سي ام خرداد ماه 1397



خدمات سايت




 
MGID2825
magiran.com > روزنامه ايران > شماره 6781 26/2/97 > صفحه 13 (تئاتر) > متن
 
      


نمايشي سرشار از سكون با سه بازيگر
همه سختي هاي اجراي«مالي سوييني»كار مرتضي ميرمنتظمي

نويسنده: نرگس كياني


    نمايشنامه «مالي سوييني» نوشته براين فري يل نخستين بار در سال 1994 در ايرلند منتشر شد، نخستين اجراي آن در آگوست 1995 در تئاتر گِيت در شهر دوبلين به کارگرداني نويسنده اش روي صحنه رفت. اين نمايشنامه سه شخصيت دارد؛ مالي سوييني، همسرش فرانک سوييني و پزشکي که چشم هاي او را عمل مي کند؛ دکتر رايس. در اجراي مرتضي ميرمنتظمي از اين متن که در خلاصه داستانش آمده است: «مالي سوييني، زني که 40سال در دنياي نابينايي زندگي کرده، در پي اصرار همسرش، چشمانش را عمل مي کند و قدم به دنياي بينايان مي گذارد. او در ابتدا بسيار هيجان زده است اما پس از مدتي دچار بيماري مي شود؛ مغزش، اطلاعات اشيا ديده شده را مخابره نمي کند و با وجود توانايي ديدن، کور مي شود...» و اين روزها در تالار اصلي مجموعه تئاتر شهر روي صحنه است، نقش ها به ترتيب سپرده شده اند به؛ الهام کردا، صابر ابر و امير آقايي.
    
    کاهش مباحث تئوري و افزايش صحنه هايي چشم نواز
    در آغاز پرده اول «مالي سوييني» آمده است؛ نور که مي آيد هر سه شخصيت نمايش را روي صحنه مي بينيم؛ مالي سوييني، دکتر رايس و فرانک سوييني. هر سه نفر در تمام مدت نمايش روي صحنه خواهند بود. پيشنهاد من (نويسنده) اين است که هر شخصيتي فضاي خاصي براي خود داشته باشد؛ دکتر رايس در سمت چپ صحنه، مالي سوييني در وسط و فرانک سوييني در سمت راست صحنه (چپ و راست از ديد تماشاگران)...
    صحنه اي که مرتضي ميرمنتظمي در مقام طراح صحنه شکل داده است اما به همين سادگي نيست. از سمت راست تا چپ صحنه به شکل افقي آکواريومي ديده مي شود با ماهي هايي بزرگ و در حال حرکت، در جايي از نمايش نيز دانه هايي گرد و سفيد همچون مرواريد مي بينيد که با فروپاشيدن يک باره شا ن در راستاي اهداف کارگردان که يکي از آنها افزايش زيبايي بصري است، حرکت مي کنند.
    سوال اولي که از ميرمنتظمي، کارگردان و طراح صحنه «مالي سوييني» پرسيدم اين بود که آيا مي پذيرد تلاش کرده مباحث تئوريک متن را کاهش دهد و در عوض اجرايي روي صحنه ببرد که از لحاظ بصري چشم نواز باشد؟ و به عنوان مثال به بخشي از ديالوگ هاي فرانک سوييني اشاره کردم و اينکه در اجراي او چنين بخش هايي با چنين مضمون هايي کاهش پيدا کرده است: «جالبه که همين قضيه، سيصد سال پيش موضوع بحث دو تا فيلسوف، ويليام مالينو و دوستش جان لاک بوده... مالينو مي گه اگه نابينا باشي مي توني فرق بين يه مکعب و کره رو فقط با لمس کردن شون تشخيص بدي، با حس کردن شون... حالا فرض کنيم يه دفعه بينايي تون برگرده، آيا مي تونين فقط با ديدن، بدون لمس کردن و بدون حس کردن، بگين کدوم يکي مکعبه و کدوم کره است؟ لاک مي گه متاسفانه دوست من شما قادر نخواهيد بود اون دو رو از هم تشخيص بدين... ابداً رابطه اي بين دنياي بساوايي، يعني دنياي لمس کردن و دنياي بينايي وجود نداره و هر ربطي بين اين دو تا مي تونه فقط از طريق زندگي کردن، فقط با تجربه کردن، فقط با آموختن اين رابطه به وجود بياد...»
    ميرمنتظمي در اين مورد گفت: «ما اسامي را حذف کرديم و اين حذف نه در اين دوره از اجرا که در تمرينات اجراي سال 94 در تماشاخانه ايرانشهر رخ داد. جايي که احساس کردم اين ميزان از اسامي آدم ها و اصطلاحات خاص ممکن است تماشاگر را گيج کند. ما حجم اطلاعاتي را که از طريق اين مونولوگ ها منتقل مي شود کاهش نداديم و تنها کمي جمعش کرديم و از آن حالتِ بازي که در متن آمده بود درش آورديم چون احساس کرديم ممکن است در حوصله تماشاگر نگنجد.»
    او در جواب اينکه آيا مي پذيرد وقتي متن را مي خوانيم اين حجم از اطلاعات نه تنها از حوصله خواننده خارج نمي شود بلکه براي رسيدن به آنچه نويسنده مي خواهد بگويد هم بسيار راهگشاست، اگرچه ممکن است وقتي روي صحنه از زبان بازيگر شنيده مي شود به قول او «در حوصله تماشاگر نگنجد»، پس مي شود گفت «مالي سوييني» متني براي خواندن است و نه اجرا؟ هم گفت: «اين بحث خوبي است. ما وقتي خودمان هم در طول تمرين متن را با بازيگران مي خوانديم، لذت بسيار مي برديم و بدون آنکه چيزي از آن حذف کنيم حدود دو ساعت و 45 دقيقه شد. با خودمان گفتيم بايد کمي از آن کم کنيم و آن قدر براي خودمان جذاب بود که اين کار را صرفاً به ناچار و از سر اجبار انجام داديم تا در حد حوصله مخاطب بگنجد.»
    کارگردان «بکت» ادامه داد: «هم شما مي دانيد و هم من که «مالي سوييني» يکي از بهترين متن هاي مونولوگ محور جهان است، هرچند اگر در حد فاصل ادبيات نمايشي و ادبيات داستاني قرارش دهيم به ادبيات داستاني نزديک تر است. خواندن اين متن، فارغ از اجرا بسيار لذت بخش است اما زماني که قرار است روي صحنه برود بايد به نکات بسياري و از جمله ريتم و تمپوي آن و حوصله مخاطب فکر کرد.»
    ميرمنتظمي در مورد دشواري روي صحنه بردن متني که هنگام خواندن لذت بخش است اما خطر سر رفتن حوصله تماشاگر از شنيدن، اجرايش را تهديد مي کند هم گفت: «اجراي اين کار واقعاً سخت و دشوار بود! و يکي از دلايلي که اساساً به سراغش رفتم هم همين سختي بود. من نمونه اجراهاي ايراني اين متن را از دوستان جوان دانشجو و نمونه هايي خارجي از آن را ديده ام که اکثراً متن را تغيير داده اند و مونولوگ ها را تبديل به ديالوگ کرده اند اما اين کار از نظر من به عنوان کارگردان اشتباه است. همان طور که در متن فري يل مي بينيد هيچ پيشنهادي براي اجرا داده نشده و تنها چيزي که نوشته شده اين است که فرانک سوييني و دکتر رايس سمت راست و چپ صحنه بنشينند و مالي سوييني در وسط. اين نبود هيچ توضيح ديگري، باز هم کار را سخت تر مي کند که براي شخص من جذاب تر است.»
    کارگردان «پنج ثانيه برف» ادامه داد: «ما اساساً مشق کردن را دوست داريم. هر چند «مالي سوييني» متن دو سال پيش ام است اما بخش جديدش براي من، روي صحنه بردنش در فضاي بزرگ سالن اصلي مجموعه تئاتر شهر بود با همه چالش هايش. تجربه روي صحنه بردن يک نمايشِ سرشار از سکون با تنها سه بازيگر در سالني بزرگ. يعني صرفاً هدفم بازتوليد نبود. پيشتر هم پيشنهاد اجراي مجدد «مالي سوييني» را در سالن هاي بلک باکس با ظرفيتي معمولي داشتم اما مخالف بودم ولي پيشنهاد اجرا در سالن اصلي که داده شد با خودم گفتم حالا مي توان يک کار جديد کرد!»
    
    صدا، صدايي حقيقي است يا تقويت شده؟
    ميرمنتظمي در جواب اينکه آيا مي توان يکي از چالش هاي پيش روي اجراي «مالي سوييني» در سالن اصلي تئاتر شهر را روي صحنه بردن نمايشي بر مبناي ديالوگ در جايي دانست که رسيدن صداي بازيگر به تماشاگر براي قطع نشدن ارتباط او با اثر امري حياتي است؟ و در چنين اثري اگر بازيگر نتواند بدرستي صدايش را به گوش مخاطب برساند همه چيز را از دست داده است؟ هم گفت: «هر سه بازيگر «مالي سوييني» بسيار بر اين قضيه تاکيد داشتند که از هاش اف استفاده نکنند و ما صحبت هاي بسياري با هم داشتيم. اول تصميم گرفتيم همين کار را انجام دهيم اما در ادامه با توجه به فضاسازي اي که در اجرا ديديد و شيوه قرار گرفتن بازيگران بر صحنه، پشت ميزي که در ابتدا شبيه ميز کنفرانس است و بعد تبديل به چيزهايي ديگر مي شود، تصميم مان عوض شد و از هاش اف هايي با صدايي بسيار بسيار پايين استفاده کرديم. صداي هاش اف ها را بسيار پايين گرفتيم چون فقط مي خواستيم براي طراحي صدا و در راستاي مسائل فني و شکل اجرا از آنها استفاده کنيم. والا هر سه بازيگر آنقدر صدايشان رساست و بيانشان گويا که حتي يک درصد هم نيازي به استفاده از تقويت کننده نداشتند.»
    
    تلاش صابر ابر براي خنده گرفتن يا مطابقت با فرانک سوييني متن فري يل
    کارگردان «P2»: در مورد اينکه آيا با اين نظر موافق است که صابر ابرِ اجرا نسبت به فرانک سوييني متنِ فري يل دوست دارد از تماشاگر خنده بگيرد هم گفت: «من و صابر نمي خواستيم چيزي جدا از آنچه در متن هست بسازيم. يعني به هيچ عنوان نمي خواستيم تماشاگر به اين شخصيت بخندد بلکه او را همان طوري مي خواستيم که در متن بود. به نظر ما فرانک در متن به همين صورتي است که روي صحنه مي بينيد. شخصيتي که هنوز يک جمله اش را تمام نکرده به سراغ جمله ديگر مي رود و هنوز از کار عجيب و غريب قبلي خلاص نشده، کار عجيب و غريب بعدي را شروع مي کند. به نظر ما اين شوخ و شنگ بودن و اين پرش هاي مکرر ذهني او در متن هم هست و چيزي نيست که در اجرا بر غلظتش افزوده باشيم.»
    
    اجرا در مجموعه اي که مدير ندارد
    پيمان شريعتي، مدير مجموعه تئاتر شهر چند روزي است که از اين مجموعه رفته است و «مالي سوييني» در شرايطي در اين مجموعه روي صحنه مي رود که در حال حاضر مدير ندارد. ميرمنتظمي به عنوان نکته پاياني در مورد اين اتفاق گفت: «ما هيچ مشکلي نداشتيم! (با خنده) نمي دانم چرا ولي ما شاهد نهايت همکاري همه کارکنان اين مجموعه با خودمان بوديم و شايد کم دغدغه ترين اجراي من از لحاظ تعامل با عوامل سالن بوده باشد.»
    
    
    نمايشي سرشار از سکون با سه بازيگر / همه سختي هاي اجراي«مالي سوييني»کار مرتضي ميرمنتظمي
    


 روزنامه ايران، شماره 6781 به تاريخ 26/2/97، صفحه 13 (تئاتر)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 4 بار
    



آثار ديگري از "نرگس كياني"

  تبعات جنگ به روايت جواناني جنگ نديده / حامد ادواي كارگردان «خنكاي ختم خاطره» از متن اين نمايش و حال و هواي اجراي آن مي گويد
نرگس كياني، ايران 23/3/97
مشاهده متن    
  حكايت دردناك گسست و پيوست عضو / بررسي نمايش «نوبت يعني بعدي» در گفت و گوي «ايران» با مرتضي شاه كرم
نرگس كياني، ايران 9/3/97
مشاهده متن    
  صحنه هنر زير نور ماه مبارك / گزارشي از اجراهاي نمايش در شب هاي رمضان
نرگس كياني، ايران 7/3/97
مشاهده متن    
  عشق اسب سفيد به سرباز سياه / حامد شفيع خواه، كارگردان و بازيگر «شطرنج» از اين نمايش مي گويد
نرگس كياني، ايران 2/3/97
مشاهده متن    
  نمايشي آييني سنتي با نگاهي مدرن / گفت و گو با شهاب الدين حسين پور ، كارگردان نمايش«سرآشپز پيشنهاد مي كند»
نرگس كياني، ايران 19/2/97
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
نشريه پژوهش هاي حقوقي قانون يار
متن مطالب شماره 1 (پياپي 101)، بهار 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است