|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه اعتماد97/3/23: هياهو براي هيچ
magiran.com  > روزنامه اعتماد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4187
سه شنبه بيست و هفتم شهريور ماه 1397



خدمات سايت




 
MGID3291
magiran.com > روزنامه اعتماد > شماره 4109 23/3/97 > صفحه 1 (صفحه اول) > متن
 
      


سرمقاله 
هياهو براي هيچ


نويسنده: محسن بهاروند

ملاقات رييس جمهور امريكا و رهبر كره شمالي مدتي است كه توجه جهاني را به خود جلب كرده است. پيش بيني هاي بسيار زيادي در مورد اين مذاكرات صورت گرفت. پس از اين نيز دونالد ترامپ، رييس جمهور امريكا بسيار به آن افتخار كرده و سعي خواهد كرد كه آن را به عنوان يك دستاورد بزرگ معرفي كند.
    ولي واقعيت اين است كه اين فقط يك ملاقات جنجالي بود و دستاورد واقعي براي امريكا نداشت. جاي تعجب است كه دونالد ترامپ و تيمش توافقي به جامعيت برجام با داشتن مكانيسم بي نظير نظارت و ارزيابي را نوعي شكست تفسير كرده و توافق خود كه پس از چند ماه رفت و آمد حاصل آن يك بيانيه چهار ماده اي است - كه در خوشبينانه ترين حالت مشحون از ابهام است- را يك پيروزي معرفي مي كنند. صادقانه بايد گفت كه بسياري از تحليلگران به هيچ وجه انتظار چنين نتيجه ضعيفي از تيم مذاكراتي امريكا نداشتند. روشن است كه امريكا نتوانسته است رهبر كره شمالي را قانع كند كه از مواضع خود كوتاه بيايد و مي توان گفت چشم انداز روشني براي آينده و تداوم اين مذاكرات متصور نيست و حتي اين بيانيه امريكا را در وضعيت دشواري قرار خواهد داد. من سعي مي كنم بندهاي اين توافق را يك به يك به اختصار تحليل كنم تا سخنم بيشتر براي مخاطب روشن شود. طرفين در بند اول توافق كرده اند كه روابط دوجانبه اي برقرار كنند. بلافاصله پس از اين جمله گفته اند «مطابق خواست مردم دو كشور» براي ايجاد صلح و سعادت. از نظر تكنيكي اراده بدون قيد و شرط دو كشور براي برقراري روابط كامل بيان نشده است، زيرا بلافاصله به نحوي بسيار ظريف و غيرمستقيم چنين روابطي مشروط شده است به خواست مردم دو كشور. اگر قصد بر انجام قطعي اين كار بود بيانيه بايد به صورت ساده مي نوشت روابط برقرار مي شود يا حداقل مي نوشت «در راستاي خواست مردم دو كشور» اين روابط برقرار مي شود. به لحاظ تكنيكي مي توان گفت كه طرفين در اين مورد به نتيجه قطعي نرسيده اند. گذشته از آن، اين بند امريكا را در موقعيت دشواري قرار خواهد داد. بعيد است امريكا به زودي اين بند را اجرا كند بدون اينكه به خواسته هاي ديگر خود برسد، زيرا در واقع تحريم هاي امريكا و سلاح هسته اي كره شمالي مانع برقراري روابط نزديك دو كشور هستند. اگر ترامپ در برقراري روابط جديد جدي باشد چاره اي جز لغو تحريم ها ندارد. اين دقيقا چيزي است كه كره شمالي به آن نياز دارد و قصد دارد از اين طريق به انزواي طولاني خود پايان دهد. اگر ترامپ تحريم ها را رفع نكند، مجبور است به مواضع قبلي برگردد و دو كشور مجددا در نقطه صفر متقابل قرار خواهند گرفت. در مجموع اين بند از آنجا كه امريكا را در موقعيت دشواري قرار خواهد داد، به نفع كره شمالي است. در بند دوم بيان شده كه امريكا و كره شمالي تلاش هاي مشتركي انجام خواهند تا يك «رژيم» صلح در شبه جزيره كره برقرار كنند. جاي سوال دارد كه چرا به جاي انعقاد موافقتنامه يا توافق صلح از كلمه رژيم استفاده شده است. مشخص است كه توافق كامل و روشني در مورد انعقاد توافق صلح بين دو كره صورت نگرفته است. كلمه رژيم يك كلمه مبهم است و معمولا به معني مجموعه اي از توافقات يا اقدامات سياسي و حقوقي است. اهميت موضوع در اين نكته است كه توافق صلح مي تواند به زيان امريكا تمام شود. در صورتي كه توافق صلح بين دو كره صورت گيرد امريكا بهانه قابل قبولي براي حفظ نيروهاي نظامي خود در كره جنوبي و در آب هاي ساحلي آنكه به مقصود ديگري كه بخشي از آن مرتبط با چين است را نخواهد داشت. توافق صلح بالقوه مي تواند قطعنامه هاي شوراي امنيت را عليه كره شمالي لغو كرده و بعضي از بهانه ها را براي تحريم آن كشور از بين ببرد. روشن است كه مطلوب كره شمالي انعقاد توافقنامه صلح بوده است ولي كلمه «رژيم صلح» در آينده مي تواند شامل توافق صلح، حضور نيروهاي امريكايي و ساير موارد هم باشد. معمولا براي جلوگيري از شكست مذاكرات كلمات مبهم و چند پهلو به كار گرفته مي شود. در اينجا مي توان گفت كره شمالي تا حدودي از خواسته اصلي خود اندكي عقب نشيني كرده است ولي واقعيت اين است كه كره شمالي با واقع گرايي مي دانسته است كه در بهترين وضعيت هم نمي تواند براي روابط امريكا و كره جنوبي تصميم گيري كند. در بند سوم تعهد شده است كه كره شمالي طبق «بيانيه پانمونجوم» در راستاي غيرهسته اي شدن شبه جزيره كره فعاليت كند. اين بند قصد اصلي انجام مذاكرات بود. ولي با كمي دقت ديده مي شود كه كره شمالي تعهد جديدي متقبل نشده است. كره شمالي اصولا مشكلي با تعهد مندرج در اين بند ندارد. اولا بيانيه تعهدي روشن براي كره شمالي براي غير هسته اي شدن بيان نكرده است. كره شمالي تنها تعهد داده است كه در اين راستا اقدام كند. ثانيا اقدام كره شمالي در راستاي غير هسته اي شدن «شبه جزيره كره» است نه فقط كره شمالي. يك تفاوت بسيار آشكار بين نظر امريكا و كره شمالي وجود دارد. امريكا به دنبال غيرهسته اي شدن كره شمالي است. در حالي كه كره شمالي در پي غيرهسته اي شدن شبه جزيره كره است. پيامد اين بند چيست؟ اگر غير هسته اي شدن شبه جزيره كره را بپذيريم آنگاه بايد بپذيريم كه اولا همزمان با انهدام سلاح هسته اي كره شمالي امريكا هم بايد تجهيزات خود اعم از هواپيما، ناو و زيردريايي مسلح به سلاح هسته اي را از زمين، هوا و آب هاي شبه جزيره كره خارج كند. دوم اينكه منظور از «غيرهسته اي شدن» در لغت انگليسي كه ملاك اعتبار بيانيه است صرفا از بين بردن سلاح هسته اي است نه تاسيسات هسته اي كه صلح آميز باشد. بيانيه در مورد دو موضوع در اين چارچوب مسكوت است. اول برنامه صلح آميز هسته اي كره شمالي و دوم موشك هاي قاره پيما. مشخص است كه كره شمالي حتي اگر سلاح هسته اي خود را امحا كند سعي مي كند يك برنامه صلح آميز هسته اي در سطح كره جنوبي را حفظ كند. كره جنوبي اكنون اورانيوم را در سطوح بسيار بالا حدود شصت درصد خلوص غني سازي مي كند. اگر كره شمالي چنين درصدي از غني سازي را حفظ كند و موشك هاي قاره پيماي خود را نيز داشته باشد در آينده و در صورت نياز به سلاح هسته اي با توجه به تجربه و تخصص خود رسيدن مجدد به سلاح هسته اي براي اين كشور كار بسيار آساني خواهد بود. امريكا در واقع در اين بند نتوانسته است خواسته خود را به كره شمالي تحميل كند. بلكه اين كره شمالي است كه با زيركي هيچ تعهد مشخصي را نپذيرفته و مواضع قبلي خود را تكرار كرده است. بند چهارم بيانيه در واقع ناظر بر يك كار روتين پس از ترك مخاصمه مسلحانه است. در اين بند طرفين تعهد كرده اند كه براي بازگرداندن باقيمانده جنازه هاي ناشي از جنگ اقدام كنند و براي شناسايي اجساد باقيمانده هم تلاش كنند. اين كار در واقع بايد بيش از نيم قرن پيش صورت مي گرفت. بلافاصله پس از آتش بس بايد مطابق حقوق بين الملل بشردوستانه اين اقدام صورت مي گرفت. لذا گرفتن يك نتيجه خاص از يك امر معمول بين كشورها خيلي مد نظر نبوده و اين كار صرفا يك اقدام بشردوستانه است و بدون اين بيانيه هم طرفين ملتزم به انجام اين اقدام بودند. در مجموع و به عنوان نتيجه گيري مي توان امريكا و شخص ترامپ را بازنده اين دور از مذاكرات دانست. روشن است كه ترامپ نياز به اين توافق داشته و در بيشتر موارد مجبور شده است از خواسته هاي اوليه خود چشم پوشي كند يا آنها را در ابهام نگه دارد. اگر دونالد ترامپ به روش معمول خود مدعي پيروزي در اين مذاكرات شود موجب تعجب خواهد شد. برعكس ترامپ، بايد يك نمره مثبت به طرف كره اي داد كه بدون جنجال يا ايجاد حاشيه با قاطعيت خوبي وارد مذاكرات شد و تحت تاثير تبليغات و صحنه سازي هاي امريكا و شخص ترامپ قرار نگرفت و با وجود برداشت هاي اشتباه خيلي از مفسران به صورت كاملا حرفه اي توانست چنين مذاكره اي را در قدم اول و تا اين مرحله به سود خود انجام داد. اما اگر من بخواهم توصيه اي به طرف كره اي بكنم حتما به دو مورد اشاره خواهم كرد: اول اينكه امريكا ممكن است بازنده متن باشد ولي الزاما نمي توان گفت در نهايت و در فرامتن هم بازنده خواهد بود. اصولا روش امريكا اين است كه متني را به نتيجه رسانده و پس از پايان مذاكرات با انجام اقداماتي و تحميل تفسير و تاويل هاي يكجانبه و خودسرانه سعي مي كند نتيجه نهايي را به سود خود تغيير دهد. كره بايد مراقب اين روش امريكا باشد. دومين توصيه اين است كه در يك نگاه سطحي و با احتياط مي توان گفت كه نفع كره شمالي بيشتر در اجراي تعهدات مندرج در اين بيانيه به ترتيبي است كه در بيانيه نوشته شده است. امريكا ممكن است ابتدا به سدنبال اجراي بندهايي در آغاز كار باشد كه به نفع اوست و در نهايت مي تواند از اجراي تعهداتي كه به نفع كره است شانه خالي كند.
    سرمقاله: هياهو براي هيچ
    


 روزنامه اعتماد، شماره 4109 به تاريخ 23/3/97، صفحه 1 (صفحه اول)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 53 بار
    



آثار ديگري از "محسن بهاروند"

  منابع مهم تر از اعداد / نكاتي پيرامون رژيم حقوقي درياي خزر به زبان ساده
محسن بهاروند*، ايران 27/5/97
مشاهده متن    
  همسايگان در اولويت سياست خارجي
محسن بهاروند، اعتماد 10/4/97
مشاهده متن    
  نظم جديد و استراتژي ايران
محسن بهاروند، اعتماد 22/3/97
مشاهده متن    
  برجام: هدف يا وسيله
محسن بهاروند، اعتماد 25/2/97
مشاهده متن    
  گفت و گو، دكترين روحاني
محسن بهاروند*، اعتماد 22/9/96
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
مجله تحقيقات علوم قرآن و حديث
متن مطالب شماره 2 (پياپي 38)، تابستان 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است