|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه دنياي اقتصاد97/3/23: يك اتاق فكر آمريكايي تحليل كرد: ايران هسته اي؛ مدل ژاپني يا كره شمالي؟
magiran.com  > روزنامه دنياي اقتصاد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4355
پنجشنبه سي و يكم خرداد ماه 1397



خدمات سايت




 
MGID3360
magiran.com > روزنامه دنياي اقتصاد > شماره 4349 23/3/97 > صفحه 2 (خبر) > متن
 
 


يك اتاق فكر آمريكايي تحليل كرد: ايران هسته اي؛ مدل ژاپني يا كره شمالي؟




    
    دنياي اقتصاد : پس از خروج آمريکا از «برجام»، مقامات ايران اعلام کردند تلاش هاي خود را براي غني سازي هسته اي، قدرتمندتر از گذشته از سرخواهند گرفت، مگر اينکه ساير طرف ها - به ويژه اروپايي ها - بتوانند منافع تهران را در اين توافق تضمين کنند. در اين باره، رهبر جمهوري اسلامي دستور آماده سازي فوري براي دستيابي به ۱۹۰ هزار «واحدهاي کاري مجزا (SWU)» - استانداردي که براي اندازه گيري خروجي سانتريفيوژهاي اورانيومي مورد استفاده قرار مي گيرد - را به سازمان انرژي اتمي اين کشور داده است، گرچه تاکيد کرده است اين اقدامات فعلا در چارچوب «برجام» باقي بمانند.
    به گزارش گروه اقتصاد بين الملل روزنامه «دنياي اقتصاد» و به نقل از اتاق فکر آمريکايي «موسسه سياست هاي خاورنزديک واشنگتن» که در زمينه سياست هاي خارجي کشورش در رابطه با کشورهاي خاورنزديک تحليل ارائه مي کند، اين رقم چهل برابر بزرگ تر از ظرفيت غني سازي کنوني ايران است. اگر جمهوري اسلامي اين تهديدات خود را عملي کند، قدمي ديگر در موفقيت هاي اتمي خود خواهد برداشت، امري که حرکت به سوي غني سازي مورد نياز براي دستيابي به سلاح هاي اتمي را تسريع مي کند (برخلاف ادعاي مقامات اين کشور مبني بر عدم تمايل براي ساخت سلاح هاي هسته اي که مخالف اصول ديني اين کشور است). در سال ۲۰۰۶، اوج بحران هسته اي ايران با غرب، محسن امين زاده، معاون وزير امور خارجه وقت در يادداشتي استراتژي هاي هسته اي آينده تهران را تبيين کرد. او در اين يادداشت مدعي شد که ايران براي آينده هسته اي خود بايد بين دو مدل متفاوت تصميم گيرد: ژاپن يا کره شمالي. به گزارش اين اتاق فکر آمريکايي، پس از دستيابي به توافق هسته اي سال ۲۰۱۵ به نظر مي رسيد تهران مدل توکيو را براي تبديل شدن به ايراني هسته اي در بلندمدت انتخاب کرده باشد. در اين باره اما تصميم هفته هاي اخير دونالد ترامپ در خروج از برجام و دنبال کردن مذاکره هسته اي با پيونگ يانگ ممکن است مقامات ايران را مجاب به تجديدنظر درخصوص تصميم شان کند.
    
    مدل ژاپني: امتياز کوتاه مدت براي غني سازي
    طي دو دهه گذشته، ايران وضعيت هسته اي ژاپن را همواره الگوي خود قرار داده است. از ديد تهران، توکيو در جلب اعتماد جامعه بين المللي و ساخت يک چرخه سوخت هسته اي موفق بوده است. آنها با انجام اين کار توانستند در وضعيتي آستانه قرار گيرند، وضعيتي که در آن اگر بخواهند، به سرعت مي توانند سلاح هسته اي بسازند. همانگونه که امين زاده در سال ۲۰۰۶ تشريح کرد، وضعيت کنوني تهران همانند وضعيت ژاپن هسته اي پس از جنگ جهاني دوم است، با اين تفاوت که ژاپني ها موفق به ساخت ۵۵ نيروگاه برق هسته اي شدند. در سال ۲۰۰۹، منوچهر متکي، وزير امور خارجه ايران مدعي شد ژاپن سال ها براي ايجاد اعتماد پيرامون فعاليت هاي هسته اي خود تلاش کرد، بدون آنکه فعاليت هاي هسته اش را متوقف سازد. همتاي سابق او، کمال خرازي نيز در سال 2005 با طرح ادعاهاي مشابه گفته بود نيروگاه هاي هسته اي صلح آميز در ژاپن مي تواند الگويي براي ايران باشد.
    در اين باره اما نمي توان به راحتي بهاي سنگيني که ژاپني ها در جلب اعتماد بين المللي و بهره مندي از مزاياي هسته اي متحمل شدند را ناديده گرفت. اول، ژاپن مجبور بود پس از جنگ، تغييرات اساسي در سياست هاي خارجي خود ايجاد کند. اين کشور با تبديل شدن به يک قدرت در شرق آسيا تصميم به محدود ساختن حضور خود در درگيري هاي بين المللي گرفت. دوم، فاجعه هيروشيما و ناکازاکي موجب شد تا اين کشور متعهد شود که هيچ گاه به دنبال ساخت سلاح هسته اي نخواهد رفت. در واقع پس از اين اتفاق ژاپن در موضوع خلع سلاح هسته اي پيشگام شد. البته به نظر نمي رسد ايران حداقل به دليل اصول مذهبي خود مبني بر ممنوعيت استفاده از سلاح هاي کشتار جمعي، به دنبال ساخت سلاح هسته اي باشد. سوم، براي سال ها ژاپني ها صادقانه با «سازمان بين المللي انرژي اتمي» همکاري کردند و هرگونه نگراني درخصوص ساخت سلاح هاي هسته اي را مرتفع ساختند. به گزارش «موسسه سياست هاي خاورنزديک واشنگتن»، تصميم ايران براي مذاکره در موضوع هسته اي و پذيرش محدوديت هاي هسته اي تعيين شده در «برجام» در راستاي رسيدن به مدلي ژاپني و جلب اعتماد بين المللي بوده است.
    
    مدل کره شمالي: موفقيت هسته اي زير فشار
    گرچه برخي مقامات ايراني توانايي کره شمالي در توليد سلاح هاي هسته اي را تحسين مي کنند، اما بدون شک از هزينه هايي که کره شمالي متحمل شده است با خبر هستند. کره شمالي يکي از فقيرترين و ديکتاتوري ترين جوامع را دارد. وضعيت اقتصادي اين کشور به گونه اي نيست که دولتمردان ايران خواهان الگوبرداري از آن باشند. با اين وجود برخي در داخل از دولت مي خواهند مدل کره شمالي در نظر گرفته شود. در سال ۲۰۰۶ بعد از اولين آزمايش هسته اي کره شمالي، روزنامه کيهان در گزارشي مدعي شد توانايي هاي هسته اي پيونگ يانگ نتيجه ايستادگي هاي اين کشور در مقابل فشارهاي بزرگ آمريکايي ها بوده است. نتيجه گيري اين گزارش اين بود که اگر يک کشور در به دست آوردن دانش هسته اي مصمم باشد، در نهايت در دستيابي به آن موفق خواهد شد، حتي اگر تمام دنيا با او مخالف باشند. برخي رسانه هاي ايران هم چنين ديدگاهي دارند. يک اتاق فکر وابسته به وزارت امور خارجه ايران نيز در سال ۲۰۰۹ مدعي شد که درس هاي پيونگ يانگ مي تواند در منطقه خاورميانه به کار گرفته شود. با توجه به واقعيت هاي بالا، تهران تصميم به پذيرش فشارها و ادامه دادن فعاليت هاي هسته اي خود گرفته است. البته برخلاف استراتژي هاي هسته اي کره شمالي نظير خروج از پيمان منع گسترش سلاح هاي هسته اي، ايران گام در مسير ديگري نهاده است: اتخاذ بخش هايي از الگوي ژاپني در توسعه برنامه هاي غني سازي درحالي که با قدرت هاي غربي براي برداشته شدن تحريم هاي اقتصادي سنگين همکاري کرده است.
    
    بازگشت وضعيت لاينحل ايران
     تصميم رئيس جمهوري آمريکا در خروج از برجام و وضع مجدد تحريم ها، يک ضربه بزرگ به طرفداران مدل ژاپني در ايران بود. به طور همزمان تصميم دونالد ترامپ براي گفت وگو با کيم جونگ اون احتمال ايجاد يک توافق هسته اي ميان آمريکا و کره شمالي را افزايش داده است. چنين احتمالاتي ممکن است تهران را متقاعد سازد که واشنگتن در نهايت به سياست هاي دولت کره شمالي راضي شده است، ديدگاهي مشابه با تصور محافظه کاران داخل ايران مبني بر اينکه تنها راه ايستادگي در برابر غرب، توسعه برنامه هاي هسته اي و گفت وگو از موضع قدرت است. به گزارش اين اتاق فکر آمريکايي، چند ماه آتي براي آينده ايران هسته اي حياتي است که آيا تصميم به اتخاذ مواضع سختگيرانه تر براي بازداشتن فشارهاي آمريکا خواهد گرفت يا با اعلام عدم رضايت خود محدوديت هاي ممکن را مي پذيرد. پويايي ميان ايران، آمريکا و اروپا - به خصوص تلاش اروپايي ها براي تضمين منافع ايران - عاملي مهم در شکل گيري اين تصميم خواهد بود. در اين باره اگر آمريکا و کره شمالي مذاکرات موفقي داشته باشند و بتوانند به يک توافق دست يابند، (چيزي که از اخبار ديدار ترامپ و اون بر مي آيد)، بدون شک ايران نيز ترغيب خواهد شد تا استراتژي هاي سرسختانه پيونگ يانگ را آزمايش کند.
    يک اتاق فکر آمريکايي تحليل کرد: ايران هسته اي؛ مدل ژاپني يا کره شمالي؟
    


 روزنامه دنياي اقتصاد، شماره 4349 به تاريخ 23/3/97، صفحه 2 (خبر)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 35 بار

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
فصلنامه پيام سبزانديشان
متن مطالب شماره 1 (پياپي 801)، بهار 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است