|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه كيهان97/3/23: نگاهي به ديروزنامه هاي زنجيره اي
magiran.com  > روزنامه كيهان >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 21933
پنجشنبه سي و يكم خرداد ماه 1397



خدمات سايت




 
MGID2827
magiran.com > روزنامه كيهان > شماره 21927 23/3/97 > صفحه 10 (اخبار كشور) > متن
 
      


نگاهي به ديروزنامه هاي زنجيره اي



اصلاح طلب ها شرايط خوبي ندارند اداي سکولارها را در نياورند!
    سرويس سياسي-
روزنامه زنجيره اي شرق در يادداشتي به اظهارات اخير سعيد حجاريان از تئوريسين هاي اصلاح طلب پرداخت که گفته بود: «تلاش براي عرفي کردن قدرت يکي از وظايف جدي اصلاح طلبان است.»
    نويسنده در اين يادداشت به دو معناي سکولاريسم که در ايران و غرب رايج است پرداخته و نوشت: «به راستي، معناي سکولاريسم چيست و آيا موضع اصلاح طلبي در برابر آن روشن است؟ سکولاريسم يا عرفي گرايي در غرب به معناي جدايي نهاد سياست (دولت) از نهاد دين (کليسا) است، اما در ايران علاوه بر آن معنا، بر جدايي خود دين از سياست نيز دلالت مي کند. بر اساس معناي اخير، دين گزاره اي درباره سياست ندارد؛ بنابراين از اصطلاح «عرفي گرايي» در ايران دو معنا درک مي شود: جدايي دولت از نهاد روحانيت و جدايي دين از سياست. طرفه آنکه در جامعه ما، همين معناي دوم (که در غرب به عنوان معناي سکولاريسم درک نمي شود) در بدو امر به ذهن متبادر مي شود؛ يعني اگر گفته شود فلاني سکولار نيست، به اين معنا خواهد بود که سياستش عين ديانتش است.»
    نويسنده پس از ذکر مقدمات به اين نتيجه رسيده است که: «کار عجيبي که آقاي حجاريان در سخنراني ياد شده کرده، اين است که در جامعه ايران سخن گفته، اما از سکولاريسم معناي اول را اراده کرده است! جالب اين است که کمتر متني (تخصصي يا غيرتخصصي) اين دو معناي سکولاريسم را از هم تمييز داده اند. با اين وصف، چگونه مي توان انتظار داشت که از معناي اول عرفي گرايي سخن بگوييم و انتظار داشته باشيم خواننده دچار خلط مفهومي نشود.»
    در پايان اين يادداشت نيز آمده است: «از حيث جامعه شناختي نيز اصلاحات در شرايط خوبي قرار ندارد و اين گونه موضع گيري ها از محبوبيت آن خواهد کاست. نکته آخر اينکه در شرايطي که چپ هايي مانند هابرماس از پست سکولاريسم و حضور دين در جامعه سخن مي گويند، سزاوار نيست اصلاح طلبان مفهوم قديم عرفي گرايي و عرفي سازي را به شکل خام مطرح كنند.»
    در اين رابطه بايد به اين نکته اشاره کرد که مدعيان اصلاحات به هر دو معناي سکولاريسم مورد اشاره در نوشتار روزنامه زنجيره اي شرق در نوشته هاي خود اشاره کرده و به اين دو معنا مي توان بخش هاي گسترده اي از جريان اصلاحات را سکولار خواند، آنها در روزنامه هاي زنجيره اي دوره اصلاحات هم به اين پرداخته اند که دين گزاره اي سياسي ندارد و هم از عرفي سازي سياست سخن گفته اند، روزنامه زنجيره اي بهار در يادداشت روز اول آبان 1392 خود امام را الگوي ايماني خوانده بود نه رهبر سياسي جامعه و اين همان معناي دوم از سکولاريسم است يعني دين و امام که مبلغ و نماينده اين دين است وظيفه اي در عالم سياست ندارد و کار سياست را بايد به سياسيون واگذاشت و گذشت!
    
    
    تيم اقتصادي دولت بايد تغيير کند
    روزنامه آرمان در مطلبي نوشت: «بيش از همه خود آقاي روحاني و مشاورانش بهتر از هر کسي مي دانند که مشکل دولت در کدام حوزه است و به قول معروف پاشنه آشيل دولت در کجاست. آنچه که اکنون جامعه نسبت به آن دغدغه دارد نخست مباحث اقتصادي و معيشتي است که مردم بيشتر از همه حوزه ها با آن سرو کار دارند. از اين جهت دولت بايد تغييراتي در تيم اقتصادي خود چه در سطح وزارتخانه و چه در سطوح ديگر اقتصادي انجام دهد و با سياست هاي اقتصادي کارآمد بتواند براي برون رفت از فضاي فعلي وضعيت بحران اقتصادي را مديريت کند... وقتي خود رئيس جمهور چندين بار اذعان مي کند که برخي مديران دولتي نا اميد هستند و کارکرد بالايي ندارند تغييرات در دولت در صدر اهميت موضوعي قرار مي گيرد. لذا حتما اين تغييرات بايد صورت گيرد و به تعويق انداختن آن بيش از اين به صلاح نيست.»
    در حال حاضر مطالبات اصلي مردم مربوط به معيشت و مسائل اقتصادي است. حقوق معوقه کارگران، هزينه بالاي اجاره مسکن و تحت فشار بودن مستاجران، گراني اقلام ضروري خانوار، بيکاري جوانان، تامين مسکن براي اقشار متوسط و ضعيف جامعه، رکود در بخش توليد، واردات بي رويه، و... از جمله مطالبات اصلي مردم است. اما متاسفانه دولت در حوزه هاي مذکور کارنامه قابل قبولي نداشته است.
    آقاي روحاني چندين بار از کم کاري در بخش هايي از کابينه گلايه کرده است ولي متاسفانه هيچ تغييري از سوي شخص رئيس جمهور در کابينه ايجاد نشد.
    
    
    5 سال گذشت، تقصير همچنان گردن قبلي ها است!
    روزنامه زنجيره اي شرق در يادداشتي با عنوان «مردم را در جريان بگذاريد» نوشته است: «در يک سال بعد از انتخابات سال 96، به تدريج حملات به روحاني و دولت او از سوي جريان رقيب افزايش يافت و به سقف انتخابات سال گذشته نزديک شد. خروج آمريکا از برجام و برخي مشکلات اقتصادي داخلي نيز فرصت موج سواري بر مطالبات مردم را در اختيار رقبا قرار داده است. با اين حال براي آنکه بدانيم در اين پنج سال چه بر کشور گذشته است، مرور وضعيت دولت، پيش از روي کار آمدن روحاني ضروري است.»
    در ادامه اين يادداشت تصريح شده است: «رئيس جمهور در دولت يازدهم زماني سکان اداره کشور را به دست گرفت که ميراث دار مسائل و مشکلات عميق برجا مانده از دولت احمدي نژاد بود و انباشت آنها براي کشور هزينه هاي بسياري بر جاي گذاشته بود. دو مسئله مهم سياست خارجي ماجراجويانه دولت هاي نهم و دهم در کنار شدت يافتن تحريم هاي شوراي امنيت سازمان ملل به بهانه برنامه هسته اي ايران، مقابل دولت يازدهم قرار داشت. تلاش شد با يک زمان بندي دقيق و يک تيم تواناي مذاکره کننده، فضاي ديپلماسي و موضوع هسته اي ايران در کنار هم مديريت شود که به نتيجه مقبولي نيز دست يافت. تورم افسار گسيخته و مشکلات اقتصادي چالش بعدي دولت بود که حل آن بس دشوار است. در اواخر دولت احمدي نژاد، تورم بيش از هر زماني مردم را در تنگنا قرار داده بود و کشور به واسطه سياست هاي نادرست از يک اقتصاد بيمار رنج مي برد»
    نويسنده به سنت 5 سال گذشته مشکلات موجود کشور که رئيس جمهور در سال 1392 وعده حل صد روزه آنها را داده بود به گردن پيشينيان مي اندازد و از سوي ديگر نيز به سياست خارجي کشور پيش از روي کار آمدن دولت يازدهم مي تازد بي آنکه بگويد نتيجه سياست هاي به گفته خود غيرماجراجويانه منتهي به برجام چه بوده است؟
    آيا پس از امضا شدن برجام تحريمي برداشته شد و يا قراردادي با شرکت ها و کشورهاي اروپايي بسته شد که نتيجه آن در سفره مردم قابل رويت باشد؟! پاسخ به همه اين سوالات منفي است ولي براي منتقدان چه بايد کرد؟ پاسخ واضح و روشن است بايد تقصيرها را به گردن پيشينيان انداخت تا از فشار افکار عمومي اندکي کاسته شود ولي اين بازي ديگر مدت ها است که قديمي و کهنه شده است و جواب نمي دهد و مردم همچنان مي پرسند نتيجه وعده هاي صد روزه که امروز پنج سال از بيان آنها مي گذرد چه شد؟!
    
    
    دولت پاسخگوي مردم باشد، تعيين محل تجمع مشکلي را حل نمي کند
    روزنامه هاي زنجيره اي در شماره هاي ديروز خود به تصميم يکشنبه شب دولت مبني بر تعيين مکان هايي براي اعتراض پرداخته و يک صدا به شرح و بسط آن پرداختند!
    روزنامه ايران ديروز مطالب مختلفي درباره ابعاد، زوايا و پيامدهاي اقدام دولت در تعيين محل برگزاري تجمعات و اعتراضات منتشر کرد و نوشت: «سازو کاري نداريم که از پيامد منفي تصميمات جلوگيري کنيم از سوي ديگر تصميمات بدون مطالعه کافي اجتماعي و زيست محيطي انجام مي گيرد و بواسطه اين تصميمات عده اي ضرر مي کنند بنابراين به جاي اينکه صورت مسئله را پاک کنيم بايد ابتدا به جاي تعيين جا فرايند تصميم گيري را اصلاح کنيم. فرايندهاي تصميم گيري و توزيع منافع را شفاف کنيم و مسئله بعدي پاسخگويي از سوي مقام ها است. در اين دوران جديد که آدم هاي مهم در کاخ هاي شيشه اي زندگي مي کنند، مقام ها بايد ياد بگيرند پاسخگو باشند به بيان ديگر به جاي اينکه مردم جمع شوند بايد سراغ مردم رفت و صحبت کرد ما اين تصميمات را نمي بينيم و عموماً اين تصميمات يک طرفه است. با اختصاص جا مشکلي حل نمي شود. جا و محل تجمع را خود مردم تعيين مي کنند. اگر الگوي دولت در اين زمينه خيابان استقلال ترکيه است بايد گفت که خيابان استقلال در استانبول در مرکز شهر واقع است که وزارتخانه ها و رسانه ها و سازمان هاي دولتي آنجا مستقر هستند. اينکه مردم کجا تجمع کنند خود معترضان بايد آن را مشخص کنند.»
    ارگان دولت در مطلب ديگري نوشت: «محل و جا مسئله اصلي نيست و مسئله فرعي است...اصلاً مسئله ما جا نيست دولت ابتدا بايد آن را حل کند حالا شايد فراتر از اختيارات و اراده دولت باشد لذا مي توان گفت دولت به تنهايي با تعيين مکان نمي تواند مشکلي را حل کند.»
    روزنامه شرق نيز به بهانه تصميم جديد دولت به موضوع «هايدپارک ها» پرداخته و نوشت: «بايد منتظر ماند و ديد که تجربه برگزاري تجمعات اعتراضي در مکان هاي از پيش تعيين شده چگونه سپري خواهد شد. آيا کار را براي احزاب و گروه ها و وزارت کشور و نيروي انتظامي راحت تر خواهد کرد يا کلاف اعتراضات را پيچيده تر.»
    در گزارش ديروز کيهان به اين مسئله پرداختيم و نوشتيم «در شرايطي که مردم زير فشار مشکلات معيشتي قرار دارند و هر از گاهي به دولت - به عنوان مسئول اين وضعيت- اعتراض مي کنند، هيئت دولت به جاي اصلاح رويه هاي مخرب دستگاه اجرايي و حل ريشه اي مشکلات، به تعيين محل تجمعات مشغول است!»
    کافي است به ليست مشکلات موجود نگاهي گذرا بيندازيم تا مشخص شود که وظيفه اساسي دولت چيست، رسيدگي به اين مشکلات يا تعيين محل براي اعتراضات، اعتراضاتي که سابقه نشان داده است که دولت گوش شنوايي براي شنيدن آنها ندارد!
    مردم و خصوصا جوانان با معضل بيکاري درگيرند. بر اساس اطلاعات مرکز آمار ايران، در سال 1396، نرخ بيکاري 12/1 درصد و سهم اشتغال ناقص از اشتغال کشور 10/4 درصد بوده است. در حالي مرکز آمار شمار رسمي بيکاران را 3/2ميليون نفر اعلام مي کند که با احتساب کساني که اشتغال ناقص دارند، جمعيت واقعي بيکاران به مرز ۶ ميليون نفر مي رسد. از سوي ديگر دولت روحاني آمارهاي کم سابقه اي از واردات به جا گذاشته است و در روزگاري که کشورها بر سر حفظ اشتغال نيروهاي خود جنگ تجاري راه انداخته اند، دروازه هاي واردات را چه به صورت قانوني- از مرزهاي گمرکي و مناطق آزاد- و چه به صورت غيرقانوني و قاچاق باز گذاشته است. آمارهاي تکان دهنده اي از واردات انواع کالاهاي عجيب از بيل و آدامس تا اسپرم گاو و کود انساني شنيده مي شود. واردات گسترده هم به معني تعطيلي کارخانه هاي داخلي و بيکاري کارگر ايراني است.
    از طرفي با سوءمديريت اقتصادي، حجم نقدينگي از حدود 600 هزار ميليارد تومان در ابتداي دولت روحاني به مرز هزار و 500 هزار ميليارد تومان رسيده، ولي بسياري مراکز توليدي با کمبود نقدينگي مواجهند و زير ظرفيت توليد کرده يا تعطيل مي شوند که اين هم به معني بيکاري جوانان است. به تازگي هم اخباري شنيده مي شود که به علت پرداخت نشدن بدهي دولت به راه آهن، بيش از 4 هزار نفر بيکار شده اند.
    از قيمت سکه و ارز نيز سخن نگوئيم بهتر است و با همه اين اوصاف دولت چشم به برجامي بسته است که از مدت ها پيش جنازه آن را نيز غربي ها و به ويژه آمريکا دفن و از آن عبور کرده اند!
    اين ها مشکلات کشور است مشکلاتي که دولت بايد به فکر حل کردن آنها باشد نه اينکه هر روز بر روي موج حاشيه ها درد مردم را به فراموشي بسپارد و کاري براي حل اين مشکلات انجام ندهد.
    
    نگاهي به ديروزنامه هاي زنجيره اي
    


 روزنامه كيهان، شماره 21927 به تاريخ 23/3/97، صفحه 10 (اخبار كشور)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 10 بار
    

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
فصلنامه مطالعات ميان فرهنگي
متن مطالب شماره 33، زمستان 1396را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است