|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه ايران97/3/24: سرنوشت نوسازي ناوگان حمل و نقل شهري معلولان
magiran.com  > روزنامه ايران >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 6831
شنبه سي ام تير ماه 1397



خدمات سايت




 
MGID2825
magiran.com > روزنامه ايران > شماره 6802 24/3/97 > صفحه 15 (توانش) > متن
 
      


سرنوشت نوسازي ناوگان حمل و نقل شهري معلولان
رئيس سامانه حمل و نقل معلولان خبر داد: راه اندازي سامانه اعلام گوياي ايستگاه هاي اتوبوس براي نابينايان تا پايان سال

نويسنده: مجيد سرايي


    حمل و نقل معلولان، موضوعي است که هميشه در سبد مشکلات اين دسته از شهروندان رديف خودش را پيدا کرده و دائماً، محل مباحث و مناقشات زيادي قرار گرفته است. اين موضوع مخصوصاً از سال ۹۲ و با افتتاح سامانه حمل و نقل معلولان و جانبازان از سوي شهرداري، وارد فاز تازه اي شد. قرار شد با افتتاح اين سامانه، جانبازان و معلولان ضمن ثبت نام، از تسهيلات حمل و نقل که عبارت از در اختيار گذاشتن خودرو از سوي سامانه جهت جا به جايي معلولان است، بهره مند شوند. با وجود گذشت بيش از ۴ سال از افتتاح اين سامانه، هنوز با تماس هاي برخي معلولان مواجهيم که از شيوه ارائه خدمات اين سامانه انتقاد مي کنند؛ از جمله گروه هاي معلول منتقد، نابينايان هستند که معتقدند اين سامانه به معلولان غير نابينا در ارائه تسهيلات حمل و نقل، اهميت بيشتري مي دهد. اين انتقاد و برخي اعتراضات ديگر گروه هاي معلولان بهانه اي به دستمان داد تا با پيمان سنندجي، رئيس شرکت واحد اتوبوسراني و رئيس سامانه حمل و نقل جانبازان و معلولان گفت و گو کنيم. در اين گفت و گو، سنندجي به موارد ضعف و قوت ارائه تسهيلات حمل و نقل به معلولان و همچنين تسهيلات جديد شرکت متبوعش به نابينايان اشاره مي کند. اين گفت و گو را در ادامه مي خوانيد:
    
     راه اندازي سامانه حمل و نقل جانبازان و معلولان، اتفاق مثبتي در بحث ارائه تسهيلات جا به جايي به اين شهروندان از سوي شهرداري بود، با وجودي که به نظر مي رسيد اين سامانه موفق به جا به جايي درصد زيادي از معلولان پايتخت شود، اعتراضات و انتقادات زيادي از سوي گروه هاي مختلف معلولان نسبت به خدمات اين سامانه مطرح شده است؛ از جمله محدوديت در اختصاص خودرو به برخي گروه هاي معلوليتي مثل نابينايان. چرا با گذشت بيش از ۴ سال از افتتاح اين سامانه، هنوز با اعتراضات معلولان مواجهيم؟
    زماني که ما اقدام به راه اندازي اين سامانه کرديم، به دنبال ارائه تسهيلات جا به جايي و حمل و نقل شهري به جانبازان عزيز و همچنين معلولان بوديم تا با امکاناتي که در اختيار داريم بتوانيم به نحو احسن از عهده اين کار برآييم؛ اما در ادامه راه با برخي مشکلات مواجه شديم که مهم ترين آن ها، کمبود خودرو بود. ما کارمان را با ۶۰ خودرو شروع کرديم: البته که اين تعداد خودرو نمي توانست جوابگوي نياز معلولان باشد.
    
     ظاهراً بنا بر اين بوده که هر سال شما ۲۰ درصد به ناوگان خودرو هاي ويژه معلولان اضافه کنيد، اما طبق اظهارات خودتان بعد از اين چند سال هنوز با ۶۰ خودرو خدمات رساني مي کنيد. آيا بحث افزايش خودرو به طور کلي مسکوت گذاشته شد؟
    قطعاً اين موضوع مسکوت گذاشته نشده و همچنان در دستور کار ما قرار دارد. همان طور که شما اشاره کرديد، قرار بود ما هر سال ۲۰ درصد افزايش خودرو داشته باشيم تا مشکل محدوديت خودرو را به حداقل برسانيم، اما اين موضوع فعلاً محقق نشده است. قرار بود سازمان بهزيستي تعدادي خودرو در اختيار ما قرار دهد؛ حتي صحبت هاي اوليه را انجام داده بوديم که اين تعداد خودرو را داشته باشيم، اما هنوز خبري از خودرو هاي بهزيستي نيست و ما همچنان با ناوگان محدودمان خدمات رساني مي کنيم.
    
     قرار بود سازمان چه تعداد خودرو در اختيارتان بگذارد؟
    فکر مي کنم ۶۰ خودرو ون قرار بود به ما بدهند.
    
     آيا خودرو هايي که در حال حاضر جزو ناوگان شما هستند، استانداردهاي لازم براي سوار شدن معلولان، مخصوصاً معلولان جسمي-حرکتي را دارند؟
    بله! اين خودرو ها کاملاً، استاندارد و مجهز به تجهيزاتي مثل رمپ مخصوص براي معلولاني که از ويلچر استفاده مي کنند، هستند.
    
     اگرچه شما به محدوديت خودرو اشاره کرديد، اما از جمله گروه هاي معلوليتي که به خدمات اين سامانه اعتراض مي کنند، نابينايان هستند. اين دسته از شهروندان معتقدند سامانه معلولان غير نابينا را در اولويت قرار داده است. اساساً اولويت بندي شما بر چه معيار هايي استوار است؟
    ما معلولان غير نابينا را با نگاهي تبعيض آميز در اولويت قرار نداده ايم. قبلاً هم گفتم که ناوگانمان محدود است و با توجه به شرايط جانبازان و معلولان جسمي-حرکتي –مخصوصاً ويلچري- که امکان تردد برايشان کمتر است، مجبوريم بخش زيادي از خدماتمان را به اين دسته از معلولان اختصاص دهيم. من به مشکلات تردد نابينايان واقفم، اتفاقاً هدف اين بود که با در اختيار داشتن خودرو هايي که بهزيستي به ما وعده داده بود، بخش قابل توجهي از نياز نابينايان در بحث حمل و نقل را فراهم کنيم، اما همان طور که گفتم اين مهم محقق نشده است. بنا بر اين شهروندان نابينا که براي ما بسيار عزيز هستند، فکر نکنند ما بين آنها و ديگر معلولان تبعيض قائليم.
    
     اگر يک شهروند نابينا از شما بپرسد چه خدماتي در اين زمينه به نابينايان ارائه مي دهيد، آيا پاسختان همين محدوديت ناوگان است؟
    حقيقتاً ما خودرو کم داريم و شرمنده دوستان نابينا هستيم که کمتر به آنها خدمات رساني مي کنيم. ظاهراً سازمان تاکسيراني در نظر دارد براي نابينايان در همين بحث حمل و نقل خدماتي ارائه دهد، اما من از چند و چون آن بي خبرم.
     شرکت واحد اتوبوسراني تهران علاوه بر سامانه حمل و نقل ويژه جانبازان و معلولان، ظاهراً اقدام به ارائه خدمات و تسهيلات ديگري هم براي اين شهروندان کرده است. اين تسهيلات در چه حوزه هايي ارائه شده است؟
    يکي از جديدترين اقدامات ما که اتفاقاً مختص نابينايان هم هست، طراحي و راه اندازي سامانه اعلام ايستگاه ها به صورت گويا در خطوط اتوبوسراني است. در واقع اين سامانه شبيه به سامانه اي است که در قطارهاي شرکت مترو از آن استفاده مي شود. حقيقت اين است که جاي خالي چنين سامانه اي مدت ها بود که در خطوط پر مسافر اتوبوسراني احساس مي شد، اما زيرساخت هاي راه اندازي آن فراهم نبود. با راه اندازي اين سامانه، شهروندان نابينا ديگر مشکلي در بحث موقعيت و اسم ايستگاه ها نخواهند داشت. با اين سامانه، شهروند نابينا به محض رسيدن به هر ايستگاه، مطلع مي شود که در چه موقعيتي است و تا مقصدش چند ايستگاه باقي مانده است.
    
     اين سامانه در چه تاريخي به صورت رسمي بهره برداري مي شود؟
    قرار است تمام خطوط اتوبوسراني تهران تا پايان سال جاري به سامانه اعلام گوياي ايستگاه ها مجهز شوند.
    
     يکي ديگر از خدماتي که شما به شهروندان نابينا ارائه کرده ايد، نصب تابلوي بريل در برخي ايستگاه هاي خط بي آر تي است. چطور به فکر نصب چنين تابلويي افتاديد؟
    من در تحقيقاتي که داشتم، به اين رسيده بودم در کشور هاي غربي براي شهروندان نابينا امکان دسترسي به اطلاعات مربوط به ايستگاه هاي مبدا، مقصد و جزئيات هر ايستگاه توسط شهرداري ها فراهم مي شود. بر همين اساس تصميم گرفتم با همکاري کارشناسان چنين امکاني را در تهران براي نابينايان فراهم کنم. البته اين را هم اضافه مي کنم که تجربه ما در اين زمينه کامل نبود؛ بنابراين شهروندان نابينا با نواقص زيادي در نصب اين تابلو ها مواجهند. سعي کرديم به صورت پايلوت اين طرح را اجرايي کنيم و در چند ايستگاه مثل ايستگاه شهيد آيت اين تابلو را نصب کرديم.
    
     يکي از مشکلاتي که مسافر نابينا در مطالعه اين تابلو ها با آن مواجه مي شود، ساختار طراحي آن – مخصوصاً در سلول هايي است که براي خط بريل در نظر گرفته شده -؛ ضمناً مطالعه اين تابلو باعث مي شود تا فرد نابينا سر فرصت موفق به سوار شدن به اتوبوس نشود. سوال اينجاست: شما که براي نصب اين تابلو از الگو هاي غربي الهام گرفتيد، چطور به سراغ سيستم اسمارت که دسترسي سريع نابينايان به اطلاعات ايستگاه ها را فراهم مي کند، نرفتيد؟
    من کاملاً موافقم که ما در طراحي و نصب اين تابلو ها، تجربه کافي نداشتيم؛ در واقع شايد ارزش اصلي نصب تابلو هاي بريل در ايستگاه ها، در بحث فرهنگسازي باشد و به عنوان نوعي نماد، حق شهروندي نابينايان در استفاده از وسايل نقليه عمومي را به ديگر شهروندان جامعه گوشزد کند. موضوع استفاده از اسمارت ها هم که شما اشاره کرديد، خيلي مهم است و من از جزئيات اين سامانه بي اطلاع نيستم. به هر حال سامانه اسمارت اين امکان را هم به راننده اتوبوس و هم به مسافر معلول مي دهد که از موقعيت هم مطلع باشند. راننده متوجه باشد که در ايستگاه بعدي يک مسافر معلول را بايد سوار کند و مسافر نابينا هم به طريق اولي، متوجه اين شود که اتوبوسي که نزديک به ايستگاه مي شود، داراي تجهيزات ويژه معلولان براي سوار شدن است. قبول دارم که اين سامانه براي دسترسي معلولان کاملتر است، منتها همان طور که گفتم بايد به حساب بي تجربگي ما بگذاريد.
    
     به نظر شما آيا واقعاً اين امکان نمي تواند از سوي شهرداري و شرکت متبوع شما فراهم شود که در هر ساعت، حداقل دو اتوبوس به امکاني مثل سامانه اسمارت مجهز شوند؟
    اتفاقاً چنين امکاني در ايران غير عملي نيست. اما در حال حاضر ما بر راه اندازي سامانه اعلام گوياي ايستگاه هاي اتوبوس متمرکز شده ايم تا با کمترين مشکل بتوانيم اين سامانه را بهره برداري کنيم. قطعاً در راه اندازي سيستمي شبيه به اسمارت، از نظر هاي کارشناسي و تجربيات افراد متخصص استفاده خواهيم کرد.
    
     به نظر شما، ما تا چه ميزان به استانداردهاي دسترس پذيري معلولان به خدمات شهري مثل همين بحث حمل و نقل نزديک شده ايم؟
    قطعاً تا رسيدن به استانداردهاي بين المللي فاصله داريم؛ هنوز ما در نصب تجهيزات بالابر ويژه معلولان در اتوبوس ها نقص داريم، در نحوه پهلو گرفتن اتوبوس ها در ايستگاه ها جهت سوار شدن معلولان جسمي-حرکتي مشکل داريم؛ اما برطرف کردن تمام اين مشکلات براي رسيدن به استانداردها، قطعاً عزم ملي را مي طلبد. ضمن اينکه نسبت به گذشته وضعيت بهتري داريم. درست است که در همين بحث ناوگان اتوبوسراني، براي جا به جايي معلولان جسمي-حرکتي مشکل داريم، اما سعي کرديم با اضافه کردن اتوبوس هاي جديد که کفشان همسطح با ايستگاه هاست، تا حدي از ميزان مشکلات شهروندان معلول بکاهيم.
    
    سرنوشت نوسازي ناوگان حمل و نقل شهري معلولان / رئيس سامانه حمل و نقل معلولان خبر داد: راه اندازي سامانه اعلام گوياي ايستگاه هاي اتوبوس براي نابينايان تا پايان سال
    


 روزنامه ايران، شماره 6802 به تاريخ 24/3/97، صفحه 15 (توانش)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 10 بار
    



آثار ديگري از "مجيد سرايي"

  پا به سن كه مي گذاريم كنارمان مي گذارند / گفت و گو با امين تارخ بازيگر نقش حاج رسول در سريال «رهايم نكن»
مجيد سرايي، ايران 9/4/97
مشاهده متن    
  گريه درمي آورند و قهرمان مي سازند / نگاهي به استفاده برنامه سازان از معلولان در برنامه هاي ماه رمضان سيما
مجيد سرايي، ايران 2/3/97
مشاهده متن    
  اگر پلاك «ژ» نداري طرح رايگان نداري / توانش ابهامات طرح ترافيك معلولان را بررسي مي كند
مجيد سرايي، ايران 20/2/97
مشاهده متن    
  با 55 هزار تومان مستمري چه قدر هزينه آژانس بدهيم / «توانش» نگراني شهروندان داراي معلوليت درباره آرم طرح ترافيك را بررسي مي كند
مجيد سرايي، ايران 6/2/97
مشاهده متن    
  به شوق سبز زيستن، جوانه را صدا بزن / دلمشغولي هاي نابينايان در روزهاي پايان سال
مجيد سرايي، ايران 24/12/96
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
مجله پژوهش و توسعه فناوري پليمر ايران
متن مطالب شماره 1 (پياپي 9)، بهار 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است