|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه شرق97/4/20: قطعاتِ يك اثرِ رها شده
magiran.com  > روزنامه شرق >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 3286
سه شنبه 15 آبان 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

خدمات سايت




 
MGID2387
magiran.com > روزنامه شرق > شماره 3191 20/4/97 > صفحه 8 (ادبيات) > متن
 
      


عطف 
قطعاتِ يك اثرِ رها شده



«الفباي ناممکن ها» کتابي است از سايمون کريچلي که با ترجمه فرهاد اکبرزاده در نشر مانيا هنر منتشر شده است. کريچلي در مقدمه اي که بر اين کتاب نوشته آن را، که مجموعه اي است از قطعه نگاري ها، قطعاتِ يک اثر رهاشده ناميده است. اثري دايرة المعارف گونه که کريچلي قصد داشته در آن با مدخل هاي الفبايي «به يک سري پديده، مفهوم، جايگاه، کيفيت، احساس، شخصيت و حالت» به شکلي بپردازد «که مي توان آن را پيرافلسفه ناميد».
    کتاب رها مي شود تا وقتي که دروو بورک کريچلي را به نوشتن «يک چيز تجربي و آزمون گرانه» دعوت مي کند و اين دعوت، کريچلي را بار ديگر به ياد ايده «الفباي ناممکن ها» مي اندازد. کتاب پس از مقدمه کريچلي با بخشي با عنوان «قطعات» آغاز مي شود و کريچلي در اين بخش توضيح مي دهد که چرا فرم قطعه نگاري را در اين کتاب برگزيده است. او مي نويسد: «بعد از صرف اين همه وقت، در کتاب هاي بسيار، در طول چيزي که گاه زندگي کس ديگري مي نمايد، با تلاش براي کامل کردن هنر پيوسته و سرهم نويسي، ديدم که قطعه خود را به من تحميل مي کند. و اين به اين دليل است که تصميم گرفته ام که حقيقت را بگويم، حقيقت يک زندگي را. به دليلي که اميدوارم به زودي معلوم شود، حقيقت را تنها مي توان به صورت غيرمستقيم در قطعات انتقال داد. پس، اين مي تواند يک زندگي تکه تکه باشد». کريچلي آن گاه به پيشينه ها و نمونه هاي قطعه نويسي اشاره مي کند و از جمله به قطعه نگاري هاي فردريش اشلگل که کريچلي از او به عنوان کسي ياد مي کند که «توامان هم در نوشتن و هم نظريه پردازي قطعه استاد بود و اين هنر را براي کي ير کگور، نيچه و بسياري ديگر به جا گذاشت». او درباره تعبير اشلگل از قطعه مي نويسد: «نزد اشلگل، هر قطعه مثل نوعي خارپشت بود، در خود کامل و نسبتا تيغ دار، و او معتقد بود که تنها فرم ممکن براي بيان نظام مند يک فلسفه ي زندگي در ضدِنظام کوچک يک قطعه است». کريچلي همچنين از فرناندو پسوا و هنر قطعه نويسي او ياد مي کند و اين که قطعه نويسي براي پسوا «به مثابه راهي براي ضبط بي قراري» بوده است. او پس از اشاره به پسوا و شيوه قطعه نگاري او در مورد کتاب خود مي نويسد: «آيا بي قراري موضوع اين کتاب است؟ مسلما ممکن است باشد. اگر آدم بي قرار نباشد، اصلا چرا مي نويسد؟ مسئله اين است که بي قراري انسان، تشويش و اضطرابش، چيزي ضروري است و انسان را همان چيزي مي کند که هست و نمي شود مستقيم مورد خطاب قرار گيرد. تنها مي توان غيرمستقيم با آن رودررو شد، بي چهره يا پوشيده با چهره کس ديگر».
    کتاب «الفباي ناممکن ها» از مجموعه اي از مدخل ها تشکيل شده است. بعضي از اين مدخل ها اسم يک شخص هستند، بعضي اسم يک شهر يا کشور، بعضي هم يک مفهوم يا وضعيت و حالت و ... خود «کريچلي» هم يکي از اين مدخل هاست. ترجمه فارسي کتاب با ضميمه اي همراه است که گفت وگوي تاد کسلمن با سايمون کريچلي است. اين گفت وگو چنان که در مقدمه مترجم توضيح داده شده برگرفته از پايان کتاب «ابژه هاي ناممکن» است. آن چه در ادامه مي خوانيد بخش هايي است از يکي از مدخل هاي کتاب «الفباي ناممکن ها» که «بي راهه رفتن» نام دارد: «چه چيزي از خودم به من نزديکتر است؟ هيچ چيز. اما انسان چطور مي تواند اين را بگويد؟ چطور مي توان اين نزديکي به مثابه نزديکي را بيان کرد، يعني، از نزديک؟ خيلي دشوار است، همان طور که هايدگر مي گويد چيزي که در زندگي روزمره به من نزديکترين است دورترين چيزي است که مي شود فهميد؛ آن جا که او گفته ي آگوستين را نقل مي کند که من به سرزمين مشقات خودم بدل شده ام، به زمين محنتي که در آن جان کندم و عرق ريختم. به نظر من تنها راه بيان نزديکي خويشتن به خويش به صورت غيرمستقيم است، به واسطه ي صداها و پرسوناهاي ديگر، مثل نام هاي مستعار پسوا. اين نام هاي مستعار نام غريبه هايند، آن ها راه هاي غريبه کردن خويشتن براي نزديک شدن به خويش اند، براي تقرب به آن، در نزديکي. اين نزديکي به خويشتن و به جهان و نزديکي خويشتن به جهان به قدري نزديک است که انسان نمي تواند آن ها را تفکيک، مجزا و از هم جدا کند. خود و جهان يک تکه اند. آن ها تکه اي از جامه اي اند که نبايد به تکه هاي جدا از هم، مثل ذهن و واقعيت يا سوژه و ابژه، تقسيم شوند. آن ها تکه اي از همان چيزي اند که از آن ساخته شده ام و آن را ساخته ام. جهان همان چيزي است که شما از آن مي سازيد...». کريچلي در بخشي ديگر از همين قطعه مي نويسد: «تنها کاري که آدم مي تواند در يک کتاب بکند گفتن حقيقت است. آدم تنها مي تواند اين کار را در داستان انجام دهد، با زدن نقاب، با ناميدن خود به اسم مستعار».
    عطف: قطعاتِ يک اثرِ رها شده
    


 روزنامه شرق، شماره 3191 به تاريخ 20/4/97، صفحه 8 (ادبيات)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 19 بار
    

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
فصلنامه كاربرد شيمي در محيط زيست
متن مطالب شماره 33، زمستان 1396را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است