|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه دنياي اقتصاد97/4/20: شكاف در جبهه نفتي عليه ايران
magiran.com  > روزنامه دنياي اقتصاد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4432
چهارشنبه چهارم مهر ماه 1397



خدمات سايت




 
MGID3360
magiran.com > روزنامه دنياي اقتصاد > شماره 4371 20/4/97 > صفحه 11 (نفت و پتروشيمي) > متن
 
 


شكاف در جبهه نفتي عليه ايران
وزير انرژي امارات: ما مقصر افزايش قيمت نيستيم


عكس: AFP
عكس: AFP

    دنياي اقتصاد : وزير انرژي امارات که همزمان رياست دوره اي اوپک را نيز برعهده دارد، از حاميان درخواست آمريکا براي «افزايش عرضه وکاهش قيمت نفت» بود. اما سهيل المزروعي روز گذشته در واکنش به انتقادات پي در پي ترامپ اعلام کرد: «نبايد اوپک را مقصر همه اتفاقات بازار دانست.» المزروعي گفته است: اوپک نسبت به مشکلات بازار در حد توان واکنشي مسوولانه داشته است. اين اظهارات يا نشان دهنده شکست جبهه ضد ايراني تشکيل شده در اوپک است يا اينکه نشان مي دهد بين ترامپ و همراهانش در اوپک اختلافات بالا گرفته است.
    تهديدهاي پياپي‎ ترامپ عليه اوپک بالاخره با واکنش مقامات اين سازمان مواجه شد. وزير نفت امارات متحده عربي به عنوان رئيس دوره اي کنفرانس هاي اوپک در واکنش به اظهارات ترامپ گفت: «اوپک را سرزنش نکنيد! اوپک نمي تواند به تنهايي عامل همه مشکلاتي باشد که در صنعت نفت روي مي دهد.» ترامپ هفته گذشته چندين بار اوپک و عربستان (به عنوان بزرگ ترين عضو اين سازمان) را خطاب قرار داد و اعضاي اين سازمان را مقصر افزايش قيمت جهاني نفت و گراني بنزين در آمريکا معرفي کرد. ترامپ گفته بود که آمريکا امنيت بسياري از اعضاي اوپک را تامين مي کند و حال در مقابل اين کشورها نيز بايد به افزايش قيمت بنزين در آمريکا توجه کرده و با افزايش توليد خود موجب کاهش قيمت ها شوند. هرچند سهيل المزروعي در بخشي از صبحت هاي خود به اين نکته اشاره کرده که «اوپک مايل است به کشورهاي مصرف کننده بزرگ نفت از جمله آمريکا گوش فرادهد»، اما در عين حال تاکيد کرده است «اوپک در نشست ژوئن به اندازه توانش نسبت به مشکلات موجود واکنش نشان داده و من احساس مي کنم که اين سازمان سهم خود را انجام داده است.» چنين اظهارنظري از سمت وزير نفت امارات متحده عربي که يکي از متحدان اصلي عربستان در طرح افزايش عرضه است، نشان از شکافي دارد که در لابي ضدايراني آمريکا در اوپک ايجاد شده است.
    ايجاد اين شکاف مي تواند دو برداشت به همراه داشته باشد. نخستين برداشت اين است که اين شکاف مي تواند در نتيجه شکست طرح افزايش توليد (تا سطحي که آمريکا خواسته است) ايجاد شده باشد. برداشت دوم نيز مي تواند به اختلافي بازگردد که احتمالا ميان کشورهاي متحد عربستان ايجاد شده است. در واقع با افزايش انتظارات دونالد ترامپ از اوپک براي افزايش توليد تا سقف ۲ ميليون بشکه، به نظر مي رسد عربستان و متحدانش نيز بر سر اين ميزان افزايش توليد دچار ترديد شده اند و به دنبال پاسخي براي خواسته هاي غيرمنطقي ترامپ هستند.
     در نشست ماه ژوئن اوپک تصميم گرفت که در عين حفظ توافق نفتي تا پايان سال جاري ميلادي، توليدات خود را افزايش دهد و ميزان پايبندي به اين توافق را که به دليل افت ناخواسته توليد برخي اعضا از جمله ونزوئلا و آنگولا به ۱۵۸ درصد رسيده بود به ۱۰۰ درصد برساند. از آنجا که مقدار دقيقي براي افزايش توليد نفت عنوان نشده بود، قرائت هاي متفاوتي از تصميم اوپک در اين نشست انجام شد. وزير نفت عربستان اعلام کرد اين تصميم به معناي افزايش توليد يک ميليون بشکه اي توليد اوپک است و در عين حال وزير نفت ايران آن را به معناي افزايش نهايتا ۶۰۰ هزار بشکه اي توليدات اوپک دانست. با اين حال توييت هاي پياپي ترامپ بعد از اين نشست نشان مي دهد او از هيچ يک از اين قرائت ها راضي نيست و خواهان افزايش توليد بيشتري است؛ افزايش توليدي که بتواند جاي خالي احتمالي نفت ايران را در بازار به طور کامل پوشش دهد و بعد از اعمال تحريم هاي ضدايراني مانع از افزايش قيمت ها شود. دولت ترامپ اعلام کرده که مي خواهد صادرات نفت ايران را به صفر برساند. در حال حاضرميزان صادرات نفت کشور حدود ۵/ ۲ ميليون بشکه در روز است، از اين رو ترامپ خواهان افزايش ۲ميليون بشکه عرضه نفت تنها از سوي عربستان شده است.
    با اين حال کارشناسان بر اين باورند که نه عربستان و نه اوپک توانايي افزايش توليد در اندازه اي که بتواند جاي خالي ايران را در بازار نفت پرکند، ندارند. تداوم رشد قيمت ها و عدم واکنش بازار به اعلام افزايش توليد عربستان و متحدانش نيز نشان مي دهد که چنين ظرفيتي در بازار وجود ندارد. علاوه بر اين بعد از اعلام تصميم ترامپ مبني بر متوقف کردن صادرات نفت ايران، برآوردها از قيمت نفت تا پايان سال جاري و سال آينده ميلادي افزايش يافته و به اعتقاد کارشناسان اين تصميم مي تواند به شوک قيمتي ديگري در بازار منجر شود. بعد از اينکه بانک مريل لينچ هشدار داد که قيمت نفت در پي تحريم ايران به ۱۲۰ دلار برسد، موسساتي چون بارکليز نيز برآورد خود از قيمت ها را افزايش داده است. جان کمپ تحليلگر رويترز نيز انتظار دارد کمبود نفتي در سطح شوک هاي نفتي اول و دوم در دهه ۷۰ رخ دهد.
    
     چشم انداز تداوم رشد قيمت نفت
    مايک پمپئو، وزير امور خارجه آمريکا روز گذشته بار ديگر تاکيد کرد که صادرات نفت ايران از 4نوامبر(13 آبان) به صفر خواهد رسيد. آن طور که رئيس جمهور اين کشور پيش از اين اعلام کرده بود، آمريکا انتظار دارد که عربستان و ديگر متحدانش در خاورميانه با افزايش توليد جاي ايران را در بازار نفت پر کنند. بريان هوک، مدير برنامه ريزي سياسي آمريکا، نيز پيش از اين اعلام کرده بود: «ما مطمئن هستيم که ظرفيت افزايش توليد جهاني نفت براي قطع صادرات نفت ايران کافي است.» با اين حال کارشناسان در ميزان توان رشد توليد جهاني براي پوشش صادرات نفت ايران ترديد دارند. به طور مثال جان کمپ، تحليلگر رويترز اعلام مي کند که در صورت قطع صادرات نفت ايران اين عربستان است که بايد توليدات خود را به سطح بي سابقه اي برساند، چراکه در ديگر نقاط جهان ظرفيت افزايش توليد چنداني وجود ندارد. کمپ همچنان بر اين باور است که قطع صادرات نفت ايران، بازار را در بيشترين کسري عرضه از زمان شوک اول و دوم نفتي در دهه ۷۰ ميلادي قرار خواهد داد. گفته مي شود توليد نفت عربستان در حال حاضر حدود ۵/ ۱۰ ميليون بشکه در روز است، اين کشور در بيشترين سطح ۷۲/ ۱۰ ميليون بشکه نفت توليد کرده، از اين رو احتمالا اين کشور مي تواند توليد خود را در ماه هاي آينده ۲۲۰ هزار بشکه افزايش دهد. اما در افزايش بيشتر توليد عربستان ترديد وجود دارد. کارشناسان پلاتس بر اين باورند درصورتي که عربستان توليد خود را به ۱۱ ميليون بشکه در روز برساند، تاسيسات نفتي اين کشور تحت فشار خواهند بود.
    بانک بريتانيايي بارکليز نيز روز گذشته با انتشار يادداشتي به دليل چشم انداز کمبود عرضه، برآورد خود از قيمت نفت را افزايش داد. اين بانک سرمايه گذاري پيش بيني کرده قيمت نفت برنت سال آينده به ۷۱ دلار و قيمت نفت خام آمريکا به ۶۵ دلار بر بشکه برسد؛ اين در حالي است که پيش از اين بارکليز بهاي نفت برنت را ۶۵ دلار در سال ۲۰۱۹ پيش بيني کرده بود. اين بانک بريتانيايي همچنين قيمت نفت برنت در نيمه دوم سال جاري را ۷۳ دلار پيش بيني کرد که از برآورد قبلي اين سازمان ۳دلار بيشتر است. با اين وجود بارکليز افزايش توليد نفت اوپک به دنبال تصميم نشست ژوئن در کنترل قيمت ها را موثر مي داند. اين بانک پيش بيني کرده در ماه هاي پيش رو صادرات نفت عربستان به آمريکا افزايش يافته که اين موجب افزايش عرضه نفت در آمريکا و افزايش فاصله قيمتي برنت و WTI به ۵/ ۷ دلار بر بشکه خواهد شد.
    با وجود اين افزايش پيش بيني قيمت نفت، بارکليز نسبت به بسياري از سازمان ها و کارشناسان قيمت نفت را کم برآورد کرده است. به طور مثال بانک مريل لينچ به عنوان دومين بانک بزرگ آمريکا، هفته گذشته در يادداشتي اعلام کرد که هر يک ميليون بشکه کاهش در عرضه نفت يا افزايش تقاضاي آن موجب رشد ۱۷ دلاري قيمت ها مي شود، بنابراين ما معتقديم درصورتي که آمريکا در قطع جريان صادرات نفت ايران مصمم باشد، قيمت ها مي تواند ۵۰ دلار افزايش يابد و به بيش از ۱۲۰ دلار بر بشکه برسد. کارشناسان مريل لينچ اعلام کردند که بازار بيش از حد ضعيف(نزديکي بسيار زياد سطح عرضه به تقاضا) است، از اين رو هرگونه شکاف در سمت عرضه مي تواند به جهش قيمت ها منجر شود.
    
     چرا بازار نگران عرضه است؟
    اما در شرايطي که به نظر مي رسد توليدکنندگان نمي توانند جاي خالي ايران را بعد از اعمال تحريم هاي آمريکا پرکنند و ترامپ خواهان قطع صادرات نفت ايران است، کمبود عرضه از همه طرف به قيمت ها فشار مي آورد. اول اينکه بازار با تهديد قديمي به نام ونزوئلا مواجه است؛ توليد نفت اين کشور به دليل مشکلات عديده اقتصادي و فني ظرف يک سال گذشته به سرعت کاهش يافته. توليد نفت ونزوئلا در ژوئن ۲۰۱۷ حدود ۹۴/ ۱ ميليون بشکه در روز بود، اما آخرين برآوردها از افت توليد اين کشور به سطح ۳/ ۱ ميليون بشکه در ژوئن سال جاري حکايت دارد؛ اين يعني از دست رفتن يک سوم توان توليد ونزوئلا ظرف يک سال. علاوه بر اين پيش بيني مي شود افت توليد اين کشور ادامه داشته باشد، به طوري که تا پايان سال به کمتر از يک ميليون بشکه در روز برسد.
    در اين ميان ليبي نيز اخيرا با تنگناهاي صادرات نفت مواجه شده است. اين کشور در پي حملات تروريستي کنترل خود بر دو پايانه صادراتي نفت را از دست داد و زماني که ژنرال خليفه حفتر، فرمانده ارتش ملي ليبي، اين پايانه ها را از شورشيان پس گرفت، کنترل آنها را به دولت مرکزي نسپرد. اين موضوع به کاهش عرضه نفت ليبي منجر شده است. آن طور که مصطفي سانالا، رئيس هيات مديره شرکت ملي نفت دولت مرکزي واقع در طرابلس در يک پيام ويدئويي گفته است: «توليد نفت ليبي در حال حاضر ۵۲۷ هزار بشکه در روز است و فردا کمتر از اين خواهد بود و روزهاي پس از آن نيز به کاهش ادامه خواهد داد.» توليد نفت اين کشور چندين ماه بود که در بازه ۹۰۰ هزار تا يک ميليون بشکه در روز ثابت باقي مانده بود. سانالا همچنين از ژنرال حفتر خواسته است کنترل بنادر نفتي را به شرکت ملي نفت در طرابلس منتقل کند. در حال حاضر کنترل پايانه هاي نفتي ليبي به شرکت نفتي که در کنترل دولت شرقي اين کشور است سپرده شده. اگر اختلافات بين دولت مرکزي و دولت شرقي بر سر کنترل پايانه هاي نفتي ليبي حل نشود اختلال در عرضه نفت اين کشور ادامه خواهد داشت.
    علاوه بر اين به نظر مي رسد توان رشد توليدات آمريکا نيز کاهش يافته است. آنطور که اويل پرايس در گزارشي اعلام کرده در دوران قبلي تحريم ها بخت با دولت اوباما يار بود و توليد نفت شيل رشد انفجاري داشت. توليد نفت اين کشور در فاصله سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴ بيش از ۳ميليون بشکه در روز افزايش يافت و کاهش يک ميليون بشکه اي عرضه نفت ايران را کاملا جبران کرد. هرچند رونق نفت شيل در دوران ترامپ نيز ادامه يافته و توليد نفت آمريکا از زمان به قدرت رسيدن او حدود ۶/ ۱ ميليون بشکه در روز افزايش يافته و در حال حاضر به رکورد بي سابقه ۹/ ۱۰ ميليون بشکه در روز رسيده است، با اين حال محدوديت هاي توليد در منطقه پرميان مي تواند به معناي کاهش رشد توليد آمريکا حداقل در يک سال آينده يا بيشتر باشد. پيش از اين «دنياي اقتصاد» در گزارشي با عنوان «چهار مانع قدرت نفتي آمريکا» مشکلات رشد توليد در حوزه پرميان که به عنوان قطب رشد توليد نفت آمريکا در حال حاضر معرفي مي‎شود پرداخته بود. بنابراين اگر اين برآوردها درست باشد، زماني که آمريکا فشار براي کاهش صادرات ايران را آغاز مي کند، توليدکنندگان شيل نمي توانند اين کاهش عرضه را جبران کنند.
    در اين ميان اما افت توليد کوتاه مدت در برخي نقاط برنگراني ها افزوده است. به طور مثال، اخيرا شاهد افت توليد نفت در کانادا بوده ايم. ماه پيش به دنبال انفجار در يکي از دستگاه هاي توليد برق و قطع برق در تاسيسات توليد نفت در ميادين نفت ماسه اي کانادا، عرضه نفت اين کشور حدود ۳۵۰ هزار بشکه کاهش يافت. تا کنون روند توليد اين کشور به حالت عادي باز نگشته است. علاوه بر اين روز گذشته رويترز خبر داد که صدها کارگر تاسيسات نفتي و گازي فراساحلي نروژ در اعتراض به عدم پذيرش درخواست افزايش حقوق خود اعتصاب کردند. اين نگراني ها از کمبود عرضه قيمت نفت را روز گذشته در مسير افزايشي قرار داد. تالحظه تنظيم اين گزارش(ساعت ۱۶ به وقت تهران) بهاي برنت، نفت شاخص درياي شمال بيش از يک دلار افزايش يافت و به بيش از ۷۹ دلار بر بشکه رسيد. WTI، نفت شاخص آمريکا نيز با ۳۳ سنت رشد قيمتي بيش از ۷۴ دلار بر بشکه معامله شد.
    
شکاف در جبهه نفتي عليه ايران / وزير انرژي امارات: ما مقصر افزايش قيمت نيستيم
    


 روزنامه دنياي اقتصاد، شماره 4371 به تاريخ 20/4/97، صفحه 11 (نفت و پتروشيمي)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 30 بار

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
نشريه نامه هنرهاي نمايشي و موسيقي
متن مطالب شماره 16، بهار و تابستان 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است