|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه شرق97/7/10: ناشنوايان را دريابيم!
magiran.com  > روزنامه شرق >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 3307
سه شنبه 13 آذر 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID2387
magiran.com > روزنامه شرق > شماره 3257 10/7/97 > صفحه 12 (جامعه) > متن
 
      


نگاه 
ناشنوايان را دريابيم!


نويسنده: ياسمن چوب ساز

اولين باري كه با ناشنوايان آشنا شدم، در كلاس هاي درس دكترا بود. من فارغ التحصيل رشته زبان شناسي هستم. استادم به من مقاله مي داد تا بخوانم و حيطه علاقه ام را براي نوشتن رساله دكترا انتخاب كنم. مقاله ها كار خود را كردند و من تصميم گرفتم روي يكي از مباحث نحوي-معنايي و اينكه ناشنوايان چگونه آن را توليد مي كنند، تحقيق كنم. براي تكميل رساله ام بايد از ناشنوايان نمونه جملات (نوشتاري) جمع آوري مي كردم. روز اولي كه به مدرسه آنها رفتم، خيلي سعي كردم جلوي اشكم را بگيرم و محكم باشم. چون برخلاف مدرسه هاي ديگر كه صداي جيغ و بازي و حرف زدن بچه ها، ناخودآگاه انسان را به لبخند وادار مي كند، در اين مدرسه ها صداي سكوت طنين انداز است. كلاس ها كم تعداد و كم جمعيت اند؛ بچه ها اما خندان و پرانرژي. زنگ هاي تفريح با شور و شوق با زبان اشاره با هم حرف مي زنند. اما اولين خبر تكان دهنده برايم اين بود كه معلم ها عموما زبان اشاره نمي دانند و با لب خواني و پانتوميم تلاش مي كنند به اين بچه ها رياضي و علوم و تاريخ ياد بدهند. آنها از اين روش تحت عنوان «ارتباط كلي» نام مي برند. در اين روش معلم با استفاده از امكانات موجود (مثل لب خواني، پانتوميم و وسايل كمك آموزشي) با ناشنوا ارتباط برقرار مي كند. دليل ممنوعيت استفاده از اشاره را كه مي پرسيدم، مي گفتند اداره آموزش وپرورش استثنائي زبان اشاره را به رسميت نمي شناسد و استفاده از آن را در مدارس ممنوع كرده است. اين در حالي بود كه من در مقالات خارجي خوانده بودم كه مثلا در استراليا ممنوعيت استفاده از زبان اشاره (و اين تفكر اشتباه كه زبان اشاره براي آموزش ناشنوايان مناسب نيست و تمركز آموزش بايد روي زبان گفتاري باشد) تا سال 1979 بوده است. اين يعني ما از آنها و علم روز دنيا 38 سال عقبيم! جالب اينجاست كه پدر و مادر اين بچه ها هم كه اغلب شنوا هستند، اعتقاد و دركي نسبت به زبان اشاره ندارند و اصولا با لب خواني با فرزندانشان ارتباط برقرار مي كنند. تصور كنيد كه رابطه مادر و فرزندي كه چقدر در گرو ارتباط زباني مفصل است، در چنين شرايطي محدود مي شود! اين در حالي است كه زبان اشاره مانند ساير زبان هاي بشر يك زبان طبيعي است، زبان اول ناشنوايان است و تمام نيازهاي آنها را براي ارتباط برآورده مي كند. يك مطالعه نشان داده كه وقتي نوزاد ناشنوا در بدو تولد در معرض زبان اشاره قرار مي گيرد، همان غان و غون نوزاد شنوا را با دستانش انجام مي دهد (اين فوق العاده نيست؟)به تدريج متوجه شدم كه معلم ها در تدريس بيشتر درس ها به اين بچه ها دچار اشكال هستند و مجبورند مباحث سنگين را حذف كنند يا امتحان را ساده بگيرند. حتي خيلي از اين بچه ها چندين سال يك پايه را مي خوانند تا بالاخره قبول شوند. حالا فكر كنيد تكليف كار و ازدواج و ادامه تحصيل اين بچه ها چه مي شود. البته ناگفته نماند كه پيشرفت هاي پزشكي اخير مثل پيوند حلزون گوش و سمعك هاي پيشرفته كمك شاياني به ناشنوايان كرده است اما اين نكته را هم بايد اضافه كرد كه بهترين زمان كاشت حلزون پيش از دو سالگي است. در واقع، نتيجه اين عمل براي ناشنواي مادرزاد بزرگسالي كه دوران حياتي زبان آموزي را پشت سر گذاشته، به اندازه كسي كه در يك يا دو سال اول زندگي اين پيوند را انجام داده، موفقيت آميز نخواهد بود.

يك روز كه در انجمن ناشنوايان نشسته بودم و با رابط زبان اشاره (كه جزء معدود افراد شنوايي است كه در شهر ما اشاره مي داند) كلاس داشتم، چند ناشنواي ميان سال به كانون آمدند و آشفته خاطر بودند. مشكل يكي از آنها اين بود كه برادرزاده اش سرش كلاه گذاشته بود و با سوءاستفاده از بي سوادي او، امضايش را گرفته بود و او را از خانه و زندگي اش بيرون كرده بود. آن مرد كسي را نداشت و تنها زندگي مي كرد و الان براي شكايت از برادرزاده اش نياز به يك رابط داشت كه با او به دادگاه برود و كسي نبود كه به او كمك كند. با خودم آن لحظه فكر كردم آيا ما نبايد در دادگاه، بيمارستان، ادارات، بانك ها و مؤسسات اين چنيني كسي را داشته باشيم كه زبان اين جمعيت را بداند تا در مواقع نياز حرفشان را بفهمانند و مشكلشان را حل كنند؟ چند نفر از ما تا به حال تلاش كرده ايم كه زبان اين چهاردرصد از مردم ايران را ياد بگيريم؟ به عنوان پدر و مادر، خواهر و برادر، معلم، استاد دانشگاه، پزشك، قاضي، وكيل، مسئول، روزنامه نگار، محقق، يا يك روان شناس به خود زحمت داده ايم كه زبان اين افراد را ياد بگيريم، با آنها ارتباط برقرار كنيم، به رسميتشان بشناسيم و مشكلي را از روي دوششان برداريم؟ آيا دولت و دستگاه هاي ذي ربط نبايد تعدادي از كارمندان ارگان هاي مهمي مانند بيمارستان ها، دادگستري ها و مراكز خدماتي را موظف كنند كه زبان اشاره را بياموزند؟ اميدوارم اهميت زبان اشاره در جامعه ما بيش از اين درك شود و توجه ما به اين قشر از جامعه، محدود به هفته و روز ناشنوايان نباشد.


*دكتراي زبان شناسيناشنوايان را دريابيم!


 روزنامه شرق، شماره 3257 به تاريخ 10/7/97، صفحه 12 (جامعه)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 13 بار
    



آثار ديگري از " ياسمن چوب ساز"

  سهم خواهي در روابط نابرابر قدرت / تامل تبيين رابطه «گفتمان» و «قدرت اجتماعي»
ياسمن چوب ساز، ايران 8/8/92
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
فصلنامه دانش پيشگيري و مديريت بحران
متن مطالب شماره 4 (پياپي 804)، زمستان 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است