|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه ايران97/7/19: عربستان كانون بحران
magiran.com  > روزنامه ايران >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 6903
پنج شنبه 26 مهر 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

خدمات سايت




 
MGID2825
magiran.com > روزنامه ايران > شماره 6897 19/7/97 > صفحه 1 (صفحه اول) > متن
 
      


يادداشت 
عربستان كانون بحران


نويسنده: عباس عبدي (abb_abdi@yahoo.com)

عربستان سعودي به كجا مي رود؟ هنگامي كه رفتارهاي محمد بن سلمان را مرور مي كنيم به ياد رفتارهاي رئيس جمهورهاي مستبد عرب مي افتيم. قذافي و صدام حسين و حكومت هاي بعثي و سوسياليست هاي قلابي منادي قوميت عرب، همين رفتارها را از 70 سال گذشته داشته اند. دعوت سعد حريري نخست وزير لبنان به رياض و به گروگان گرفتن او حتي مبتذل تر و بي پرواتر از اقدام قذافي در ربودن امام موسي صدر است. فراخوان شهروندان عربستان و اعضاي خانواده سلطنتي به كشور و سپس سر به نيست كردن آنان در نوع خود بي سابقه است. از اين نوع كارها، صدام حسين انجام مي داد. دستگيري و بازداشت ده ها عضو خانواده آل سعود و سپس تلكه كردن آنان و فروختن آزادي آنها نيز از كارهاي عجيب ديگر او بود. كاري كه براي رئيس جمهورهاي كودتاچي عرب معمول بود. حمله به يمن و رفتار با همسايه خود قطر خاطره حمله جمال عبدالناصر به يمن و نيز حمله صدام به كويت را در اذهان زنده كرد. با اين تفاوت كه آن حملات كجا و اين جنايات كجا؟ آخرين نمونه آن ناپديد شدن يك روزنامه نگار سعودي هنگام مراجعه به كنسولگري عربستان در استانبول است. هرچند تاكنون موضوع به طور كامل روشن نشده است، ولي در اينكه اتفاق غير منتظره اي رخ داده و فرد مراجعه كننده نتوانسته است از كنسولگري عربستان خارج شود، ترديدي نيست.

اين اتفاقات حكايت از يك تحول اساسي در حكومت سعودي ها مي كند. در گذشته رژيم هاي پادشاهي عرب به نسبت مبادي آداب بودند. اگرچه هيچ وجهه دموكراتيكي نداشتند و فاقد نظام هاي انتخاباتي بودند، ولي مبتني بر سنت قبيله اي جوامع خود رفتار مي كردند و در مقايسه با رژيم هاي جمهوري از ثبات سياسي و رفتاري بيشتري برخوردار بودند. رژيم هاي جمهوري كه عموما كودتايي بودند از ليبي و الجزاير در شمال آفريقا گرفته تا مصر و سودان و سپس عراق و سوريه و يمن، همگي با گرايش هاي دهه 60 و 70 قرن بيستم كه تلفيق نوعي سوسياليسم دولتي و البته فاسد با يك حكومت مبتني بر دستگاه هاي امنيتي و نظامي و سركوب شكل گرفتند و تا دو دهه نيز بروبيايي داشتند. در مقابل رژيم هاي پادشاهي و سنتي عرب مثل مراكش، اردن، عربستان و كويت و ساير شيخ نشين هاي خليج فارس در آن سال ها در موضع ضعف قرار داشتند، ولي در برابر، از نوعي ثبات نسبي رفتاري و سياسي نيز برخوردار بودند.

با تضعيف رژيم هاي جمهوري نظامي، ورق برگشت. الجزاير و ليبي به كلي از بازي جهان عرب خارج شدند. مصر، نقش رهبري در جهان عرب را از دست داد. يمن و سودان در حاشيه بودند، بيشتر به حاشيه رفتند، وضع سوريه و عراق كه قدرتمند بودند، از همه بدتر شد. اين اتفاقات موجب بروز خلا سياسي و رهبري در جهان عرب گرديد. تنها كشوري كه مي توانست اين خلا قدرت را پر كند، عربستان سعودي بود. ولي شايد ساختار سياسي عربستان و رفتار سياسي آن كه براساس نوعي تفاهم ميان خاندان آل سعود و مقررات نانوشته آن بود، اين امكان را فراهم نمي كرد كه عربستان چنين نقشي را به طور كامل ايفا كند.

از اين رو اولين تغييرات درون عربستان رخ داد و با اختلال در ساختار سياسي آن از نظام رهبري گذشته فاصله گرفتند و همه قدرت را در خانواده يكي از فرزندان آل سعود يعني شيخ سلمان متمركز كردند و فرزند 30 ساله اش را نيز وليعهد كردند و فرآيند دگرديسي قدرت در داخل به ثمر رسيد و پادشاهي سنتي عربستان سعودي تبديل به پادشاهي نظامي و كودتايي شد. چيزي شبيه همان جمهوري هاي نظامي و كودتايي كه چند دهه در كشورهاي عربي يكه تازي مي كردند. ولي نظام سعودي كنوني نقاط قوت جمهوري هاي كودتايي را ندارد. آنها پيرامون چند ايده عربيت و اتحاد عرب و نيز سوسياليسم و برابري و بالاخره مبارزه با اسرائيل، هويت سازي مي كردند و در مراحل اوليه نيز موفق بودند. البته آنها و به طور مشخص الجزاير و ليبي و عراق بر پول نفت نيز متكي بودند. هيچ كدام بر پايه مذهب نبودند و نسبت به آن موضع منفي نيز داشتند. ولي عربستان در حال حاضر به جز درآمدهاي نفتي و اتكاي به آن، هيچ ايده ايجابي ديگري براي هويت بخشي ندارد. در ميان اسلاميت و فرهنگ جديد نيز سرگردان است. به جاي مبارزه با اسرائيل و آزادسازي فلسطين، هم پيمان اسرائيل شده است. مشغول كشتار كودكان يمني و عرب است. هيچ افق روشني از آينده ارائه نمي كند، سهل است كه ترامپ آنها را تحقير مي كند و به چشم گاو شيرده به آنها نگاه مي نمايد. سنت سياسي گذشته عربستان را نابود كرده ولي هيچ چيزي جايگزين آن ندارد. از همه بدتر اينكه سياست توسعه طلبانه آن در منطقه وبال گردنش شده است، به طوري كه با تركيه نيز مشكلات جدي پيدا كرده است. حتي با كشورهاي هم پيمان و نزديك خود مثل قطر دچار بحران شده است. اين بحران ها از طريق رسانه است كه برجسته مي شود و روزنامه نگاران در خط مقدم اين جبهه خواهند بود. بنابراين آنان متوسل به ترور و ساكت كردن منتقدين مي شوند. تا آنجا كه بتوانند پول مي ريزند و آنان را مي خرند. شبكه هاي تلويزيوني حتي براي كشورهاي منطقه راه اندازي مي كنند. ولي طبيعي است كه همه را نمي توان با پول خريد، در نتيجه دست به خشونت و حذف فيزيكي مي زنند. رژيمي كه در يمن زمينگير شود و فقط با تزريق پول هاي نفت جلوي بي آبرويي را بگيرد، فاقد ثبات و پايداري خواهد بود. يكي از اصلي ترين ريشه هاي بحران موجود در منطقه، تغييرات در ساختارها و سياست هاي عربستان سعودي است. فاصله ميان عربستان ملك عبدالله با عربستان محمد بن سلمان آن قدر زياد هست كه آنجا را به كانون بحران تبديل كند. 


*تحليلگر سياسي


 روزنامه ايران، شماره 6897 به تاريخ 19/7/97، صفحه 1 (صفحه اول)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 22 بار
    



آثار ديگري از " عباس عبدي"

  FATF بدتره يا NPT ؟
عباس عبدي، اعتماد 8/7/97
مشاهده متن    
  گوش شورا و ناله ما
عباس عبدي، اعتماد 7/7/97
مشاهده متن    
  ريشه هاي دروغ و ناسزاگويي
عباس عبدي، اعتماد 2/7/97
مشاهده متن    
  درباره شعار رفراندوم
عباس عبدي، اعتماد 27/6/97
مشاهده متن    
  شكستن بن بست بي اعتمادي
عباس عبدي، اعتماد 25/6/97
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان
نظر بدهيد

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
فصلنامه بهداشت و توسعه
متن مطالب شماره 2 (پياپي 702)، تابستان 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است