|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه اعتماد97/7/19: نياز به گفتمان كودكي داريم
magiran.com  > روزنامه اعتماد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4230
سه شنبه 22 آبان 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

خدمات سايت




 
MGID3291
magiran.com > روزنامه اعتماد > شماره 4205 19/7/97 > صفحه 1 (صفحه اول) > متن
 
      


جامعه 
نياز به گفتمان كودكي داريم


نويسنده: فرشيد يزداني (far.yazd1@gmail.com)

ما به دو شكل مي توانيم به بحث اقتصاد كودك بپردازيم. يكي كودكان كار هستند كه وقتي بحث از كار كودكان مي شود يك طرف عرضه كننده داريم و يك طرف تقاضا كننده كار كودك كه اينها قابل تحليل هستند اما يك بحث هم اقتصاد كودك به طور كلان است كه مي خواهم آن را توضيح دهم. وقتي دچار بحران اقتصادي مي شويم، يكي از چيزهايي كه با آن مواجه مي شويم، آسيب هاي اجتماعي است. مصداق هاي آسيب هاي اجتماعي بيكاري، انواع فساد، اعتياد و به تبع آنها خشونت است كه خشونت خانگي يكي از وجوه مهم اين نوع خشونت است. كودكان به عنوان ضعيف ترين حلقه اجتماعي در اين شرايط بيشترين آسيب را مي بينند. در شرايط اقتصاد نابرابر نه تنها امروز كودكان آسيب مي بينند بلكه فرآيند رشد آنها دچار اخلال مي شود. فقري كه در مقطعي به كودكان وارد مي شود، باز توليد چرخه فقر است. در واقع مي گويند فقر يا كار كودكان كه ناشي از فقر است، جاودانه سازي اين فقر است. حتي خود يونيسف هم در اصطلاحاتي كه دارد مي گويد اگر قرار است در فرآيند توسعه كار كنيم و با نابرابري و فقر رو به رو شويم، بايد اول به فقر كودكان بپردازيم. يعني در عرصه اقتصادي فقر كودكان را از بين ببريم كه در نتيجه آن كودكان آموزش خوب مي بينند، مي توانند در مقوله سلامت رشد داشته باشند، مي توانند در حوزه اجتماعي جامعه پذيري داشته باشند و تعهدات اخلاقي و حرفه اي خوبي مي توانند داشته باشند. طبيعتا اين موضوع روي اقتصاد و اقتصاد كلان اثر مثبتي خواهد داشت. وقتي اين اتفاق نيفتد، اين رابطه معكوس مي شود يعني اقتصاد كشور از اين فرآيند آسيب مي بيند چرا كه نيروي توانمند آموزش داده نمي شود و نيرويي كه دچار ناكارآمدي يا كارايي پايين است، مشغول مي شود. در واقع نابرابري از اين سمت روي كودكان تاثير مي گذارد و كودكان هم روي چرخه اقتصادي تاثير مي گذارند و آن چرخه را تشديد مي كند. در عرصه كار كودكان، عرضه كننده كار كودكان عمدتا خانواده هايي هستند كه دچار فقر هستند. چرا خانواده دچار فقر است؟ به دليل اينكه سطح پايين درآمد دارد، بيكاري دارد و هزار و يك مساله ديگر.

خانواده مجبور است براي رفع نياز آني اش فرزندش را كه در واقع مي تواند به مفهومي تامين كننده آتي باشد، وارد چرخه كار كند. البته من نمي خواهم اين را تاييد كنم اما به هرحال چنين مفهومي هست. در واقع خانواده با رفع نياز آني اش، نياز آتي خودش را زير سوال مي برد و مجبور است نياز آتي اش را قرباني نياز آني اش كند. از طرف ديگر هم تقاضا كننده نيروي كار كودكان هم وجود دارد. عمدتا كارگاه هاي كوچك متقاضيان نيروي كودك هستند چرا كه اين نيروها به لحاظ اقتصادي به صرفه تر هستند؛ نيرويي كه توان اعتراض ندارد، نيرويي كه بسياري از مطالبات اجتماعي نيروهاي كار ديگر مانند تامين اجتماعي را نمي تواند پيگيري كند. كودكاني كه وارد اين چرخه مي شوند نه خودشان و نه بزرگ ترهاي شان دنبال اين مساله نيستند. در واقع آنقدر معضلات زيادي دارند كه اين رده چندم مسائل شان است. در عين حال كه تقاضا كننده هم به واسطه سودي كه مي كند، اين تقاضا را مي دهد. اين چرخه و اين مناسبات به نوعي روي اقتصاد كلان تاثير مي گذارد و باعث مي شود شاخص هاي اقتصاد كلان كاهش پيدا كنند. در حالي كه در پژوهشي بين المللي كه انجام شده بود، گفته بودند كه هر واحدي كه صرف توانمندسازي و آموزش كودكان بكنيد، در فرآيند ميان مدتي 16 برابر آن به اقتصاد برمي گردد؛ يعني اگر هزار تومان براي كودكي صرف كنيد، در فرآيندي ميان مدت حدود 16 هزار تومان به اقتصاد اضافه خواهد شد. وقتي كودكان وارد چرخه كار مي شوند، اين رابطه مختل مي شود. وقتي كودكان ما كم آموزش ببينند، طبيعتا اين اتفاق نخواهد افتاد. وقتي كودكان از لحاظ سلامت بدني زير سوال باشند، در آينده هزينه هاي حوزه سلامت افزايش خواهد يافت و همچنين اين بچه ها نمي توانند كارآيي داشته باشند؛ اين مساله از هر دو طرف به هم فشار مي آورند و همديگر را تشديد مي كنند. اين مساله اي كه بايد در حوزه كودك به آن توجه كرد.بحث ديگري كه در حوزه كودكان بايد به آن توجه كرد و تمام كودكان ما چه آنهايي كه دچار آسيبند و چه آنهايي كه نه با بحث گرفتن حق خلاق بودن و گفت وگو كردن و پرسشگري است. اين گمشده كودكان ما است. بچه ها تا زماني كه وارد مدرسه نشده اند، خيلي خلاقيت دارند اما وقتي وارد چرخه آموزش مي شوند، قدرت نقد از آنها گرفته مي شود؛ كودك بايد مطيع معلم باشد، كودك حق ندارد انتقاد كند، كودك حق ندارد زياد سوال كند و به او ياد نمي دهيم كه گفت وگو كند. در واقع يك حق كودكي كردن را از او مي گيريم. بخشي از كودكي همان خلاقانه بودن است. به نظرم اين يكي از گمشده هاي كودكي ما است.يكي ديگر خود بودن يا يگانه بودن كودك است كه هر كودكي بتواند بگويد كه من كودك خودم هستم و حق دارم خودم باشم. مكانيزمي كه در جامعه ما وجود دارد از كودك يك انسان دوگانه مي سازد؛ يعني كودك بايد يك جور فكر كند اما در مدرسه يك چيزهايي را بايد پنهان كند. اين موضوع در بحث كودكان دختر خيلي تشديد مي شود. در واقع خود بودن كودكان گم مي شود؛ كودكي كه نتواند خودش باشد ده ها فشار روحي و رواني مختلف را متحمل مي شود كه كودك را با خودش بيگانه مي كند. آموزش و پرورش مطرح كرده است كه مي خواهد طرح امر به معروف و نهي از منكر را در مدارس اجرا كند؛ همين به معني فشار آوردن براي پنهان كردن بخشي از من و خود كودكي. به اين دليل كه يك سري كودك مسوول امر به معروف مي شوند و نگاه سلطه گرانه دارند و يك سري كودك هم بايد مطيع باشند. يك سري جزو مصلحين مي شوند و يك سري جزو غيرمصلحان مي شوند. بنابراين يكي ديگر از گمشده هاي مهم كودكي ما همين من كودكي است كه اين وسط گم مي شود. من كودكي كه بايد ياد بگيرد گفت وگو، انتقاد كند و در واقع خودش را اين شكلي نشان دهد.آخرين چيزي كه فكر مي كنم كودكان ما آن را گم كرده اند، شادي است. فشاري كه از سال اول دبستان براي كنكور به بچه ها وارد مي شود، بخشي از شادي آنها را مي گيرد. چرا؟ چون بچه ها در سايه آينده قرار مي گيرند. ما حس نمي كنيم كه بچه ها امروز هم هستند. بچه ها را زير سايه آينده مي بريم و اگر بخواهيم خيلي شيك و اميدوار و اجتماعي صحبت كنيم، مي گوييم اينها سازندگان آينده كشور هستند. در حالي كه خود آن كودك امروز مساله و موضوعي است كه بايد به خودش فكر كند، شاد باشد و زندگي كند. به همين دليل به نظرم شادي كودكان به سبب خشونت هاي وسيعي كه هم به شدت در جامعه آموزشي وجود دارد و هم در مناسبات خانوادگي، تحت تاثير قرار مي گيرد. اين خودش يك بازتوليد سيستماتيك است يعني بحث فردي يا خانوادگي نيست.راه حل اين مسائل به نظر من اين است كه كودكي بايد در جامعه ما به يك گفتمان تبديل شود. سياستگذاري اجتماعي بسيار ضعيفي است اما ما در همين سياستگذاري ضعيف هم گفتمان كودكي را نداريم. خيلي وقت ها گفتماني كه صورت مي گيرد، گفتمان از بالا و با نگاه سلطه گرانه و بزرگسال محور است و اين خلئي است كه اجازه نمي دهد ما به اين بينديشيم و گفت وگو كنيم. به نظرم باز كردن گفتمان كودكي در عرصه هاي مختلف اجتماعي و اقتصادي مي تواند كمك كند كه ما به سمت درستي حركت كنيم.

نياز به گفتمان كودكي داريم


 روزنامه اعتماد، شماره 4205 به تاريخ 19/7/97، صفحه 1 (صفحه اول)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 31 بار
    



آثار ديگري از " فرشيد يزداني"

  سياستگذاري اجتماعي، بديل فروپاشي اجتماعي
فرشيد يزداني *، اعتماد 21/6/96
مشاهده متن    
  تلاش براي جبران شكاف مزدي
فرشيد يزداني *، شرق 26/12/95
مشاهده متن    
  مصوبه اي با پيامدهاي ناگوار
فرشيد يزداني*، دنياي اقتصاد 4/11/95
مشاهده متن    
  در مدارس ما، دانش آموزي كه زياد سوال مي پرسد چندان دوست داشتني نيست
فرشيد يزداني*، اعتماد 22/5/94
مشاهده متن    
  كار كودك، فقر را جاودانه مي كند
فرشيد يزداني، اعتماد 2/4/94
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان
نظر بدهيد

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
نشريه نظريه هاي اجتماعي متفكران مسلمان
متن مطالب شماره 2 (پياپي 702)، پاييز و زمستان 1396را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است