|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه ايران97/7/19: دوست نداشتم پسرم داور شود
magiran.com  > روزنامه ايران >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 6947
پنج شنبه 22 آذر 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID2825
magiran.com > روزنامه ايران > شماره 6897 19/7/97 > صفحه 7 (ايران جمعه) > متن
 
      


دوست نداشتم پسرم داور شود
گفت و گوي «ايران» با عليرضا فغاني، داور بين المللي و شناخته شده فوتبال

نويسنده: محمد محمدي سدهي

عليرضا فغاني و كمك هايش (رضا سخندان و محمدرضا منصوري) جزو چهره هاي شاخص جام جهاني 2018 بودند و تا پايان اين مسابقات در روسيه ماندني شدند تا با وجود حذف تيم ملي در مرحله گروهي، حضور يك نماينده از ايران در اين مسابقات استمرار داشته باشد. فغاني بازي رده بندي ميان انگليس و بلژيك را قضاوت كرد و نامش در تاريخ جام جهاني ماندگار شد. او پس از بازگشت به ايران، چند بازي هم در ليگ برتر جاري سوت زده كه مهم ترين آن دربي 88 پايتخت بود. با وجود اين داور نامدار كشورمان از حواشي در امان نمانده و در مواردي به واسطه مسائلي جز عملكردش درون زمين، مورد توجه رسانه ها و مردم قرار گرفته است. در اين ميان، برخي حواشي مربوط به زمان حضور فغاني در روسيه از يكسو و از سوي ديگر بي احترامي هواداران سرخابي در فضاي مجازي كه موجبات ناراحتي او را پديد آورد، باعث شد تا شايعه مهاجرت اين داور نقل محافل شود! در چنين شرايطي گفت و گوي «ايران» با عليرضا فغاني پيش روي شماست. مصاحبه اي كه خواندن آن را توصيه مي كنيم.

شما در طول چند سال اخير سوت هاي مهمي زديد كه مهم ترين آن قضاوت در مرحله نيمه نهايي مسابقات جام جهاني بود. زمان زيادي از مسابقات جام جهاني نگذشته، شما از كار زياد خسته نشديد؟ اگر بضاعت داوري ايران شرايط بهتري داشت به خودتان استراحت نمي داديد؟

اگر خسته باشيم قطعا قضاوت نمي كنيم و در صورتي كه آمادگي لازم براي قضاوت نداشته باشيم، قطعا قضاوت نخواهيم كرد. در حال حاضر انگيزه زيادي براي آينده و قضاوت در ديدارهاي مهم تر دارم.

دربي 88 بسيار موجب ناراحتي شما شد و اين ناراحتي شما از فحاشي ها بود، بعد از دربي گفتيد كه بهتر است براي اين ديدار داور خارجي بيايد و داوري در دربي افتخار نيست. خيلي ها نسبت به اين صحبت هاي شما واكنش نشان دادند، چه پاسخي در اين خصوص داريد؟

مجددا مي گويم كه قضاوت در دربي افتخار نيست در صورتي كه در ايران مي گويند سوت زدن در دربي افتخار بزرگي است. اگر داوري در دربي افتخار است، من 6 بار اين بازي را قضاوت كردم. من به هيچ وجه دنبال ركورد نيستم. بحث اين بود كه از يك هفته پيش از آغاز دربي فحاشي ها در فضاي مجازي شروع مي شود و بعد از بازي هم حواشي درست مي كنند. در گذشته مردم و تيم ها كمك مي كردند تا چنين اتفاقات حاشيه اي رخ ندهد اما در حال حاضر چنين اتفاقي مي افتد و بازيكنان با يكديگر درگير مي شوند و تماشاچيان فحاشي مي كنند و كار را براي داور سخت مي كنند. البته تا حدودي به دليل سابقه ام به من احترام گذاشتند، اگر يك داور جوان بود هجمه ها بيشتر مي شد.احساسم بر اين است كه شرايط به گونه اي پيش مي رود كه استفاده از داور خارجي در دربي بهتر است. با اين روند كار براي داوران جوانتر سخت خواهد شد. خيلي از كشورها هستند كه براي يك بازي حساس داور از بيرون مي آيد و مي رود و حواشي اي ندارد. من توصيه ام به همين خاطر بود كه بهتر است داور خارجي بيايد و دربي را قضاوت كند. با اين كار شان داوري ايران پايين نمي آيد و داوران ما با آرامش بيشتري به كار خود ادامه مي دهند.

در حال حاضر شرايط داوري كشورمان را چطور مي بينيد؟

چه در گذشته، چه در زمان حال و چه در آينده قطعا جوان هاي خيلي خوبي داشتيم و داريم، نه تنها در داوري بلكه در تمامي زمينه ها شرايط اين گونه است و اين جوان ها مي توانند جايگزين قديمي ترها شوند ولي مساله مهم اين است كه اين جوان ها نياز دارند كه افراد باتجربه تر و دلسوز راه درست را به آنها نشان دهند كه اميدوارم اين اتفاق بيفتد.

خيلي ها معتقدند كه شما يك سروگردن از فوتبال ايران بالاتر هستيد.

هميشه معتقد بودم كه داور را نمي توان با فوتباليست مقايسه كرد، اين ها دو مقوله جدا هستند. هيچ زمان نمي توان گفت كه داوري ما از فوتبال جلوتر است يا فوتبال مان از داوري جلوتر است. فوتبال جايگاه خودش را دارد و طرفداران خودش را دارد. هيچ كس براي ديدن داور به استاديوم نمي رود ولي ما خوشحاليم كه در جام جهاني با وجود حذف تيم ملي مردم مان همچنان به خاطر تيم داوري پيگير جام جهاني بودند و خوشحاليم كه اين اتفاقات مثبت افتاد. هر چند فوتبال مان هم در جام جهاني عملكرد خوبي داشت.

معمولا در چه مكان هايي با مردم روبه رو مي شويد؟ در سينما، تئاتر يا...

من از زماني كه از منزل بيرون مي آيم در كنار مردم هستم تا زماني كه به خانه بازمي گردم. در شهرداري ارباب رجوع هايي كه پيش من مي آيند يا مردمي كه در شهرداري حضور مي يابند. هميشه در كنار مردم هستم.

زماني كه مردم با شما مواجه مي شوند در مورد كدام صحنه جام جهاني 2018 با شما صحبت مي كنند؟

مردم با شوق فراوان در مورد تمامي صحنه هاي جام جهاني با من صحبت مي كنند و از عملكردم رضايت دارند. خوشحالم كه باعث سرافرازي مردم ايران شدم.

زماني كه با مردم روبه رو مي شويد نوع برخوردها چگونه است؟

خدا را شكر مي كنم، خداوند به دليل قضاوت هاي بين المللي عزتي به من داد و مردم احترام خاصي براي من قائل هستند. من ارتباط خوبي با مردم دارم و همچنين مردم هم بخوبي با من برخورد مي كنند.

اما به نظر مي رسد كه واكنش مردم در استاديوم با كوچه و خيابان متفاوت است. متاسفانه در استاديوم شاهد فحش و ناسزا هستيم اما در كوچه و خيابان مردم با خونسردي در مورد مسائل صحبت مي كنند. دليل رفتار دوگانه مردم چيست؟

فحاشي ها در استاديوم ها بخصوص در فضاي مجازي موضوعي است كه جديدا باب شده. در اين فضا توهين ها بسيار است نه تنها به داوري بلكه در تمامي موارد فحاشي وجود دارد. مردم كم حوصله شده اند و اين موضوع باعث مي شود تا فحاشي كنند، به خيلي از افرادي كه من هم يكي از آنها هستم، اما مردم در زمان رويارويي با من اكثر مواقع به من لطف دارند و زماني كه گلايه اي هم دارند خيلي محترمانه بيان مي كنند. حقيقتا دليل اين رفتار دوگانه مردم را نمي دانم.

هميشه صحبت از اين است كه فضاي استاديوم آلوده است و تماشاگران فحش و ناسزا مي گويند، براي شما اتفاق افتاده كه در استاديوم تشويق شويد؟

من به هر استاديومي كه مي روم تماشاگران در ابتدا با شعار «داور بين المللي» تشويق مي كنند. مثلا يك بار بازي تيم سپاهان با يك تيم ديگر را در اصفهان قضاوت كردم، در اين بازي شايد خيلي اشتباه داشتم اما تماشاگران احترام مان را نگه داشتند و كاري با تيم داوري نداشتند. خيلي جا ها هم هست كه برخي ها تشويق مي كنند و برخي ديگر با يك اشتباه فحاشي ها را شروع مي كنند.

آقاي فغاني! شما ساكن شهر ري هستيد؟

بله.

چرا مانند اكثر اشخاصي كه به شهرت مي رسند نقل مكان نكرديد و در محله هاي بالاتر ساكن نشديد؟

 خانواده پدري و خانواده همسرم در شهر ري ساكن هستند، من در شهر ري بزرگ شدم و دوستان خوبي در اينجا دارم و محل كارم در اينجاست. ترجيح مي دهم در جايي ساكن باشم كه پيشرفت كردم و اگر مي توانم به همان جا خدمت كنم.

در يك خانواده داورخيز هم متولد شده ايد و در همين خانواده به يكي از بهترين داوران جهان تبديل شديد، طي اين سال ها چه نكاتي از خانواده ياد گرفتيد؟

من و خانواده ام هميشه در كنار هم بوديم. برادرم سال گذشته به سوئد مهاجرت كرد و در آنجا مشغول قضاوت است. هميشه ما نكاتي از همديگر ياد مي گرفتيم نه تنها در خانواده بلكه از دوستان خيلي خوبي هم كه در كنار من هستند، چيزهاي زيادي ياد گرفتم. علاوه بر اين از خانواده همسرم هم چيزهاي زيادي ياد گرفتم. هميشه دوست داشتيم در هر زمينه اي به همديگر كمك كنيم و در رشته اي كه فعاليت مي كنيم به پيشرفت برسيم.

شما پسر داريد؟

بله. پسر 16 ساله دارم كه او هم داور است. من مشكلات داوري را هميشه به او گوشزد مي كنم. دوست نداشتم پسرم داور شود اما او به داوري علاقه داشت و در كلاس هاي داوري شركت كرد و هم اكنون هم داور است. به هر حال پسرم آينده خوبي دارد و مي تواند داور خوبي باشد.

شما داوري هستيد كه هميشه در قضاوت ها نمره قبولي گرفتيد، با مشكلات شخصي تان چگونه برخورد مي كنيد؟ در زمان رويارويي با اين مشكلات هم سوت مي زنيد؟ يا بازي را از اول شروع مي كنيد؟

برخي مواقع در دنياي واقعي اشتباهات غيرقابل جبران است، به اين دليل بايد بيشتر مراقب باشيم. فوتبال يك بازي است اما شما در دنياي واقعي با برخي از اشتباهات مواجه مي شويد كه جبران ناپذير است. سعي مي كنم در دنياي واقعي با تمركز بيشتري تصميم گيري كنم تا با مشكلات ديگري مواجه نشوم.

شما از نظر كاري با آقايان سخندان و منصوري رابطه خوبي داريد، اين رابطه شما خانوادگي هم هست؟

من با خيلي از داوران ارتباط خانوادگي دارم اما در چند سال اخير من، سخندان و منصوري بيشتر مواقع در كنار همديگر بوديم، ما بيشتر از آن كه در كنار خانواده هاي مان باشيم در كنار همديگر بوديم. در گذشته بيشتر در كنار مرتضي كريمي و رسول فروغي بودم. اخيرا هم در كنار دوستان ديگري هستم. هميشه با تمامي دوستان سعي كرديم كه يكدل و يكصدا براي يك چيز تلاش كنيم كه آن چيز رسيدن به موفقيت و بهترين هاست.

در روزهاي گذشته صحبت از مهاجرت شما شد، بحث رفتن نخبگان از كشور هميشه وجود دارد، شما چه برنامه و ديدگاهي نسبت به اين موضوع داريد؟

هر فردي مسئول زندگي خودش است و ما موظفيم به تصميمات هر فردي احترام بگذاريم. در ابتدا بايد بگويم كه خوشحالم دينم را به داوري كشورم ادا كردم چيزي كه كس ديگري نمي تواند آن را از من طلب كند. خيلي ها آمدند و رفتند ولي كارهايي كه ما در اين سال ها انجام داديم را فكر نمي كنم كسي انجام داده باشد. بجز محمد فنايي كه در فينال جام جهاني 94 به عنوان كمك داور قضاوت كرد. بنابراين مي توانم بگويم كه من دينم را به كشورم ادا كردم. اين كه از اين به بعد قرار است در كشور باشم يا نباشم يك مساله شخصي است كه متاسفانه جديدا باب شده كه وارد چنين مسائلي مي شويم. اگر قرار است كه بروم كار غيرقانوني اي نمي كنم و قطعا تصميمي خواهم گرفت كه به نفع خودم و خانواده ام باشد. فعلا تمركزم قضاوت در جام ملت هاي آسيا است تا بعد از آن ببينيم كه شرايط چگونه مي شود.

قطعا در صورتي كه اين موضوع از سوي شما عملي شود، مردم ناراحت مي شوند كه يك شخصيت دوست داشتني و كسي كه باعث افتخارشان شده ديگر در كشور حضور نداشته باشد.

مردم به ما لطف دارند اما كساني هم كه فحاشي مي كنند و من را تحت فشار قرار مي دهند هم جزو همين مردم هستند. من هميشه سعي مي كنم براي خودم زندگي كنم و به حرف هايي كه زده مي شود اهميت نمي دهم.

اگر فردي از شما در مورد مهاجرت به كشور ديگري راهنمايي بخواهد شما چگونه او را راهنمايي خواهيد كرد؟

حرفم اين است كه هركسي مسئول زندگي خودش است. اگر فردي جاي پيشرفت داشته باشد چه داخل كشور  يا خارج از كشور و هر جايي كه احساس آرامش كند مي تواند برود و زندگي كند.

دوست نداشتم پسرم داور شود


 روزنامه ايران، شماره 6897 به تاريخ 19/7/97، صفحه 7 (ايران جمعه)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 21 بار
    



آثار ديگري از " محمد محمدي سدهي"

  علي شفيعي، سرعتي زن تيم ملي واليبال در گفت و گو با «ايران»: پيروزي مقابل بلغارستان برايمان حياتي بود
محمد محمدي سدهي، ايران 24/6/97
مشاهده متن    
  معنوي نژاد: خسته ايم اما براي مسابقات جهاني انرژي داريم / گفت و گوي «ايران» با دريافت كننده قدرتي تيم ملي واليبال
محمد محمدي سدهي، ايران 21/6/97
مشاهده متن    
  طلا را به ازبك ها ندادم / گفت و گوي «ايران» با الياس علي اكبري، كوراش كار طلايي در بازي هاي آسيايي جاكارتا
محمد محمدي سدهي، ايران 17/6/97
مشاهده متن    
  عليرضا كريمي، آزادكار قهرمان بازي هاي آسيايي 2018 در گفت و گو با «ايران»: دوست دارم قهرمان ملي باشم، نه بازنده مصلحتي / مردم من را آن گونه كه دوست داشتم، نمي شناختند/ هدفم اين است كه به 2 مدال جهاني و المپيك دست يابم/ طلاي يزداني هم به تيم روحيه داد، هم به كاروان
محمد محمدي سدهي، ايران 14/6/97
مشاهده متن    
  گفت و گوي «ايران» با نوشاد عالميان، مرد تاريخ ساز تنيس روي ميز : براي مدال المپيك بايد همين حريفان را شكست دهم / خوشحالم كه طلسم 52 سال بي مدالي در اين رشته شكسته شد
محمد محمدي سدهي، ايران 13/6/97
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
مجله الكترونيك پزشكي شيراز
شماره 1 (پياپي 102)
 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است