|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه دنياي اقتصاد97/7/19: افسانه «نوسازي اقتدارگرا»
magiran.com  > روزنامه دنياي اقتصاد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4455
سه شنبه 1 آبان 1397



خدمات سايت




 
MGID3360
magiran.com > روزنامه دنياي اقتصاد > شماره 4445 19/7/97 > صفحه 4 (دنيا) > متن
 
 


نگاه ديگران 
افسانه «نوسازي اقتدارگرا»


نويسنده: بوبولو و ليليا شوتسووا
مترجم: محمدحسين باقي

 تلاش براي تضعيف جذابيت رهبري آمريكا به عنوان بخشي از تلاش گسترده چين براي بسط و توسعه جذابيت رهبري چين- اگرچه از نظر پكن قابل درك است- رقابت براي [كسب] جايگاه و نفوذ در سطوح منطقه اي و بين المللي را تشديد كرده است. مقام هاي چيني انتقاد از جلوه هايي از رهبري بين المللي آمريكا را افزايش داده اند. شي جين پينگ اولين رهبر چيني از زمان مائو است كه آشكارا ائتلاف بندي هاي آمريكا در آسيا را تقبيح و محكوم كرده است.

رسانه هاي چيني حتي انتقادات سخت تري را مطرح كرده اند. يكي از تفسيرهاي شينهوا خواستار يك «جهان آمريكايي زدايي شده» شد و ادعا كرد كه واشنگتن «از جايگاه ابرقدرتي خود سوءاستفاده كرده و با تشديد تنش هاي منطقه اي و مناقشات سرزميني و نبرد در جنگ هاي غيرقابل توجيه تحت پوشش دروغ هاي راستين مبادرت به تزريق هرج و مرج در جهان كرده است.»  

براساس اظهارات رسمي و رفتار چين در ارتباط با بزرگ ترين نهادهاي بين المللي، ناظران مي توانند انتظار داشته باشند كه چين به مشاركت در سازمان ملل و سازمان تجارت جهاني ادامه دهد و در مسائل خاص مربوط به نگراني جهاني همكاري كند. چين حتي مي تواند نقش هاي رهبري مضاعفي اتخاذ كند؛ اين كشور اشتياق خود به افزايش مشاركت را با تبديل شدن به بزرگ ترين كمك دهنده به نيروهاي حافظ صلح سازمان ملل در ميان 5 عضو دائمي شوراي امنيت و پيوستن به تلاش هاي ضددزدي دريايي در خليج عدن نشان داده است. تا زماني كه تصميم گيري در مورد استفاده از زور به شوراي امنيت آورده شود، چين پي برده كه بر پيامدهاي مهم نفوذ خواهد داشت. افزون بر اين، اعتقاد چين به اينكه نظام بين الملل  درحال تبديل شدن به چند قطبي است به اين كشور انگيزه هاي بيشتري براي تعامل با نهادهاي بين المللي و فرآيندهاي چندجانبه تصميم گيري مي دهد.

در عين حال، چين احتمالا همچنان هنجارهايي را به چالش بكشد ? به ويژه هنجارهايي كه معني و كاربردشان حل نشده باقي مانده و به شدت در مورد آنها مناقشه هست- كه بر منافع امنيتي اساسي اين كشور تاثير مي گذارد. براي مثال، احتمالا چين همچنان فشارهاي نظارتي و رصد ارتش آمريكا در مناطق ويژه اقتصادي خود را پس بزند و به آن واكنش نشان بدهد و همچنين، توانايي «ديوان دائمي داوري» [Permanent Court of Arbitration] براي حكم دادن در مورد كاربست كنوانسيون سازمان ملل در مورد قانون درياها [UNCLOS] به مناقشات دريايي سرزميني خود را رد كند. به طور كلي، چين به احتمال زياد تلاش خواهد كرد تا با تغيير نظم به چندين شيوه از منافع امنيتي خود پاسباني كند؛ افزايش نقش چين در چارچوب نهادهاي نظم جهت تضمين اينكه اين كشور داراي «كرسي در ميز چانه زني براي اعمال نفوذ بر قواعد بازي» است؛ به چالش كشيدن فعاليت هاي نظامي ارتش آمريكا در منطقه كه چين حضور آنها را به منزله محدود كردن يا مهار ظهور خود مي نگرد و كاستن از محتواي ليبرال هنجارهاي نظم.

افزايش نقش و نفوذ چين در نهادهاي بين المللي

چين نشانه هايي را بروز داده دال بر اينكه اگر آمريكا و متحدانش بي ميل به توسعه و بسط دسترسي چين و نفوذ اين كشور در فرآيندهاي تصميم گيري باشند- به ويژه در نهادهاي اقتصادي بين المللي- اين كشور ممكن است به سوي تاسيس نهادهاي جديد برود. توسعه «بانك توسعه زيرساختي آسيا» و ترويج ابتكار كمربند و جاده مي تواند قواعد و شيوه هايي را وضع كند كه بيشتر قابل انطباق با اولويت ها و ترجيحات چين باشد. با اين حال، توسعه نهادهاي جديد ممكن است براي آمريكا زيان آور نباشد. در حقيقت، از زماني كه «رابرت زوليك»، معاون سابق وزير خارجه آمريكا [Robert Zoellick: معاون وزير امورخارجه آمريكا و دستيار ارشد كاندوليزا رايس از فوريه 2005 تا ژوئن سال 2006؛ از او به عنوان فرد شماره دو وزارت خارجه ياد مي شد. او همچنين در سال هاي 2005?2001 نماينده تجاري آمريكا بود و نيز معاون مديرعامل در بانك سرمايه گذاري گلدمن ساكس را نيز در كارنامه خود دارد. وي يازدهمين رئيس بانك جهاني از ژوئيه 2007 تا ژوئن 2012 بود. رابرت زوليك توسط جورج بوش و به دنبال يك رسوايي مالي، جانشين پال ولفوويتز شد كه از سال 2005 رياست بانك جهاني را در اختيار داشت. زوليك كه به مدت 5 سال به رياست بانك جهاني منصوب شده بود در سال 2012، رياست بانك جهاني را تحويل جيم يونگ كيم داد]، در سال 2005 به اصرار از چين خواست تا «ذي نفعي مسوول» [responsible stakeholder] باشد، ايالات متحده چين را ترغيب كرده تا مسووليت هاي بيشتري براي تامين كالاهاي اساسي به جاي «موج سواري» صرف بپذيرد. رهبران چين استدلال مي كنند كه بانك توسعه زيرساختي آسيا و ابتكار كمربند و جاده در حقيقت تلاش هايي براي تامين همين كالاهاي عمومي هستند.

رقابت و چالش بر سر حضور نظامي آمريكا در نزديكي چين

مواضع و رفتارهاي رسمي چين نشان دهنده نارضايتي اين كشور از نظارت و رصد ارتش آمريكا و مهم تر از همه رصد و نظارت در منطقه ويژه اقتصادي چين و نيز مانورهاي نظامي آمريكا و ديگر طرح ها با متحدان منطقه اي است. در مي 2016، وقتي دو جنگنده چيني يك هواپيماي شناسايي آمريكايي را در فضاي هوايي بين المللي حدود 50 مايل دريايي جزيره هونان تعقيب كردند، «يانگ يوجون» [Yang Yujun]، سخنگوي وزارت دفاع ملي ارتش آزادي بخش خلق چين، «فعاليت هاي شناسايي نزديك، طولاني مدت، گسترده و مكرر دريايي و هوايي آمريكا عليه چين» را مقصر «خطرات امنيتي و مواجهه هاي بالقوه در دريا و هوا» اعلام كرد. چين همچنين آزادي عمليات دريايي آمريكا در درياي چين جنوبي و توافق ميان واشنگتن و سئول براي به كارگيري «سيستم هاي تاد» [ Terminal High Altitude Area Defense يا THAAD: پدافند هوايي مرحله پاياني ارتفاع بالا] در كره جنوبي را به باد انتقاد گرفت كه چين هر دو را به منزله محدود ساختن يا مهار توانايي خود براي دفاع از منافع امنيت ملي و ارتقاي قدرت خود مي نگرد. در ژوئن 2016، چين يك بيانيه مشترك با روسيه امضا كرد و با به كارگيري «تاد» در كره جنوبي مخالفت و استدلال كرد كه اين كار «به شدت تخلفي است از منافع امنيت استراتژيك كشورها در منطقه». با اين حال، اين در نهايت رفتار و نه گفتار چين است كه ميزان علاقه اين كشور براي به چالش كشيدن نظم امنيتي منطقه اي مبتني بر اتحادهاي آمريكايي را نشان خواهد داد. همان طور كه «بادر» نوشته است: «استفاده آشكار از زور جدي ترين چالش براي نظام بين المللي خواهد بود اما محتمل ترين سناريو و سناريويي كه دغدغه بازيگران منطقه اي است اجبار و زور [coercion] است كه براي رسيدن به آن هدف كافي نيست». در واقع، احياي چين و نظامي كردن اتفاقات در درياي چين جنوبي به شكل ماهرانه اي وضعيت را بدون برانگيختن يك پاسخ نظامي قوي تغيير داده است.

افسانه «نوسازي اقتدارگرا»


 روزنامه دنياي اقتصاد، شماره 4445 به تاريخ 19/7/97، صفحه 4 (دنيا)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 12 بار



آثار ديگري از " بوبولو و ليليا شوتسووا"

  افسانه «نوسازي اقتدارگرا»
بوبولو و ليليا شوتسووا، دنياي اقتصاد 23/7/97
مشاهده متن    
  افسانه «نوسازي اقتدارگرا» / بخش چهل و نهم
بوبولو و ليليا شوتسووا، دنياي اقتصاد 8/7/97
مشاهده متن    
  افسانه «نوسازي اقتدارگرا» / بخش چهل و هشتم
بوبولو و ليليا شوتسووا، دنياي اقتصاد 7/7/97
مشاهده متن    
  افسانه «نوسازي اقتدارگرا» / بخش چهل و هفتم
بوبولو و ليليا شوتسووا، دنياي اقتصاد 5/7/97
مشاهده متن    
  افسانه «نوسازي اقتدارگرا» / بخش چهل و ششم
بوبولو و ليليا شوتسووا، دنياي اقتصاد 4/7/97
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
فصلنامه مطالعات منطقه اي
شماره 65
 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است