|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه ايران97/7/19: ويليام فالكنر، بدترين رئيس دفتر پست تاريخ
magiran.com  > روزنامه ايران >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 6905
يك شنبه 29 مهر 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

خدمات سايت




 
MGID2825
magiran.com > روزنامه ايران > شماره 6897 19/7/97 > صفحه 12 (ايران جمعه (كافه فرهنگ)) > متن
 
      


خواندنيها 
ويليام فالكنر، بدترين رئيس دفتر پست تاريخ
او 3 سال در اين جايگاه بود اما به دليل نارضايتي مردم استعفا داد

مترجم: فرحناز دهقي
برگرفته از: ليت هاب

ويليام فالكنر 24 ساله، در سال 1921 از دانشگاه مي سي سي پي اخراج شد و در دهكده گرينويچ در كتابفروشي اي مشغول كار و زندگي شد؛ اما كار زياد امانش را بريده بود. سرانجام فيل استون، مربي او، ترتيبي داد كه در دفتر پست دانشگاهي كه اخيرا تركش كرده بود، مشغول به كار شود.

او در سال 1922، هزار و 700 دلار و سال هاي بعدش هزار و 800 دلار دستمزد گرفت؛ اما هيچ معلوم نيست چرا دستمزد او بالاتر رفت زيرا او در اين كار فاجعه بود. استون بعدها گفت: «من او را مجبور كردم با وجود اينكه خودش دوست نداشت، اين شغل را بگيرد.» براساس بيوگرافي ديويد مينتر، «او بدترين رئيس دفتر پستي بود كه دنيا به خودش

ديده است.»

فالكنر هر زمان كه مايل بود، دفتر را باز مي كرد و هر زمان كه احساس مي كرد ديگر كافي است، در دفتر را مي بست، مجله هاي ارسالي براي ديگران را مي خواند، حتي نامه هايي را كه فكر مي كرد مهم نيستند، دور مي انداخت و گاه به گاه در حالي كه مشتري ها بيرون صف كشيده بودند، با دوستانش مشغول بازي و تفريح يا نوشتن مي شد.

تصور كنيد همه ما در دفتر پست دانشگاه هستيم و در دهه 20 زندگي مي كنيم. ما به دفتر پست آمده ايم تا يك تمبر 2 سنتي بخريم، اما هيچ كس آنجا نيست. در مي زنيم و محكم تر به در مي كوبيم و دوباره مي كوبيم اما گويا هيچ كس آنجا نيست. آخر سر نامش را فرياد مي زنيم و دست آخر مي بينيم سر و كله اش پيدا شده است. رويه ويليام فالكنر چنين بود. گويا ما كارش را قطع كرده ايم... آن زمان كه بايد مشغول رسيدگي به كارهاي دفتر پست باشد، آن پشت نشسته و شعر مي نويسد.

هرطور كه شده بود، او سه سال رئيس دفتر پست باقي ماند و طي اين مدت كمترين توجه ممكن را به كارش داشت. سرانجام در سپتامبر سال 1924، سر و كله يك بازرس دفتر پستي از كورينث پيدا شد و به دنبال شكايت هاي متعدد درباره روش كار فالكنر تحقيقاتي به عمل آورد. نتيجه چه شد؟ «شما به وظايف تان توجه كافي نداريد، عادت به خواندن نامه هاي مردم داريد، در زمان كاري كتاب و مجله مي خوانيد و بي توجه به مردمي كه مي خواهند نامه پست كنند، به نوشتن مشغول مي شويد، بعضي مشتري ها به شما اعتماد ندارند و نامه هايشان را به اين دفتر نمي آورند و...»

اين جملات تنها بخشي از گزارش بازرس خطاب به فالكنر بود و در آخر هم از او خواست اگر دفاعي از خود دارد بكند، در غير اين صورت منتظر نتيجه تصميم گيري باشد.

فالكنر در ماه اكتبر همان سال در پاسخ به بازرس نوشت: «تا زماني كه تحت اين نظام سرمايه داري زندگي مي كنم، انتظار دارم زندگي ام هم تحت تاثير خواسته هاي مردمي باشد كه پولي در چنته شان دارند. اما لعنت به من اگر بگذارم هر بي مايه اي كه دو سنت توي جيبش دارد تا با آن تمبر پستي بخرد، سوارم شود. جناب، اين متن استعفاي من است.» 

ويليام فالكنر، بدترين رئيس دفتر پست تاريخ


 روزنامه ايران، شماره 6897 به تاريخ 19/7/97، صفحه 12 (ايران جمعه (كافه فرهنگ))

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 13 بار
    

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
مجله ايراني مطالعات مديريت
شماره 3 (پياپي 1103)
 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است