|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه اعتماد97/8/5: برخيز و اول بكش (فصل هفتم)
magiran.com  > روزنامه اعتماد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4252
دو شنبه 19 آذر 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID3291
magiran.com > روزنامه اعتماد > شماره 4218 5/8/97 > صفحه 4 (سياست) > متن
 
      


تاريخچه يك سازمان مخوف 
برخيز و اول بكش (فصل هفتم)
مبارزه مسلحانه تنها راه آزادي فلسطين است ? يك روز قبل از جنگ 7 روزه

نويسنده: رونن برگمن
مترجم: منصور بيطرف

در آن زمان عرفات و ابوجهاد در دمشق بودند. دمشق موافقت كرده بود تا حمايت خود را از فعاليت هاي فتح بيشتر كند و اجازه دهد تا واحدهاي نظامي آن از برخي امكانات آموزشي سوريه بهره ببرند. امكان هر نوع عمليات اسراييلي در دمشق به ويژه بعد از دستگيري الي كوهن و ترس از تخليه ديگر ماموراني كه در آنجا بودند بسيار محدود شده بود. علاوه بر اين، فتح از سوريه مي توانست جنبش خود عليه اسراييل را بهتر هماهنگ كند و بيشتر وارد كرانه باختري كه درآن موقع تحت حاكميت اردن بود، بشود. فتح در آنجا پايگاه هايي را تاسيس كرد كه از آنجا حملات تروريستي بيشتري در داخل اسراييل به اجرا در مي آورد. عمده حملات تلاش هاي خرابكارانه اي كه اهداف غيرنظامي داشت از جمله منازل شخصي، نهادها و زير ساختارها مانند لوله هاي آبرساني، خطوط آهن و جاده هاي خاكي بود.در سال 1966، حملات فتح در اسراييل بالغ بر 40 فقره بود. با آنكه تعداد حملات به اندازه سال 1965 بود اما يك تفاوت دراماتيك در جسارت و كيفيت داشت. در اواسط سال 1966، فتح شروع به ضربه زدن به اهداف نظامي اسراييل كرد. در يكي از اين عمليات كه در 11 نوامبر سال 1966 رخ داد، سه سرباز اسراييلي در زماني كه خودروي آنها به يك مين زميني برخورد كرد كشته شدند. دو روز پس از اين اتفاق، نيروهاي اسراييلي در انتقام به يك دهكده فلسطيني به نام سوما كه در جنوب حبرون در قلمرو اردن واقع بود هجوم بردند. هدف اوليه تخريب خانه هاي دهكده بود؛ به اين اميد كه يك پيام به دولت هاي عرب بفرستند تا بترسند و آنها را عليه فتح برانگيزانند. هرچند كه ارتش اردن دخالت كرد. نتيجه اينكه 16 سرباز اردني و يك سرباز اسراييلي كشته شدند و تنش شديدي در مرز به وقوع پيوست.با اين حال، پافشاري دولت اسراييل بر اينكه مشكل فلسطين آنقدر حاد نيست آنچنان قوي بود كه حتي حاضر نبود نام فتح را هم بياورد. شلومو گازيت، سرپرست بخش تحقيقاتي آمان از سال 1964 تا 1967 در اين باره گفت، «ما حتي نمي خواستيم به فتح اعتبار بدهيم و بگوييم كه اين يا آن حمله تروريستي كارگر افتاد. از طرف ديگر ما مجبور بوديم به آنها برگرديم

به همين خاطر تصميم گرفتيم يك لفظ بيطرفانه اي را به كار بريم.» اين لفظ «پاها» بود، مخفف عبري فعاليت تروريستي دشمنانه. براي دهه ها، اين لفظ توسط مقامات اسراييلي در مواقعي كه مي خواستند به مردم بگويند چه كسي پشت فعاليت تروريستي است، استفاده مي شد.در اوايل سال 1967، وضعيت به سرعت بدتر شد. با شروع ماه مه، فتح بيش از يكصد حمله از مرزهاي اردن، سوريه، لبنان و مصر به اسراييل كرد. سيزده اسراييلي؛ 9 غير نظامي و چهار سرباز كشته شدند. حملات كوچك، بزن و بگير- هجوم فلسطيني ها از مرزها، انتقام اسراييلي ها- روابط شكننده اسراييل با همسايگان كشورهاي عربي اش را بدتر كرده بود. در يازدهم ماه مه، اسراييل اظهار كرد كه براي آخرين بار به سوريه هشدار مي دهد كه اگر جلوي حملات فتح را نگيرد، يك حمله بزرگ نظامي خواهد كرد. اين هشدار منجر به فرماندهي مشترك نظامي مصر، سوريه و اردن و تمركز بيشمار نيروها در تمامي مرزها شد. بسياري از عرب ها معتقد بودند كه بالاخره زمان محو دولت اسراييل رسيده است. در اسراييل هم بسياري از مردم ترسيده بودند كه هولوكاست ديگري در حال وقوع است. يك فضايي از غم و اندوه غالب شده بود. برخي منتظر بودند كه هزاران نفر بميرند. مكان هاي تدفين زيادي به سرعت در پارك هاي عمومي مانند پارك گان ماير در قلب تل آويو، آماده شد.

نخست وزير اشكول در 28 ماه مه سال 1967 يك سخنراني راديويي كرد كه فقط اوضاع را بدتر كرد؛ از آنجا كه در آخرين لحظات متن سخنراني تغيير كرد، اشكول روي واژه هاي كليدي با لكنت حرف مي زد؛ لذا جامعه اسراييل آن را به عنوان حل نشدن مساله از جانب نخست وزير قلمداد كرد و ترس موجود را بيشتر دامن زد. هر چند كه سران ارتش اسراييل و جامعه اطلاعاتي از قابليت هاي خودشان مطمئن بودند و بر اشكول فشار وارد مي كردند كه به آنها اجازه بدهد اولين ضربه را بزنند. آميت، رييس موساد به واشنگتن پرواز كرد تا با رابرت مك نامارا، وزير دفاع، ملاقاتي داشته باشد. آميت از واكنش مك نامارا چيزي را متوجه شد كه او بعدا آن را «چراغ سبز» امريكا به اسراييل براي اجراي يك حمله پيشگيرانه توصيف كرد.

برخيز و اول بكش (فصل هفتم)


 روزنامه اعتماد، شماره 4218 به تاريخ 5/8/97، صفحه 4 (سياست)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 21 بار
    

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
ماهنامه تهويه مطبوع
متن مطالب شماره 187، آبان 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است