|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه شرق97/8/6: دورتر يا نزديك تر؟ مسئله اين است
magiran.com  > روزنامه شرق >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 3309
پنج شنبه 15 آذر 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID2387
magiran.com > روزنامه شرق > شماره 3279 6/8/97 > صفحه 10 (هنر) > متن
 
      


روزنه آبي 
دورتر يا نزديك تر؟ مسئله اين است
نگاهي به نمايش «نزديك و نزديك تر»

نويسنده: احمد طالبي نژاد

درهم آميزي نمايش و فيلم يا تئاتر و سينما، دارد تبديل به يك ژانر قوي در تئاتر ما مي شود. هم زمان دو نمايش «تروكاژ»، كار محمدرضا قلي پور و «نزديك و نزديك تر»، از امير عطا جولايي، با همين رويكرد، اين روز ها بر صحنه رفته اند. اين البته هم مي تواند مثبت و سازنده تلقي شود و هم اينكه براي تئاتر ما خطرآفرين باشد، چون علاوه بر وام گيري تئاتر از بازيگران سينما كه شاهدش هستيم و واكنش هايي را هم از سوي برخي بازيگران زحمت كشيده تئاتر برانگيخته، كم كم خود سينما هم دارد خودش را به تئاتر كه هنر مستقلي است تحميل مي كند. نمايش نزديك و نزديك تر، نوشته و كار امير عطا جولايي كه به استناد گفته خودش در بروشور نمايش، با نگاهي به رمان «نزديك تر»، نوشته پاتريك ماربر، نويسنده شهير انگليسي، نوشته شده، اما به نوعي حديث نفس خود جولايي و انبوهي از دانشجويان و استادان جوان رشته نمايش در دانشگاه ها و آموزشگاه ها هم هست. گروهي از دانشجويان ادبيات نمايشي با راهنمايي يكي از استادانشان مشغول تمرين يك نمايش نامه هستند؛ اما به دليل فقدان روابط حرفه اي و مخدوش شدن مرزهاي روابط استاد و شاگردي، كارشان نتيجه اي جز اضمحلال خود و استادشان كه بيماري كشنده اي هم دارد به همراه نمي آورد. علاوه بر نمايش سكانس هايي از برخي فيلم هاي مهم سينما كه با موضوع نمايش در حال تمرين هم خواني و حكم پيش درآمد هر سكانس را دارند و اين نخستين جلوه تداخل سينما و تئاتر است، در سكانس هاي نخست نمايش ما شاهد لحظات نمايشي كوتاهي هستيم كه از نظر ميزانسن و اجرا، بيشتر شبيه سكانس هاي يك فيلم هستند و نه صحنه يا پرده هاي يك نمايش. از سوي ديگر نوع ديالوگ نويسي و حتي بازيگري اين نمايش، به ويژه در سكانس هاي نخست نيز متاثر از سينماست؛ يعني نوعي ديالوگ نويسي و بازيگري غيرنمايشي كه با تئاتر تفاوت هاي آشكاري دارد. همان طور كه در سينما هرچقدر وجه نمايشي كمتر و به واقعيت نزديك تر باشيم آن فيلم باورپذيرتر و لاجرم تاثيرگذارتر خواهد بود، در تئاتر برعكس واقعيت بيشتر جنبه نمايشي به خود مي گيرد؛ يعني وقتي ما روي صحنه با استفاده از چند عنصر يا حتي بدون آنها جهاني را به نمايش درمي آوريم كه تماشاگر بايد به جاي جهان واقعي آن را بپذيرد، پس بايد نوع بازيگري و ديالوگ نويسي و اجراي ديالوگ ها هم با آن فضاي نمايشي متناسب باشند، اما در اين جريان تازه كه يك نمونه اش همين نمايش مورد بررسي است، اين تناسب به هم مي خورد. ديالوگ ها به زمزمه هاي زيرلبي تبديل مي شوند، حركات غيرنمايشي و معمولي مي شوند و خلاصه اينكه تماشاگر در مرز بين سينما و تئاتر سرگردان مي ماند. البته نويسنده و كارگردان اين نمايش آن قدر باهوش هست كه اجازه دهد از نيمه دوم نمايش وجه تئاتري بر وجه سينمايي غلبه كند. در صحنه اي مفصل كه استاد در اوج نااميدي از عاقبت كار دانشجويانش آنها را به باد انتقاد مي گيرد، شاهد يكي از جذاب ترين سكانس هاي نمايشي در سال هاي اخير هستيم. ديالوگ هاي نغز و پرنكته و كنايه، به اضافه بيان واقعيت هايي كه در فضاهاي آموزشي و هنري ما جريان دارند و ازميان رفتن مرزهاي اخلاقي به بهانه همدلي، اين صحنه را كه سرانجامش به مرگ زودهنگام استاد ختم مي شود پرقدرت كرده و تماشاگر با فصلي ناب از هنر تئاتر مواجه مي شود. بازي ايوب آقاخاني در نقش استاد، به ويژه در سكانس مورد اشاره، براي من كه كار زيادي از وي در مقام بازيگر نديده ام غافلگيركننده بود. خود جولايي، نگين يراقي فرد، مصطفي لطيفي خواه و سحر طاهرخاني هم در نقش دانشجو موفق هستند و موفق تر هم مي بودند اگر كارگردان- و البته نويسنده- در پردازش نقش و تفاوت هاي شخصيتي شان دقت بيشتري به كار مي برد. هردو دختر دانشجو به لحاظ طراحي شخصيت شبيه به هم از كار درآمده اند. به قول ناصر تقوايي، اگر نقش خوب نوشته شده باشد، بازيگر نمي تواند بد بازي كند. اگر در بازي دو خانم اين نمايش لختي و لنگي هايي ديده مي شود شايد به اين خاطر است كه نقش هايشان خيلي خوب نگاشته نشده است. باوجوداين ديدن اين نمايش را به همه دانشجويان، به ويژه دانشجويان رشته هاي هنري، توصيه مي كنم، چون با ديدنش بخش هاي نهان و آشكار وجود خود را روي صحنه خواهند ديد.

دورتر يا نزديك تر؟ مسئله اين است


 روزنامه شرق، شماره 3279 به تاريخ 6/8/97، صفحه 10 (هنر)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 10 بار
    



آثار ديگري از " احمد طالبي نژاد"

  شانسي در اسكار 2019 نداريم
احمد طالبي نژاد*، ايران 22/6/97
مشاهده متن    
  ما مفتخريم به اين كه... / بحثي درباره سينماي ملي
احمد طالبي نژاد*، ايران 20/6/97
مشاهده متن    
  هم ريگ هم بوديم
احمد طالبي نژاد، اعتماد 14/6/97
مشاهده متن    
  شاهكاري فاقد ستاره و رويا / نسخه ترميم شده «خشت و آينه» پس از نيم قرن در ونيز اكران مي شود
احمد طالبي نژاد*، ايران 10/6/97
مشاهده متن    
  سينمايي براي جامعه بشري / سينماي اجتماعي و اصغر فرهادي
احمد طالبي نژاد*، ايران 6/6/97
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
ماهنامه مبدل گرمايي
متن مطالب شماره 94، آذر 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است